Кіріспе

Junkers Ju 188 "Rächer" (құтылушы) – Германияның Люфтваффе әскері үшін жасалған орташа және жоғары өнімділіктегі бомбалаушы ұшақ. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ju 88-дің жетілдірілген нұсқасын алмастыру мақсатымен, артық тиеу көлемімен және жақсырақ қасиеттерімен жасалды. Жақсартылған Ju 88 үлгілерінің болуына және одақтастардың неміс өнеркәсібіне қарсы стратегиялық бомбалау шабуылдарының күшеюіне байланысты, бұл ұшақ шектеулі санда ғана өндірілді, нәтижесінде неміс өнеркәсібінің күші көбінесе истребительдерді жасауға жұмсалды.

Өмірбаян

1936 жылы Junkers Ju 85 және Ju 88 ұсыныстарын ұсынды, олар жаңа стандартталған Люфтваффе жоғары жылдамдықты тактикалық бомбалаушысы – Schnellbomber (тез бомбалаушы) конкурсына қатысты. Екі конструкция дерлік бірдей болды, айырмашылығы Ju 85 екі рульді, ал Ju 88 бір вертикальды қанатты пайдаланған. Сонымен қатар, олар Ju 85B және Ju 88B модификацияланған нұсқаларын ұсынды, олар да бастапқы конструкцияларға ұқсас болды, бірақ «жұмыртқа тәрізді» қадамсыз кабинаның алдыңғы фюзеляж дизайнын қолданды, ол барлығы үш онға жуық қисық терезе панельдерінен тұратын, жылыжай сияқты жақсы құрастырылған желіні құрады. Бұл Heinkel He 111P-ден бастап, барлық жаңа неміс бомбалаушыларының дизайнында көрініс тапқан «оқ мұрын» дизайн философиясының тағы бір мысалы болды. Ju 88B-нің жаңа мұрын дизайны, Ju 88 V7 прототипіндегі «қосылған» Bola блогымен салыстырғанда, мұрын астындағы Bola қорғаныс позициясының алдыңғы бөлігін жаңа мұрын дизайнымен тығыз байланыстырды. Бұл Ju 88B үшін кедергінің азаюын және көрінеудің жақсаруын қамтамасыз етті. Ол кезде бұл тым радикалды деп саналды, сондықтан қарапайым, жеке шыныланған жоғарғы кабинасы «жылыжай» рамкалы шатырымен және «қоңыздың көзі» рамкалы, көп панельді мұрын шынысымен, «қадамды» кабина дизайнынан туындаған Ju 88A алғашқы Schnellbomber өндіріс келісімін жеңіп алды. Рейх Әуе Министрлігі (RLM) Schnellbomber-ді алмастыру үшін жаңа дизайнды іздестіруде болды, ол жылдамырақ, биікке көтерілетін және үлкен соғыс жүгін тасымалдайтын болар еді. Бұл «Бомбалаушы B» бағдарламасы ретінде пайда болды, бірақ Junkers Jumo 222 сияқты үлкен қозғалтқыштардың өндіріс үшін жеткілікті сенімді болмауына байланысты ол ұзаққа созылды. Junkers Ju 288 жарысқа жетекшілік етсе де, қозғалтқыштардың жеткізілу күні белгіленбеген. Жедел қажеттілікті қанағаттандыру үшін Ju 88B жобасы қайта ұсынылды. Бұл нұсқада олар Ju 88B-нің жаңа қадамсыз кабина дизайнымен, жақында сынақтарды бастаған және жеткізілім күтіліп тұрған, сондай-ақ қозғалтқыш пен майды салқындату үшін қайта жобаланған дөңгелек радиатор жүйесін қажет ететін жаңа Junkers Jumo 213 қозғалтқышымен жабдықталған соңғы қысқа қанатты Ju 88 A 1 фюзеляжын негіз ретінде пайдаланды. RLM сонымен қатар ұшақтың Kraftei (қуат жұмыртқасы) бірлік орнатылымындағы BMW 801 радиалды қозғалтқышын қабылдауға болатынын, қозғалтқыш ұяларына ешқандай өзгеріс енгізбестен, талап етті. RLM жаңа дизайнмен әсерленбеді, өйткені ол қолданыстағы Ju 88A үлгісінен айтарлықтай жақсартуды ұсынбады, бірақ Junkers-ке прототип жұмысын жалғастыруды және дизайнды BMW 139 радиалды қозғалтқышымен жабдауды ұсынды. Алайда, бұл қозғалтқыш бірнеше аптадан кейін тоқтатылды және оған негізделген барлық жобалар жаңа және қуатты BMW 801 қозғалтқышына көшірілді.

Жоғарғы үлгілер, Ju 88 B-0

Ju 88B V1 прототипі D AUVS, 1940 жылдың басында 801A/B қозғалтқыштарымен алғаш рет ұшты. Фюзеляж бен құйрық бөліктері Ju 88 A 1-ге ұқсас болды, бұл мәселе тудырды: қосымша қуатпен, конструкция қазір кішкентай бомба бөліміне сыятын жүкке қарағанда әлдеқайда көп жүк көтере алатын болды. Сондықтан әрбір қанатқа, қозғалтқыштардан сыртқа, қосымша сыртқы ілмек орнатылды, бірақ осы ілмектерді пайдалану ұшу қасиеттерін нашарлататын еді. Жаз бойы Ju 88 A 4 ұшақтарының негізінде 10 Ju 88 B 0 ұшағы жеткізілді. A 4 жаңа дөңгелектелген қанат ұштарымен ұзын қанатты пайдаланды, бұл бастапқы Ju 88A 1-дің қысқа қанаттарымен салыстырғанда биіктікте жақсырақ ұшуға мүмкіндік берді. Бірақ, аэродинамиканы жақсарту және жаңа үшкір қанат ұштары, британдық Spitfire Mks. VII және VIII ұшақтарындағы жоғары биіктіктегі ұшу талаптарына сәйкес орнатылғандарына ұқсас, созылуды бұрынғы деңгейде ұстап тұрды. Ұшақ конструкциясындағы өзгерістер ауырлық орталығын сәл өзгертті, сондықтан әйнекпен жабдықталған кабина сәл ұзартылды, ұшақтың тепе-теңдігін қалпына келтіру үшін, сонымен қатар экипаждың басқа мүшелеріне жақсы көрінуді қамтамасыз ету үшін. Қызметтік сынақтар сәтті аяқталды, ал ұшқыштар жаңа кабина дизайнын жоғары бағалады. Дегенмен, RLM қазіргі A 5 және болашақ A 4 ұшақтарына қарағанда өнімділіктің шамалы жақсаруына инвестиция жасаудың қажеті жоқ деп ойлады. Оның орнына, өндіріске дейінгі үлгілер қару-жарақ, бомба тастау құралдары мен сыртқы бомба ілмектерін алып тастау арқылы ұзақ қашықтыққа барлау ұшақтары ретінде қайта жабдықталды, ал бомба бөліміне жанармай бактерілері орнатылды. Бірнеше ұшақтар Junkers компаниясы одан әрі жетілдіру үшін сақталды. Олардың бірі аздап жаңартылған 801L қозғалтқыштарымен және кабинаның ең жоғарғы бөлігіне орнатылған, MG 131 пулеметімен жабдықталған кішкентай электрмен басқарылатын мұнарамен жабдықталды.

Нұсқалар

1942 жылы Юнкерстің маңызды Бомбардировщик В бағдарламасына үміткері Ju 288 жақын арада дайын болмайтыны және Ju 88 жылдам жақсарып келе жатқан RAF және кеңестік VVS истребительдерінің ықпалына түсе бастағаны анық болды. RLM соңында Ju 88B-нің тіпті шағын жетістіктері де қарастыруға тұрарлық екенін шешті және Юнкерстен Ju 188 ретінде жақсартылған ұшақ сұрады. Ju 88 E 0-дің жалғыз корпусы мұнараның астында тағы бір MG 131, алға қарай мұрын арқылы және екі MG 81Z пулеметінен тұратын, біріктірілген құрсақ бөлігіндегі Бола гондоласы арқылы артқа қарай ату мүмкіндігімен жаңартылды. Тағы екі корпустың қозғалтқыштары мен қанаттары алынып тасталды, себебі Ju 188 британдық кемелерге қарсы ұзақ су үстіндегі ұшуларда қолданылуы жоспарланған, олар суға қону сынақтары үшін пайдаланылды. Екінші Ju 188 сынақ корпусы басқа Ju 88 A 4-тен құрастырылды, оған жоғары биіктікте бағытты басқаруды жақсарту үшін үлкен, трапеция тәрізді тік құйрық бөлігі орнатылды, бұл мүмкіндік болашақ Ju 88 модельдерінде, ең бастысы Ju 88G түнгі истребительдерінде де қолданылды. Бұл корпус бастапқыда Ju 88 V44 деп аталды, кейіннен Эрхард Милх: "Осылайша жау бұл жаңа нәрсе деген ойға келеді" деп айтқандай, Ju 188 V1 деп аталды. 1942 жылдың қазан айында Ju 188 өндіріске қабылданды. Қаңтар айында екінші прототип жеткізілді, ол сыртқы бомба ілмектерін қозғалтқыштарға жақын жерге жылжытты. Екеуі де 88 А4 ұшағына орнатылған пикелік бомбалау жүйесін ақпан айында сынақтан өткізе бастады. Содан кейін RLM тағы бір өзгеріс сұрады, бұл ұшаққа BMW 801 немесе Jumo 213 қозғалтқыштарын толық Kraftei немесе "қуат жұмыртқасы" түріндегі стандартты қозғалтқыш жиынтығы ретінде орнатуға мүмкіндік берді, оны жай ғана бұрап бекітуге және қосуға болады. Jumo 213 қозғалтқышына қатысты алаңдаушылықтар, қазір бірнеше жыл кешіккен, оның биіктікте жақсы жұмыс істеуімен толықтай өтелді, сондықтан егер ол қол жетімді болғанда 213-ке ауысу мүмкіндігі болса, ұшақты сәл кешіктірудің мәні бар еді. Екінші Ju 188 прототипі 1943 жылдың қыркүйек және қараша айлары аралығында Рехлинге ұшырылды.

Ju 188 C

Түпнұсқа Ju 88 B-мен шатасуды болдырмау үшін бастапқыда "B үлгісін" өткізіп жіберу жоспарланған, бірақ алғашқы жоспарда A және E үлгілері "As" деп аталатын, ал Ju 188 C келесі модель болар еді. C сериясы аз ғана A 1 машиналарының біреуін өңдеу арқылы бір данаға дейін салынды. Құйрығына жаңа, электрмен және қашықтан басқарылатын FA 15 мұнарасы орнатылды, онда екі MG 131 зеңбірегі болды, олар кабинаға орнатылған қос перископты (жоғарғы және төменгі) жүйемен бағытталды. Бұл өзгеріс қорғаныс өртін күшейтетін еді, бірақ неміс конструкцияларында мұндай нәрсе жетіспейтін, ал сенімділігі өте нашар болғандықтан жүйеден бас тартуға шешім қабылданды.

188 Ж және Т

1944 жылдың басында A және E модельдерінің барлау нұсқаларына көшу туралы шешім қабылданды. Ұшақ корпусы бомба нысаналаушысы мен алдыңғы қаруын алып тастау арқылы өзгертілді, сондай-ақ ұшу қашықтығын арттыру үшін қосымша жанармай бактері қосылды. Ju 188 D 1 басқа жағынан A 1 ұшағына ұқсас болды, ал Ju 188 D 2 теңіз барлауы үшін мұрындық радарымен жабдықталды. E модельдерінің ұқсас түрлендірілімдері Ju 188 F 1 және Ju 188 F 2 болды.

188 G & H

Ju 88 ұшағының 188 ұшағына көшкен бір мәселесі – бомбаларды ішкі кеңістікте сақтауға жеткіліксіз орын болды. Екі ұшақ та бомбалардың көп бөлігін қанат астындағы тіреулерге орналастырды, бұл олардың қасиеттерін айтарлықтай нашарлатты. Бұл мәселені G және H модельдерінде шешу жоспарланған, олар фюзеляжды төмен қарай кеңейтіп, ағаштан жасалған қосымша бөлік (панниер) орнату арқылы көбірек орын жасады. Бұл өзгеріс сонымен қатар, құйрық бөлігінде C модельінің қашықтан басқарылатын орнына, адам басқаратын мұнараны орнатуға мүмкіндік берді, бірақ бұл жүйе де қашықтан басқарылатын FA 15 сияқты тиімсіз болып шықты. Ол тым кішкентай болғандықтан, тек ең кішкентай адамдар ғана сыйып, төтенше жағдайда қашуға орын қалдырмады. RLM адам басқаратын мұнарадан бас тартып, FA 15-ті орнатуды жоспарлады, тіпті ол сенімді болмаса да. Аз ғана салынған Ju 188G прототиптерінің құйрық бөлігі алғашқы екі Ju 287 прототиптерін құруда қолданылды.

188 R

1944 жылдың жазында үш E үлгісі радар қосылып, алдыңғы бөлігіне төрт 20 мм MG 151/20 немесе екі 30 мм (1,18 дюйм) MK 103 зеңбірегі орнатылып, түнгі күреске арналған ұшақтарға айналдырылды. 188-дің жақсы көрінуі түнгі шайқастарда тиімсіз болды және радардың арттырған қарсылығы жылдамдық айырмашылығын жойғандықтан, Ju 188 R 0 тапсырыс берілмеді.