Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын инженері, сырғыма кеменің авторы – сэр Кристофер Сидней Кокеррелл CBE RDI FRS (4 маусым 1910 – 1 маусым 1999) – ағылшын инженері, сырғыма кемені ойлап тапқанымен танымал.
English engineer, inventor of the Hovercraft
Sir Christopher Sydney Cockerell CBE RDI FRS (4 June 1910 – 1 June 1999) was an English engineer, best known as the inventor of the hovercraft.
Ерте өмір және білім
Коккерель Кембридж қаласында дүниеге келді, оның әкесі, сэр Сидней Коккерель, Фицвильям мұражайының кураторы болған, ал бұрын Уильям Морристің хатшысы қызметін атқарған. Оның анасы – суретші және дизайнер Флоренс Кингсфорд Коккерель. Кристофер Сент-Фейт дайындық мектебінде оқыды. Кристофер Норфолк графтығындағы Холт қаласындағы Грешем мектебінде білім алды. Ол Кембридж қаласындағы Питерхауз колледжіне механикалық инженерия мамандығын оқуға түсті. Кейіннен ол радио және электрониканы оқу үшін Кембриджге қайта оралды.
Cockerell was born in Cambridge, where his father, Sir Sydney Cockerell, was curator of the Fitzwilliam Museum, having previously been the secretary of William Morris. His mother was the illustrator and designer Florence Kingsford Cockerell. Christopher attended the preparatory school of St Faith's. Christopher was educated at Gresham's School, Holt, Norfolk. He matriculated at Peterhouse, Cambridge to read mechanical engineering. He later returned to Cambridge to study radio and electronics.
Ерте мансап
Ол өзінің мансабын 1931-1933 жылдары Бедфордтағы W. H. Allen, Sons & Co. компаниясында аспирант ретінде бастады. 1934 жылы Кембридж университетіне оралып, радио және электрониканы оқығаннан кейін, ол Радио зерттеу компаниясында жұмыс істеді. 1935 жылы Маркони компаниясына жұмысқа орналасып, көп ұзамай Маргарет Элинор Белшамға үйленді (4 қыркүйек 1913 – 1996 жыл). Олар 1940 жылдан 1951 жылға дейін Дэнберидегі Эссекс қаласында қазіргі екінші санаттағы Гей Боуэрс коттеджінде тұрды. Челмсфордта жұмыс істеген кезінде ол Марконидің Вриттлдегі ғимаратында зерттеу тобын басқарды және радарды қоса алғанда, көптеген жүйелерде жұмыс істеді. Соғыстан кейін ол радио-орналасу технологиясы және Александра сарайында BBC қолданған алғашқы құралдарды дамытуға үлес қосты.
He began his career as a post graduate pupil working for W. H. Allen, Sons & Co. of Bedford from 1931 to 1933. After returning to the University of Cambridge in 1934 to study radio and electronics, he went to work at the Radio Research Company. In 1935, he went to work at the Marconi Company, and soon afterwards he married Margaret Elinor Belsham (4 September 1913 – September 1996). They lived at the now Grade II listed Gay Bowers Cottage in Danbury, Essex from 1940 to 1951. During his time in Chelmsford, he led a research team in the Marconi hut at Writtle and worked on many systems, including radar. After the war he contributed to the development of several sophisticated pieces of equipment, including radio location technology, and the first equipment used by the BBC in Alexandra Palace.
Ховеркрафт
Кокерл Маркони компаниясынан кеткеннен кейін, ол Ripplecraft Ltd. компаниясын сатып алды, Норфолк аймағындағы шағын қайықтар мен тіркемелерді жалға берумен айналысатын фирма. Бұл фирманы оның әйелінің әкесі мирас қалдырған. Фирма көп табыс таппады, сондықтан Кокерл қайықты қалай жылдамдатуға болатыны туралы ойлана бастады. Ол Thornycroft компаниясының бұрынғы жұмыстарымен танысты, онда кішкентай кеме қозғалтқыш күшімен судан жартылай көтерілген болатын. Кокерлдің ең маңызды өнертабысы – аэроглиссер осы жұмыстың нәтижесі болды. Ол кеме толығымен судан көтерілсе, кемеге қарсылық болмайтынын түсінді. Оның пікірінше, бұл кеме сол кездегі қайықтарға қарағанда әлдеқайда жоғары жылдамдыққа жете алуына мүмкіндік береді. Кокерлдің теориясы бойынша, Thornycroft жасағандай, кеменің астына ауа соқпай, ауаны кеменің периметрі бойынша тар тізбек түрінде бағыттаса, қозғалған ауа жылдамдық пердесін құрап, ауаның сыртқа шығуына кедергі жасайды. Бұл жоғары қысымды ауаның бірдей жастығын кішкентай қозғалтқышпен де сақтап тұруға мүмкіндік береді; алғаш рет кеме толығымен судан көтерілуі мүмкін болды. Кокерл өзінің жобаларын Саффолк графтығындағы Сомерлейтон ауылында сынақтан өткізді. Ол өз теорияларын шаң сорғыш және екі қаңқа банка арқылы сынады. Оның гипотезасының әлеуеті бар екені анықталды, бірақ идеяны дамытуға бірнеше жыл кетті, және ол зерттеулерін қаржыландыру үшін жеке мүлкін сатуға мәжбүр болды. 1955 жылы ол балса ағашынан жұмыс істейтін модель жасады және аэроглиссерге алғашқы патентын тіркеді. Кокерл жеке секторды өз идеясын дамытуға қызықтыра алмады, себебі әуе кемелері мен кеме жасау салалары оны өздерінің негізгі бизнесінен тыс деп есептеді. Сондықтан ол британ үкіметіне, олардың қорғаныс саласында қолдану мүмкіндігіне қызығушылық танытуы үшін жүгінді. Қорғаныс топтарының басшылары қаржыландыруға қызығушылық танытпады және аэроглиссер идеясын үкіметтің құпия тізіміне енгізді. Құпия тізімде болу Кокерлдің жобасын жариялауына кедергі келтірді. Ол 1958 жылға дейін құпия болып қалды, континенттегі ұқсас оқиғалар туралы хабарлар тарағаннан кейін ғана құпиясы ашылды, және Кокерл NRDC (Ұлттық зерттеулерді дамыту корпорациясы) таныстырылды. 1958 жылдың күзінде NRDC Saunders Roe компаниясына бірінші толық көлемді аэроглиссер жасауға тапсырыс берді. Бұл прототип SR. N1 (Saunders Roe – Nautical One) деп аталды және NRDC лицензиясы бойынша өндірілді. 1959 жылдың 11 маусымында SR. N1 алғаш рет жұртшылыққа көрсетілді, ол сағатына 28 миль жылдамдықпен төрт адамды тасымалдауға қабілетті болды. Бірнеше аптадан кейін ол Францияға жеткізілді. Ол 1959 жылдың 25 шілдесінде Кале мен Довердің арасында Англия арнасын сәтті кешіп өтті, бұл Блерионың тарихи сапарынан 50 жыл өткен соң болды. 1959 жылдың қаңтарында NRDC Hovercraft Development Ltd. деп аталатын еншілес компания құрды. Кокерл техникалық директор болды және компания патенттерді басқарды, олар жеке сектор фирмаларына Hovercraft тіркелген сауда белгісімен өнімдер жасауға лицензия берді. Кокерл 1971 жылы Хериот-Ватт университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды.
After Cockerell left the Marconi Company, he bought Ripplecraft Ltd., a small Norfolk boat and caravan hire company, with a legacy left by his father in law. The firm made little money, and Cockerell began to think how the craft could be made to go faster. He was led to earlier work by the Thornycroft company, in which a small vessel had been partially raised out of the water by a small engine. Cockerell's greatest invention, the hovercraft, grew out of this work. It occurred to him that if the entire craft were lifted from the water, the craft would effectively have no drag. This, he conjectured, would give the craft the ability to attain a much higher maximum speed than could be achieved by the boats of the time. Cockerell's theory was that instead of just pumping air under the craft, as Thornycroft had, if the air were to be instead channelled to form a narrow jet around the perimeter of the craft, the moving air would form a momentum curtain, a wall of moving air that would limit the amount of air that would leak out. This meant that the same cushion of high pressure air could be maintained by a much smaller engine; and for the first time, a craft could be lifted completely out of the water. Cockrell tested his designs in the broadland village of Somerleyton, Suffolk. He tested his theories using a vacuum cleaner and two tin cans. His hypothesis was found to have potential, but the idea took some years to develop, and he was forced to sell personal possessions to finance his research. By 1955, he had built a working model from balsa wood and had filed his first patent for the hovercraft, No. Cockerell had found it impossible to interest the private sector in developing his idea, as both the aircraft and the shipbuilding industries saw it as lying outside their core business. He therefore approached the British Government with a view to interesting them in possible defence applications. The leaders of the defence groups were not interested in providing funding and put the idea of the hovercraft on the government's secret list. Being on the secret list stopped Cockerell from making his design public. It remained classified until 1958, upon news of similar developments on the continent, it was declassified, and Cockerell was introduced to the NRDC (National Research Development Corporation). In the autumn of 1958, the NRDC placed an order with Saunders Roe for the first full scale hovercraft. This prototype craft was designated the SR. N1 (Saunders Roe – Nautical One) and was manufactured under licence from the NRDC. On 11 June 1959, the SR. N1 was first shown to the public, which was capable of carrying four men at a speed of 28 miles per hour. Weeks later, it was shipped over to France. It successfully crossed the English Channel between Calais and Dover on 25 July 1959, 50 years to the day after the historic crossing by Bleriot. In January 1959, the NRDC formed a subsidiary called Hovercraft Development Ltd. Cockerell was the Technical Director and the company controlled the patents which it used to license several private sector firms to manufacture craft under the registered trademark of Hovercraft. Cockerell received an Honorary Doctorate from Heriot Watt University in 1971.
Кейінгі өмірі
Кейінгі өмірінде Кокерлл әуе кемесінің көптеген басқа да жетілдірілімдерін жасады және әуе жастығы принципіне негізделген түрлі жаңа қолданыстарды ойлап тапты, мысалы, әуеде жүретін пойыз. Ол Ұлыбритания бойынша көптеген әуежайлардың ашылуы сияқты, әуе кемесіне қатысты көптеген шараларға қатысты. 1999 жылдың 1 маусымында Кристофер Кокерлл қысқа аурудан кейін Гейте, Гэмпширде қайтыс болды. Кокерллге 1960 жылдардағы британ үкіметі оның еңбегінің құндылығын ресми түрде мойындаған жалғыз бір рет £5,000 сыйлық берді, сондай-ақ оған рыцарлық атақ берілді.
In later life, Cockerell developed many other improvements to the hovercraft, and invented various other applications for the air cushion principle, such as the hovertrain. He attended many hovercraft related events, such as the unveiling of many hoverports across the United Kingdom. After a short illness, Christopher Cockerell died at Hythe, Hampshire on 1 June 1999. Cockerell was awarded £5,000 by the British Government of the 1960s, the only practical official recognition of the value of his work, though he was given a knighthood.
Басқа жұмыстар
Кейінгі өмірінде Коккерлль толқын энергиясын пайдаланатын "Коккерлль салғысы" деп аталатын гидравликалық құрылғыны жасады, ол болашақта электр энергиясын өндіруде маңызды рөл атқаруы мүмкін.
In later life, Cockerell developed the Cockerell Raft, a wave power hydraulic device which may have implications in the future for electricity generation.
Еске алу
Өмірінде SR. N4 GH2008 "Сер Кристофер" сырғыма кемесі оның ойлап тапқан атымен аталыпты. 1972 жылдан 1991 жылға дейін ол "Ховерллойд" (кейін "Ховерспид") компаниясымен арна бойында жұмыс істеді. Уайт аралының Ист Коуз қаласындағы Кокерлл Риздегі тақташа Кокерлл өмір сүрген және жұмыс істеген Ақ үйдің орнын көрсетеді. Үй бұзылыпты, бірақ гаражы әлі тұр. Тақташаны "Friends of East Cowes" Big Lottery Fund-тың қаржылық қолдауымен орнатқан. Кокерллдің шеберханасы, соның ішінде сол жақ қолмен жұмыс істейтін токарлық станогы, 1999 жылы қайтыс болғаннан кейін Лоустофт теңіз мұражайына тапсырылды, онда ол қайта құрастырылып, қазір жалпы жұртқа көрсетілуде.
In his life, the SR. N4 hovercraft GH2008 Sir Christopher was named after its inventor. It was operated by Hoverlloyd (later Hoverspeed) across the channel from 1972 to 1991. A plaque in Cockerell Rise, East Cowes, Isle of Wight, marks the location of White Cottage, where Cockerell lived and worked. The Cottage has been demolished, but the garage still stands. The plaque was erected by Friends of East Cowes with financial support from the Big Lottery Fund. Cockerell's workshop, including his left handed lathe, was given to the Lowestoft Maritime Museum on his death in 1999 where it was reassembled and is now on show to the public.