АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Флорида» дредноут кемесі
USS Florida (BB-30)
USS Florida (BB-30) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы дредноут линкорларының бірі. Вера Cruz қаласын басып алуда және 1-ші дүниежүзілік соғыста қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дредноут линкор кемесі
Dreadnought battleship of the United States Navy
+USS Florida (BB 30)
+USS Florida (BB 30)
USS Florida (BB 30) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дредноут линкор кемелерінің жетекші кемесі. Оның бір туыс кемесі болды – Юта. Флорида 1909 жылғы наурызда Нью-Йорк теңіз кеме жасаушылығында салынды, 1910 жылғы мамырда суға түсірілді және 1911 жылғы қыркүйекте АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып алынды. Ол он қарудан тұратын негізгі артиллериямен қаруланды және дизайны жағынан алдыңғы линкорларға өте ұқсас болды.
USS Florida (BB 30) was the lead ship of the of dreadnought battleships of the United States Navy. She had one sister ship, Utah. Florida was laid down at the New York Navy Yard in March 1909, launched in May 1910, and commissioned into the US Navy in September 1911. She was armed with a main battery of ten guns and was very similar in design to the preceding s.
Флорида 1914 жылдың басында АҚШ-тың Веракрусты басып алуы кезінде келген алғашқы кемелердің бірі болды, ал оның экипажының бір бөлігі қаланы басып алған десант тобына қосылды. 1917 жылғы сәуірде АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін ол АҚШ-тың 9-шы линкор дивизиясына бекітілді. Соғыс кезінде Флорида және оның бөлімдері Ұлыбританияның 6-шы шайқас эскадрильясы ретінде қайта бекітілді, Солтүстік теңізде патрульдеу және Норвегияға конвойлерді сүйемелдеу тапсырылды. Алайда ол неміс ашық теңіз флотына қарсы ешқандай әрекет етпеді. Флорида 1919 жылы бейбіт уақыттағы қызметіне оралды. 1924–1926 жылдары кеме күрделі модернизациядан өтті, оның ішінде оның қозғалтқыш жүйесі толық жаңартылды. Ол 1930 жылға дейін, Лондондық теңіз келісіміне қол қойылғанға дейін қызметте болды. Келісім шарттарына сәйкес Флорида мен Юта кемелері активті қызметтен алынды. Сондықтан Флорида 1931 жылы қызметтен босатылды және келесі жылы Филадельфияда құрылыстан алынып, мақұлданып жойылды.
Florida was one of the first ships to arrive during the United States occupation of Veracruz in early 1914, and part of her crew joined the landing party that occupied the city. She was assigned to United States Battleship Division 9 after the American entrance into World War I in April 1917; the division was sent to Europe to reinforce the British Grand Fleet. During the war, Florida and the rest of her unit, reassigned as the 6th Battle Squadron of the Grand Fleet, conducted patrols in the North Sea and escorted convoys to Norway. She saw no action against the German High Seas Fleet, however. Florida returned to normal peacetime duties in 1919. She was heavily modernized in 1924–1926, including a complete overhaul of her propulsion system. She remained in service until 1930, when the London Naval Treaty was signed. Under the terms of the treaty, Florida and Utah were removed from active service. Therefore, Florida was decommissioned in 1931 and scrapped the next year in Philadelphia.
Дизайн
Флориданың жалпы ұзындығы 158,80 м, ені 26,82 м, сусынуы 8,53 м болды. Кеме жобаланғандағы және толық жүктелгендегі суыру салмағы белгілі болды. Кеме төрт валлы Парсонс бу турбиналарымен (қуаты көрсетілмеген) және он екі көмірмен жұмыс істейтін Babcock & Wilcox қазандықтарымен жабдықталған, бұл оған ең жоғары жылдамдыққа (көрсетілмеген) жете алуға мүмкіндік берді. Кемеде 1001 офицер мен сарбаз қызмет етті. Кемедегі негізгі қару - бес қос Mark 8 оқ ату мұнарасында орналасқан он 45 калибрлі Mark 5 зеңбірегі, олардың екеуі алдыңғы бөлігінде суператқыштар түрінде орналасқан. Қалған үш мұнара суперқұрылымның арт жағына орналастырылған. Екінші қару корпустың бүйір бөлігіндегі казематтарға орнатылған 51 калибрлі он алты зеңбіректерден тұрды. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән болғандай, ол бортындағы су астында орналасқан екі торпеда түтігін алып жүрді. Флориданың негізгі броньды белдеуі (қалыңдығы көрсетілмеген) қалыңдығында, ал броньды палубасы (қалыңдығы көрсетілмеген) қалыңдығында болды. Зеңбірек мұнараларының алдыңғы беті (қалыңдығы көрсетілмеген) қалыңдығында, ал басқару мұнарасының қабырғалары (қалыңдығы көрсетілмеген) қалыңдығында болды.
Florida was 158.80 m long overall and had a beam of 26.82 m and a draft of 8.53 m. She displaced as designed and up to at full load. The ship was powered by four shaft Parsons steam turbines rated at and twelve coal fired Babcock & Wilcox boilers, generating a top speed of The ship had a cruising range of at a speed of She had a crew of 1,001 officers and men. The ship was armed with a main battery of ten /45 caliber Mark 5 guns in five twin Mark 8 gun turrets on the centerline, two of which were placed in a superfiring pair forward. The other three turrets were placed aft of the superstructure. The secondary battery consisted of sixteen /51 caliber guns mounted in casemates along the side of the hull. As was standard for capital ships of the period, she carried a pair of torpedo tubes, submerged in her hull on the broadside. Floridas main armored belt was thick, while the armored deck was thick. The gun turrets had thick faces and the conning tower had thick sides.
Қызмет тарихы
Флорида 1909 жылғы 9 наурызда Нью-Йорк теңіз кеме жасаушылығында салынды. Ол 1910 жылғы 12 мамырда суға жіберілді және 1911 жылғы 15 қыркүйекте АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып алынды. Келесі бірнеше айды Кариб теңізінде және Мэн штатының жағалауында оқу круиздерінде өткізді, содан кейін Атлантика флотына қосылу үшін Хэмптон Роудсқа көшті. 1912 жылғы 29 наурызда келді және 1-ші линкор дивизиясының (BatDiv) флагманы аталды. Келесі екі жыл бойы ол өз дивизиясымен және эскадрильясымен, сондай-ақ бүкіл Атлантика флотымен бейбіт уақыттағы жаттығуларға қатысты. Одан бөлек, ол кең ауқымды артиллериялық жаттығулар жүргізді және АҚШ Әскери-теңіз академиясының мичмандарын оқу круиздеріне алып шықты. 1914 жылдың басында Мексика революциясы кезінде АҚШ соғысқа араласып, Веракрусты басып алды. Флорида және оның інісі Юта 16 ақпанда Веракрусқа келген алғашқы жетекші кемелер болды. Осы екі кеме мен Прери 21 сәуірде қаланың оккупациясын бастау үшін мыңнан астам теңізші және матростардан тұратын жасақты түсірді. Келесі үш күнде теңізшілер мексикалық қорғаушылармен шайқасып, 94 адам (19 қаза тапқан) зардап шекті, ал мексикалықтардың жүздегені қаза болды. Флорида экипажынан 25 адам шайқаста көрсеткен батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталды. Шілдеде Флорида Мексика суларынан қалыпты флоттық операцияларға оралды, ал қазан айында 2-ші линкор дивизиясына қайта тағайындалды.
Florida was laid down at the New York Navy Yard on 9 March 1909. She was launched on 12 May 1910, and commissioned into the US Navy on 15 September 1911. She spent the next several months on training cruises in the Caribbean and off Maine, after which she moved to Hampton Roads to join the Atlantic Fleet. She arrived on 29 March 1912, and was made the flagship of the 1st Battleship Division (BatDiv). For the next two years, she participated in the normal routine of peacetime exercises with her division and squadron and with the entire Atlantic Fleet. She also conducted extensive gunnery training and took midshipmen from the US Naval Academy on midshipman training cruises. In early 1914 during the Mexican Revolution, the United States intervened in the fighting and occupied Veracruz. Florida and her sister Utah were the first capital ships to arrive in Veracruz, on 16 February. These two ships and Prairie landed a total contingent of over a thousand marines and bluejackets to begin the occupation of the city on 21 April. Over the next three days, the marines battled Mexican defenders in the city and suffered ninety four casualties (19 dead), while killing hundreds of Mexicans in return. Twenty five men from Floridas crew received the Medal of Honor for their actions during the battle. In July, Florida departed Mexican waters to return to normal fleet operations, and in October, she was reassigned to the 2nd Battleship Division.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1917 жылғы 6 сәуірде АҚШ Германияға қарсы соғыс жариялады. Флорида 1917 жылы 9-шы линкор дивизиясымен Атлантиканы кесіп өтуге дейін соғыс уақытындағы дайындық жаттығуларына қатысты. Флорида, Нью-Йорк, Вайоминг және Делавэрден тұратын дивизия 25 қарашада АҚШ-тан шықты. Дивизия Еуропа суларына Солтүстік теңіздегі Ұлыбритания флотын күшейту үшін жіберілді. Скапа-Флоуға келгеннен кейін 9-шы линкор дивизиясы Ұлы флоттың 6-шы шайқас эскадрильясы болды. 1917 жылдың соңында немістер Скандинавияға бағытталған британдық конвойларын шабуылдау үшін су үстіндегі шабуылдаушы кемелерді пайдалана бастады; бұл британдықтарды конвойларды сүйемелдеу үшін Ұлы флоттан эскадрильяларды жіберуге мәжбүр етті. 1918 жылғы 6 ақпанда 6-шы шайқас эскадрильясы мен сегіз британдық эсминец сауда кемелерінің колоннасын Норвегияға дейін сүйемелдеді. Операция кезінде Флориданың қарауылдары U-көлігін көргенін хабарлады, бірақ Вайомингтің командирі кейін бұл және эскадрильяның қалған бөлігі берген басқа да хабарламалар жалған екенін айтты. Эскадрилья 10 ақпанда Скапа-Флоуға оралды; Делавэр наурыз және сәуір айларында тағы екі конвойды сүйемелдеді. Наурыз айындағы конвой кезінде Флорида, Вайоминг, Техас және төрт эсминец қалың тұманға байланысты конвойдан бөлініп қалды және тұман сейілгеннен кейін келесі күні таңертең ғана оны қайта тапты. Эскадрилья 13 наурызда Скапа-Флоуға оралды. 22-24 сәуірде неміс ашық теңіз флоты конвойлардың бірін тоқтату және сүйемелдеуші линкор эскадрильясын жою ниетімен шықты. Флорида және Ұлы флоттың қалған бөлігі 24 сәуірде Скапа-Флоудан шығып, немістерді ұстауға тырысты, бірақ ашық теңіз флоты операцияны тоқтатып, портқа қайтып келді. 30 маусымда 6-шы эскадрилья Солтүстік теңізде мина қою операциясын қолдады; патрульдеу кезінде Флорида және басқа бірнеше кемелер U-көлігінің іздері деп қате пікір білдірген нәрсеге атып, зақымдады. Қараша айының басында испан қызбасы пандемиясы Ұлы флотқа тарады; Флорида вирустың алдын алу үшін карантинге жатпаған американдық контингенттің жалғыз кемесі болды. 20 қарашада Флорида және Ұлы флоттың қалған бөлігі Германиямен жасалған келісімнен кейін Скапа-Флоуда тұтқындалған Ашық теңіз флотымен кездесті. Көп ұзамай Флорида жаңадан құрылған Невадамен ауыстырылды. Содан кейін Флорида 12 желтоқсанда президент Вудро Вильсонды Францияға бейбіт келіссөздерге қатысу үшін апарып бара жатқан жолаушылар кемесіне қосылды. Кемелер 13 желтоқсанда Франциядағы Брестке келді, содан кейін Флорида АҚШ-қа қайта оралды. Ол желтоқсан айының соңында Нью-Йорктегі Норт-Риверде өткен Жеңіс теңіз парадында болды.
On 6 April 1917, the United States declared war on Germany over its unrestricted submarine warfare campaign. Florida participated in wartime readiness exercises in 1917, before steaming across the Atlantic with Battleship Division 9. The division, which consisted of Florida, New York, Wyoming, and Delaware, left the United States on 25 November. The division was sent to European waters to reinforce the British Grand Fleet in the North Sea. After arriving in Scapa Flow, Battleship Division 9 became the 6th Battle Squadron of the Grand Fleet. Starting in late 1917, the Germans had begun to use surface raiders to attack the British convoys to Scandinavia; this forced the British to send squadrons from the Grand Fleet to escort the convoys. On 6 February 1918, the 6th Battle Squadron and eight British destroyers escorted a convoy of merchant ships to Norway. While on the operation, Floridas lookouts reported spotting a U boat, though the commander of Wyoming later argued that this and others issued by the rest of the squadron were false reports. The squadron was back in Scapa Flow on 10 February; Delaware escorted two more such convoys in March and April. During the March convoy, Florida, Wyoming, Texas, and four destroyers became separated from the convoy in heavy fog, and only relocated it the following morning when the fog had lifted. The squadron returned to Scapa Flow on 13 March. On 22–24 April, the German High Seas Fleet sortied to intercept one of the convoys in the hope of cutting off and destroying the escorting battleship squadron. Florida and the rest of the Grand Fleet left Scapa Flow on 24 April in an attempt to intercept the Germans, but the High Seas Fleet had already broken off the operation and was on its way back to port. On 30 June, the 6th Squadron was cruising in the North Sea in support of a mine laying operation; while on patrol, Florida and several other ships fired on what they incorrectly believed to be U boat wakes. By early November, the Spanish Flu pandemic had spread to the Grand Fleet; Florida was the only ship of the American contingent not to be quarantined for the virus. On 20 November, Florida and the rest of the Grand Fleet rendezvoused with the High Seas Fleet, which was then interned in Scapa Flow, following the Armistice with Germany that ended the war. Shortly thereafter, Florida was replaced with the newly commissioned Nevada. Florida then joined the passenger ship on 12 December, which was carrying President Woodrow Wilson on his way to France to participate in the peace negotiations. The ships arrived in Brest, France on 13 December, after which Florida returned to the United States. She was present during the Victory Naval Review in the North River in New York City at the end of December.
Соғыс аралығы
1919 жылғы қаңтарда «Флорида» 4 қаңтарда Норфолкке келген соң, бейбіт уақыттағы қалыпты қызметіне оралды. Ол Атлант мұхитын алғашқы рет әуеден кесіп өтетін әскери-теңіз ұшақтарына ауа райын бақылау үшін Азор аралдарына бағытталды. 1920 жылғы тамызда «Флорида» Массачусетс штатының Провинстаун қаласында паломниктердің қоныстанғанының 300 жылдығына қатысты. 1920 жылғы желтоқсанда ол АҚШ Мемлекеттік хатшысы Бэйнбридж Колбимен бірге Оңтүстік Америкаға сапар жасады және келесі үш жыл бойы Кариб теңізінде теңіз жаяу әскерлерімен амфибиялық операциялар бойынша оқу-жаттығулар өткізді. «Флорида» да жаттығулар мен мичмандық круиздердің қалыпты тәртібіне қатысты. Осы кезеңде ол АҚШ Флоты Бақылау күштерінің командирінің флагманы болды. 1924 жылдың басында «Флорида» III-ші флоттық маневрлерге қатысты, онда ол және оның «Юта» әпкесі жаңа кемелердің орнына штаттан тыс қызметкерлер ретінде тартылды. 1924 жылғы маусымда «Флорида» Бостон әскери-теңіз кемежайында модернизация үшін қызметтен шығарылды, ол 1925 жылғы 1 сәуірден 1926 жылғы 1 қарашаға дейін жалғасты. Жаңғырту барысында палубаның бронясы күшейтілді және су астындағы зақымдануға төзімділігін арттыру үшін торпедаға қарсы бөртпелер орнатылды. Оның қосалқы артиллериясы тиімділігін арттыру үшін қайта орналастырылды, ал спонсондарда орнатылған бес дюймдік төрт зеңбірек алынып тасталды. Сонымен қатар, Вашингтон теңіз келісімінің нәтижесінде құрылысы тоқтатылған линкорлар мен крейсерлерден алынған төрт White Forster мұнаймен жұмыс істейтін қазандықтармен қайта жабдықталды. Оның Парсонс турбиналары жаңа Curtis турбиналарымен ауыстырылды және екі түтіні бір түтікшеге біріктірілді. Артындағы торлы мачта артқа жылжытылған тік мачтамен ауыстырылды. Екі су астындағы торпедалық түтікшесі де алынып тасталды. «Флорида» бірнеше жыл бойы модернизацияланған күйінде қызмет етті және 1928 жылғы маусымда Армия мен Әскери-теңіз күштерінің бірлескен жағалау қорғаныс жаттығуларына қатысты. Алайда, 1930 жылғы Лондон теңіз келісімінің шарттарына сәйкес, қол қойған елдердің жауынгерлік флоттары қысқартылуға тиіс болды. Сәйкесінше, 1931 жылғы 16 ақпанда Филадельфия әскери-теңіз кемежайында қызметтен шығарылды, 6 сәуірде теңіз тіркелімінен шығарылды және сол жылдың соңында Филадельфияда демонтаждалды. Демонтаж жұмыстары 1932 жылғы 30 қыркүйекте аяқталды. Бір тонналық кеме қоңырауы сақталды және Флорида университетінің Гейнсвилл қаласына жеткізілді, онда ол алғаш рет оқу ғимаратының үстіндегі сағатқа орнатылды. Сағат 1950 жылдардың басында алынып тасталды және қоңырау қоймаға қойылды. 1960 жылы ол «Флорида» стадионының солтүстік жағындағы трибуналардың үстіне орнатылды, онда «Флорида Гейтор» футбол командасының жеңісінен кейін әдетте жанкүйерлер немесе шаттықтар қоңырауды соғып тұратын. Стадион бірнеше рет кеңейтіліп, жаңартылғанда, қоңырау солтүстік аяғындағы зонаның астындағы жерге көшірілді, содан кейін 1992 жылы стадионнан алынып тасталды. Ол қалпына келтіріліп, қазір Флорида тарихы мұражайының вестибюлінде орналасқан.
Florida returned to normal peacetime duties in January 1919, when she arrived in Norfolk on the 4th. She steamed to the Azores to take weather observations for Navy seaplanes that were to make the first aerial crossing the Atlantic. In August 1920, Florida was present during the 300th anniversary of the Pilgrims' landing at Provincetown, Massachusetts. In December 1920, she made a good will cruise to South America with US Secretary of State Bainbridge Colby aboard and over the next three years conducted amphibious operation training with the Marine Corps in the Caribbean. Florida also participated in the normal routine of exercises and midshipman cruises. During this period, she was made the flagship of the Commander, Control Force, US Fleet. In early 1924, Florida took part in the Fleet Problem III maneuvers, where she and her sister Utah acted as stand ins for the new s. In June 1924, Florida was taken out of service for a modernization at the Boston Navy Yard, which lasted from 1 April 1925 to 1 November 1926. During the reconstruction, her deck armor was strengthened and anti torpedo blisters were installed to increase her resistance to underwater damage. Her secondary battery was rearranged to improve its efficiency, and four of her 5 inch guns, which were mounted in sponsons, were removed. She was also reboilered with four White Forster oil fired models that had been removed from the battleships and battlecruisers scrapped as a result of the Washington Naval Treaty. Her Parsons turbines were replaced with new Curtis geared turbines and her two funnels were trunked into one stack. The rear lattice mast was replaced with a pole mast, which was moved further aft. Her two submerged torpedo tubes were also removed. Florida remained in service for a few years in her modernized form, and participated in joint Army Navy coast defense exercises in June 1928. Under the terms of the London Naval Treaty of 1930, however, which reduced the battle fleets of the signatory countries, she was to be disposed of. She was decommissioned accordingly on 16 February 1931 at the Philadelphia Naval Yard, struck from the naval register on 6 April, and was broken up in Philadelphia later that year. Demolition work was completed by 30 September 1932. The one ton ship's bell was saved and transported to the University of Florida in Gainesville, where it was first installed in a clock atop a classroom building. The clock was removed in the early 1950s and the bell was put in storage. In 1960, it was installed atop the stands in the north end zone at Florida Field, where it was traditionally rung by either cheerleaders or fans at the conclusion of a victory by the Florida Gator football team. As the stadium underwent successive expansions and renovations, the bell was moved to a location under the north end zone concourse and then was removed from the stadium in 1992. It has been restored and is now housed in the lobby of the Museum of Florida History.