Кіріспе

1916 жылғы эпикалық фильм

Киелі кітаптағы "Иудея" хикаясы

Говард Гей – Назареттік
Лилиан Лэнгдон – Мэри, Ана
Бесси Лав – Келін
Джордж Уолш – Күйеу
Камео-көріністер / кіші рөлдер

Мэри Олден
Франк Борзаж
Тод Браунинг (Кроук)
Франк Кампеу
Жүгер Кармен
Констанс Коллиер
Дональд Крисп
Кэрол Демпстер
Дуглас Фэрбенкс (маймылмен мас солдат)
Милдред Харрис (харемдегі сүйікті)
Делл Хендерсон
Харольд Локвуд
Уилфред Лукас
Фрэнсис Макдональд
Оуэн Мур
Кармел Майерс
Уоллес Рид
Ева Саузерн
Полин Старк
Эрих фон Строхайм (Екінші парызшы)
Мадам Те Суль Ван
Натали Талмадж
Этель Грей Терри
Герберт Бирбом Три
Кинг Видор
Джон П. Маккарти (Түрме күзетшісі)

Өндіріс

"Толерантсыздық" – монументальді декорациялар, сәнді дәуірлік костюмдер және 3000-нан астам эпизодтық актерлерді қамтыған алып жоба болды. Сансет бульварындағы студияда 91 метрлік қабырғалары бар Вавилон декорациясы, сондай-ақ Яһудея және ортағасырлық Франция көшелері салынды. Эпизодтық актерлерге төленген жалпы жалақы күніне 12 000 долларға жеткені хабарланды. Гриффит фильмді түсіруді "Қазіргі заманғы оқиға" (алғашқы аталымы "Ана және заң") фильмімен бастады, оның жоспарлауы "Ұлттың тууы" фильмінің үлкен коммерциялық табысынан бұрын жасалған. Бюджеттің үштен бірі фильмнің вавилондық бөлімдерін жасауға жұмсалды. Ғалым Фрэнк Бивер "Гриффиттің "Толерантсыздық" фильміндегі ниеті сыншылардың назарынан тыс қалмады" деп мәлімдейді, сонымен қатар Сан-Франциско бюллетеніндегі бір замандас сыншы "Гриффиттің фильмі махаббатқа сенушілердің қолдауын күшейтуге зор күшпен көмектеседі" деп жариялаған. "Толерантсыздық" алғашқы көрсетілімінде коммерциялық сәтсіздікке ұшыраса да, кейіннен өте жағымды пікірлер алды және танымал болды. Оны "бірден-бір фильмдік фуга" деп атады. 2007 жылы AFI-нің "100 жыл – 100 фильм" (10 жылдық мерекелік басылымы) "Толерантсыздық" фильмін барлық уақыттағы ең жақсы американдық фильмдердің 49-ы деп таныды. Паулин Каэл "Толерантсыздық" фильмін жасалған ең ұлы фильм деп есептеді: "Толерантсыздық – бұрын-соңды жасалған екі немесе үш ең ықпалды фильмнің бірі, және менің ойымша, ол ең ұлысы". Жарты ғасырдан кейін Армонд Уайт келіседі, былай деп жазады: "Бір ғасырдан кейін біз оның тақырыбына жақынбыз, бірақ оның өнерінен алыспыз". Дегенмен, бұл туындыға деген мақтау бірауызды емес. Дэвид Томсон фильмнің әсерін "өзін-өзі жоятын азуға" байланысты әлсіретеді деп санайды.