Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс филологы (1834–1897)
German philologist (1834–1897)
Михаэль Бернейс (27 қараша 1834 – 25 ақпан 1897) – неміс әдебиет тарихшысы, Гёте және Шекспирді зерттеудегі маңызды ғалым.
Michael Bernays (27 November 183425 February 1897) was a German literary historian, and an important Goethe and Shakespeare scholar.
Өмір
Ол Гамбургте дүниеге келген. Әкесі, Исаак Бернейс, оның он төрт жасында қайтыс болды. Әкесінің ерте қайтысы немесе басқа да себептерге байланысты, ол екі бауыры – Джейкоб Бернейс (1824-1881) және Берман Бернейс (1826-1879) – мен салыстырғанда өте ерекше жағдайға бейімделді. Ол алдымен Бонн және Гейдельбергте заң, сосын әдебиетті оқыды.
He was born in Hamburg. His father, Isaac Bernays, died when he was fourteen years old. His adjustments were radically different from that of his two brothers, Jacob Bernays (1824 1881) and Berman Bernays (1826 1879), due to the traumatic loss of his father at an early age or other factors. He studied first law and then literature at Bonn and Heidelberg.
Мансап
Ол Лейпцигте Шекспир туралы дәрістер оқып, Бетховеннің «Эгмонт» музыкасына түсіндірме жазған арқылы айрықша даңққа ие болды. 1866 жылы «Прусский жылнамасы» редакциясына қатысудан бас тартып, сол жылы ол өзінің танымал «Гетелік мәтіндерді сынау және тарихы» еңбегін жариялады. Лейпциг университетіндегі дәрістерімен ол өзінің беделін нығайтты және 1873 жылы Людвиг II Баварияның осы мақсатта арнайы құрған неміс әдебиетінің төтенше профессоры лауазымын қабылдады. Осылайша ол Мюнхен университетінде қазіргі заманғы неміс әдебиеті тарихын зерттейтін алғашқы профессор атанды. Біраз уақыт Баварияның Людвиг II-сінің жеке оқырманы болды. Ол ерте жасында яһуди христиандығына көшті, ал оның інісі Якоб раввиндік яһуди болып қалды. Оның басқа жариялымдары: «Гетенің Ф. А. Вольфқа хаттары» (1868); «Шекспирдің туу тарихы» (1872); және Хирцельдің «Жас Гете» жинағына кіріспе. Ол сондай-ақ Восс аудармасының жаңартылған басылымын редакциялады – «Одиссея». Оның әдеби мұрасынан «Сынау және әдебиет тарихына арналған жазбалар» (1895–1899) жарық көрді.
He obtained a considerable reputation by his lectures on Shakespeare at Leipzig and an explanatory text to Beethoven's music to Egmont. Having refused in 1866 an invitation to take part in the editorship of the Preussische Jahrbücher, in the same year he published his celebrated Zur Kritik und Geschichte des Goetheschen Textes. He confirmed his reputation by his lectures at the university of Leipzig, and in 1873 accepted the post of extraordinary professor of German literature at Munich specially created for him by Ludwig II of Bavaria. Thus, he became first ever professor of modern German literary history at Munich University. He was for a while reader to Ludwig II of Bavaria. At an early age he became a Jewish Christian, whereas his brother Jakob remained a Rabbinical Jew. Among his other publications were: Briefe Goethes an F. A. Wolf (1868); Zur Entstehungsgeschichte des Schlegelschen Shakespeare (1872); and an introduction to Hirzel's collection entitled Der junge Goethe (1875). He also edited a revised edition of Voss's translation of the Odyssey. From his literary remains were published Schriften zur Kritik und Litteraturgeschichte (1895–1899).