Кіріспе
Джон Гринвуд (1556 – 6 сәуір 1593) – ағылшын министрі және дін қызметкері, сепаратист пуритан немесе браунист, өз сенімі үшін өлім жазасына кесілген. Ол 1587 жылдан 1593 жылға дейін Лондонның құпия шіркеуін басқарды және Генри Барроумен тығыз байланыста Браундық апологетикаға қатысты бірнеше еңбек жазды.
John Greenwood (1556 – 6 April 1593) was an English Separatist Puritan, or Brownist, minister who was executed for his faith. He led the London underground church from 1587 to 1593 and wrote several works of Brownist apologetics, working closely with Henry Barrow.
Өмір
Гринвуд 1556 жылы Англияның Йоркшир графтығындағы Уэст-Райдинг аймағындағы Хептонсталл қаласында дүниеге келген. Ол 18 наурыз 1577 – 1578 жылдары Кембридждегі Корпус Кристи колледжіне сизар ретінде қабылданды және 1581 жылы B.A. дәрежесін алды. Ол сол колледждің түлегі Роберт Браунның ұстанымдарына тікелей ықпал еткен-етпегені белгісіз; дегенмен, ол қатаң пуритандық көзқарастарды ұстанды, бұл оны ең қатаң түрдегі сепаратизмге жеткізді. 1581 жылы ол Рочфордтағы Лорд Ричтің капелланы болды. Ол Лондон епископы Джон Эйлмерден диакондыққа, ал Линкольн епископы Томас Куперден дін қызметкеріне бекітілді. Гринвуд Норфолк графтығындағы Ракхиттегі Барлық Әулиелер шіркеуінің викарийі болып тағайындалды, ол қазіргі кезде сақталған Норич қаласындағы Браунист шіркеуінен бес шақырымдай қашықтықта орналасқан. 1585 жылдың қыркүйегінде Гринвуд Браунизмді қабылдады, бұл тағайындалуды «толыққанды заңсыз» деп санап, Барлық Әулиелер шіркеуінен бас тартты және жер асты шіркеуіне қосылу үшін Лондонға сапар шекті. Келесі бірнеше жылдың мәліметтері жеткіліксіз; бірақ 1586 жылға қарай ол Лондон сепаратистерінің мойындалған көшбасшысы болды, олардың көптеген мүшелері 1567 жылдан бері түрлі уақытта түрмеге қамалған. Гринвуд 1586 жылдың 8 қазанында тағы 20 адаммен бірге Генри Мартиннің үйіндегі құлшылық орынына шабуыл жасалғанда тұтқындалды және Клинк түрмесіне қамалды. Осы уақытта 1590 жылы Гринвуд «Джордж Гиффордтың оқылған дұғаларды қорғау туралы жауабын» жазды, ол көптеген еңбектері сияқты дұғаның спонтанды болуы керек екенін, тіпті «Пәктік дұғасы» да құлшылықта қолданылмауы керек екенін дәлелдеді. 1592 жылдың 5 желтоқсанында ол қайтадан тұтқындалды; 1593 жылдың наурыз айында Барроумен бірге сотталып, «қоздырылатын кітаптарды жасау және тарату» айыбымен өлім жазасына кесілді. Ол өлім жазасынан екі рет құтылды, соның бірі дарғананың іргесінде болды. 1593 жылдың 23 мамырында Мидлсекс графтығындағы Тайберн ауданында дарға асылды.