Кіріспе

Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің құрамында болған, USS Washington (BB 47) – 42-ші штаттың құрметіне аталған, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші кемесі. Оның қадасы 1919 жылдың 30 маусымында Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы «Нью-Йорк кеме құрылысы» корпорациясымен салынды. 1921 жылдың 1 қыркүйегінде ол Вашингтоннан конгрессмен Джон В. Саммерстің қызы Жан Саммерстің спонсорлығымен суға түсірілді. 1922 жылдың 8 ақпанында, Вашингтон теңіз келісімінің қарулануды шектеу туралы қол қойылғаннан кейін екі күн өткен соң, 75,9% дайындық деңгейіндегі супердредноуттың құрылысы тоқтатылды. 1924 жылдың 26 қарашасында «Нью-Йорк» және «Техас» линкорларымен артиллериялық нысана ретінде батырылды.

Дизайн

1916 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін 1917 жылдан бастап салынатын кемелердің келесі класының жобалау жұмысы аяқталды. Бұл кемелер алдыңғы кластардың дерлік толық көшірмелері болды, тек басты артиллериясы 12 зеңбілден 8 зеңбілге дейін азайтылған. «Колорадо» класы стандартты типтегі соңғы соғыс кемелері болып танылды. «Вашингтонның» жалпы ұзындығы 190,20 метр, ені 29,57 метр, сусыруы 9,14 метрді құрады. Кеме төрт General Electric турбоэлектрлік жетегі және сегіз Babcock & Wilcox майлы қазандығымен жабдықталған. Кеменің қозғалтқыш жүйесінің қуаты ең жоғары жылдамдыққа дейін жеткізілді. Оның қалыпты круиздік қашықтығы сағатына болса, соғыс уақытында қосымша жанармай резервуарларын пайдалану арқылы осы жылдамдықпен қашықтығы арттырылатын болды. Кеме экипажы 64 офицер және 1241 сарбазды құрады. Ол басты артиллериясы ретінде төрт екі зеңбілді мұнарада орналасқан сегіз 16 дюймдік /45 калибрлі Mark 1 зеңбілдерімен қаруланған. Екінші артиллериясы орталық бөлігіндегі казематтарға жеке орнатылған 16 /51 калибрлі зеңбілдерден тұрды. Ол сондай-ақ жеке жоғары бұрышты орнатуларда 8 /50 калибрлі зеңбілдерден тұратын зениттік артиллериямен жабдықталған. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән болғандай, оның корпусының әр жағындағы су сызығының астында бір торпедалық түтік орнатылған. «Вашингтонның» негізгі бронелігі қалыңдығы болса, негізгі бронелігінің қалыңдығы шамамен болды. Басты артиллерия мұнаралары барбеттерінде қалың беткейлері болды. Оның басқару мұнарасының қабырғалары қалың болды.

Тарих

1917 жылғы қаржы жылының қаражатымен төрт "Колорадо" үшін тендерлер 1916 жылдың 18 қазанында ашылды; ал "Мэрилендтің" қазығы 1917 жылдың 24 сәуірінде салынды. "Вашингтонды" қоса алғанда, қалған үш линкор 1919-1920 жылдарға дейін салынбады. Біріншісінің құрылысы тоқтатылғандықтан, "Колорадолар" шамамен екі онжылдыққа дейін АҚШ-тың соңғы линкорлары болып қызмет етті. Олар сондай-ақ екі мұнаралы зеңбіректерді пайдаланған АҚШ-тың соңғы линкорлары болды – бірінші және екінші кемелерде 16 дюймдік 45 калибрлі Mark 6 зеңбіректері, ал үшіншісінде 16 дюймдік 50 калибрлі Mark 7 зеңбіректері үш үштік мұнарада орналастырылған. "Вашингтон" 1919 жылдың 30 маусымында салынды. 1922 жылдың 8 ақпанында, Теңіз қарулануын шектеу туралы Вашингтон келісіміне қол қойылғаннан кейін екі күн өткен соң, 75,9 процент дайындық деңгейіндегі супердредноуттың құрылысы тоқтатылды. Оған дейін, оның су астындағы броньдық қорғанысы орнатылған еді. 1924 жылдың қарашасында кеме артиллериялық нысана ретінде пайдаланылды. Сынақтардың бірінші күні кеме екі торпеда мен үш жақын арадан өткен бомбаға түсті, бұл аз ғана зақымдануға және үш градусқа еңкейуге әкелді. Содан кейін кемеде 400 фунт TNT жарылды, бірақ ол су бетінде қалды. Екі күннен кейін кемеге 1219 метр биіктіктен он төрт снаряд түсті, бірақ тек біреуі ғана тесіп өтті. Ақырында, "Техас" және "Нью-Йорк" кемесін 14 дюймдік снарядтармен батырды. Сынақтан кейін, линкорлардағы қазіргі палубалық бронь жеткіліксіз екендігі және болашақ линкорлар үш қабатты су асты броньмен жабдықталуы керек екендігі анықталды.