Кіріспе
Неміс ақыны, сыншысы, философы және индолог (1772–1829)
Вена конгресінен кейін (1815) ол Франкфурт диетасындағы Австрия елшілігінің кеңесшісі болды, бірақ 1818 жылы Венаға оралды. 1819 жылы ол Клеменс Брентаномен бірге Меттерних пен Гентцпен Римге сапар жасады. Сол жерде ол әйелімен және ұлдарымен кездесті. 1820 жылы ол консервативті католик журналын – «Конкордияны» (1820–1823) шығара бастады, бірақ оны Метерних және оның ағасы Август Вильгельм сынға алды, ол кезде Бонн қаласында индулогия профессоры болып жұмыс істеп, «Бхагавад-гита» басылымын дайындап жатқан еді. Шлегель өзінің «Барлық еңбектері» (Sämtliche Werke) жинағын шығаруға кірісті. Ол сондай-ақ дәрістер оқыды, олар «Өмір философиясы» (Philosophie des Lebens) (1828) және «Тарих философиясы» (Philosophie der Geschichte) (1829) кітаптарында қайта жарияланды. 1829 жылдың 12 қаңтарында Дрезденде дәрістерді дайындап жатқанда қайтыс болды.
Following the Congress of Vienna (1815), he was councilor of legation in the Austrian embassy at the Frankfurt Diet, but in 1818 he returned to Vienna. In 1819 he and Clemens Brentano made a trip to Rome, in the company of Metternich and Gentz. There he met with his wife and her sons. In 1820 he started a conservative Catholic magazine, Concordia (1820–1823), but was criticized by Metternich and by his brother August Wilhelm, then professor of Indology in Bonn and busy publishing the Bhagavad Gita. Schlegel began the issue of his Sämtliche Werke (Collected Works). He also delivered lectures, which were republished in his Philosophie des Lebens (Philosophy of Life) (1828) and in his Philosophie der Geschichte (Philosophy of History) (1829). He died on 12 January 1829 at Dresden, while preparing a series of lectures.
Доротея Шлегел
Фридрих Шлегельдің әйелі Доротея фон Шлегель «Флорентин» (1802) атты аяқталмаған роман, «Орта ғасырдағы романтикалық өлеңдер жинағы» (2 том, 1804), «Лотер мен Маллер» (1805) және Мадам де Стаэльдің «Коринне» (1807–1808) аудармасын жазды – барлығы да күйеуінің атымен жарық көрді. Бірінші некесінен Иоганн мен Филипп Вайт есімді екі ұлы болды, олар белгілі католик суретшілеріне айналды. Ол Мұса Мендельсонның үлкен қызы болғандықтан, данышпан композиторлар Феликс пен Фанни оның немере және немере қызы болып табылады.
Хаттар
Людвиг Тиек және Шлегель ағайындылары. Эдгар Лохнер құрастырған хаттар (Мюнхен 1972)
Фридрих Шлегельдің "Толық шығармалары" 10 томдық (1822–1825); екінші басылымы (1846) 55 томдық. Оның "Prosaische Jugendschriften" (1794–1802) Ж. Минор (1882, 2-ші басылым 1906) тарапынан құрастырылды; сондай-ақ "Люсинд" және Ф. Шлейермахердің "Люсинд туралы сырлы хаттар", 1800 (1907) қайта басылымдары бар. Р. Хайм, "Романтикалық мектеп" (1870); И. Руж, "Ф. Шлегель және неміс романтизмінің рухы" (1904); сол автордың "Ф. Шлегельдің «Люсинд» туралы түсіндірмелері" (1905); М. Йоахими, "Романтизмнің әлемге көзқарасы" (1905); В. Глау, "Ф. Шлегельдің діні" (1906); Э. Кирхер, "Романтизм философиясы" (1906); М. Франк "Шексіз жақындасу". Философиялық ерте романтизмнің бастаулары (1997); Эндрю Боуи, "Романтизмнен сын теориясына дейін: неміс әдебиет теориясының философиясы" (1997).