Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19-20 ғасырдағы француз мемлекет қайраткері (1835–1921)
19th/20th century French statesman (1835–1921)
Эмиль Жюстин Луи Комб (emil kɔ̃b; 6 қыркүйек 1835 – 25 мамыр 1921) – француз саясаткері және масон, 1902 жылдың маусымынан 1905 жылдың қаңтарына дейін Солшылдар блогының (французша: Bloc des gauches) кабинетіне жетекшілік еткен.
Émile Justin Louis Combes (emil kɔ̃b; 6 September 183525 May 1921) was a French politician and freemason who led the Lefts Bloc (French: Bloc des gauches) cabinet from June 1902 to January 1905.
Мансап
Эмиль Комб 1835 жылғы 6 қыркүйекте Тарн департаментінің Рокукурбе қаласында, киім тігуші Жан Комб пен Мари Роза Баннесборнның отбасында алтыншы бала болып дүниеге келді. Алдымен ол мектеп мұғалімінен, сосын өнегесі болған және туысы, дін қызметкері Жан Гоберден латын тілін үйренді. Эмиль Комбтың өмірбаяын жазған Габриэль Мерль Жан Гоберді былай сипаттайды: «Ол дін қызметкерінің және білімді адамның беделі мен құрметіне ие. Оған бағынады. Егер ол құрбандық талап етсе, өзі де оны өтейді. Жақын туыстарының бірін дін қызметкері болуға мәжбүрлеуі таң қалдырады. 1840 жылы Филипп, 1847 жылы Эмильмен әрекеттері сәтсіз аяқталды, ал 1860 жылы Анримен соңғы тырысысы да нәтижесіз болды». Латын тілін білуінің арқасында он екі жасар Эмиль Комб Кастрдегі кіші семинарияның төртінші курсына қабылданды. Оның крест әкесі оның оқуына қаржылай көмек көрсетті – алдымен семинарияда, содан кейін болашақ дін қызметкерлерінің Сорбоннада оқуына дайындалатын École des Carmes діни мектебінде, және соңында Эмиль Комб соту киімін киіп, шаш шалтыратылған Альбидің Үлкен семинариясында. Алайда, оның дінге шақырылуы шындыққа жанаспайды деп есептелді, және алғашқы тыраныстарына қарамастан, дін қызметкеріне тағайындалмас бұрын ол бұл ойдан бас тартты. Оның дінге қарсы көзқарастары кейіннен оны масондыққа итермеледі. Өмірінің соңына дейін ол спиритизммен де айналысты. Кейіннен ол әдебиет докторы ғылымын бітіріп (1860), диплом алды. Содан кейін медицинаны оқып, 1867 жылы бітіріп, Шаренте-Инфериордегі Понс қаласында жеке практика ашты. 1881 жылы ол Сентес қаласынан саяси кандидат ретінде түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. 1885 жылы ол Шаренте-Инфериор департаментінің сенатына сайланды. Ол Демократиялық солшыл фракциясында отырды және 1893 және 1894 жылдары вице-президент болып сайланды. Білім беру мәселелері бойынша дайындаған баяндамалары оған назар аударды, және 1895 жылғы 3 қарашада Леон Виктор Огюст Буржуа кабинетіне мемлекеттік білім министрі болып кірді, ал сәуірдің 21 күні әріптестерімен бірге қызметтен кетті.
Émile Combes was born on 6 September 1835, in Roquecourbe, Tarn, the sixth child of Jean Combes, a dressmaker, and Marie Rose Bannesborn. He first learned Latin from his public schoolteacher and then from his godfather and cousin, a priest named Jean Gaubert. Gabriel Merle, biographer of Émile Combes, describes Jean Gaubert: "He has the prestige and authority of the priesthood and education. He is obeyed. And if he demands sacrifices, he also imposes them on himself. His insistence that one of his younger cousins should become a priest is astonishing. Having failed with Philippe around 1840 and Émile in 1847, he missed his last attempt with Henri around 1860." Thanks to his knowledge of Latin, twelve year old Émile Combes entered the fourth year of the minor seminary in Castres. His godfather supported him financially through his studies, first at the seminary; then at the École des Carmes, an ecclesiastical school where future priests wishing to study at the Sorbonne were trained; and finally at the Grand Séminaire d'Albi, where Émile Combes wore the cassock and was tonsured. Here, his vocation to the priesthood was seen as unserious, and despite initial efforts to persist, he would abandon the idea before ordination. His anti clericalism would later lead him into becoming a Freemason. He was also in later life a spiritualist. He later took a diploma as a doctor of letters (1860). He then studied medicine and graduated in 1867, and setting up in practice at Pons in Charente Inférieure. In 1881, he presented himself as a political candidate for Saintes, but was defeated. In 1885, he was elected to the senate by the département of Charente Inférieure. He sat in the Democratic left, and was elected vice president in 1893 and 1894. The reports which he drew up upon educational questions drew attention to him, and on 3 November 1895, he entered the Leon Victor Auguste Bourgeois cabinet as minister of public instruction, resigning with his colleagues on 21 April following.
Премьер-министр
Ол Вальдек Руссо министрлігін белсенді қолдады, ал 1902 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол өзі кабинет құрумен айналысты. Осы ретте ол Ішкі істер министрі болды, ал үкіметтің басты күші дін бастыларына қарсы бағытталды. Солшыл партиялар осы мәселеде «Республикалық блокта» бірігіп, Комбсты 1901 жылғы діни бірлестіктер туралы заңды қолдануда қолдады және қауымдар туралы жаңа заң жобасын (1904) қабылдады. Оның басшылығымен Франция шіркеу мен мемлекетті бөлуге қатысты алғашқы нақты қадамдар жасады. Комбсқа барлық консервативті партиялар қарсылық көрсетті, олар шіркеу мектептерінің жаппай жабылуын дінді қуғындау деп есептеді. Комбс сол жақтағы дін бастыларына қарсы коалицияны жетектеді, қарсылығын негізінен католиктердің «Action libérale populaire» (ALP) партиясы ұйымдастырды. ALP-нің халық арасындағы қолдауы күшті, қаржысы жақсы және газеттер желісі дамыған болды, бірақ Депутаттар палатасында өкілдері аз болды. Оның заңды қатал түрде орындауын жақсы көретін адамдар оны «кішкентай әке» деп лақап қойды. Соңында, Радикалдық және Социалистік топтардың бас тартуы оны 1905 жылдың 17 қаңтарында, Палатада қарсы дауыс бермегеніне қарамастан, отставкаға кетуге мәжбүр етті. Оның саясаты одан әрі жалғасты, және шіркеу мен мемлекетті бөлу туралы заң қабылданғанда, Радикалдық партиялардың басшылары оны осы қозғалыстың нағыз бастамашысы деп ашық мойындаған маңызды банкет ұйымдастырды.
He actively supported the Waldeck Rousseau ministry, and upon its retirement in 1902, he was himself charged with the formation of a cabinet. In this, he took the portfolio of the Interior, and the main energy of the government was devoted to an anti clerical agenda. The parties of the Left united upon this question in the Bloc republicain, supported Combes in his application of the law of 1901 on the religious associations, and voted the new bill on the congregations (1904). Under his guidance, France took the first definite steps toward the separation of church and state. Combes was vigorously opposed by all the conservative parties, who saw the mass closure of church schools as a persecution of religion. Combes led the anti clerical coalition on the left, facing opposition primarily organized by the pro Catholic party Action libérale populaire (ALP). ALP had a stronger popular base, with better financing and a stronger network of newspapers, but had far fewer seats in the Chamber of Deputies. Among people who looked with favor on his stubborn enforcement of the law, he was familiarly called le petit père. Finally, the defection of the Radical and Socialist groups induced him to resign on 17 January 1905, although he had not met an adverse vote in the Chamber. His policy was still carried on; and when the law of the separation of church and state was passed, all the leaders of the Radical parties entertained him at a noteworthy banquet in which they openly recognized him as the real originator of the movement.
Кейінгі өмірі
Оның өміріндегі соңғы үлкен саяси әрекеті – шіркеу мен мемлекеттің бөлінуіне қолдау көрсету болды. Комбс әлі де радикалдарға зор ықпал ете білсе де, 1905 жылы премьер-министрліктен кеткеннен кейін саясатқа көп қатыспады. 1915 жылдың қазан айында ол Аристид Бриан үкіметіне бес ақсақалдың бірі ретінде кірді, бірақ ешқандай ведомствосы болған жоқ. Джеффри Курцтың сөзіне сәйкес, Эмиль Комбстың басқару жылдары Үшінші Республика дәуірінде "теңдесі жоқ" әлеуметтік реформалар кезеңі болды, оған шахтерлер үшін сегіз сағаттық жұмыс күні, көптеген жұмысшылар үшін он сағаттық жұмыс күні, міндетті әскери қызмет мерзімі 3 жылдан 2 жылға дейін қысқартылды, белгілі бір орта таптың әскери қызметтен босатылуы тоқтатылды, сондай-ақ созылмалы аурулармен ауырғандарға, мүгедектерге және қарттарға шағын мемлекеттік жәрдем көрсетілді. 1903 жылы қауіпсіздік талаптары дүкендер мен кеңселерге де таратылды. Сонымен қатар, 1904 жылғы заң "үйленген және жалғыз аналар арасында кемсітушілік айырмашылықтарды ескермей, жалғыз аналардың балаларына көмек көрсетуді алғаш рет енгізді, осылайша оларды тастаудың алдын алуға бағытталды". Комбс 1921 жылдың 25 мамырында Шаренте-Маритимде (Понс қаласында) қайтыс болды.
The campaign for the separation of church and state was the last big political action in his life. While still possessed of great influence over extreme Radicals, Combes took but little public part in politics after his resignation from the premiership in 1905. He joined the Aristide Briand ministry in October 1915 as one of the five Elder Statesmen, but without portfolio. According to Geoffrey Kurtz, the years of Émile Combes' administration were a period of social reform "without equal" during the era of the Third Republic, which included such reforms as an eight hour day for miners, a ten hour day for many workers, the lowering of mandatory military service from 3 to 2 years, the elimination of certain middle class draft exemptions, and some modest public assistance for the chronically ill, the disabled, and the elderly. In 1903, safety standards were extended to shops and offices. In addition, a 1904 law "pioneered assistance to the children of single mothers, ignoring invidious distinctions between married and single mothers, in order to prevent abandonment." Combes died on 25 May 1921 in Pons, Charente Maritime.