Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суретшінің сынағы – суретші табаққа (немесе тасқа немесе ағаш блогына) жұмыс істеп жатқанда, табақтың ағымдағы басылым күйін бағалау үшін баспа процесінде алынған баспаның көшірмесі. Сынақ толыққанды емес суретті көрсетуі мүмкін, мұндай көшірмелер көбінесе жұмыс сыны немесе сынақ басылым деп аталады, бірақ қазіргі заманда көбінесе нөмірленген даналармен бірдей аяқталған туындының көшірмесін сипаттау үшін қолданылады. Баспагерге сурет қалай басылып шығып жатыр дегенді көру үшін алынатын баспагерлік сынақтары да болады, немесе баспагерге қалдыруға рұқсат етілген соңғы басылымдар да болуы мүмкін. Суретшінің сынақтары лимиттік басылымның санына кірмейді, және кейде суретшіге тиесілі суретшінің сынақтарының саны жиырмадан асып кетуі мүмкін. Конвенция бойынша, суретші оларды бірден сатуға тиіс емес. Дегенмен, кейбір суретшілер оны сатылып кеткен басылымдарды қайта шығару тәсілі ретінде пайдаланады, мысалы, мұндай басылымдарды "Суретшінің сынағы, 50 данадан 8-ші" деп белгілейді.
An artist's proof is an impression of a print taken in the printmaking process to see the current printing state of a plate while the plate (or stone, or woodblock) is being worked on by the artist. A proof may show a clearly incomplete image, often called a working proof or trial impression, but in modern practice is usually used to describe an impression of the finished work that is identical to the numbered copies. There can also be printer's proofs which are taken for the printer to see how the image is printing, or are final impressions the printer is allowed to keep. Artist's proofs are not included in the count of a limited edition, and sometimes the number of artist's proofs, which belong to the artist, can be twenty or more. By convention, the artist is not supposed to sell these at once. However, some artists use it as a method of re issuing an edition that has sold out, marking such editions for example 'Artist's Proof no.8 of 50.'
Тарих
"Дәлел" термині, көбінесе, бірақ үнемі емес, тек XVIII ғасырдың соңынан бастап қолданылады, бұл практиканы ағылшын мезотиншілері бастады, олар коллекционерлерге арналған дәлелдердің шағын тираждарын шығаруды қолға алды, көбінесе сурет астындағы "жазу" немесе жазулар қосылғанға дейін. Штаттар I, II, III және т.б. ретімен нөмірленеді, олардың шығарылған тізбегін анықтау әдетте мүмкін. Мысалы, өзінің жеке баспаханасы болған және өзінің кескіндерінің ең алғашқы көшірмелерін өзі басып шығарған Рембрандт, дәлелдерді жинауды ұнатты, бірақ олар әдетте әртүрлі штаттар ретінде сипатталады. Оның бір кескіні үшін тоғыз дәлел болған, бірақ бұл оның көптеген көшірмелерін сатқан ескі басылымға оралып, оны қайта өңдеуді қамтыды. Алайда, "дәлел" термині ескі шебердің баспасының нақты жұмыс дәлелі жағдайында қолданылуы мүмкін, мысалы, Альбрехт Дюрердің "Адам мен Хауа" (1504, Британ мұражайы және Венадағы Альбертина) баспасының екі данасы, онда фигуралар көбінесе аяқталған, бірақ фон тек негізгі сызбалармен жеңіл бейнеленген. Жинақтаушылар көбінесе суретшінің соңғы дәлелдерін қалайды, тіпті олар негізгі тиражбен бірдей болса да; ең болмаса, суретші баспаны достарына сыйлаған болуы мүмкін. Баспалар көбінесе шектеулі тиражбен сатылады, баспа сурет немесе картинаға қарағанда арзан, өйткені суретші/галерея көптеп сату арқылы көбірек табыс табады. Суретшінің дәлелі ерекше құндылыққа ие, өйткені оның сирек кездесуі және "стандартты" баспадан болуы мүмкін ерекшеліктері, бұл факторлар көбінесе оның бағасына әсер етеді.
The term "proof" is generally, but not consistently, applied only to prints from the late eighteenth century onwards, beginning with the English mezzotinters, who began the practice of issuing small editions of proofs for collectors, often before the "lettering" or inscription below the image was added. States are numbered I, II, III etc., in the sequence they were produced, which can normally be determined. For example, Rembrandt, who had his own printing press and printed at least the earliest copies of his etchings himself, was a great taker of proofs, but these are normally described as different states his record was nine for one etching, although this involved returning to an older print he had sold many copies of, and largely reworking it. But the term proof can be used in the case of a clear working proof of an old master print, like the two impressions of Albrecht Dürer's Adam and Eve (1504, British Museum and Albertina, Vienna) which show the figures largely finished but the background with only the main outlines lightly done. Collectors also usually prefer final artist's proofs even when they are identical to the main edition; if nothing else the print may have been presented to a friend by the artist. Prints are generally sold as limited editions, with a print being cheaper than a drawing or painting because the artist/gallery makes more money by selling multiples. An artist's proof has special value because of its extra rarity and its possible differences from the "standard" print, factors that are often reflected in its price.
Баспахана мамандары
Көптеген гравюра жасау процестеріне қымбат жабдықтар қажет болғандықтан, көптеген суретшілер арнайы баспаханалармен жұмыс істеуді жөн көреді. Баспахана процеске жатқан тәжірибелі техникалық мамандарды ұсынады, ал суретші өнер туындысын ұсынады. Мұндай жағдайларда, техникалық мамандарға жалақысынан өзге, қол қойылған суретшінің баспасымен де төлеу қалыпты жағдай. Баспахана басқа басылымдарды салыстыру үшін бақылау үлгісі ретінде пайдалану үшін, "bon à tirer" ("француз тілінде – басуға жарамды") деп қол қойылған дәлелді де сақтайды. Осының нәтижесінде, баспагерлердің өзіне тиесілі өте әсерлі басылымдар коллекциялары жинақталды. Суретшінің баспасы баспаханаға берілген жағдайда "комп" немесе "комплимент" деп те аталады.
Since many printmaking processes require expensive equipment, most artists choose to work with specialist printers. The print shop provides technicians skilled in the process; the artist provides the art. It is customary in these cases to pay the technicians with a signed artist's proof, in addition to his wages. The print shop will also retain a proof, normally signed off as "bon à tirer" ("good for printing" in French) to use as a control example against which the other impressions are compared. This has resulted in some very impressive collections of prints owned by printmakers themselves. An artist's proof is also known as a "comp" or "complimentary" if given to printers.