Кіріспе

Уильям Шилд (1748 жылдың 5 наурызы – 1829 жылдың 25 қаңтары) – ағылшын композиторы, скрипкашы және альтшы. Оның музыкасы Гайдн мен Бетховеннің құрметіне ие болды.

Өмір жолы және музыкалық мансабы

Шилд Гейтсхедке жақын Суолвелл қаласында, Дурхам графтығында Уильям Шилд пен оның әйелі Мэри Кэштің ұлы болып дүниеге келді. Ол алғаш рет әкесінен музыка үйренді, бірақ ол да, анасы да бала кезінде қайтыс болғаннан кейін, Оңтүстік Шилдстегі кеме жасаушының шәкірті болды, алайда Чарльз Ависоннан Ньюкасл-апон-Тайнде музыка сабақтарын жалғастырды. Ол Ньюкаслдың абоненттік концерттерінде танымал скрипкашы болды, сосын Скарбороға театр оркестрін басқаруға көшті. 1772 жылы Феличе Джандини оны Ковент-Гардендегі операда скрипка ойнауға шақырды (қазіргі Корольдік опера театры), ал 1773 жылдан бастап ол онда басты скрипкашы болды. 1778 жылы ол Генри Бэйттың либреттосына комикалық опера «Бэконның фличи» үшін музыка жазды. 1776 жылдың 21 ақпанында ол Даремде болды, онда Гранби маркизінің тавернасында қалалық масондық ложаның отырысына қатысты. Ложаның хаттамалары көрсеткендей, ол осы кезде Ньюкаслдағы Сент-Джон ложасының мүшесі болған. Кейіннен ол Сандерлендтің No.94 «Феникс» ложасының және «Теңіз капитандары» ложасының (кейін No.97 «Палатин» ложасы болып өзгерген) мүшесі болды, онда 1792 жылдың 14 маусымында қосымша мүше ретінде қабылданды. Шилдтің солтүстік-шығыстағы ложаларға қанша рет барғаны әлі анық емес, бірақ Лондондағы мансабын ескере отырып, ол тек сирек қана баруы мүмкін. Шилд Ковент-Гарден үшін композитор ретінде де жұмыс істеді, сол қызметте ол Джозеф Хайднмен танысты. 1817 жылы ол Патша музыкасының шебері болып тағайындалды. Гайдн мен Бетховен сияқты, сол заманғы көптеген композиторлар секілді, Шилд халық әуендерін (оның жағдайында көбінесе туған Нортумбриядан) жинаумен белгілі болды. Шилдтің шығармаларына көптеген опералар мен басқа да сахналық туындылар кіреді. Олардың ішінде Робин Гуд туралы (1784) операсы, Макнеллидің мәтіні, сондай-ақ аспаптық музыка бар, бірақ ол ең алдымен өзінің ағылшын жеңіл операсы «Розина» (1781) үшін танымал. Ол итальян тілінде орындалатын «жұмыр» туындыларға қосымша ретінде қолданылуы тиіс еді. Мұндай туындылар сол кезде кең таралған, бірақ «Розина» толық нота түрінде сақталған жалғыз туынды. «Розинада» кейінірек ағылшын комедиялық операсымен және тіпті қазіргі заманғы мюзиклдермен байланысты бірқатар ерекшеліктер бар – ағылшын тілінің қолданылуы, сөйлеу диалогы, тақырыптың жеңілдігі және халықтық және танымал мелодиялардың пайдаланылуы. Осы деңгейде, оны мюзиклдің алғашқы туындыларының бірі деп санауға болады, ал Шилдті мюзиклдің алғашқы композиторларының бірі ретінде қарастыруға болады.

Өлім және кейінгі тарихи проблемалар

Уильям Шилд 1829 жылғы 25 қаңтарда (Робби Бернс күні деп тойланатын күн) Лондондағы Бернерс көшесіндегі 31 номерлі үйінде қайтыс болды. Оның өсиеті (1826 жылғы 29 маусымда жасалған) бар мүлкін және жарқын мақтауын «жақын серігі, Энн, миссис Шилдке» қалдырды. Күдіреттісі, сол кезде оның қайда жерленгенін көрсететін ешқандай белгі қойылмаған. Оның өлімінің жүз жылдығына таяу іздеу жұмыстары жүргізіліп, ақырында қабірге мүмкіндігінше жақын жерге кішкентай мраморлық тақта орнатылды. Джон «Жаңғыртқыш Джек» Фуллер, Портленд-Лейн, Лондоннан мүсінші Питер Роуға (1771–1852) Вестминстер аббаттығындағы досы Уильям Шилдтің қабірін белгілеу үшін ескерткіш жасауды тапсырды. Аббаттың деканы доктор Ирланд мәтінде «мырза» сөзі қолданылғанына наразылық білдіргендіктен, тақта орнатылуына рұқсат бермейді. Соңынан Фуллер тақтаны өзінің үй шіркеуі, Сент-Томас-а-Беккет, Брайтлинг, Сассекске орнатты, ол әлі де сол жерде тұр. Уильям Шилдтің профильдегі медальон портреті мына жазумен бірге қойылған: / WILLIAM SHIELD esquire / Патшаның музыкалық тобының шебері / 1829 жылғы 25 қаңтарда / 80 жасында қайтыс болды / және Вестминстер аббаттығында жерленген / Бұл мырзаның аты, жеке өміріндегі / жоғары мінезі мен ізгіліктеріне қарамастан, / британдық ұлтты безендірген / ең көрнекті музыкалық композиторлардың / қатарына енуге лайық / Джон Фуллер Роуз-Хилл Esq, DDD. «Ол Вестминстер аббаттығында жерленген» деген сөздер қосылған болуы мүмкін. DDD – латын тіліндегі Dat, Dicat, Dedicat сөздерінің аббревиатурасы, оны «Сыйлайды, арнайды және бағыштайды» деп аударуға болады. 1891 жылы Шилдтің құрметіне оның туған жері Уикхэм шіркеуінде ескерткіш крест орнатылды. Ол оның туған жеріне жақын, қазір MOT тексеру орталығы болып жұмыс істейтін гаражға жақын орналасқан. Сонымен қатар, Гейтсхед Драйден орталығында, Гейтсхед мектептерінің музыкалық қызметі орналасқан Уильям Шилд атындағы бөлме бар. Гейтсхед жастар оркестрі Шилдтің музыкасын, соның ішінде «Розина» және «Швейцариядағы саяхатшылар» увертюраларын үнемі орындайды.

"Алд Ланг Сине" дау-дамай

"Shield wrote Auld Lang Syne" әңгімесінің ең соңғы қайта жаңғыруы 1998 жылы болды, осы кезде Гейтсхед қаласының мектептердегі музыкалық қызметінің басшысы Джон Трехерн, қаланың жасөспірімдер оркестрі үшін жаңа туындылар іздеп жүргенде, Гейтсхед қалалық кітапханасынан Розина операсының түпнұсқа басылымын тапты. "Гейтсхедте туған композитордың шығармаларын қарастыру дұрыс деп ойладым. Мен Shield-тің Розинасын таңдадым", - деді Трехерн. "Мен ноталарды көшіріп, жазғанда әуенін ырғақтап айта бастадым. Аяқтауға жақындағанда, менің ойымда "Auld Lang Syne" әуені еске түсті". Дегенмен, Трехерннің байқауына қарамастан, Shield-тің "Old Lang Syne" әуенінің қолданылуы тоғызыншы және жиырмасыншы ғасырдың басында кеңінен талқыланды. Бұл әуен (Розина увертюрасының соңындағы қысқаша цитата ретінде кездеседі) Роберт Бернстің әйгілі әнінің әуенінің бастауы және Shield-тің өзінің шығармасы деп саналды. Балладалық опералар көбінесе танымал әуендерді пайдаланады, ал бұл жағдайда әуен әлдеқайда көне. Шотландиядан шыққан Балкарр лют кітабында "For Old Lang Syne, by Mr. Beck" деген атаумен бұл ескі әуеннің әсем әрі күрделі жазылуы бар. Мұнда "Mr. Beck" сияқты авторлық көрсетулер көбінесе әуеннің емес, жазылудың авторын көрсету үшін қолданылады. Бұл кітап шамамен 1700 жылы жинақталған, содан бері бір отбасының меншігінде болды және қазір Шотландия Ұлттық кітапханасында сақтаулы. Вариациялық жиынтықтар көбінесе танымал әуендерге негізделгендіктен, бұл әуен одан да көне болуы мүмкін. Бұл ескі әуеннің кейінгі нұсқасы 1756 жылы қайтыс болған Уильям Макгиббонмен жарияланды. Бұл екі жазылым да ертерек әуенге негізделгенімен, бастапқы тақтар бірден танылады. Көне әуеннің алғашқы басылған нұсқаларының бірі – Shield-тің Розинадағы қолданылуы. Соңғы аллегрода әуеннің қазіргі формасы гобойда орындалады; бұл бөлімде шотландтық ырғақтар және фаготтың "сыбызғыны еліктейтін" drone сүйемелдеуі бар, сондықтан Shield-тің бұл әуенді қолдануы да цитата болуы мүмкін. Shield операдағы кейбір ән әуендері сияқты, оны өзінің туындысы деп мәлімдемейді. Розинаның тұңғыш көрсетілімі 1782 жылдың соңында өтті. 1784 жылы Нил Гоу оны Сэр Александр Донның Strathspey-і ретінде өз жинағында жариялады. Shield сияқты, Гоу да оны өзінің шығармасы деп мәлімдемейді; ол Coming Through the Rye және The Miller's Wedding сияқты көне strathspey-лермен тығыз байланысты.