1778 жылғы АҚШ пен Франция арасындағы әскери одақ шарты
Treaty of Alliance (1778)
1778 ж. АҚШ пен Франция арасындағы одақ шарты: Америка революциясындағы француз әскери көмегі, тәуелсіздік тарихы, сауда және дипломатиялық қатынастар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1778 жылы революциялық АҚШ пен Франция арасындағы әскери қорғаныс одағы.
1778 military defense alliance between the revolutionary United States and France
Альянс шарты, сондай-ақ Франко-Американдық келісім деп те аталады, Ұлыбританиямен Америка революциялық соғысы кезінде Франция Корольдігі мен АҚШ арасында құрылған қорғаныс одағы болды. Ол 1778 жылдың 6 ақпанында Парижде король Людовик XVI және Екінші Континенттік Конгресс делегаттары қол қойған, Достық және сауда туралы келісіммен және басқа еуропалық одақтастардың кіруін қамтамасыз ететін құпия ережемен бірге қабылданды. Бұл келісімдер кейде Франко-американдық одақ немесе Альянс шарттары деп аталады. Келісімдер АҚШ-тың әлемдік аренаға ресми түрде енуін белгіледі және Американың жеңісіне шешуші әсер еткен АҚШ тәуелсіздігін Францияның тануын және қолдауын ресмилендірді. Альянс шартына Достық және сауда туралы келісімнен кейін бірден қол қойылды, онда Франция АҚШ-ты тәуелсіз мемлекет ретінде ресми түрде мойындаған алғашқы ел болды; бұл келісім екі ел арасында өзара сауда және теңіз жүзу құқықтарын орнатып, америкалықтардың шетелдік нарықтарға қол жеткізуін шектеген британдық теңіз шараларына тікелей қарсылық көрсетті. Осы сауда және дипломатиялық байланыстар Франция мен Ұлыбритания арасындағы қақтығысқа әкелуі мүмкін екенін ескере отырып, Альянс шарты мұндай жағдайда француз әскери қолдауын кепілдеді. Сондай-ақ, келісім екі елдің де Ұлыбританиямен жеке бейбітшілік келісімі жасауына тыйым салды және тұрақты қорғаныс пактісін жасау көзделді. Альянс шарты мен оның серіктес келісімдері бойынша табысты келіссөздер "колонистердің ең маңызды дипломатиялық жетістігі" деп есептеледі, өйткені ол Ұлыбританиямен соғыста маңызды көмек алуға мүмкіндік берді; келісімдерге сәйкес, американдықтарға материалдық, әскери және қаржылық қолдау көрсетілді. Кейбір тарихшылар Альянс шартына қол қоюды Американың тәуелсіз мемлекет ретінде де-юре танылуының бастауы деп санайды. Маңыздылығына қарамастан, Альянс шартымен байланысты кейінгі қиындықтар 19 ғасырдың басында оны күштен шығаруға әкелді, ал АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ресми әскери одақтардан бас тартты.
The Treaty of Alliance , also known as the Franco American Treaty, was a defensive alliance between the Kingdom of France and the United States formed amid the American Revolutionary War with Great Britain. It was signed by delegates of King Louis XVI and the Second Continental Congress in Paris on February 6, 1778, along with the Treaty of Amity and Commerce and a secret clause providing for the entry of other European allies; together these instruments are sometimes known as the Franco American Alliance or the Treaties of Alliance. The agreements marked the official entry of the United States on the world stage, and formalized French recognition and support of U. S. independence that was to be decisive in America's victory. The Treaty of Alliance was signed immediately after the Treaty of Amity and Commerce, in which France was the first nation to formally recognize the U. S. as a sovereign nation; this treaty had also established mutual commercial and navigation rights between the two nations, in direct defiance of the British Navigation Acts, which restricted American access to foreign markets. In contemplation that these commercial and diplomatic ties would result in hostilities between France and Britain, the Treaty of Alliance guaranteed French military support in just such an event. It also forbade either nation from making a separate peace with Britain, and was contemplated as a permanent defensive pact. The successful negotiation of the Treaty of Alliance and its sister agreements is considered the "single most important diplomatic success of the colonists", since it helped secure vital aid in the war with Britain; the treaties were immediately followed by substantial material, military, and financial support to the American cause. Some historians consider the signing of the Treaty of Alliance as marking America's de jure recognition as an independent nation. Notwithstanding its significance, subsequent complications with the Treaty of Alliance led to its annulment by the turn of the 19th century, with the United States eschewing formal military alliances until the Second World War.
Өмірбаян
Америкадағы он үш британдық колония 1776 жылы Ұлыбританиядан тәуелсіздік алған кезде, олардың ең айқын әлеуетті одақтасы Франция болды – Ұлыбританияның көп жылдық жауы және француз-үнді соғысынан кейін Америкадағы көптеген жерлерін жоғалтқан отаршылдық бәсекелесі. Франция басшылығы Ұлыбританияның жеті жылдық соғыстағы жеңісінен алаңдады, ол еуропалық күш тепе-теңдігін өзгертіп, 1763 жылы аяқталған Париж шартынан бастап кек алу соғысын жоспарлауға себеп болды. Француз сыртқы істер министрі Шоизол осы соғысты Испаниямен одақтасып, Франция-Испания күштерімен Ұлыбританияға шабуыл жасау арқылы көздеді. Шоизол 1770 жылғы Фолкленд аралдары дағдарысы кезінде соғысқа дайын болған, бірақ Людовик XV британдық теңіз күштерінің жиналуынан қорқып, Шоизолді қызметтен босатып, бас тартып қалды. [[Файл: Джозеф Сиффрейн Дуплессис Бенджамин Франклин Google Art Project. Бенджамин Франклиннің Франциядағы зор беделі Америка революциялық соғысында АҚШ-ты қолдау үшін Францияның көмегін алуға көмектесті. 25 қыркүйекте Континенттік конгресс Бенджамин Франклин басқаратын комиссарларға Адамстың жобалық келісіміне негізделген Франциямен келісім жасауды тапсырды, ол кейін Франциямен өзара сауда қатынастарын орнатуға бағытталған, бірақ француз үкіметінен әскери көмек алу мүмкіндігін атап өтпеген Ұлгілік келісімге айналды. Франциядан тікелей әскери көмек сұрамауға бұйрық берілгеніне қарамастан, американдық комиссарларға Франциямен ең артықшылықты сауда қатынастарын орнату және қосымша әскери көмек алу үшін жұмыс істеу тапсырылды, сондай-ақ испан делегаттарына АҚШ-тың Америкадағы испан жерлерін басып алу ниеті жоқ екенін сендіруге шақырылды, осылайша Испания Франция-Америка одағына қосылуы мүмкін болды. Олар Достық және сауда туралы келісім мен Одақ туралы келісімге қол қоюға әкелетін келіссөздерді бастады.
When the thirteen British colonies in America declared their independence from Great Britain in 1776, their most obvious potential ally was France, a long time enemy of Britain and a colonial rival who had lost much of their lands in the Americas after the French and Indian War. France's leadership had been alarmed by Britain's victory in the Seven Years' War which had shifted the European balance of power and had been planning for a war of revenge since the Treaty of Paris that had ended the conflict in 1763. The French foreign minister Choiseul had envisaged this taking place in alliance with Spain and involving a Franco Spanish invasion of Britain. Choiseul had been ready go to war in 1770 during the Falklands Crisis, but Louis XV had been alarmed by the British naval mobilization and instead dismissed Choiseul and backed down. [[File:Joseph Siffrein Duplessis Benjamin Franklin Google Art Project. jpg|thumb|right|Benjamin Franklin's celebrity like status in France helped win French support for the United States during the American Revolutionary War. On September 25 the Continental Congress ordered commissioners, led by Benjamin Franklin, to seek a treaty with France based upon Adams draft treaty that had later been formalized into a Model Treaty which sought the establishment of reciprocal trade relations with France but declined to mention any possible military assistance from the French government. Despite orders to seek no direct military assistance from France, the American commissioners were instructed to work to acquire most favored nation trading relations with France, along with additional military aid, and were encouraged to reassure any Spanish delegates that the United States had no desire to acquire Spanish lands in the Americas, in hopes that Spain would in turn enter a possible Franco American alliance. and began negotiations that would result in the signing of the Treaty of Amity and Commerce and The Treaty of Alliance.
Шарттар мен ережелер
Альянс туралы шарт Франция үшін сақтандыру полисі болды, ол егер Ұлыбритания достық және сауда шартына қол қою нәтижесінде француздармен болған бейбітшілікті "тікелей жаулық әрекеттерімен немесе сауда мен теңіз қатынасына кедергі келтіру арқылы" бұзса, АҚШ-тың қолдауына кепілдік берді. Шарт әскери одақтың шарттары мен талаптарын белгіледі, британдықтармен жаушылықты аяқтау үшін болашақ бейбіт келісімдерге қол қою шарттарын анықтады және Испания сияқты басқа елдердің одақтас ретінде қосылуына мүмкіндік берді. 1778 жылдың 13 наурызында Франция Ұлыбританияға шарттарға қол қойғаны және АҚШ-ты тәуелсіз мемлекет ретінде мойындағаны туралы хабарлады; төрт күннен кейін Ұлыбритания Францияға соғыс жариялады, осылайша француздарды Америка Тәуелсіздік соғысына тартты. Альянс туралы шартта көзделгендей, Испания 1779 жылдың 12 сәуірінде Аранхуэс шарты арқылы Ұлыбританияға қарсы Франциямен одақтасты. Гибралтарды франко-испандық қоршауға алу, нәтижесінде сәтсіз болғанымен, Солтүстік Америкадан британдық әскерлерді және соғыс материалдарын шығарып алуға көмектесті. Голландия Республикасы келесі жылы қақтығысқа қосылды, Ұлыбритания Францияға контрабандалық жүк тасымалдаған деген айыппен голландиялық сауда кемесін ұстағаннан кейін соғыс жариялады. Голландия ресми түрде АҚШ-пен одақтаспағанымен, Франциямен бірге соғысқа қатысушы ретіндегі рөлі британдық күштерді, әсіресе Кариб теңізі мен Үнді мұхитында, одан әрі шағылыстырды. Голландия Республикасы 1782 жылы АҚШ тәуелсіздігін ресми түрде мойындаған екінші ел болды және Америкамен өзінің сауда және теңіз қатынасы туралы шартын жасады. Шартына қол қойылғаннан кейін француз қару-жарағы, оқ-дәрілері мен формалары Континенталдық армия үшін өте маңызды болды. Франциямен мәңгілік байланыста болу идеясын қабылдамаған американдықтар, әсіресе Қаржы министрі Александр Гамильтон және Федералистік партиядағы оның жақтастары, француз революциясын шартты ресми түрде жою мүмкіндігі ретінде пайдаланды.
The Treaty of Alliance was in effect an insurance policy for France, which guaranteed the support of the United States if Britain broke the peace that it had with the French "either by direct hostilities, or by (hindering) her commerce and navigation," as a result of the signing of the Treaty of Amity and Commerce. The treaty noted the terms and conditions of the military alliance, established requirements for the signing of future peace treaties to end hostilities with the British, and provided for other nations, namely Spain, to join as allies. On March 13, 1778, France informed Britain of its signing of the treaties and subsequent recognition of the United States as an independent nation; four days later, Britain declared war on France, thereby bringing the French into the American Revolutionary War. As contemplated by the Treaty of Alliance, Spain allied with France against Britain through the Treaty of Aranjuez on April 12, 1779. The Franco Spanish siege on Gibraltar, though ultimately unsuccessful, served to sap British manpower and war material from North America. The Dutch Republic joined the conflict the following year, when Britain declared war after seizing a Dutch merchant ship alleged to be carrying contraband to France. Although the Dutch did not formally ally with the United States, their role as co belligerents with France further occupied British forces, particularly in the Caribbean and the Indian Ocean. The Dutch Republic also became the second nation to officially recognize U. S. independence, in 1782, and concluded its own commercial and navigation treaty with America. After the signing of the treaty, an influx of French arms, ammunition, and uniforms proved vital for the Continental Army, Those Americans who disliked the proposition of being eternally tied to France—most notably the Secretary of the Treasury Alexander Hamilton and his supporters in the Federalist Party—seized on the French Revolution as a chance to officially nullify the treaty.