Еуразиялық қарғалар тобының түрлері мен жіктемесі

Кіріспе

Құстар тобы. Ескі әлемнің құсқұйрықтары – бұрын Sylviidae құс туысына біріктірілген құстардың ірі тобы. Олар Жаңа әлемнің құсқұйрықтарымен тығыз байланысты емес. Бұл туыс 70-тен астам туыстың 400-ден астам түрін қамтыды және көптеген таксономиялық дау-дамайдың себебі болды. Алғашқыда екі туыс бөлінді: цистиколалар – Cisticolidae, ал корольдер – Regulidae. Соңғы он жылда олар көптеген зерттеулерге арналды, соның салдарынан көптеген түрлер қазір басқа туыстарға жатқызылды, олардың ішінде Acrocephalidae, Cettiidae, Phylloscopidae және Megaluridae бар. Сонымен қатар, кейбір түрлер бұрыннан бар туыстарға көшірілді немесе олардың орналасуы әлі толық анықталған жоқ. Аз ғана құсқұйрықтар, сондай-ақ бұрын Timaliidae туысына жатқызылған кейбір баблерлер мен попугайлар, әлдеқайда кішірек Sylviidae туысында қалды.

Сипаттамалары

Көбінесе Ескі әлемнің бауырластары, кейбір азиялық түрлері айқын белгіленген болса да, жалпы ерекшеленбейді. Жыныстар көбінесе бірдей болады, бірақ айқын түрде ажыратылуы мүмкін, әсіресе *Sylvia* туысында. Олардың дене ұзындығы 9-ден 16 сантиметрге дейін жетеді, кішкентай немесе орташа мөлшерде болып, кішкентай, жіңішке, сүйір тұмсықтары бар. Көптеген түрлер негізгі қоректік заттары жәндіктер, бірақ кейбіреулері жемістер, нектар немесе ұсақ тұқымдарды да жейді. Көпшілік түрлер моногамды және тығыз өсімдіктер арасында қарапайым, тостаған тәрізді ұялар салады. Әрбір кластерде екіден алтыға дейін жұмыртқа салады, түрлеріне байланысты. Әдетте, екі ата-ана да екі апталық шамасында ұшуға қабілетті жас ұлпаларды өсіруге көмектеседі. Сибли және Ахликвист (1990) ДНК-ДНК гибридтеу зерттеулерінің нәтижесінде "Ескі әлемнің бауырластарын" баблерлермен және басқа таксондармен *Sylvioidea* супералымына біріктірді. Бұл бастапқыда анықталған *Muscicapidae* тұқымдасының мүлдем туыс емес әнші құстарды жинаған формалық таксон екенін көрсетті. Осының салдарынан, жеке "әнші" туыстарының монофилиясы күмәндана бастады. Соңғы кезде ДНК тізбегінің деректерін талдау *Sylvioidea* туралы ақпарат берді. Көбінесе, кладтың ауқымы күрт төмен бағаланды және әрбір болжамды "отбасы" үшін тек бір немесе екі үлгі алынды. Құстардың сиырғақтар сияқты шағын немесе жақсы белгілі емес топтары мүлдем ескерілмеді (мысалы, Эрикссон және Йоханссон 2003, Баркер және басқалар 2004). Бұл зерттеулер *Cisticolidae* тұқымдасының шынымен де ерекше екенін растады және бұлбұлдар (*Pycnonotidae*) *Sylviidae*, *Timaliidae*, сиырғақтар және ақкөзділерді қамтитын топқа ең жақын туыс екенін көрсетті. 2003 жылы *Timaliidae* туыстастығын зерттеу (Cibois 2003a), цитохром b және 12S/16S рРНК деректерін пайдалана отырып, *Sylviidae* және Ескі әлемнің баблерлерінің бір-біріне өзара монофилетикалық емес екенін көрсетті. Сонымен қатар, *Sylviidae* туысының типтік өкілі *Sylvia* сары көзді баблер (*Chrysomma sinense*) (дәстүрлі түрде атипикалық *timaliidae* деп саналады) және *Wrentit* (*Chamaea fasciata*) – жалпы алғанда, жалғыз американдық Ескі әлемнің баблері саналатын жұмбақ түрге жақын екені анықталды. Бұрын *Paradoxornithidae* ("таңғажайып құстар") отбасына жатқызылған, белгісіз туыстығы бар құстар да, ерекше кладтың бөлігі болды. Сибои *Sylviidae* туысын ICZN ресми түрде таксон ретінде жоюды және *Sylvia* туысын *Timaliidae* отбасына қосуды ұсынды (Cibois 2003b), бірақ күмәндер сақталды. Бұл топтардың кең таралуы көптеген таксондарды зерттеуді қажет етті. Бұл жұмысты Beresford және басқалар (2005) және Alström және басқалар (2006) бастады. Олар 20 ғасырдың соңында *Sylviidae* кем дегенде төрт, бірақ, мүмкін, жеті ірі ерекше туысты біріктіргенін анықтады. Авторлар *Phylloscopidae*, *Cettiidae*, *Acrocephalidae*, *Megaluridae* сияқты бірнеше жаңа отбасыларды құруды ұсынды, бұл *sylvioid* тобының эволюциялық тарихын жақсырақ көрсетеді. *Sylviidae* өз кезегінде басқа отбасылардан бірнеше таксондарды қабылдады. Дегенмен, қазіргі кездегі монофилетикалық отбасы 80%-ға жуық қысқарды, қазірде кемінде 10 туыстағы 55 түрден тұрады. Бірақ, одан әрі зерттеулер жүргізілген кезде, бұрынғы құрамындағы әлі де *incertae sedis* жағдайындағы, *Timaliidae*, *Cisticolinae* немесе тіпті *Muscicapidae* туыстары осы топқа қосылуы мүмкін.

Most Old World warblers are of generally undistinguished appearance, though some Asian species are boldly marked. The sexes are often identical, but may be clearly distinct, notably in the genus Sylvia. They are of small to medium size, varying from 9 to 16 centimetres in length, with a small, finely pointed bill. Almost all species are primarily insectivorous, although some will also eat fruit, nectar, or tiny seeds. The majority of species are monogamous and build simple, cup shaped nests in dense vegetation. They lay between two and six eggs per clutch, depending on species. Both parents typically help in raising the young, which are able to fly at around two weeks of age. Sibley & Ahlquist (1990) united the "Old World warblers" with the babblers and other taxa in a superfamily Sylvioidea as a result of DNA–DNA hybridisation studies. This demonstrated that the Muscicapidae as initially defined were a form taxon which collected entirely unrelated songbirds. Consequently, the monophyly of the individual "songster" lineages themselves was increasingly being questioned. More recently, analysis of DNA sequence data has provided information on the Sylvioidea. Usually, the scope of the clade was vastly underestimated and only one or two specimens were sampled for each presumed "family". Minor or little known groups such as the parrotbills were left out entirely (e. g. Ericson & Johansson 2003, Barker et al. 2004). These could only confirm that the Cisticolidae were indeed distinct, and suggested that bulbuls (Pycnonotidae) were apparently the closest relatives of a group containing Sylviidae, Timaliidae, cisticolids and white eyes. In 2003, a study of Timaliidae relationships (Cibois 2003a) using mtDNA cytochrome b and 12S/16S rRNA data indicated that the Sylviidae and Old World babblers were not reciprocally monophyletic to each other. Moreover, Sylvia, the type genus of the Sylviidae, turned out to be closer to taxa such as the yellow eyed babbler (Chrysomma sinense) (traditionally held to be an atypical timaliid) and the wrentit (Chamaea fasciata), an enigmatic species generally held to be the only American Old World babbler. The parrotbills, formerly considered a family Paradoxornithidae (roughly, "puzzling birds") of unclear affiliations also were part of what apparently was a well distinctive clade. Cibois suggested that the Sylviidae should officially be suppressed by the ICZN as a taxon and the genus Sylvia merged into the Timaliidae (Cibois 2003b), but doubts remained. Clearly, the sheer extent of the groups concerned made it necessary to study a wide range of taxa. This was begun by Beresford et al. (2005) and Alström et al. (2006). They determined that the late 20th century Sylviidae united at least four, but probably as many as seven major distinct lineages. The authors propose the creation of several new families (Phylloscopidae, Cettiidae, Acrocephalidae, Megaluridae) to better reflect the evolutionary history of the sylvioid group. The Sylviidae, in turn, receive several taxa from other families. Nonetheless, the now monophyletic family has shrunk by nearly 80% for the time being, now containing 55 species in 10 genera at least. It is entirely likely however that with further research, other taxa from those still incertae sedis among its former contents, the Timaliidae, the Cisticolinae, or even the Muscicapidae will be moved into this group.