Кіріспе

Француз патша сарайы үшін жұмыс істейтін суретшілерді кәсібилендіруді мақсат тұтқан академия 1648 жылы Парижде құрылды. Ол Ескі тәртіптің соңғы кезеңінде Франциядағы басты өнер мекемесі болды және 1793 жылы Франция революциясы кезінде таратылды. Оның құрамына ең маңызды суретшілер мен мүсіншілердің көпшілігі кірді, оқыту және көрмелерді дерлік толығымен бақылады, сондай-ақ корольдік тапсырыстарда мүшелеріне басымдық берді.

Негізін қалау

1640 жылдары Франциядағы көркемдік өмір әлі де Сент-Люк академиясы сияқты ортағасырлық гильдиялар жүйесіне негізделген, ол суретшілер мен шеберлердің кәсіби өмірін қатаң бақылап тұрды. Кейбір суретшілер осы жүйеден босатылған, бірақ бұл олардың еңбегіне емес, ықпалдылығына байланысты болды. Осы жүйеде "шынайы суретші" деп саналатын бірнеше "көрнекті тұлғалар" қиындыққа тап болып, қорланды. Париж гильдиялары суретшілер мен мүсіншілерді өз бақылауына алуға күш салған кезде, жас, бірақ қазірдің өзінде танымал суретші Шарль Ле Брун, шынайы суретшілерді қарапайым шеберлердің кемсітуші ықпалынан босату жоспарын жасады. Ол өзінің екі жақын досы, Луи мен Анри Тестелин ағайындыларын Флоренциядағы Accademia delle Arti del Disegno және Римдегі Accademia di San Luca үлгісімен, тек қабілетіне негізделген тәуелсіз ұйым құру үшін лоббилеуге шақырды. Біраз уақыттан кейін, сарай адамы Мартин де Шармоа және тағы бірнеше суретшілер қатысып, Академияны құру туралы петиция дайындады. Шармоа патшалық қолдауы бар мүмкіндігінше көп суретшілерді жинап, оған қол қойды, көптеген суретшілер қол қойды. Ле Брунның меценаты, Францияның канцлері Пьер Сегьедің қолдауымен, Шармоа 1648 жылдың 20 қаңтарында Корольдік сарайда тоғыз жасар король Людовик XIV-ке, регенттік қызметін атқаратын анасы Австрияның Аннасына және Корольдік кеңеске петицияны ұсынды. Барлығы келісіп, Корольдік академияның құрылуына рұқсат берілді. Ұйымдастырушылар дереу жұмысқа кірісіп, 1648 жылдың қаңтар айында 13 баптан тұратын жарғы жасады (ақпан айында бекітіліп, 1648 жылдың 9 наурызында жарияланды), оның маңызды бөлігі – мемлекеттік өнер мектебі. 1648 жылдың ақпанында академияның 22 негізін қалаушысы 12 ақсақалды (ancien) сайлады, олар академияны кезекпен, күнтізбелік ай бойы басқаратын болды. Осы алғашқы ақсақалдардың арасында суретшілер Шарль Ле Брун, Шарль Эрар, Франсуа Перри, Жюст д’Эгмон, Мишель I Корнель, Анри Бобрун, Лоран де Ла Ир, Себастьен Бурдон, Эсташ Ле Сюер және мүсіншілер Саймон Гилен, Жак Саразин, Жерар ван Опсталь болды. Көптеген адамдардың сенімінше, "он екі негізін қалаушы болды" және "алғашқы мүшелер ақсақалдар деп аталды" деген мәлімдемелер дұрыс емес. Шармоа Академия жарғысының XIII бабында көрсетілгендей, Академияның басшысы (Chef) болып сайланды. 1654 жылдың 24 желтоқсанында жаңартылған жарғы бойынша канцлер және төрт ректор лауазымдары құрылды, ал "ақсақал" атағы "профессор" атағымен ауыстырылды (күнтізбелік ай бойы дәл сол міндеттерді орындады).

Жан-Батист Колбердің вице-протектораты

Академияның Протекторы, кардинал Мазарин 1661 жылы қайтыс болғаннан кейін, лауазым оның бұрынғы канцлері Сегьеге қайтарылды. Сол жылы Сегье король Людовик XIV-нің сенімді министрі Жан Батист Колберті вице-протектор етіп тағайындады. Колберт толық стратегиялық бақылауды қолына алды және Шарль Ле Брун арқылы жұмыс істеп, өнердің корольді даңқтап көрсетуге бағытталғанын қамтамасыз етті. Іс жүзінде классикалық стильді білдіретін "корольдық стиль" енгізілді.

Шарль Ле Брунның үстемдігі

Академия өзінің ең үлкен күшін Шарль Ле Брунның қатысуымен бастан кешірді, ол 1648 жылы құрылғаннан бастап 1690 жылы қайтыс болғанға дейін Академияның көптеген лауазымдарын атқарды. Ол 1655 жылы Академияның алғашқы канцлері болып тағайындалды (1663 жылдан бастап өмір бойына канцлер), 1668 жылдан ректор, ал 1683 жылдан директор болды. Жеті жылдық қысқа директорлық мерзіміне қарамастан, Ле Брун Академиядағы көптеген шешімдерді бақылады. 1675 жылдың ақпан айында ол Академияда оның келісімінсіз ешқандай шешімнің жарамсыз деп есептелетінін бұйырды. және онлайн режимінде қолжетімді: + Conférences de l'Académie royale de Peinture et de Sculpture Tome I: Les Conférences au temps d'Henry Testelin 1648 1681 (2006) 1-том. 2-том. II том: Сент-Жорж Гуиллет уақытындағы конференциялар 1682 1699 (2008) 1-том. 2-том. III том: Жюль Хардуин Мансар уақытындағы конференциялар 1699 1711 (2009) IV том: 1712 және 1746 жылдар арасындағы конференциялар (2010) 1-том. 2-том. V том: Шарль Антуан Койпель уақытындағы конференциялар 1747 1752 (2012) 1-том. 2-том. VI том: 1752 - 1792 жылдар арасындағы конференциялар (2015) 1-том. 2-том. 3-том.