Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері (1760–1794)
French politician (1760–1794)
Франсуа Николя Леонард Бузо (1 наурыз 1760 – 24 маусым 1794) – француз саясаткері және Француз революциясының жетекшісі.
François Nicolas Léonard Buzot (1 March 176024 June 1794) was a French politician and leader of the French Revolution.
Ерте өмір
Эврэ қаласында дүниеге келген Бузо заң саласын оқып, революция басталғанда туған қаласында заңгер болып жұмыс істеді. 1789 жылы ол үшінші тәрбиелі қауымға депутат болып сайланды және радикалды көзқарастарымен белгілі болды. Ол Рим-католик шіркеуінің мүліктерін мемлекеттік меншікке беруді және барлық азаматтардың қару ұстау құқығын талап етті. Ұлттық құрылтай ассамблеясы таратылғаннан кейін Бузо Эврэге қайтып оралды, онда ол қылмыстық соттың төрағасы болып тағайындалды.
Born at Évreux, Eure, Buzot studied Law, and, at the outbreak of the Revolution was a lawyer in his home town. In 1789, he was elected a deputy of the Third Estate to the Estates General, and became known there for his radical opinions. He demanded the nationalization of the possessions of the Roman Catholic Church, and the right of all citizens to bear arms. After the dissolution of the National Constituent Assembly, Buzot returned to Évreux, where he was named president of the criminal tribunal.
Конвенция
1792 жылы Бузо Ұлттық конвенцияға депутат болып сайланды және досы Мадам Роланның ықпалымен Жирондистер қатарына қосылды. Бузо Жирондистердің басты қарсыласы Жан-Поль Маратпен пікір таластырып, Париждің сан-кулоттарына қарсы конвенцияны қорғау үшін департаменттерден Ұлттық гвардия құруды ұсынды. Оның ұсынысы қабылданды, бірақ ешқашан іске асырылмады, соның салдарынан париждіктер оны өз жек көрулерінің нысанасы етіп белгіледі. Патша Людовик XVI-ның ісін қарағанда Бузо өлім жазасын қолдады, бірақ халыққа шағымдану және үкімді кейінге шегеру (sursis) мүмкіндігімен. Францияға оралмаған корольшіл эмигранттарға, сондай-ақ монархияны қайта орнатуды талап ететін кез келген адамға өлім жазасы берілді.
In 1792, Buzot was elected deputy to the National Convention, and joined the Girondists under the influence of his friend Madame Roland. Buzot entered a polemic with the main rival of the Girondists, Jean Paul Marat, and demanded the formation of a National Guard from the départements to defend the Convention against the Paris crowds of sans culottes. His proposal was carried, but never put into force the Parisians subsequently singled him out as a target of their hatred. In the trial of King Louis XVI, Buzot voted in favour of the capital punishment death, but with appeal to the people and postponement of sentence (sursis). He had a sentence of death passed against the Royalist émigrés who did not return to France, and against anyone who should demand the re establishment of the monarchy.
Ұшу және кедергі
1793 жылы 2 маусымда Жирондистермен бірге іздеуге алынған Бузо қашып, Нормандиядағы Кальвадосқа синып кетті. Ол онда конвенцияға қарсы Жирондистер көтерілісін ұйымдастыруға көмектесті, бірақ ол көтеріліс көп ұзамай басылды. Олардың у қолданғаны немесе өздерін тапаншамен атқандығы әлі анық емес, себебі денелері шіріген күйде табылған. Бузо өзінің "Естеліктері" атты еңбегін қалдырды, ол алғаш рет 1823 жылы жарияланды.
Proscribed with the Girondists on 2 June 1793, Buzot escaped, and took refuge to Calvados in Normandy, where he contributed to organize a Girondist insurrection against the convention, which was suppressed soon after. It is unclear whether the men used poison or shot themselves with a pistol, which is likely due to the decomposed state in which their bodies were found. Buzot left behind his Memoirs, first published in 1823.