Кіріспе
Американдық журналист және жазушы (1870–1946)
Рей Станард Бейкер (17 сәуір 1870 – 12 шілде 1946) (сонымен қатар Дэвид Грейсон атты қаламдымымен де белгілі) – американдық журналист, тарихшы, өмірбаян жазушы және жазушы.
Өмірбаян
Бейкер Мичиган штатының Лансинг қаласында дүниеге келген. Мичиган мемлекеттік ауыл шаруашылығы колледжін (қазіргі Мичиган мемлекеттік университеті) бітіргеннен кейін, 1891 жылы Мичиган университетінің құқық мектебінде оқыды. 1892 жылы Чикагодағы «Чикаго жаңалықтары» газетінде журналист ретінде қызметін бастады. 1896 жылы Рей Станард Бейкер Джесси Билге үйленді. Олардың төрт баласы болды: Элис Бил (1897), Джеймс Станард (1899), Роджер Денио (1902) және Рейчел Мур (1906). 1898 жылы Бейкер «McClure’s» журналының штат қызметкері болып қосылды, ол Линкольн Стеффенс және Айда Тарбеллмен бірге тез танымал болды. Ол сондай-ақ көркем әдебиетпен айналысты, «Youth’s Companion» журналына балаларға арналған әңгімелер жазды және Америкадағы ауылдық өмір туралы тоғыз томдық әңгімелер сериясын жазды, оның біріншісі Дэвид Грейсон псевдонимімен «Керемет оқиғалар» (1910) деп аталды, ол әлем бойынша миллиондаған оқырманға жетті. 1907 жылы «muckraker» аталымына қанағаттанбаған Бейкер, Стеффенс және Тарбелл «McClure’s» журналынан шығып, «The American Magazine» журналын құрды. 1908 жылы 1906 жылғы Атлантадағы нәсілдік қақтығысқа қатысқаннан кейін Бейкер «Түсті сызықты ұстану: американдық демократиядағы афроамерикалықтар азаматтығы туралы есеп» кітабын жариялады, ол Американың нәсілдік бөлінісін зерттеген алғашқы көрнекті журналист болды; кітап өте сәтті болды. Социолог Руперт Вэнс бұл кітапты сол кезеңдегі Оңтүстіктегі нәсілдік қатынастар туралы ең жақсы есеп деп атайды. Бұл есеп Вашингтон қозғалысының өрбу кезеңінде жазылған және ол либералдар мен орташа жандардың арасындағы оптимизмді көрсетеді. Кітап афроамерикалықтардың қалалық өмірінің шынайы суреттемесімен де ерекшеленеді. Ол бұл жұмысты келесі он жылда көптеген мақалалармен жалғастырды. 1910 жылы ол Массачусетс штатының Амхерст қаласына көшіп барды. 1912 жылы Бейкер «Достық жол» атты кітабын жариялады, онда ол Америка Құрама Штаттарын аралап жүрген кезінде барған жерлері мен кездескен адамдары туралы айтқан. Сол жылы президент сайлауында Бейкер Вудро Вильсонның президенттік кандидатурасын қолдады, бұл екі адам арасындағы жақын қарым-қатынасқа әкелді, ал 1918 жылы Вильсон Бейкерді Еуропаға соғыс жағдайын зерттеуге жіберді. 1918 жылдың мамыр айынан бастап ол Америкадағы Чехословакия Республикасының болашақ президенті Томас Гарриг Мазарикпен байланыста болды. Бейкер бейбіт келіссөздер кезінде Вильсонның Версальдегі баспасөз хатшысы болды. Ол соңында Вильсон және халықаралық қатынастар туралы 15 томдық кітап жариялады, оның ішінде алты томдық «Вудро Вильсонның ресми құжаттары» (1925–1927) Уильям Эдвард Доддпен бірлесіп, және сегіз томдық «Вудро Вильсон: Өмір және хаттар» (1927–1939), оның соңғы екі томы 1940 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол 1944 жылы Даррил Ф. Зануктың «Вильсон» фильміне кеңесші болып қызмет етті. Бейкер екі автобиография жазды, «Туған америкалық» (1941) және «Американдық жылнама» (1945). Бейкер жүрек талмасынан Амхерст қаласында (Массачусетс штаты) қайтыс болды және Амхерст қаласындағы Уайлдвуд зиратында жерленген. Рей Станард Бейкер мен Дэвид Грейсонның (оның псевдонимі) құрметіне ғимараттар аталды. Массачусетс Амхерст университетінде Грейсон Холл жатақханасы орналасқан. Дэвид Грейсон бастауыш мектебі Мичиган штатының Уотерфорд қаласында орналасқан. Бейкер Холл академиялық ғимараты Мичиган мемлекеттік университетінде орналасқан. Амхерст қаласындағы бір жол да Бейкердің есімімен аталған. Бейкердің ағасы Хью Поттер Бейкер Массачусетс мемлекеттік колледжінің президенті болды, кейін ол Массачусетс университетіне айналды.
the best account of race relations in the South during the period–one that reads like field notes for the future historian. This account was written during the zenith of Washingtonian movement and shows the optimism that it inspired among both liberals and moderates. The book is also notable for its realistic accounts of Negro town life. He followed up that work with numerous articles in the following decade. In 1910, he moved to the town of Amherst, Massachusetts. In 1912, Baker published The Friendly Road, an account of the places he visited and people he met while on a walking tour of the United States. In that year's presidential election Baker supported the presidential candidacy of Woodrow Wilson, which led to a close relationship between the two men, and in 1918 Wilson sent Baker to Europe to study the war situation. He was in connection with the future president of Czechoslovak Republic Thomas Garrigue Masaryk in America yet, from May 1918. During peace negotiations, Baker served as Wilson's press secretary at Versailles. He eventually published 15 volumes about Wilson and internationalism, including the six volume The Public Papers of Woodrow Wilson (1925–1927) with William Edward Dodd, and the 8 volume Woodrow Wilson: Life and Letters (1927–1939), the last two volumes of which won the Pulitzer Prize for Biography or Autobiography in 1940. He served as an adviser on Darryl F. Zanuck's 1944 film Wilson. Baker wrote two autobiographies, Native American (1941) and American Chronicle (1945). Baker died of a heart attack in Amherst, Massachusetts, and is buried in Amherst's Wildwood Cemetery. Buildings have been named in honor of both Ray Stannard Baker and David Grayson (his pen name). A dormitory, Grayson Hall, is at the University of Massachusetts Amherst. The David Grayson Elementary School is in Waterford, Michigan. An academic building, Baker Hall, is at Michigan State University. A trail in Amherst has also been named for Baker. Baker's brother Hugh Potter Baker was the president of Massachusetts State College, which later became the University of Massachusetts.