АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Мичиган» дредноут тілігі
USS Michigan (BB-27)
USS Michigan (BB-27) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы дредноут тізімінен. 1910 ж. құрамына қабылданды, Атлант флотында қызмет етті. Тарихы мен қару-жарағы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Дредноут» жауынгерлік кемесі
Dreadnought battleship of the United States Navy
USS Michigan (BB 27) – АҚШ-тың 26-шы штатының құрметіне аталған екінші кеме. Ол өз класындағы екінші кеме және АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған алғашқы «дредноут». 1906 жылдың желтоқсанында құрылысы басталды, 1908 жылдың мамырында суға түсірілді және 1910 жылдың 4 қаңтарында флотқа қабылданып алынды. «Мичиган» мен «Оңтүстік Каролина» екі қатарға орналасқан сегіз зеңбірекпен жабдықталған негізгі артиллерияға ие болды; олар осы конфигурацияны қолданған алғашқы «дредноуттар» болды. «Мичиган» өзінің қызметін Атлантика флотында өткізді. Ол АҚШ-тың шығыс жағалауында және Кариб теңізінде жиі теңіз саяхаттары жасады, ал 1914 жылдың сәуір айында Мексика азамат соғысы кезінде Америка Құрама Штаттарының Веракрусты басып алуына қатысты. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін «Мичиган» конвойларды сүйемелдеу және жаңадан құрылған әскери-теңіз күштері үшін оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1918 жылдың қаңтарында, қатты толқындарда оның алдыңғы мачтасы құлап, алты адам қаза тапты. 1919 жылы ол Еуропадан әскерлерді қайтарып әкелді. Кеме 1920 және 1921 жылдары оқу саяхаттарын жүргізді, бірақ 1922 жылдың ақпанында қол қойылған Вашингтон теңіз келісімі оның қызметін қысқартты, онда «Мичиган» мен «Оңтүстік Каролинаны» жою талап етілді. «Мичиган» 1923 жылдың ақпанында қызметтен босатылды және келесі жылы металл тескілеріне сатылды.
USS Michigan (BB 27), a , was the second ship of the United States Navy to be named in honor of the 26th state. She was the second member of her class, the first dreadnought battleships built for the US Navy. She was laid down in December 1906, launched in May 1908, and commissioned into the fleet 4 January 1910. Michigan and South Carolina were armed with a main battery of eight guns in superfiring twin gun turrets; they were the first dreadnoughts to feature this arrangement. Michigan spent her career in the Atlantic Fleet. She frequently cruised the east coast of the United States and the Caribbean Sea, and in April 1914 took part in the United States occupation of Veracruz during the Mexican Civil War. After the United States entered World War I in April 1917, Michigan was employed as a convoy escort and training ship for the rapidly expanding wartime navy. In January 1918, her forward cage mast collapsed in heavy seas, killing six men. In 1919, she ferried soldiers back from Europe. The ship conducted training cruises in 1920 and 1921, but her career was cut short by the Washington Naval Treaty signed in February 1922, which mandated the disposal of Michigan and South Carolina. Michigan was decommissioned in February 1923 and broken up for scrap the following year.
Дизайн
Мичиганның жалпы ұзындығы 137,77 м, ені 24,38 м, сусынуы 7,32 м болды. Кеме жобаланғандағы және толық жүктелгендегі суыру сыйымдылығы болды. Кеме екі вал тік үш буыртқылы кеңейту қозғалтқыштарымен және он екі көмірмен жұмыс істейтін Babcock & Wilcox қазандықтарымен жабдықталған, олар ең жоғары жылдамдыққа ие болды. Кеменің 869 офицер мен сарбаздан тұратын экипажы болды. Кемедегі бас қару батареясы орталық сызықта орналасқан төрт екі зеңбірек мұнарасындағы сегіз 45 калибрлі Mark 5 зеңбірегінен тұрды, олар алдыңғы және артқы бөліктерде екі суперфайрлік жұпқа орналастырылған. Екінші қару батареясы корпустың қабырғалары бойындағы казематтарға орнатылған жиірме екі 50 калибрлі зеңбіректен құралды. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән болғандай, ол бортындағы су астындағы екі торпедалық түтіктерді алып жүрді. Мичиганның негізгі бронелық белдеуі журналдардың үстінде, машиналық бөлімдердің үстінде және басқа жерлерде қалың болды. Бронелі палуба қалың болды. Зеңбірек мұнараларының алдыңғы беттері 12 дюйм қалыңдыққа ие болды, ал тіреуші барбеттер 10 дюйм қалыңдықтағы бронямен жабылған. Казематтағы зеңбіректерді де 10 дюймдік броня қорғады. Бақылау мұнарасының қабырғалары 12 дюйм қалыңдықпен жасалған.
Michigan was 137.77 m long overall and had a beam of 24.38 m and a draft of 7.32 m. She displaced as designed and up to at full load. The ship was powered by two shaft vertical triple expansion engines rated at and twelve coal fired Babcock & Wilcox boilers, generating a top speed of The ship had a cruising range of at a speed of She had a crew of 869 officers and men. The ship was armed with a main battery of eight /45 caliber Mark 5 guns in four twin gun turrets on the centerline, which were placed in two superfiring pairs forward and aft. The secondary battery consisted of twenty two /50 guns mounted in casemates along the side of the hull. As was standard for capital ships of the period, she carried a pair of torpedo tubes, submerged in her hull on the broadside. Michigans main armored belt was thick over the magazines, over the machinery spaces, and elsewhere. The armored deck was thick. The gun turrets had 12 inch thick faces, while the supporting barbettes had 10 inch thick armor plating. Ten inch thick armor also protected the casemate guns. The conning tower had 12 inch thick sides.
Қызмет тарихы
Мичиган кемесі 1906 жылғы 17 желтоқсанда Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясында салынды. Оның құрылысы аяқталған корпусы 1908 жылғы 26 мамырда суға жіберілді. 1910 жылғы 4 қаңтарда кеме АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып алынды. Қызметке түскеннен кейін Атлантика флотына бекітілді. Содан кейін 7 маусымға дейін жалғасқан Кариб теңізіне сынақ сапары басталды. Мичиган 29 шілдеде Жаңа Англия жағалауындағы оқу маневрлеріне қатысты. Одан кейін Еуропаға оқу сапары жасалды. 2 қарашада Бостоннан (Массачусетс штаты) шығып, Ұлыбританиядағы Портленд және Франциядағы Шербург қалаларында тоқтады. Соңғы портқа 8 желтоқсанда жетіп, 30 желтоқсанға дейін Кариб теңізіне бет бұрды. Кеме 1911 жылғы 10 қаңтарда Кубадағы Гуантанамо шығанағына жетіп, төрт күннен кейін Вирджиния штатының Норфолк қаласына келді. Осы кезеңде болашақ әскери-теңіз авиациясының негізін қалаушы Джон Генри Тауэрс кемеде бас қаруларды бақылаушы ретінде қызмет етті. Қарулардың көкжиектен әлдеқайда артық қашықтыққа оқ ату мүмкіндігі Тауэрсті бақылаушы ұшақтардың қажеттілігіне көндірді. Содан кейін кеме келесі екі жылдың көп бөлігінде шығыс жағалауында жүзіп өтті. 1912 жылғы 15 қарашада ол Мексика шығанағына ұзақ сапарға шықты. Жол бойында Флорида штатының Пенсакола, Луизиана штатының Нью-Орлеан және Техас штатының Галвестон қалаларында тоқтады. Содан кейін ол оңтүстікке қарай Мексиканың Веракрус қаласына бағыт алып, 12 желтоқсанда жетті. Мичиган екі күн бойы сол жерде тұрып, үйге қайту сапарын бастады; ол 20 желтоқсанда Хэмптон Роудсқа жетті. 1913 жылдың бірінші жартысында шығыс жағалауында күзеттік қызмет қайта басталды. 6 шілдеде ол Куинсиден (Массачусетс штаты) Мексика суларына тағы бір сапарға шықты. Бұл сапар Мексикадағы азаматтық соғысқа байланысты болды, ол елдегі американдық мүдделерге қауіп төндірді. Ол 15 шілдеде Тампикого жетіп, кейіннен Мексика жағалауын 1914 жылғы 13 қаңтарға дейін аралап, Нью-Йоркке бет бұрды. Содан кейін ол Норфолкке қайта оралды. 14 ақпанда ол порттан Кубадағы Гуаканаябо шығанағына қысқа сапарға шықты және 19 наурызға дейін Хэмптон Роудсқа оралды. Мичиган 16 сәуірде Мексикаға үшінші сапарды бастады, бұл АҚШ-тың Веракрусты басып алуына қолдау көрсету мақсатында жасалды. Ол 22 сәуірде қалаға жетіп, басқыншы күштер құрамына әскери-теңіз жаяу әскерлерінің батальонын түсірді. Кеме 20 маусымда АҚШ-қа қайта оралды, алты күннен кейін Делавэр шығанағына жетті. Келесі үш жыл бойы шығыс жағалауындағы бейбіт уақыттағы сапарлар жалғасты. 1914 жылғы желтоқсанда кеме экипажы оқ атуды жақсарту үшін отты басқару жүйелерін сынап көрді; тәжірибелік жүйелер 1915 жылдың басында өткізілген оқ ату сынақтарында айтарлықтай жақсарған нәтижелер көрсетті. 1916 жылғы қыркүйекте Мичиган ескі монитор Миантономохты нысана ретінде пайдаланып оқ ату жаттығуларын өткізді, оның ішінде 18-і күні түнгі оқ ату жаттығулары болды. 21 қыркүйекте Миантономохта тағы бір оқ ату кезінде Мичиганның алдыңғы мұнарасындағы сол жақ қаруынан оқ жарылды. Қару мұнарадан шыққан жерде бөлініп, оқтың сынықтары қақпаның алдыңғы бөлігіне және үстіңгі құрылымға зақым келтірді. Бір адам сынықтардан жарақат алды. Мичиган жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін Филадельфия әскери-теңіз кемежайына қайтып оралды, ол екі күннен кейін жетті.
Michigan was laid down on 17 December 1906 at the New York Shipbuilding Corporation. Her completed hull was launched on 26 May 1908. Fitting out work was completed by 4 January 1910, when she was commissioned into the US Navy. After entering service, she was assigned to the Atlantic Fleet. She then began a shakedown cruise down to the Caribbean Sea that lasted until 7 June. Michigan joined training maneuvers off New England beginning on 29 July. A training cruise to Europe followed; she departed Boston, Massachusetts, on 2 November and stops included Portland in the United Kingdom and Cherbourg, France. She arrived in the latter port on 8 December and remained there until the 30th, when she left for the Caribbean. The ship reached Guantánamo Bay, Cuba on 10 January 1911 and continued on to Norfolk, Virginia, arriving four days later. During this period, future naval aviation pioneer John Henry Towers served aboard the ship as a spotter for the main guns. The long range of the guns, which could shoot further than the horizon, convinced Towers of the need for spotter aircraft. The ship then cruised the east coast for most of the next two years. On 15 November 1912, she departed for a longer cruise to the Gulf of Mexico, with stops in Pensacola, Florida, New Orleans, Louisiana, and Galveston, Texas, on the way. She then continued further south to Veracruz, Mexico, where she arrived on 12 December. Michigan remained there for two days before beginning the voyage home; she reached Hampton Roads on 20 December. Patrols off the east coast resumed for the first half of 1913. On 6 July, she steamed out of Quincy, Massachusetts, for another voyage to Mexican waters; this trip was prompted by the Mexican Civil War, which threatened American interests in the country. She arrived off Tampico on 15 July and thereafter cruised the Mexican coast until 13 January 1914, when she departed for New York City, arriving seven days later. She then transferred back to Norfolk. On 14 February, she left the port for a short voyage to Guacanayabo Bay, Cuba, and was back in Hampton Roads by 19 March. Michigan began a third cruise to Mexico on 16 April to support the United States occupation of Veracruz. She reached the city on 22 April and landed a battalion of Marines as part of the occupation force. The ship then patrolled the coast before departing for the United States on 20 June. She reached the Delaware Capes six days later. The normal peacetime routine of cruises off the east coast continued for the next three years. In December 1914, the ship's crew experimented with fire control directors to aid in gunlaying; the experimental directors produced significantly improved results in gunnery tests conducted in early 1915. In September 1916, Michigan conducted gunnery practice with the old monitor Miantonomoh as a target, including night shooting drills on the 18th. On 21 September, during another round of shooting at Miantomomoh, the shell in the left gun in Michigans forward superfiring turret exploded. The gun was severed where it exited the turret and fragments from the shell damaged the forecastle deck and the superstructure. One man was injured by a piece of debris. Michigan returned to the Philadelphia Navy Yard for repairs, arriving there two days later.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1917 жылғы 6 сәуірде АҚШ Германияға шектеусіз су асты кемелерімен жүргізілген соғыс салдарынан соғыс жариялады. Төмен жылдамдығына байланысты, «Мичиган» сол күні 2-ші Жеке кемелер тобына бекітілді және теңізшілерді оқытумен және конвойлерді сүйемелдеумен тапсырылды. Оқу миссиясының бір бөлігі ретінде ол флоттық маневрлерге және артиллериялық жаттығуларға қатысты. 1918 жылғы 15 қаңтарда «Мичиган» Хэттерас мүйісінің жанында оқу жаттығуларын жүргізіп жатқанда, қатты дауыл мен толқынды теңіз алдыңғы мачтаны құлатты. Кеме қатты теңізде сол жаққа қарай бұрылып, кейін қайта оң жаққа өткен. Бағыттың күрт өзгеруі 1916 жылғы ұңғылауда зақымдалған және жалатылған ең тар жерінде мачтаның сынға ұшырауына себеп болды. Апаттан алты адам қаза тауып, тағы он үш адам жарақат алды. «Мичиган» Норфолкке жетіп, жарақат алғандарды «Солас» госпитальдық кемесіне ауыстырып, 22 қаңтарда жөндеуге Филадельфия теңіз кемежайына барды. Сәуірдің басында «Мичиган» қайтадан қызметке кірісті; келесі бірнеше ай бойы ол негізінен Чесапик шығанағында артиллерияшыларды оқытты. 30 қыркүйекте АҚШ-тан шыққан конвойді сүйемелдеу кезінде кеменің сол жақ бұрандасы түсіп қалды. Ол 8 қазанда конвойдан кетуге мәжбүр болды және жөндеу үшін портқа оралды, соғыстың соңына дейін қызметтен шықты. 1918 жылдың қараша айында Германия Еуропадағы соғысты аяқтаған Бітім шартына қол қойды. «Мичиган» 1918 жылдың желтоқсан айының соңында американдық сарбаздарды Еуропадан қайтару үшін Крейсерлік және көліктік күштер тобына бекітілді. Операция кезінде 1919 жылы ол екі рет сапар жасады, біріншісі 18 қаңтардан 3 наурызға дейін, ал екіншісі 18 наурыздан 16 сәуірге дейін, екі сапарда 1062 адамды әкелді.
On 6 April 1917, the United States declared war on Germany over its unrestricted submarine warfare campaign. Due to her slow speed, Michigan was assigned to Battleship Force 2 that day, and was tasked with training naval recruits and escorting convoys. As part of the training mission, she participated in fleet maneuvers and gunnery exercises. On 15 January 1918, Michigan was cruising off Cape Hatteras on a training exercise when a heavy gale and rough seas knocked over the forward cage mast. The ship had rolled to port in the heavy seas before rolling sharply back to starboard. The rapid change in direction caused the mast to snap at its narrowest point, which had been damaged in the 1916 barrel explosion and patched over. The accident killed six men and injured another thirteen. Michigan steamed to Norfolk, transferred the injured men to the hospital ship Solace, and went to the Philadelphia Navy Yard for repairs, arriving on 22 January. By early April, Michigan was back in service; for the next several months, she primarily trained gunners in the Chesapeake Bay. While on a convoy escort that had left the United States on 30 September, the ship's port screw fell off. She was forced to leave the convoy on 8 October and return to port for repairs, remaining out of service for the rest of the war. In November 1918, Germany signed the Armistice that ended the fighting in Europe. Michigan was assigned to the Cruiser and Transport Force in late December 1918 to ferry American soldiers back from Europe. She made two round trips in 1919 during the operation, the first from 18 January to 3 March, and the second from 18 March to 16 April, bringing back 1,062 men in the two voyages.
Соғыстан кейінгі кезең
Мамыр айында «Мичиган» кемесі маусымға дейін Филадельфияға күрделі жөндеуге жіберілді. Содан кейін ол бейбіт уақыттағы жаттығуларына қайта оралды. 6 тамызда ол шектеулі комиссияға ауыстырылып, Филадельфия әскери-теңіз базасында орналастырылды. 1920 жылғы 19 мамырда ол үлкен оқу круизіне мичмандарды алу үшін Аннаполиске бағытталды. Аннаполистен шыққаннан кейін кеме оңтүстікке қарай жүзіп, Панама каналын өткен соң Гавайидегі Гонолулуға жетті. «Мичиган» жаз бойы АҚШ-тың батыс жағалауындағы бірнеше әскери-теңіз базаларын – Сиэтл, Сан-Франциско, Сан-Педро және Сан-Диегоны – аралап, 2 қыркүйекте Аннаполиске оралды. Үш күннен кейін ол Филадельфияға қайтып келді, онда уақытша демобилизацияланды. «Мичиган» 1921 жылы Кариб теңізіне тағы бір круиз үшін қайта жандандырылды, 4 сәуірде аттанды. 23 сәуірде Филадельфияға оралды, жақын арада кеме ұсақ дауға қатысты. Кеменің сол кездегі командирі Кларк Дэниел Стернс 3 мамырда офицерлер мен экипаж арасындағы шиеленісті азайту мақсатында бірнеше теңізшілер комитеттерін құрды. Атлантика флотының және «Мичиган» эскадрильясының командирлері комитеттер тәртіпке қауіп төндіреді және марксистік әсерге куәлік етеді деп шешті. Олар сол кездегі Әскери-теңіз министрі Эдвин Денбиге хабарласып, Стернсті қызметінен босатуға қол жеткізді. 28 мамырда ол тағы бір топ мичманды тағы бір оқу круизіне алды. Бұл саяхат кемені Еуропаға, соның ішінде Кристиания (Норвегия), Лиссабон (Португалия) және Гибралтар сияқты бірнеше порттарға жеткізді. 22 тамызда Гуантанамо шығанағы арқылы Хэмптон Роудсқа оралды. Ұлы соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ, Ұлыбритания және Жапония ірі кеме құрылысы бағдарламаларын іске қосты. Үш ел де жаңа теңіз қарулану жарысының пайдалы болмайтынына келісіп, қару-жарақ шектеулерін талқылау үшін Вашингтон әскери-теңіз конференциясын өткізді, нәтижесінде 1922 жылғы ақпанда қол қойылған Вашингтон әскери-теңіз шарты пайда болды. Шартының II бабына сәйкес, «Мичиган» және оның серігі «Оңтүстік Каролина» кемелері жойылды. «Мичиган» 31 тамызда Филадельфиядағы кемежайға соңғы рет теңізге шықты. 1 қыркүйекте ол сонда жетіп, 1922 жылғы 11 ақпанда демобилизацияланды. 1923 жылғы 10 қарашада ол Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды және келесі жылы металл тескісіне жіберілді.
In May, Michigan was sent to Philadelphia for an overhaul that lasted through June. She thereafter returned to her peacetime training routine. On 6 August, she was reduced to limited commission and stationed at the Philadelphia Navy Yard. On 19 May 1920, she steamed to Annapolis to pick up a contingent of midshipmen for a major training cruise. After departing Annapolis, the ship steamed south and transited the Panama Canal before proceeding to Honolulu, Hawaii, where she arrived on 3 July. Michigan visited several naval bases on the west coast of the United States through the summer: Seattle, San Francisco, San Pedro, and San Diego, before returning to Annapolis on 2 September. Three days later, she was back in Philadelphia, where she was temporarily decommissioned. Michigan was reactivated in 1921 for another cruise to the Caribbean, departing on 4 April. She returned to Philadelphia on 23 April; shortly thereafter, the ship became embroiled in a minor scandal. The ship's commanding officer at the time, Clark Daniel Stearns, instituted a series of sailors' committees on 3 May to ease tensions between officers and the crew. The commanders of the Atlantic Fleet and Michigans squadron decided that the committees were a threat to discipline and evidence of Marxist influences. They contacted Edwin Denby, then the Secretary of the Navy, who relieved Stearns of command. On 28 May, she picked up another group of midshipmen for another training cruise. This voyage took the ship to Europe, with stops in a number of ports, including Christiana, Norway, Lisbon, Portugal, and Gibraltar. She returned to Hampton Roads via Guantánamo Bay on 22 August. In the years immediately following the end of the Great War, the United States, Britain, and Japan all launched huge naval construction programs. All three countries decided that a new naval arms race would be ill advised, and so convened the Washington Naval Conference to discuss arms limitations, which produced the Washington Naval Treaty, signed in February 1922. Under the terms of Article II of the treaty, Michigan and her sister South Carolina were to be scrapped. Michigan put to sea for the last time on 31 August, bound for the breaker's yard in Philadelphia. She arrived there on 1 September and was decommissioned on 11 February 1922. She was stricken from the Naval Vessel Register on 10 November 1923 and broken up for scrap the following year.