Кіріспе

Католик шіркеуінің басшысы 1667-1669 жылдар аралығында Папа Климент IX (Clemens IX; 28 қаңтар 1600 – 9 желтоқсан 1669), Джулио Роспильози деген атпен туған, 20 маусым 1667 жылдан желтоқсан 1669-да қайтыс болғанға дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Джулио Роспильози 1600 жылы асыл Роспильози отбасында дүниеге келді және Романо семинариясында және Пиза университетінде білім алды. Ол шіркеуде әртүрлі лауазымдарда болды, соның ішінде Тарс титулды архиепископы және Испаниядағы апостолдық нунций. Әдебиетке бейімділігімен, өлеңдер, драмалар мен либреттолар жазып, суретші Николя Пуссенге демеушілік жасады. Папа Александр VII оны кардинал етіп тағайындады, ал Роспильози 1667 жылы Папа Климент IX болып сайланды. Оның паптығы Еуропа соғыстарында делдалдық жасауымен ерекшеленді, ал Римдегі оның танымалдылығының себебі оның қайырымдылығы, қарапайымдылығы және отбасының байлығын арттырудан бас тартуы болды. Ол Лималық Розаны мақұлдап, Мария Магдалена де Пацци мен Питер Алькантараны қасиеттілер қатарына қосты, сондай-ақ 12 жаңа кардинал тағайындады. Климент IX өнерді қолдады, Жан Лоренцо Берниниден туындылар тапсырды және Римдегі алғашқы опера театрын ашты. Ол Критідегі түріктерге қарсы венециялық қорғанысты күшейтуге тырысты, бірақ кең қолдау таба алмады. 1669 жылы Венецияның Кандия бекінісі түріктерге берілгенін естігеннен кейін, Климент IX ауырып қайтыс болды.

Ерте өмір және білім

Джулио Роспильози 1600 жылы Тоскананың Ұлы Герцогтігіндегі Пистоя қаласындағы Роспильози ақсүйек отбасында, Джакомо мен Катерина Роспильозидің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Романо семинариясында, содан кейін Пиза университетінде иезуиттердің шәкірті болып оқыды және 1623 жылы теология, философия, сондай-ақ канондық және азаматтық құқықтан доктор ғылымын қорғады. Докторлық дәреже алғаннан кейін, 1623-1625 жылдар аралығында ол теологиядан профессор болып сабақ берді.

Епископтық және кардиналдық

Кейін Роспильози Рим папасы Урбан VIII (1623–1644)пен тығыз жұмыс істеді, онда ол дипломатиялық корпуста Апостольдық қолтаңбаның референтары ретінде қызмет етті. 1644 жылы ол Тарс архиепискобы қызметіне тағайындалды, ал кейін Ватиканда епископтық сана алды. Роспильози 1644 жылдан 1653 жылға дейін Испанияда Апостольдық нунций болып қызмет етті, содан кейін ол бұл қызметтен зейнетке шықты. Ол бұрынғы папасымен байланысы барларды жақтырмай, қашықтатқан Папа Иннокентий X-тің паптық кезеңі бойына зейнетте өмір сүрді. Ол сонымен қатар Римдегі Санта-Мария-Маджоре шіркеуінің викарийі болды. Роспильози өлеңдер, драмалар мен либреттолар жазды, сондай-ақ мүмкін болатын алғашқы комикалық опера, атап айтқанда, оның 1637 жылғы «Chi soffre, speri» либреттосы. Ол сонымен қатар Николя Пуссеннің меценаты болды, оған «Уақыт музыкасына би» туындысын тапсырып, оның иконографиясын анықтады. Папа Александр VII оны 1657 жылы Сан-Систо-Веккионың кардинал-қасиетшісі ретінде кардиналдыққа тағайындады, ал 1655 жылы Мемлекеттік хатшы болып тағайындалды, бұл қызметті 1667 жылға дейін атқарды. Сайлау кезінде Роспильози екі дауыстан басқа барлық дауыс алды, өйткені ол өзі басқа кандидатқа дауыс берді, ал кардинал Нери Корсини кардинал Флавио Чигиге дауыс берді.

Іс-шаралар

Климент IX-тың қысқа мерзімдік басқару кезеңінде, Янсеннің еңбектерін айыптаудан бас тартқан Галликан шіркеуінің бас шенділері мен Әулие Тақтың арасындағы дауларды уақытша реттеуден басқа ерекше ештеңе болған жоқ. Ол 1668 жылғы Аахен бейбіт келісімінде Франция, Испания, Англия және Нидерланды арасындағы соғыстарда делдалдық жасады. Рим халқы оны білімі мен іскерлігі үшін емес, шұғылалы қайырымдылығымен және жоғары да, төмен де санатындағы адамдарға көрсеткен мейірімділігі үшін жақсы көріп, құрметтеді. Ол «мацинато», яғни астық сату құқығын алған монополисті сатып алып, өзінің қол астындағылардың ықыласын арттырды. Бұл мақсат үшін ақшаны алдағы басшысы жинағандықтан, Климент IX бұл жарлықты Александр VII атынан жариялады. Ол аптасына екі күн Әуліе Петр базиликасындағы құдайға мойындау орнында отырып, мойындағысы келгендердің бәрін тыңдады. Ол ауруханаларды жиі аралап, кедейлерге көп көмек берді. Непотизм дәуірінде ол отбасын дамытуға немесе байытуға көмектеспеді. Өзінің атын жария етуден қашынғандықтан, өзінің басқару кезеңінде салынған ғимараттарға өзінің есімін қоюға рұқсат бермеді. Оның қайтысынан кейін, бірнеше күн өткен соң Римдегі Флоренциялық агент Ұлы герцог Фердинанд II де Медичиге жазған хатында, марқұм Климент IX эпилепсиямен ауырғанын жасырғанын айыптап, сол кездегі канондық заң бойынша оның шіркеулік қызметтерді атқаруға құқығы болмайтын еді, бірақ бұл ешқашан дәлелденген жоқ.