Петула Кларк: Өмір және мансап тарихы

Кіріспе

Британдық актриса және әнші (1932 жылы туған)

Кларк 70 миллионнан астам пластинка сатқан. Ол «Финианның жаңбырласы» музыкалық фильмінде де сәттілікке қол жеткізді, осы рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығына «музыкалық фильмдегі ең жақсы актриса» номинациясын алды, сондай-ақ «Музыканың үні», «Қан бауырлары», «Сансет бульвары» және «Мэри Поппинс» сахналық музыкалық спектакльдерінде өнер көрсетті.

Ерте мансап

Петула Кларк 15 қараша 1932 жылы Англияның Суррей графтығындағы Иуэлл қаласында Дорис (құрметті әкесінің тегі – Филипс) және Лесли Ноа Кларктың отбасында дүниеге келді. Кларктың екі ата-анасы да Эпсомдағы Лонг Гроув ауруханасында медбике болып жұмыс істеген. Кларктың анасының тегі – уэльстік, ал әкесі – ағылшын. Кларктың "Петула" сахналық есімін оның әкесі ойлап тапты, ол бұл есімді өзінің бұрынғы екі сүйіктісінің есімдерінен – Пет пен Улладан құралған десті. Кларк Уэльстегі Мертир-Тидфил қаласының жанындағы Аберканайдта электр жарығы мен ағын суы жоқ, бақшадағы дәретханасы бар үйde өсті. Оның әкесінің әкесі – көмір шахтасында жұмыс істеген кенші. Оның алғашқы тікелей аудиториясы Аберканайдтегі Colliers Arms пабында болды. Ол сондай-ақ, Лондонның жанындағы Blitz кезінде өмір сүргенін, әуедегі истребительдердің шайқасын бақылағанын және әпкесімен бірге бомбадан сақтануға тығылғанын еске алады. Кейін, сегіз жасқа келгенде, ол басқа балалармен бірге BBC үшін хабарламалар жазып, оларды әскердегі туыстарына жіберуге қатысты. Жазу шарасы Criterion театрында, жер астындағы қауіпсіз жағдайдағы театр ғимаратында өтті. Әуе шабуылы дабылы естілгенде, басқа балалар қорқып, біреудің оларды тыныштандыру үшін ән айтуын сұрады. Петула ерікті түрде қатысты, оның дауысы оларға қатты ұнады, сондықтан оны басқару бөлмесінде жазып алды. Оның орындаған әні "Mighty Like a Rose" болды. Бала кезінде Кларк шіркеу хорында ән айтқан және Вера Линн, Кармен Миранда және Софи Таккерді еліктеу талантын көрсеткен. 1944 жылы әкесі оны Флора Робсонның қатысуымен қойылған "Мэри Стюарт" спектакліне алып барды, сол кезде ол: "Сол сәтте мен актриса болғым келетінін түсіндім. Мен әлемдегі барлық нәрседен гөрі Ингрид Бергман болғым келді" деп еске алды. Алайда, оның алғашқы қоғамдық өнер көрсетулері әнші ретінде болды. 1945 жылы ол Кингстон-апон-Темздегі Бенталл универмагының кіреберіс залында оркестрмен бірге консервалық кәмпит пен алтын сағатқа ие болды.

Карьераның басталуы

Жеті жасында Кларк радиода, кинода, баспа басылымдарында, теледидарда және жазбаларда пайда болды. 1942 жылдың қазан айында тоғыз жасар Кларк әкесімен бірге BBC хабарларын тыңдап тұрғанда радиода алғаш рет өнер көрсетті. Ол шетелдегі туысына хабарлама жіберуге тырысты, бірақ әуе шабуылы хабар таралуын кешіктірді. Бомбалау кезінде продюсер театр көрермендерін тыныштандыру үшін біреудің өнер көрсетуін сұрады, ол "Mighty Lak' a Rose" әнін орындап, зор ықыласқа ие болды. Содан кейін ол эфирдегі тыңдаушылар үшін де осы өнерін қайталап, әскерлерді көңілдіруге арналған бағдарламаларда 500-ге жуық рет өнер көрсетті. Радиодағы жұмынынан бөлек, Кларк балалар өнерпазы Джули Эндрюспен бірге Ұлыбритания бойынша жиі гастрольдік сапарлар жасады. "Әнші жүрек" деп аталған ол VI Георгий, Уинстон Черчилль және Бернард Монтгомериге өнер көрсетті. Ол сондай-ақ "Британдық Ширли Темпл" деп танылды. 1944 жылы Лондонның Корольдік Альберт залында өнер көрсеткенде Кларкты кинорежиссер Морис Элви байқап алды және оны 12 жасында өзінің соғыс драмасындағы "Генералға медаль" фильміндегі Ирманың бейшара рөліне таңдады. Ол бірден "Strawberry Roan", "I Know Where I'm Going!", "London Town", "Here Come the Huggetts", "Vote for Huggett" және "The Huggetts Abroad" фильмдерінде түсті, олар төрт Huggett отбасы фильмінің екінші, үшінші және төртінші фильмдері болды. Ол Питер Устинов режиссерлік еткен "Vice Versa" фильмінде Энтони Ньюлимен және "The Card" фильмінде Алек Гиннесспен бірге жұмыс істеді. Ол сондай-ақ "I Know Where I'm Going" фильмінде шағын рөл орындады. Осы кезде Кларк балалар рөлін тым ұзақ ойнағанын сезінді. 1946 жылы Кларк BBC-нің "Cabaret Cartoons" атты әртүрлі бағдарламасында өнер көрсету арқылы теледидардағы мансабын бастады, бұл оның жеке кешкі бағдарламасын, "Petula Clark" бағдарламасын жүргізуге келісімшарт жасауына әкелді. 1950 жылы "Pet's Parlour" бағдарламасы жарық көрді. 1947 жылы Кларк Питер Морис баспасында Джо "Мистер Пиано" Хендерсонмен танысты. Екеуі музыкалық жағынан ынтымақтастық жасады және келесі он жыл бойы романтикалық қарым-қатынаста болды. 1949 жылы Хендерсон Кларкты жазба продюсері Алан А. Фрименмен таныстырды, ол оның әкесі Леслимен бірге "Polygon Records" компаниясын құрды, оның үшін ол өзінің алғашқы хиттерін жазды. Кларк сол жылы EMI компаниясы үшін "Put Your Shoes On, Lucy" атты алғашқы әнін жаздырды, сондай-ақ Decca компаниясында әнші Бенни Лимен бірге тағы да жазбалар жасады. "Polygon" лейблі Кларк табатын табысының бір бөлігімен қаржыландырылды. Ол 1950 жылдары Ұлыбританияда бірқатар ірі хиттерге ие болды, олардың ішінде "The Little Shoemaker" (1954), "Majorca" (1955), "Suddenly There's a Valley" (1955) және "With All My Heart" (1956) бар. Осы кезеңде Кларк жаңа таланттарды қолдауға қызығушылық танытты. Ол Хендерсонға өзінің музыкасын жазуға рұқсат беруді ұсынды, ол 1955 және 1960 жылдар аралығында "Polygon / Pye" компанияларында бес хитке ие болды.

From a chance beginning at the age of seven Clark appeared on radio, in film, in print, on television and on recordings. In October 1942 the nine year old Clark made her radio debut while attending a BBC broadcast with her father. She was trying to send a message to an uncle who was stationed overseas, but the broadcast was delayed by an air raid. During the bombing the producer requested that someone perform to settle the jittery theatre audience and she volunteered a rendering of "Mighty Lak' a Rose" to an enthusiastic response. She then repeated her performance for the broadcast audience, launching a series of some 500 appearances in programmes designed to entertain the troops. In addition to radio work, Clark frequently toured the United Kingdom with fellow child performer Julie Andrews. Nicknamed the "Singing Sweetheart", she performed for George VI, Winston Churchill and Bernard Montgomery. She also became known as "Britain's Shirley Temple",

While she was performing at the Royal Albert Hall in London in 1944 Clark was discovered by the film director Maurice Elvey, who cast her, at the age of 12, as the precocious orphaned waif Irma in his war drama Medal for the General. In quick succession she performed in Strawberry Roan, I Know Where I'm Going!, London Town, Here Come the Huggetts, Vote for Huggett and The Huggetts Abroad, the second, third and fourth of four Huggett Family films. She worked with Anthony Newley in Vice Versa (directed by Peter Ustinov) and Alec Guinness in The Card. She also had a small role in I Know Where I'm Going. By then Clark felt that she had played child parts for too long. In 1946 Clark began her television career with an appearance on a BBC variety show, Cabaret Cartoons, which led to her being signed to host her own afternoon series, Petula Clark. Pet's Parlour followed in 1950. In 1947 Clark met Joe "Mr Piano" Henderson at the Peter Maurice Publishing Company. The two collaborated musically and were linked romantically over the following ten years. In 1949 Henderson introduced Clark to the record producer Alan A. Freeman, who, together with her father Leslie, formed Polygon Records, for which she recorded her earliest hits. Clark had recorded her first release that year, "Put Your Shoes On, Lucy", for EMI, and further recordings with vocalist Benny Lee on Decca. The Polygon label was financed with part of Clark's earnings. She scored a number of major hits in the UK during the 1950s, including "The Little Shoemaker" (1954), "Majorca" (1955), "Suddenly There's a Valley" (1955) and "With All My Heart" (1956). During this period Clark showed a keen interest in encouraging new talent. She suggested that Henderson be allowed to record his own music, and he had five chart hits on Polygon/Pye between 1955 and 1960.

Еуропалық атақ

1957 жылы Кларк Париж Олимпиадасына шақырылды, онда күмәні мен қатты суыққа қарамастан, оны құттықтаумен қарсы алды. Келесі күні оны Vogue Records кеңсесіне келісімшарт талқылауға шақырды. Сол жерде ол болашақ ұзақ жылдар бойы жұмыс істейтін публицисті, серігі және күйеуі Клод Вольфпен танысты. Кларк бірден оған қызығушылық танытты, ал Vogue лейблімен келісімшартқа отырса, онымен бірге жұмыс істейтінін естігенде, ол келісімге келді. 1960 жылы Кларк Саша Дистельмен бірге Франция мен Бельгияда концерттік турнеге шықты, ол 2004 жылы қайтыс болғанға дейін жақын досы болып қалды. Бірте-бірте ол континенттің ішіндегі елдерге жылжып, неміс, француз, итальян және испан тілдерінде әндер жазды. Кларк Франциядағы жаңа мансабына ден қойғанда, 1960 жылдардың басында Ұлыбританияда да хиттер жариялады. 1961 жылы жазған "Sailor" әні Ұлыбританияда бірінші орынға шықты, ал "Romeo" және "My Friend the Sea" сияқты келесі әндер сол жылы британдық топ-10-ға енді. "Romeo" әні әлем бойынша бір миллионнан астам дана сатылып, Америка жазба индустриясы қауымдастығының алғашқы алтын дискісімен марапатталды. Францияда "Ya Ya Twist" (Ли Дорсидің ритм-н-блюз әні "Ya Ya" француз тіліндегі нұсқасы және әйел әртістің бұрылыс әнінің жалғыз табысты жазбасы) және "Chariot" ("I Will Follow Him" әнінің түпнұсқасы) 1962 жылы үлкен сәттілікке ие болды, ал оның ағылшын және француз тіліндегі жазбаларының неміс және итальян тіліндегі нұсқалары да хит-парадқа енді. Оның Серж Генсбурдың бірнеше әнін орындауы да көп сатылымдарға ие болды. Бұған қоса, сол кезде ол Жак Брельден "Un Enfant" әнін сыйлық ретінде алды, ол онымен бірге гастрольдік сапарға шықты. Кларк Брельдің әнін орындаған санаулы әртістердің бірі. Осы әннің тікелей жазылған нұсқасы Канадада хит-парадқа енді. 1963 жылы Кларк 1964 жылы шыққан француз криминалдық фильміне саундтрек жазды және фильмде өзінің ролінде камео түсірді. Бұл фильм үлкен сәттілікке жетпесе де, оның мансабына кинокомпозитор ретінде жаңа қыры қосылды. Оның тағы да жазған фильмдерге арналған музыкалары: Entre ciel et mer (1963), Rêves d'enfant (1964), La bande à Bebel (1966) және Pétain (1989). Соңғысынан алты тақырып 2007 жылы In Her Own Write CD-сінде жарық көрді. Кларк 1964 жылдың ақпанында, 1975 жылдың сәуірінде және 1996 жылдың наурызында "Бұл сіздің өміріңіз" телешоуының батыры болды, бұл көрсетілімге үш рет қатысқан жалғыз адам.

In 1957 Clark was invited to appear at the Paris Olympia, where, despite her misgivings and a bad cold, she was received with acclaim. The following day she was invited to the office of Vogue Records to discuss a contract. There she met her future longtime publicist, collaborator and husband Claude Wolff. Clark was attracted immediately, and when she was told that she would be working with him if she signed with the Vogue label she agreed. In 1960 Clark embarked on a concert tour of France and Belgium with Sacha Distel, who remained a close friend until his death in 2004. Gradually she moved further into the continent, recording in German, French, Italian and Spanish. While Clark focused on her new career in France she continued to achieve hit records in the UK into the early 1960s. Her 1961 recording of "Sailor" became her first number one hit in the UK, while such follow up recordings as "Romeo" and "My Friend the Sea" landed her in the British Top 10 later that year. "Romeo" sold more than one million copies around the world and won her her first gold disc, which was awarded by the Recording Industry Association of America. In France "Ya Ya Twist" (a French language cover of the Lee Dorsey rhythm and blues song "Ya Ya" and the only successful recording of a twist song by a woman) and "Chariot" (the original version of "I Will Follow Him") became smash hits in 1962, while German and Italian versions of her English and French recordings charted, as well. Her recordings of several Serge Gainsbourg songs were also big sellers. In addition, she was given at this time a present of the song "Un Enfant" by Jacques Brel, with whom she toured. Clark is one of only a handful of performers to be given a song by Brel. A live recording of this song charted in Canada. In 1963 Clark wrote the soundtrack for the French crime film A Couteaux Tirés (Daggers Drawn) released in 1964 and made a cameo appearance as herself in the film. Although it was only a mild success, it added a new dimension—that of film composer—to her career. Additional film scores she composed include Entre ciel et mer (1963), Rêves d'enfant (1964), La bande à Bebel (1966), and Pétain (1989). Six themes from the last were released on the CD In Her Own Write in 2007. Clark was the subject of This Is Your Life in February 1964, April 1975 and March 1996, becoming the only person to receive the television tribute three times.

Дүниежүзілік атақ "Downtown" дәуірі

1964 жылға қарай Кларктың британдық жазбалар мансабы құлдырап бара жатқан еді. Франциядағы Vogue Records және Ұлыбританиядағы Pye Records компанияларымен жұмысына көмектескен композитор/аранжировщик Тони Хэтч, оны қызықтыратын жаңа ән материалдарымен Париждегі үйіне ұшып келді, бірақ ол олардың ешқайсысын тартымды деп таба алмады. Кейін Хэтч бастапқыда "Downtown" әнін Drifters тобына ұсынғанын жоққа шығарды. Кларк та, Хэтч та әннің олардың мансабына қандай әсер ететінін білмеді. 1964 жылдың соңында төрт түрлі тілде шыққан "Downtown" Ұлыбританияда, Францияда (ағылшын және француз тілдерінде), Нидерландыда, Германияда, Австралияда, Италияда, сондай-ақ Родезияда, Жапонияда және Үндістанда сәтті болды. Лондонға келген сапарында Warner Bros. компаниясының атқарушы директоры Джо Смит оны естіп, АҚШ-тағы құқықтарды сатып алды. "Downtown" 1965 жылдың қаңтар айында американдық хит-парадтарда бірінші орынға шықты және АҚШ-та 3 миллион дана сатылды. "Downtown" Кларктың АҚШ-тағы 15 үздік 40 хитке енген әндерінің біріншісі болды, олардың ішінде "I Know a Place", "My Love" (ол АҚШ-та екінші рет бірінші орынға шықты), "A Sign of the Times", "I Couldn't Live Without Your Love", "This Is My Song" (Чарльз Чаплиннің "Гонконгтан келген графиня" фильмінен) және "Метрода ұйықтама" әндері бар. Американдық жазба индустриясы оны 1964 жылғы "Downtown" үшін "Грэмми" сыйлығының "Үздік рок-н-ролл жазбасы" және 1965 жылғы "I Know a Place" үшін "Үздік заманауи (R&R) вокалдық орындау" сыйлықтарымен марапаттады. 2004 жылы оның "Downtown" әні "Грэмми" атақ-даңқ залына енгізілді. Кларктың жазбаларының табысы оның Эд Салливан мен Дин Мартиннің американдық түрлі бағдарламаларында жиі пайда болуына, Hullabaloo, Shindig!, The Kraft Music Hall және The Hollywood Palace бағдарламаларында қонақ ретінде көрінуіне және The Best on Record және Rodgers and Hart Today сияқты музыкалық арнайы бағдарламаларға қатысуына әкелді. 1968 жылы NBC Кларкты АҚШ-та өзінің арнайы бағдарламасын жүргізуге шақырды, осылайша ол білмей тұрып теледидар тарихын жасады. Ол қонақ Гарри Белафонтемен бірге соғысқа қарсы жазған "On the Path of Glory" әнін дуэтте орындағанда, ол оның қолын ұстады, бұл шоудың демеушісі Chrysler Corporation өкілінің наразылығын тудырды, ол бұл сәт оңтүстік көрермендерінен нәсілдік қарсылық тудырады деп қорқыды. Олар Кларк пен Белафонте бір-бірінен қашықта тұрып, басқа кадрды талап еткенде, Кларк пен шоудың атқарушы продюсері – оның күйеуі Вольф бас тартты, әннің барлық басқа кадрларын жойды және дайын бағдарламаны NBC-ге қол тигізілген күйінде жеткізді. Chrysler өкілі жұмыстан босатылды, ал бағдарлама 1968 жылдың 8 сәуірінде, Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін төрт күн өткен соң, жоғары рейтингтермен, сыншылардың мақтауымен және Primetime Emmy номинациясымен көрсетілді. Бұл оқиға американдық теледидарда қара нәсілді ер адам мен ақ нәсілді әйелдің арасындағы алғашқы физикалық байланыс ретінде дұрыс емес сипатталды, ал бұрынғы көптеген жағдайларды ұмытты, соның ішінде Фрэнки Лаймон Алан Фридтің тікелей эфирдегі ABC шоусында ақ нәсілді қызбен билеген "The Big Beat" 1957 жылдың 19 шілдесінде, Нэнси Синатра Сэмми Дэвистің 1967 жылғы "Movin' with Nancy" телешоуында сүйгені және Луи Армстронг 1953 жылы "What's My Line?" бағдарламасының қатысушылары Дороти Килгаллен мен Арлин Френсиспен қолдасқандығы. 1968 жылғы Белафонте телешоуының 40 жылдығын атап өту үшін Кларк пен Вольф 2008 жылдың 22 қыркүйегінде Манхэттендегі Paley Center for Media орталығында бағдарламаны және оның әсерін талқылады, бағдарлама көрсетілгеннен кейін. Кларк кейін тағы екі арнайы бағдарламаның жүргізушісі болды; 1970 жылдың басында NBC және CBC желілерінде көрсетілген The Petula Clark Show және ABC үшін апталық серияның пилоты ретінде қызмет еткен. Ол 1966 жылдың ортасынан 1968 жылдың басына дейін эфирде болған Би-Би-Си телехикаясы "Бұл Петула Кларк" сериалында ойнады. Кларк 1960 жылдардың соңында кино мансабын жаңартты, екі үлкен музыкалық фильмде ойнады. "Финианның Күсі" (1968) фильмінде ол Фред Астермен бірге ойнады және өзінің рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығының "Ең үздік әйел актриса – музыкалық немесе комедиялық фильм" номинациясына ұсынылды. Келесі жылы ол Джеймс Хилтонның классикалық повесінің музыкалық бейімделуі "Goodbye, Mr. Chips" (1969) фильмінде Питер О'Тулмен бірге түсті. Коломбиер Принспен бірге "Purple Rain" фильмінің музыкасын жазды, танымал "Wings" поп-симфониясын және американдық фильмдерге арналған бірқатар саундтректерді жазды. Ричард Карпентер оны 1969 жылғы "Goodbye, Mr. Chips" фильмінің премьерасында Альперттің назарына әкелгені үшін марапаттады, осы кезде ол және оның қарындасы Карен осы шараға қатысты. Кларк Карен Карпентермен бірге Лас-Вегаста Элвис Преслидің концертіне барғанын және кейін "Ол екеумізбен де флирт жасап, (айтып) "Уау, менің киім бөлмеме екі ең үлкен қыз поп жұлдыздары келді. Бұл өте жақсы" деді. Ол бізді толығымен баурап алмады, бірақ тырысты. Бұл туралы енді сөйлемеймін". 1969 жылдың 15 қарашасында Лондондағы Royal Albert Hall концерт залында өткен "An Evening with Petula" концерті BBC One арнасындағы алғашқы түсті хабарлама болды.

By 1964 Clark's British recording career was foundering. Composer/arranger Tony Hatch, who had been assisting her with her work for Vogue Records in France and Pye Records in the UK, flew to her home in Paris with new song material he hoped would interest her, but she found none of it appealing. Hatch has subsequently denied originally offering "Downtown" to the Drifters. Neither Clark, who was performing in Canada when the song first received major air play, nor Hatch realised the effect the song would have on their respective careers. Released in four separate languages in late 1964, "Downtown" was a success in the UK, France (in both the English and the French versions), the Netherlands, Germany, Australia, and Italy, and Rhodesia, Japan, and India as well. During a visit to London, Warner Bros. executive Joe Smith heard it and acquired the rights for the United States. "Downtown" went to number one on the American charts in January 1965, and 3 million copies were sold in the United States. "Downtown" was the first of 15 consecutive Top 40 hits Clark achieved in the U. S., including "I Know a Place", "My Love" (her second US number one hit), "A Sign of the Times", "I Couldn't Live Without Your Love", "This Is My Song" (from the Charles Chaplin film A Countess from Hong Kong), and "Don't Sleep in the Subway". The American recording industry honoured her with Grammy Awards for Best Rock & Roll Recording of 1964 for "Downtown" and for Best Contemporary (R&R) Vocal Performance of 1965 – Female for "I Know a Place". In 2004, her recording of "Downtown" was inducted into the Grammy Hall of Fame. Clark's recording successes led to frequent appearances on American variety programmes hosted by Ed Sullivan and Dean Martin, guest shots on Hullabaloo, Shindig!, The Kraft Music Hall and The Hollywood Palace, and inclusion in musical specials such as The Best on Record and Rodgers and Hart Today. In 1968 NBC invited Clark to host her own special in the US, and in doing so, she inadvertently made television history. While singing a duet of "On the Path of Glory", an antiwar song that she had composed, with guest Harry Belafonte, she took hold of his arm, to the dismay of a representative from the Chrysler Corporation (the show's sponsor), who feared that the moment would incur racial backlash from Southern viewers. When he insisted that they substitute a different take, with Clark and Belafonte standing well away from each other, Clark and the executive producer of the show — her husband, Wolff — refused, destroyed all other takes of the song, and delivered the finished programme to NBC with the touch intact. The Chrysler representative was terminated, and the programme aired on 8 April 1968, four days after the assassination of Martin Luther King Jr., with high ratings, critical acclaim, and a Primetime Emmy nomination. It has erroneously been described as the first instance on American television of physical contact between a black man and a white woman, forgetting many previous instances, including Frankie Lymon dancing with a white girl on Alan Freed's live ABC show "The Big Beat" on July 19, 1957, Nancy Sinatra kissing Sammy Davis, Jr., on her 1967 Movin' with Nancy TV special, and Louis Armstrong shaking hands with "What's My Line?" panelists Dorothy Kilgallen and Arlene Francis in 1953. To commemorate the 40th anniversary of the 1968 Belafonte telecast, Clark and Wolff appeared at the Paley Center for Media in Manhattan on 22 September 2008, to discuss the broadcast and its impact, following a showing of the programme. Clark was later the host of two more specials; The Petula Clark Show shown on both the NBC and CBC networks in early 1970, and one for ABC which served as a pilot for a projected weekly series. She starred in the BBC television series This Is Petula Clark, which aired from mid 1966 to early 1968. Clark revived her film career in the late 1960s, starring in two big musical films. In Finian's Rainbow (1968), she starred opposite Fred Astaire, and she was nominated for the Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Musical or Comedy for her performance. The following year, she was cast with Peter O'Toole in Goodbye, Mr. Chips (1969), a musical adaptation of the classic James Hilton novella. Colombier went on to co write the film score for Purple Rain with Prince, composed the acclaimed pop symphony Wings, and a number of soundtracks for American films. Richard Carpenter credited her with bringing his sister Karen and him to Alpert's attention when they performed at a premiere party for the 1969 Goodbye, Mr. Chips. Clark has recalled that she and Karen Carpenter went to see Elvis Presley perform in Las Vegas and that afterwards "He was flirting with both of us, (saying) 'Wow, the two biggest girl pop stars in my dressing room. That's pretty good' He didn't have us, exactly, but he had a darned good try. Not going to talk about that any more." On 15 November 1969, her concert, An Evening with Petula, from the Royal Albert Hall in London, was the first BBC One colour transmission.

1970 2000 жыл

1970 жылдардың басында Кларк Атлантиканың екі жағында "Melody Man" (1970), "The Song of My Life" (1971), "I Don't Know How To Love Him" (1972), "The Wedding Song (There Is Love)" (1972) және "Loving Arms" (1974) әндерімен хит-парадтарға енді. Канадада "Je Voudrais Qu'il Soit Malheureux" үлкен сәттілікке жетті. 1970 жылдары Кларк АҚШ және Еуропадағы клубтарда гастрольдік өнер көрсетулерін жалғастырды. Осы кезеңде Кларк Coca-Cola компаниясының баспа және радио жарнамаларында, Plymouth автомобильдерінің телеарнадағы жарнамаларында, Burlington Industries және Chrysler Sunbeam компанияларының баспа және телеарнадағы роликтерінде, сондай-ақ Ұлыбританияда Sanderson обои жарнамаларында пайда болды. 1970 жылдардың ортасында Кларк отбасына көбірек уақыт арнау үшін мансабын шектеді. 1976 жылдың 31 желтоқсанында ол BBC1 арнасының "Музыка мерейтойы" бағдарламасында "Downtown" хитін орындады, бұл бағдарлама Ұлыбританияның Елизавета II патшайымының күміс тойын тойлауға арналған британдық танымал музыканы көрсетті. Ол сондай-ақ "The Sound of Petula" (1972–74) телесериалының жүргізушісі болды және 1970 жылдары әртүрлі ойын-сауық, комедиялық және викториналық телешоуларда жиі қонақ ретінде пайда болды. 1977 жылы ол "The Muppet Show" эпизодында арнайы жұлдыз ретінде қатысты. 1980 жылы ол "Never Never Land" британдық фильмінде соңғы рет түсті. 1981 жылы ол "Sans Famille (Жетім баланың хикаясы)" француз мини-сериалында актерлік жұмыс жасады. 1981 жылы шыққан "Natural Love" синглы 1982 жылдың басында Billboard Hot 100 чартында 66-орынды, ал АҚШ кантри синглдері чартында 20-орынды иеленді. Кларк кино мен теледидардан қашықтасып, сахнаға оралды. 1954 жылы ол "The Constant Nymph" қойылымында ойнаған, бірақ балаларының тілегімен 1981 жылға дейін театрға қайтып оралмады, ол Лондонның Вест-Эндтегі Apollo Victoria театрында "Музыканың дыбысы" қойылымында Мария фон Трапп рөлінде ойнады. Оң пікірлерге ие болып, сол кездегі британдық театр тарихындағы ең ірі алдын ала сатуды қамтамасыз еткен Кларкты Мария фон Трапп өзі "барлық Мариялардың ең жақсысы" деп атады. Билеттерге болған үлкен сұранысты қанағаттандыру үшін алғашқы алты айлық кезеңі 13 айға дейін ұзартылды және ол "Музыкалық ең жақсы әйел актер" номинациясы бойынша Лоуренс Оливье сыйлығына ие болды. 1983 жылдың 6 ақпанында Альберт-холлдағы концертінде ол екі күн бұрын қайтыс болған досы Карен Карпентерге арнап "For All We Know" әнін шын жүректен орындады. Сондай-ақ 1983 жылы ол Джордж Бернард Шоудың "Кандида" пьесасындағы бас рөлді сомдады. Кейінгі сахналық жұмыстарының ішінде 1989 және 1990 жылдары "Someone Like You" қойылымы бар, оған ол музыка жазды; 1993 жылы Music Box Theatre-да Бродвейде дебют жасаған "Blood Brothers", содан кейін американдық тур; және 1995 жылдан 2000 жылға дейін Вест-Энд пен американдық турларда көрсетілген Эндрю Ллойд Веббердің "Sunset Boulevard" операсы. 2004 жылы ол Ирландияның Корк қаласындағы Opera House-та "Norma Desmond" рөлін қайта орындады, кейін бұл қойылым BBC арнасынан көрсетілді. 2500-ден астам қойылыммен ол бұл рөлді басқа актрисаларға қарағанда көбірек ойнады. 1988 жылы "Downtown" әнінің "Downtown '88" диско ремиксі шығарылды, бұл Кларктің 1972 жылдан бергі алғашқы британдық хит-парадтағы табысы болды және 1988 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияда Топ-10-ға енді. Бұл нұсқасы BBC-нің "Top of the Pops" бағдарламасында тікелей орындалды. Кларк 1970-ші, 1980-ші және 1990-шы жылдары үнемі жаңа материалдар жаздырды және 1992 жылы Энди Ричардс продюсерлік еткен және Ник Кершоу жазған "Oxygen" синглын шығарды. 1998 жылы Кларкқа Елизавета II патшайымымен Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағы берілді. 2012 жылы Кларк Францияның мәдениет министрімен Францияның "Өнер және әдебиет ордені" орденінің командирі болып тағайындалды. (www.petulaclark.net)

During the early 1970s Clark had chart singles on both sides of the Atlantic with "Melody Man" (1970), "The Song of My Life" (1971), "I Don't Know How To Love Him" (1972), "The Wedding Song (There Is Love)" (1972), and "Loving Arms" (1974). In Canada, "Je Voudrais Qu'il Soit Malheureux" was a major hit. Clark continued touring during the 1970s, performing in clubs in the US and Europe. During this period, Clark also appeared in print and radio ads for the Coca Cola Corporation, television commercials for Plymouth automobiles, print and TV spots for Burlington Industries and Chrysler Sunbeam, as well as print ads for Sanderson wallpaper in the UK. In the mid 1970s Clark scaled back her career to devote more time to her family. On 31 December 1976, she performed her hit song "Downtown" on BBC1's A Jubilee of Music, celebrating British popular music for Queen Elizabeth II's impending Silver Jubilee. She also hosted the television series The Sound of Petula (1972–74), and through the 1970s, made numerous guest appearances on variety, comedy, and game show television programmes. She appeared as a special guest star in an episode of The Muppet Show in 1977. In 1980 she made her last film appearance, in the British production Never Never Land. Her last television appearance was acting in the 1981 French miniseries Sans Famille (An Orphan's Tale). A 1981 single, "Natural Love", reached number 66 on Billboards Hot 100 chart and number 20 on the US country singles chart in early 1982. As Clark moved away from film and television, she returned to the stage. In 1954, she had starred in a stage production of The Constant Nymph, but at the urging of her children, did not return to legitimate theatre until 1981, starring as Maria von Trapp in The Sound of Music in the Apollo Victoria Theatre, West End of London. Opening to positive reviews and what was then the largest advance sale in British theatre history, Clark—proclaimed by Maria Von Trapp herself as "the best Maria ever"—extended her initial six month run to 13 to accommodate the huge demand for tickets and receiving a Laurence Olivier Award nomination for Best Actress in a Musical. On 6 February 1983, during a concert at the Albert Hall she gave a heart rending performance of For All We Know in tribute to her friend Karen Carpenter who had died two days previously. Also in 1983, she took on the title role in George Bernard Shaw's Candida. Her later stage work includes Someone Like You in 1989 and 1990, for which she composed the score; Blood Brothers, in which she made her Broadway debut in 1993 at the Music Box Theatre, followed by the American tour; and Andrew Lloyd Webber's Sunset Boulevard, appearing in both the West End and American touring productions from 1995 to 2000. In 2004, she repeated her performance of Norma Desmond in a production at the Opera House in Cork, Ireland, which was later broadcast by the BBC. With more than 2,500 performances, she has played the role more often than any other actress. A new disco remix of "Downtown", called "Downtown '88", was released in 1988, registering Clark's first UK singles chart success since 1972, making the Top 10 in the UK in December 1988. A live vocal performance of this version was performed on the BBC show Top of the Pops. Clark recorded new material regularly throughout the 1970s, 1980s, and 1990s, and in 1992 released "Oxygen", a single produced by Andy Richards and written by Nik Kershaw. In 1998 Clark was made a Commander of the Order of the British Empire (CBE) by Queen Elizabeth II. In 2012 Clark was installed as a Commander of the Ordre des Arts et des Lettres of France by the French Minister of Culture. (www. petulaclark. net)

2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1998 және 2002 жылдары Кларк Ұлыбритания бойынша кең ауқымда гастрольдік сапарлар жасады. 2000 жылы ол Монреальдегі Сент-Денис театрында өзінің өмірі мен мансабына арналған, өзі жазған, бір актрисалық шоу ұсынды, ол көптеген сыншылар мен көрермендер тарапынан жоғары бағаланды. 2003 жылы Париждегі Олимпиададағы концерттік өнерлеуі DVD және компакт-диск форматтарында жарық көрді. 2004 жылы ол Австралия мен Жаңа Зеландияда гастрольде болды, сондай-ақ Атлантик-Ситидегі Хилтон (Нью-Джерси), Торонтодағы Хаммингбёрд орталығы, Сан-Диегодағы Хамфри және Коннектикут штатының Ункасвиллдегі Мохеган Сан Казиносында өнер көрсетті. Ол сонымен қатар Голливуд Боулдағы марқұм Пегги Лиге арналған көп орындаушылық құрметке қатысты. 2005 жылдың көктемінде тағы бір британдық концерттік турнеден кейін, мамыр айында ол Трафальгар алаңында өткен V45 теледидарлық BBC концертіне қатысып, "Беркли алаңында ән шырқаған бір нақсырай" әнін орындады. Ол Энди Уильямспен бірге Брансондағы Мун Ривер Театрында бірнеше ай бойы өнер көрсетті, ал 2006 жылдың күзінде тағы бір рет өнер көрсетуге келді, одан бұрын Солтүстік Америка бойынша шашыраңқы концерттік өнерлеулер берді. 2006 жылдың қарашасында Кларк BBC Four телеарнасында "Петюла Кларк: Көк леди" атты деректі фильмнің батыры болды және келесі айда BBC радиосы арқылы таратылған Корольдік театрда Майкл Болл мен Тони Хэтчпен бірге концертте өнер көрсетті. Сол жылдың желтоқсан айында ол алғаш рет Исландияда өнер көрсетті. 2007 жылдың ақпанында Дасти Спрингфилд, Пегги Ли, Дин Мартин, Бобби Дарен және Эверли Брадерс сияқты әртістердің әндерінен құралған "Дуэттер" жинағы жарық көрді. Ал сол жылдың шілдесінде композитор Род МакКюэннің жаңа материалдарын студияда жазған "Жапақ пен күн сәулесі" альбомы шықты. Ол 2007 жылдың наурызында PBS телеарнасының "Менің музыка: Британдық шабуыл" атты арнайы қаржы жинау бағдарламасын жүргізді, онда 1960 жылдары АҚШ-қа британдық музыканың шабуылы туралы айтылды. Одан кейін АҚШ, Ұлыбритания, Канада, Австралия және Жаңа Зеландияда бірқатар концерттік өнерлеулер берді. Ол 2007 жылғы тәуелсіз фильм "Downtown: A Street Tale" саундтрегінде естіледі. Франсуаза Пьяццаның авторлық суреттерімен жазылған "Une Baladine" (ағылшын тілінде – саяхатшы минстрель) атты өмірбаяны 2007 жылдың қазан айында Франция мен Швейцарияда жарық көрді, ал келесі айда Кларк оны кітап дүкендерінде және кітап жәрмеңкелерінде таныстырды. 2005 жылы Кларк BBC Wales телеарнасының "Үйге оралу" бағдарламасына қатысты, онда оның уэльстік әулетінің тарихы туралы айтылды. Кларк 2007 жылы ABC телеарнасының "Lost" сериалындағы "Downtown" әнін телешоуда үздік пайдаланғаны үшін "Кино және теледидар музыкасы" сыйлығын алды. 2008 жылдың жазында Англия мен Уэльстегі концерттік турнесін аяқтады, содан кейін Швейцария мен Филиппинде концерттер берді. "Then & Now" жинағы, Кларкның ең танымал әндері мен бірнеше жаңа композицияларынан тұрады, 2008 жылдың маусым айында Ұлыбританияның альбомдар тізіміне енді және Кларкқа альбом үшін алғашқы күміс дискісін жеңіп алды. "Open Your Heart: A Love Song Collection" жинағы, бұрын жарық көрмеген материалдар, жаңа және ремикстелген жазбалардан тұрады және 2009 жылдың қаңтар айында жарық көрді. Сонымен қатар, оның 1969 жылғы NBC арнаулы "Петуланың портреті" 2-ші аймақ көрермендері үшін DVD-де шығарылды, сонымен қатар 1-ші аймақ үшін де шығарылады. 2009 жылдың қарашасында жарық көрген мерекелік әндер жинағы "This Is Christmas" деп аталды, онда бұрын шығарылған материалға қоса, Кларктің бірнеше жаңа композициялары бар. 2008 жылдың 14 шілдесінде Монтрё джаз фестивалінде Кларк Паоло Нутинимен бірге Куинси Джонстың 75 жасқа толуын атап өту үшін "Goin' to Chicago Blues" әнін орындады. 2010 жылы Кларк Хейстингс музыкалық фестивалінің президенті болды, ол Австралия, Жаңа Зеландия және Квебекке турне жасады, сондай-ақ француз теледидарындағы "Vivement Dimanche" шоуында пайда болды, онда ол жаңа жылы Парижге оралуға уәде берді. Оның үштік альбомы "Une Baladine" 10 жаңа трек пен бір жаңа студиялық жазбаны қамтыды: "SOS Mozart", Гилберт Беко мен Пьер Деланоэдің жазған әні. Альбом жинағы мен "SOS Mozart" әнінің жаңа жазбасын Дэвид Хаджис Женевадағы Arthanor Productions студиясында шығарды және француздық жарнамаларда пайда болды. Ол 2011 жылғы Динард британдық кинофестивалінің демеушісі болды. 2011 жылдың басында Нью-Йорк штатының Албани қаласының орталық бөлігіндегі Ларк-стрит бизнес-өңдеу ауданы өзінің логотипі / талисманы үшін көк шошқаның графикалық бейнесі үшін атау іздеді. Интернет арқылы сауалнама жүргізіліп, жеңімпаз Петюла Ларк атанды, бұл Нью-Йорк қаласының "Downtown" әнұранының әншісіне сілтеме жасады. 2011 жылдың қарашасында 78 жасында Кларк Париждегі музыка залында, Казино де Паристе өнер көрсетті. Кларк 90 минуттан астам уақыт көңіл көтерді және бес жаңа әнді таныстырды, оның бірі жақында досы Чарльз Азнавурмен бірге жазған. 2012 жылдың 7 ақпанында Sony лейблімен жаңа материалдан тұратын француз альбомы шықты. 2011 жылдың 11 желтоқсанында Saw Doctors тобы "Downtown" әнінің өзіндік нұсқасын шығарды, онда Кларк өнер көрсетті. Ол әннің видеоклипінде де пайда болды, оны олар Голуэйде түсірді, ал ол Парижде түсірілді. 2011 жылдың 22 желтоқсанында жазба Ирландия тізімінде екінші орынға көтерілді. 2012 жылдың ақпанында Кларк 1975 жылдан бергі алғашқы Нью-Йорк шоуын аяқтады. Оның шоуында "Downtown" әнінің пародиі болды, бұл идея оның музыкалық директоры Грант Стуриальдан келді. Кларк 2012 жылдың тамызында Radio 4 телеарнасының "The Reunion" бағдарламасында қонақ ретінде қатысты. 2013 жылдың қаңтарында ол "Lost in You" атты жаңа альбомын шығарды. Альбомда жаңа музыка мен бірнеше кавер әндер бар. Ол өзінің танымал "Downtown" әнін қайта жазды және Gnarls Barkley тобының "Crazy" әнін орындады. Ол сонымен қатар "Cut Copy Me" атты жаңа әнді орындады, ол Бельгия тізімінде 14 апта бойы болды. Альбом 2013 жылдың 3 наурызында жексенбі күні Ұлыбританияның ұлттық альбомдар тізіміне 24-орынмен енді. "Crazy" және "Downtown" әндері 2013 жылдың 1 қаңтарында Жулс Холландтың Жаңа жылдық "Hootenanny" бағдарламасында, сондай-ақ оның 1966 жылғы "I Couldn't Live Without Your Love" әнімен бірге орындалды. 2015 жылдың 20 маусымында ол Нью-Йорк қаласындағы Beacon Theatre-да Midtown Men тобымен бірге "Downtown" әнін орындады. Кларк 2016 жылдың қазанында "From Now On" атты жаңа ағылшын тіліндегі альбомын шығарды және оны насихаттау үшін Ұлыбритания бойынша турне жасады. Кларк 2017 жылғы Лондон Хитроу әуежайының Рождестволық телерекламасында "I Couldn't Live without Your Love" әнімен бірге түсті. 2017 жылдың 10 қарашасында "Living for Today" атты ағылшын тіліндегі альбом жарық көрді. Кларк 2017 жылдың қарашасында АҚШ бойынша турне жасады. Бұл бес онжылдықтан бергі оның алғашқы АҚШ турнесі болды. 2018 жылдың 20 сәуірінде "Vu d'ici" атты франко-канад альбомы жарық көрді. 2019 жылдың наурызында ол 20 жылдан бергі алғашқы рет Лондонның West End сахнасына оралып, шығатын "Mary Poppins" қойылымында The Bird Woman рөлін ойнайтыны жарияланды. 2020 жылдың наурызында United Music Foundation 1974 жылдың 14 ақпанында Royal Albert Hall-да өткен оның аңызға толы концертінің толық жазбасын қамтитын "A Valentine's Day at the Royal Albert Hall" жинағын шығарды. Кларк 2023 жылдың қаңтарында BBC арнасында көрсетілген Стивен Сондхаймның "Old Friends" концертіне қатысты. Ол "Follies" операсынан "I'm Still Here" әнін орындады. Осы өнерлеудің CD жазбасы 2023 жылдың желтоқсанында физикалық және цифрлық форматта жарық көрді.

In both 1998 and 2002 Clark toured extensively throughout the UK. In 2000, she presented a self written, one woman show, highlighting her life and career, to large critical and audience acclaim at the St. Denis Theatre in Montreal. A 2003 concert appearance at the Olympia in Paris has been issued in both DVD and compact disc formats. In 2004, she toured Australia and New Zealand, appeared at the Hilton in Atlantic City, New Jersey; the Hummingbird Centre in Toronto; Humphrey's in San Diego; and the Mohegan Sun Casino in Uncasville, Connecticut; and participated in a multiperformer tribute to the late Peggy Lee at the Hollywood Bowl. Following another British concert tour in early spring 2005, after which, in May she contributed to the V45 televised BBC concert in Trafalgar Square at which she sang "A Nightingale sang in Berkeley Square", she appeared with Andy Williams in his Moon River Theatre in Branson, Missouri, for several months, and she returned for another engagement in autumn of 2006, following scattered concert dates throughout North America. In November 2006 Clark was the subject of a BBC Four documentary titled Petula Clark: Blue Lady, and appeared with Michael Ball and Tony Hatch in a concert at the Theatre Royal, Drury Lane broadcast by BBC Radio the following month. In December that year, she made her first appearance in Iceland. Duets, a compilation including Dusty Springfield, Peggy Lee, Dean Martin, Bobby Darin and the Everly Brothers, among others, was released in February 2007; and Solitude and Sunshine, a studio recording of all new material by composer Rod McKuen, was released in July of that year. She was the host of the March 2007 PBS fundraising special My Music: The British Beat, an overview of the musical British invasion of the United States during the 1960s, followed by a number of concert dates throughout the US, UK, Canada, Australia and New Zealand. She can be heard on the soundtrack of the 2007 independent film Downtown: A Street Tale. Une Baladine (in English, a wandering minstrel), an authorised pictorial biography by Françoise Piazza, was published in France and Switzerland in October 2007, and the following month Clark promoted it in bookshops and at book fairs. In 2005 Clark took part in the BBC Wales programme Coming Home, about her Welsh family history. Clark was presented with the 2007 Film and TV Music Award for Best Use of a Song in a Television Programme for "Downtown" in the ABC series Lost. She completed a concert tour of England and Wales in summer 2008, followed by concerts in Switzerland and the Philippines. Then & Now, a compilation of greatest hits and several new Clark compositions, entered the UK Albums Chart in June 2008 and won Clark her first silver disc for an album. Open Your Heart: A Love Song Collection, a compilation of previously unreleased material and new and remixed recordings, was released in January 2009. Additionally, her 1969 NBC special Portrait of Petula, already released on DVD for Region 2 viewers, is also being produced for Region 1. A collection of holiday songs titled This Is Christmas, which includes some new Clark compositions in addition to previously released material, was released in November 2009. At the Montreux Jazz Festival on 14 July 2008 Clark joined with Paolo Nutini to perform "Goin' to Chicago Blues" in celebration of Quincy Jones' 75th birthday. In 2010 Clark became president of the Hastings Musical Festival; she toured Australia, New Zealand and Quebec to sell out crowds, and appeared on the Vivement Dimanche show on French television, where she promised a return to Paris in the new year. Her triple album Une Baladine included 10 new tracks and one new studio recording: "SOS Mozart", a writing collaboration of Gilbert Bécaud and Pierre Delanoë. Both her album set and the new recording of "SOS Mozart" were produced by David Hadzis at the Arthanor Productions studio in Geneva and appeared on the French charts. She was patron of 2011 Dinard British Film Festival. Early in 2011 the Lark Street Business Improvement District in a section of the downtown area of Albany, New York, needed a name for its logo/mascot, a graphic image of a blue lark. An internet poll was held, and the winner was Petula Lark, clearly a reference to the singer of the adopted anthem of New York City's urban area, "Downtown". In November 2011, at age 78, Clark performed at the Casino de Paris, a Parisian music hall. Clark entertained for more than 90 minutes and introduced five new songs, one of which she had recently written with friend Charles Aznavour. A French album of all new material was to be released on 7 February 2012 on the Sony label, Clark's first in that language since the late 1970s. On 11 December 2011 the Saw Doctors released their version of "Downtown", featuring Clark. She appeared in the video for the song, which they recorded in Galway, and she in Paris. On 22 December 2011, the record reached number two on the Irish chart. In February 2012 Clark completed her first New York City show since 1975. Her show featured a parody of "Downtown", an idea that came from her musical director Grant Sturiale. Clark appeared as a guest on Radio 4's The Reunion in August 2012. In January 2013, she released a new album titled Lost in You. The album contains new music and some covers. She remade her famous "Downtown", and performed a cover of Gnarls Barkley's "Crazy". She also performed a new song called "Cut Copy Me", which had a 14 week run in the Belgium chart. The album entered the UK national album chart at number 24 on Sunday, 3 March 2013. Two of the songs, "Crazy" and "Downtown", were performed in Jools Holland's New Year "Hootenanny" on 1 January 2013, along with her 1966 number six hit, "I Couldn't Live Without Your Love". On 20 June 2015 she appeared with the Midtown Men at the Beacon Theatre in New York City, performing "Downtown". Clark released a new English language album, From Now On, in October 2016, and completed a tour of the UK to promote it. Clark made a cameo appearance in the 2017 London Heathrow Airport Christmas television commercial, accompanied by her song, "I Couldn't Live without Your Love". On 10 November 2017 an English language album was released, Living for Today. Clark embarked on a tour of the United States in November 2017. It was her first US tour in five decades. On 20 April 2018 a French Canadian album was released, Vu d'ici. In March 2019 she was announced as returning to the West End stage in London for the first time in 20 years, performing in the upcoming revival of Mary Poppins as The Bird Woman. In March 2020 the United Music Foundation released A Valentine's Day at the Royal Albert Hall, a collector's edition including the complete recording of her legendary concert at the Royal Albert Hall on 14 February 1974. Clark appeared in Stephen Sondheim's Old Friends concert which aired on the BBC in January 2023. She performed "I'm Still Here" from Follies. The CD recording of this performance was released physically and digitally in December 2023.

Жеке өмір

1955 жылы Кларк Джо "Мистер Пиано" Хендерсонмен романтикалық қарым-қатынасқа түсті. Олардың үйленуі мүмкін деген әңгімелер кең тарады. Бірақ, көпшілік назары күшейгенімен және Кларктің Франциядағы мансабы жаңа ғана басталып келгенде, Хендерсон "Мистер Петула Кларк" атанғысы келмейтінін айтқандықтан, бұл қарым-қатынасты аяқтауға шешім қабылдады. Олардың кәсіби байланысы бірнеше жылға созылды, нәтижесінде BBC радиосында "Pet and Mr. Piano" атты жобасы іске асырылды – олардың соңғы бірлескен жұмысы. Бірақ олар достық қарым-қатынаста болды. 1962 жылы ол Кларктің "In Other Words" альбомы үшін олардың ажырасуы туралы "There's Nothing More To Say" атты баллада жазды. 1967 жылы Лас-Вегаста ол француз әншісі, досы Шарль Азнавурдың үйлену тойына қатысты, сол жерде Сэмми Дэвис, кіші де болды. 1957 жылдың қазан айында Кларк Еуропаның ең танымал радиошоуы – "Musicorama" үшін Париж Олимпиадасына шақырылды. Ертесі күні оны Vogue Records компаниясының төрағасы Леон Кабат кеңсесіне француз тілінде жазба жасау және Францияда жұмыс істеу мүмкіндіктерін талқылауға шақырды. Сол жерде ол болашақ күйеуі, жарнама шебері Клод Вольфпен танысты, оған бірден тартылып, егер француз тілінде жазса, онымен жұмыс істейтінін естігенде, ол келісім берді. Вольф 2024 жылдың 21 наурызында дүние салды. 1979 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Маргарет Тэтчер консерваторларға көпшілік дауыс жинатып, Ұлыбританияның алғашқы әйел премьер-министрі болғаннан кейін, Кларк Тэтчерге құттықтау телеграммасын жіберіп, "Құттықтаулар! Сіз үшін де, Ұлыбритания үшін де өте қуаныштымын" деп жазды. Сол жылы Кларк Жастар консерваторларының митингісінде өнер көрсетті. Бірақ 2002 жылы ол лейборист премьер-министрі Тони Блэрдің қайырымдастық шарасына қатысты. 2012 жылдан бері Кларк жылдың көп бөлігін Швейцарияның Женева қаласында өткізеді, сонымен қатар француз Альпі тауында демалыс үйі және Лондонның Челси ауданында тұрақты мекенжайы бар.

Германияның жеке

"Монсьер" (Карл Гёц, Курт Герта; неміс тіліндегі ән) (1962, No.1)
"Casanova Baciami" (неміс тіліндегі ән) (1963, No.2)
"Cheerio" ("Chariot" әнінің неміс тіліндегі нұсқасы) (1963, No.6)
"Mille Mille Grazie" (неміс тіліндегі ән, негізінен) (1963, No.9)
"Warum muß man auseinandergeh'n (Mit weißen Perlen)" (1964, No.17)
"Alles ist nun vorbei (Anyone Who Had a Heart)" (1964, No.37)
"Downtown" (1965, неміс тіліндегі нұсқасы, No.1)
"Kann ich dir vertrauen" (1966, No.17)
"Verzeih' die dummen Tränen" (1966, "My Love" әнінің неміс тіліндегі нұсқасы, No.21)
"Love – so heißt mein Song" (1967, "This is My Song" әнінің неміс тіліндегі нұсқасы, No.23)
"Alle Leute wollen in den Himmel" (1967, "Tout le monde veut aller au ciel" әнінің неміс тіліндегі нұсқасы, No.28)

Италиялық жеке

"Монсье" (Вито Паллавичинидің итальян тіліндегі сөздері бар неміс әні) (1962, No1)
"Sul mio carro (Шаршы)" (1962, No1)
"Quelli che hanno un cuore (Жүрегі бар адамдар)" (1964, No4)
"Invece no" (Сан-Ремо фестиваліне қатысу 1965, No5)
"Ciao, ciao (Downtown)", (1965, No1)
"Cara felicità (Бұл менің әнім)" (1967, No1)
"Kiss Me Goodbye (Итальян тіліндегі нұсқасы)" (1968, No.26)