Кіріспе
1119 - 1124 жылдардағы Католик шіркеуінің басшысы Папа Калликст II немесе Каллист II (1124 жылдың 13 желтоқсанында қайтыс болды), тумысымен Бургундиялық Гай, 1119 жылдың 1 ақпанынан өмірінің соңына дейін, 1124 жылға дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Оның понтификаты 1122 жылы Вормс конкордаты арқылы шешілген Инвеституралық даумен қалыптасты. Бургундия графы Вильгельм I-нің ұлы ретінде Гай Еуропаның жоғары ақсүйектерімен байланысты болды. Ол Вена архиепискобы болып, Франциядағы папаның өкілі ретінде қызмет етті. 1112 жылы Латеран синодына қатысты. 1119 жылы Клюниде папа болып сайланды. Келесі жылы, яһудилерге жасалған шабуылдарға байланысты, ол Sicut Judaeis бұйрығын шығарды, ол христиандарға яһудилерді дінге өтуге мәжбүрлеуге, оларға зиян келтіруге, олардың мүлкін тартып алуға, олардың мерекелерін тойлауға кедергі келтіруге және олардың зираттарына араласуға тыйым салды, бұл іс экскоммуникациямен жазаланды. 1123 жылдың наурыз айында Калист II Бірінші Латеран кеңесін шақырды, онда дін қызметкерлері арасындағы симония мен конкубинацияға, сондай-ақ Құдай тыныштығын бұзғандарға қарсы бірнеше тәртіптік қаулылар қабылданды.
Pope Callixtus II or Callistus II ( – 13 December 1124), born Guy of Burgundy, was head of the Catholic Church and ruler of the Papal States from 1 February 1119 to his death in 1124. His pontificate was shaped by the Investiture Controversy, which he was able to settle through the Concordat of Worms in 1122. As son of Count William I of Burgundy, Guy was a member of and connected to the highest nobility in Europe. He became archbishop of Vienne and served as papal legate to France. He attended the Lateran Synod of 1112. He was elected pope at Cluny in 1119. The following year, prompted by attacks on Jews, he issued the bull Sicut Judaeis which forbade Christians, on pain of excommunication, from forcing Jews to convert, from harming them, from taking their property, from disturbing the celebration of their festivals, and from interfering with their cemeteries. In March 1123, Calixtus II convened the First Lateran Council which passed several disciplinary decrees, such as those against simony and concubinage among the clergy, and violators of the Truce of God.
Ерте өмір
Гюль Еуропадағы ең бай билеушілердің бірі – Бургундия графы Вильгельм І-нің төртінші ұлы болып дүниеге келді. Ол Еуропаның жоғарғы аристократиясының мүшесі еді. Оның отбасы асыл одақтар желісінің бір бөлігі болды. Ол Италия королі Ивреялық Ардуиннің туысы еді. Бір әпкесі, Гизела, Савой графы Гумберт II-ге, содан кейін Монферрат графы Ренье I-ге тұрмысқа шықты; тағы бір әпкесі, Мод, Бургундия герцогы Одо I-нің әйелі болды. Тағы бір қарындасы, Клеменция, Фландрия графы Роберт II-ге тұрмысқа шықты. Оның ағасы Рамон Леон патшайымы Урракаға үйленді және болашақ король Альфонсо VII-нің әкесі болды. Оның ағасы Хью Бесансон архиепископы болды.
Венаның архиепискобы
Гей 1088 жылы Вена архиепископы болып тағайындалғанда заманауи жазбаларда алғаш рет айтылады. Ол Инвеститура дауы туралы мәселеде папалыққа жақын тұжырымдас болды. Архиепископ ретінде, Папа Паскаль II оны Францияға өзінің өкілі ретінде тағайындады. Паскаль II, император Генрих V-нің қысымымен, 1111 жылы Папа Григорий VII Грегориандық реформаларында талап еткен папалық құқықтардың көп бөлігін басқарып, Папалық Привилегияны (Privilegium) жариялады. Бұл басқындылық Францияда зор қарсылық тудырды, оған архиепископ Гей, 1112 жылғы Латеран Синодына қатысып, қарсылық көрсетті. Бұл қаулылар Паскаль II-ге бекіту туралы өтінішпен жіберілді және 1112 жылдың 20 қазанында бекітілді. 1119 жылдың 9 ақпанында Венада II Калист ретінде тәж кигізілді. Римдегі императорлық одақтастар көп ұзамай тарап кетті.
Сикут-Юдей
1120 жылы Калист II «Иудейлер сияқты» (лат. *Sicut Judaeis*) деген паптық бұйрық шығарды. Ол бірінші крест жорығынан кейін жарық көрді, сол кезде Еуропада бес мыңнан астам еврей қаза болды. Бұл бұйрық еврейлерді қорғау мақсатында жасалды және папа Григорий I-нің еврейлердің «өз заңды бостандықтарын пайдалануға» құқылы деген позициясын қайталады. Бұйрықта христиандарға еврейлерді дінге өтуге мәжбүрлеуге, оларға зиян келтіруге, мүлкін тартып алуға, мерекелерін тойлауға кедергі келтіруге және зираттарына араласуға тыйым салынды. Бұл бұйрықты Александр III, Селестин III (1191–1198), Иннокентий III (1199), Хонорий III (1216), Григорий IX (1235), Иннокентий IV (1246), Александр IV (1255), Урбан IV (1262), Григорий X (1272 және 1274), Николай III, Мартин IV (1281), Хонорий IV (1285–1287), Николай IV (1288–1292), Климент VI (1348), Урбан V (1365), Бонифаций IX (1389), Мартин V (1422) және Николай V (1447) папалары да растады.
Вормстың конкордаты
Италиядағы билігін бекіткен соң, папа Генрих V-пен инвеститура мәселесі бойынша келіссөздерді қайта ашуға шешім қабылдады. Генрих V Германиядағы императорлық билікті әлсіреткен дауға нүкте қоюға мүмінді болды – көрініп тұрғанындай, ұзақ мерзімді перспективада солай болды. Калист II үш кардиналдан тұратын елшілікпен Германияға жіберді, ал 1121 жылғы қазан айында Вюрцбургте инвеститура күресін мәңгілік шешу үшін келіссөздер басталды. Келісімде Германияда жалпы бітім жариялануы, шіркеудің мүлкіне еркін қолдануы және бүлік көтергендердің жерлері қайтарылып берілуі туралы мәселелер қарастырылды. Бұл қаулылар Калист II-ге жеткізілді, ол Вормста шақырылған синодқа көмектесу үшін легат Ламбертті жіберді. 1122 жылғы 23 қыркүйекте Ворм конкордаты деп белгілі болған келісімге қол қойылды. Император өз тарапынан сақина мен скипетрмен инвеститура жасау құқығынан бас тарды және епископтық тақталарға сайлау еркіндігін берді. Папа тарапынан епископтардың скипетрмен инвеститура алуы, епископтық сайлаулар императордың немесе оның өкілдерінің қатысуымен өткізілуі, даулы сайлаулар туған жағдайда императордың митрополит және суфраган епископтарының шешімімен заңды сайланған үміткерді бекітуі және соңында, епископтыққа байланысты уақытша мүліктерге императорлық инвеститура Германияда қасиеттілік рәсімінен бұрын жасалуы керек деп келісілді. Бургундия мен Италияда императорлық инвеститура қасиеттілік рәсімінен кейін жүзеге асырылатын болса, Папалық мемлекеттерде инвеститура құқығы императордың араласуынсыз тек папаға ғана тиесілі болды. Осы конкордаттың нәтижесінде император Германиядағы епископтарды сайлауда бақылауын сақтап қалды, бірақ Италия мен Бургундиядағы епископтық сайлауға қатысты көптеген құқықтарынан бас тартты. Калист 1124 жылғы 13 желтоқсанда қайтыс болды. Одан бір-екі он жыл өткен соң, француз ғалымы (вероятно, Аймерик Пико) керемет оқиғалардың, діни мәтіндердің және саяхатшыларға арналған нұсқаулықтың жинағын құрастыра бастады. Бұл жинақ оңтүстік Франциядан солтүстік Испания арқылы өтетін, қазір Камино де Сантьяго деп аталатын, күннен-күнге танымал болатын қасиетті саяхат жолына қатысты болды. Бұл еңбек 1173 жылға дейін жарияланды. Ол Liber Sant Jacobi (Киелі Яков кітабы) немесе Codex Calixtinus деп аталды, себебі осы бес тараудың әрқайсысының алдында осы папаға жатқызылатын кіріспе хаттар келтірілген. Оның нақты хаттарының бірнешесі де сақталған.