Боб Марли және The Wailers: "Catch a Fire" альбомының тарихы

Кіріспе

1973 жылы Боб Марли және The Wailers тобының «Catch a Fire» студиялық альбомы – The Wailers регги тобының бесінші студиялық альбомы (қараңыз: Боб Марли және Уэйлерс), 1973 жылғы сәуірде жарық көрген. Бұл олардың Island Records лейблы арқылы шыққан алғашқы альбомы. Джонни Нэшпен Ұлыбританияда гастрольді аяқтағаннан кейін, олар Дэнни Симспен CBS келісімшартына қатысты дау туып, JAD Records үшін жазбалар жасауды бастады. Топтың Ямайкаға қайтуға жеткілікті қаражаты болмағандықтан, олардың жол жетекшісі Брент Кларк продюсер Крис Блэкуэллге жүгінді, ол The Wailers-ке альбом үшін аванс төлеуге келісті. Бірақ олар бұл ақшаны үйлеріне қайту билеттеріне жұмсады, содан кейін «Catch a Fire» альбомына енген жазбаларды аяқтады. Альбомда тоғыз ән бар, олардың екеуін Питер Тош жазған және әндерін шығарған, ал қалған жетісі Боб Марлиге тиесілі. Банни Уэйлер автор ретінде көрсетілмегенімен, топтың жазу стилі ұжымдық болды. Ол 1973 жылы шыққан «Burnin» альбомына төрт ән үлестірді. Марли жазбалармен Лондонға оралғаннан кейін, Блэкуэлл Island Studios-та Muscle Shoals сессиялық музыканты Уэйн Перкинстің қатысуымен тректерді қайта өңдеді, ол үш әнге гитарада қосымша ойнады. Альбомның бастапқы, шектеулі таралымы The Wailers деген атпен, графикалық суретшілер Род Дайер мен Боб Вайнер салған Zippo жаққышының суретімен жарық көрді. Кейінірек шыққан нұсқаларында Джон Бонис салған Эстер Андерсонның Марлидің «сплиф» темекісін шегуін бейнелейтін мұқабасы болды және топты Боб Марли және Уэйлерс деп атады. Англия мен АҚШ-ты қамтыған «Catch a Fire» турнесі топқа халықаралық деңгейде танылуға көмектесті. «Catch a Fire» Billboard 200 тізімінде 171-орынға, ал Billboard Black Albums тізімінде 51-орынға көтерілді. Альбом Rolling Stone журналының «Барлық уақыттағы 500 ең ұлы альбом» тізімінде 126-орынды иеленді, бұл тізімдегі Боб Марлидің бес альбомының арасында екінші орын. Ол барлық уақыттағы ең үздік регги альбомдарының бірі саналады. «Bob Marley and the Wailers» атауының Боб Марлидің жеке альбомдарында қолданылуы The Wailers каталогы үшін көптеген маркетингтік және идентификациялық шатастықтар тудырды. Бұл олардың 1973 жылы тіркелген «Tuff Gong Records» компаниясы және 1991 жылы Боб Марли мұрагерлері тіркеген ұқсас атаулы «Tuff Gong International» компаниясының тудырған шатастығының нәтижесі болды. Бұл 1999 жылғы «Tuff Gong» келісімшартына әкелді, ол топтың каталогын Боб Марлидің жеке каталогынан бөлуге бағытталған. «Catch a Fire» альбомының екі топтың атымен шығуы осы маркетингтік шатастықтың басталуы болды.

1973 studio album by Bob Marley & The Wailers

Catch a Fire is the fifth studio album by the reggae band The Wailers (aka Bob Marley and the Wailers), released in April 1973. It was their first album released by Island Records. After finishing a UK tour with Johnny Nash, they had started laying down tracks for JAD Records when a disputed CBS contract with Danny Sims created tensions. The band did not have enough money to return to Jamaica, so their road manager Brent Clarke approached producer Chris Blackwell, who agreed to advance The Wailers money for an album. They instead used this money to pay their fares back home, where they completed the recordings that constitute Catch a Fire. The album has nine songs, two of which were written and composed by Peter Tosh; the remaining seven were by Bob Marley. While Bunny Wailer is not credited as a writer, the group's writing style was a collective process. For the immediate follow up album, Burnin', also released in 1973, he contributed four songs. After Marley returned with the tapes to London, Blackwell reworked the tracks at Island Studios, with contributions by Muscle Shoals session musician Wayne Perkins, who played guitar on three overdubbed tracks. The album had a limited original release under the name The Wailers in a sleeve depicting a Zippo lighter, designed by graphic artists Rod Dyer and Bob Weiner; subsequent releases had an alternative cover designed by John Bonis, featuring an Esther Anderson portrait of Marley smoking a "spliff", and crediting the band as Bob Marley and the Wailers. The Catch a Fire Tour, which covered England and the United States, helped generate international interest in the band. Catch a Fire peaked at number 171 on the Billboard 200 and number 51 on the Billboard Black Albums charts. Critical acclaim has included the album being listed at number 126 on Rolling Stone's 500 Greatest Albums of All Time, second only to Legend among five Bob Marley albums on the list. It is regarded as one of the top reggae albums of all time. The group title Bob Marley and the Wailers being used on Bob Marley solo albums has created a lot of marketing and identity confusion for The Wailers' catalog. This follows the confusion generated by their company Tuff Gong Records (registered in 1973) and the similarly named Tuff Gong International (registered by the Bob Marley Estate in 1991); this resulted in the 1999 Tuff Gong Settlement Agreement, which sought to separate the group's catalog from Bob Marley's solo catalog. The dual releases of Catch a Fire under both group names is where this marketing confusion began.

Өмірбаян

Боб Марли Питер Тош пен Банни Уэйлерсіз Швецияға көшіп, Джонни Нэшпен бірге жұмыс істеді, "Сен соншалықты сенгің келеді" фильмінің саундтрегі үшін әндер жазып, шығарды. 1971 жылдың қарашасынан желтоқсанына дейін Марли Нэшпен Ұлыбританияда гастрольде болды. CBS халықаралық бөлімі арқылы Columbia Records Нэш өндірген "Reggae on Broadway" әнін сингл ретінде шығарды, бұл Марлиді жеке әртіс ретінде таныстыруға бағытталған болатын; алайда, сингл "тас сияқты суға батты". Осы жеке турнеден кейін Марли Ямайкаға оралып, Питер мен Баннимен қайта қосылды. Олар гастрольді аяқтау және CBS-пен топ ретінде жазуды жалғастыру үшін Ұлыбританияға оралды. Джонни Нэш пен Дэнни Симспен процеске байланысты туындаған келіспеушіліктер салдарынан жазу сессиялары тоқтатылды, бұл топтың Ямайкаға оралуға жеткілікті қаражаты болмауына және жұмыс рұқсатының шектеулеріне байланысты ақша табу мүмкін болмауына әкелді. Топтың Лондондық жол жетекшісі Брент Кларк оларға Ұлыбританияда Studio One-нан The Wailers-тің лицензиялық синглдерін шығарған Island Records-тен Крис Блэквеллмен байланысуға кеңес берді. Блэкуэлл топқа Ямайкаға оралуға және келесі альбомын аяқтауға көмектесу үшін 4000 фунт стерлинг көлемінде аванс берді.

Жазу

Альбом 1972 жылы Ямайканың Кингстонындағы үш студияда жазылды – Dynamic Sound, Harry J's және Randy's, тиісінше. Инженер Силван Моррис сегіз тректік таспаға жазды. Астон Барретттің айтуынша, "кейбір әндер бұрын басқа студияларда, басқа музыканттармен жазылған еді, бірақ біз оларға қатаң уақытты беріп, олардан сезімді жақсы шығардық". "Baby We've Got a Date (Rock It Baby)" бұрынғы жазудағы "Black Bitter" әніне ұқсас. Сонымен қатар, Робби Шекспир "Concrete Jungle" әніне бас-гитарада ойнады, Тайрон Дауни "Concrete Jungle" және "Stir It Up" әндерінде орган тартып, Уинстон Райт қалған тректердің барлығында орган ойнады, ал Алвин "Сико" Паттерсон бірнеше тректе akete барабандарында ойнады. Томми МакКук флейтада орындады, ал "Stir It Up" әнінде wah-wah эффектісімен әуелетілген гитара солос орындады. Әндердің мәтіндері, олардың көптеген музыкалық туындыларындағыдай, қара нәсілділерге қатысты саяси әділетсіздік пен кедейлік туралы. "Catch a Fire" "қалалық кедейліктің қазіргі ахуалы" туралы, ал "Slave Driver" "қазіргі заманды өткен заманғы әділетсіздіктермен байланыстырады". Дегенмен, саясат – жалғыз тақырып емес; мысалы, "Stir It Up" – махаббат туралы ән. "Stir It Up" және басқа Марли әндері кейін Джонни Нэшпен "I Can See Clearly Now" альбомында орындалды, ол Billboard Hot 100 чартында 11-орынға жетті. Альбомның мұқабасы нағыз Zippo жаққышының корпусы сияқты жасалған, ішіндегі пластинканы ашу үшін бүйірлік білігінен ашылатын. Тек бастапқы 20 000 данада Zippo мұқабасы болды, себебі әр мұқаба қолмен бекітілуі керек болды, бұл өте қымбатқа түсті. Кейінгі басылымдарда Джон Бонис жасаған альтернативті мұқаба пайда болды, онда Эстер Андерсон Марлидің "сплиф" темекісін шегетінін бейнелеген суреті бар, ал альбом енді Боб Марли мен The Wailers-ке жатқызылды. Альбом шыққаннан кейін көп ұзамай Ямайка полициясы Андерсонның үйіне шабуыл жасап, мұқабадағы сурет пен пленканы тәркіледі, олар ешқашан қайтарылмады. Алғашқы басылымдардан сақталған пластинкалар қазір коллекционерлердің бағалы туындыларына айналды. Түпнұсқа мұқабасы 2001 жылы делюкс компакт-диск нұсқасы үшін қайта жаңартылды.

The album was recorded in 1972 at three different studios in Kingston, Jamaica – Dynamic Sound, Harry J's, and Randy's, respectively – on eight track tape by engineer Sylvan Morris. According to Aston Barrett, "some of the songs had been recorded before in different studios and with different musicians, but we gave them that strict timing and brought the feeling out of them more." "Baby We've Got a Date (Rock It Baby)" is similar to "Black Bitter", recorded in an earlier session. In addition, Robbie Shakespeare played the bass on "Concrete Jungle", Tyrone Downie played organ on "Concrete Jungle" and "Stir It Up", Winston Wright played organ on all other tracks, and Alvin "Seeco" Patterson played akete drums on several tracks. Tommy McCook played the flute. and the wah wah laced lead on "Stir It Up". The songs' lyrics deal with political injustice towards blacks and poverty, as is the case in much of their musical output. Catch a Fire is about "the current state of urban poverty", and "Slave Driver" "connects the present to past injustices". However, politics are not the only theme; "Stir It Up", for example, is a love song. "Stir It Up", along with other Marley songs, was later covered by Johnny Nash on the I Can See Clearly Now album, peaking at number 11 on the Billboard Hot 100 chart. The sleeve functioned like a real Zippo lighter case, opening at a side hinge to reveal the record within. Only the original pressing of 20,000 had the Zippo cover; because each cover had to be hand riveted, which was not cost effective, subsequent pressings had an alternative cover designed by John Bonis, featuring an Esther Anderson portrait of Marley smoking a "spliff", with the album now credited to Bob Marley and the Wailers. Shortly after the album's release, Jamaican police raided Anderson's house and seized the cover photo and film, which were never returned. Copies of the record from the original pressings have since become collector's items. The original cover art was reproduced in 2001 for the deluxe compact disc edition.