Фридрих Леопольд цу Штольберг: Өмір және шығармалары
Friedrich Leopold zu Stolberg-Stolberg
Фридрих Леопольд цу Штольберг: неміс заңгері, аудармашы, ақын (1750-1819). «Қызыл құмар» және ерте романтизм өкілі. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс заңгері және аудармашы (1750–1819)
German lawyer and translator (1750–1819)
Фридрих Леопольд Граф цу Столберг-Столберг (7 қараша 1750 – 5 желтоқсан 1819) – неміс заңгері және аудармашы, Холштейндегі Брамстедтте (сол кезде Данияның бір бөлігі) дүниеге келген. Ол сонымен қатар «Штурм унд Дранг» және ерте романтизм дәуірінің ақыны болды.
Friedrich Leopold Graf zu Stolberg Stolberg (7 November 1750 – 5 December 1819), was a German lawyer, and translator born at Bramstedt in Holstein (then a part of Denmark). He was also a poet of the Sturm und Drang and early Romantic periods.
Өмір
Фридрих Леопольд Столбергтер әулетінің екінші буын өкілі еді. Ол Даниялық судьяның және поместье иесі, граф Кристиан цу Столбергтің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол туғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң отбасы Копенгагенге көшіп, жақын арада атақты әдебиетшілермен, әсіресе Фридрих Готлиб Клопстокпен достық қарым-қатынас орнатты. Клопсток әкесі қайтыс болғаннан кейін ағайындыларға ұстаз болды. 1770 жылы Фридрих Леопольд ағасы Кристианмен бірге неміс құқығын оқу үшін Галле университетіне барып оқыды. Ол сонымен қатар классикалық және түрлі тарихи курстарды да зерттеді. Университетті бітіргеннен кейін, 1775 жылы ағайындылар әйгілі ақын Иоганн Вольфганг фон Гётемен бірге Швейцарияға саяхат жасады. 1777 жылы Фридрих Леопольд Любек князь-епископының Копенгагендегі елшісі болып тағайындалды, бірақ көбінесе колледж досы және "Дихтербунд" қоғамының мүшесі Иоганн Генрих Восспен уақыт өткізу үшін Эутинде тұратын. 1781 жылы ол Эутиндегі бас әкімші болып жұмыс істеді. Бұл сапар оның діни дамуы үшін маңызды болды, себебі ол шын ниетті католик Фрайхерр фон Дросте Вишерингпен, сондай-ақ Дросте Вишерингтің үйінен шыққан теолог, әйгілі Катеркамппен танысты. 1791 жылы ол Любек епископтық сотының президенті болып тағайындалды. 1800 жылдың маусым айында ол Оснабрюктегі принцесса Галлициннің жеке капелласында католик дініне кірді, ал 22 тамызда ол барлық лауазымынан бас тартып, Вестфалиядағы Мюнстерге зейнетке шықты. Фридрих Леопольд көптеген одалар, балладалар, сатиралар мен драмалар жазды, олардың ішінде "Тимолеон" трагедиясы (1784) бар. Ол "Илиаданы" (1778), Платонды (1796–1797), Эсхилды (1802) және Оссианды (1806) аударды; 1815 жылы "Альфред Ұлының өмірі" және 17 томдық "Иисус Христиан дінінің тарихы" (1806–1818) жариялады. Оның басқа шығармаларына "Балладалар" (1779) және "Ямбикалар" (1784) сияқты поэзиялар, "Пьесалар" (1787) және "Саяхаттар" (1791) сияқты туындылар кіреді; сондай-ақ "Арал" (1788) сияқты романдар да бар. Ол Альфред Ұлының тарихын (1816) жазды; Сент-Винсент де Польдің өмірін зерттеді; Сент-Августин шығармаларынан үзінділер аударды, сондай-ақ Киелі кітаптарға арналған ой-толғамдар жазды. Алайда, "Махаббат кішкентай кітабы" және Хофрат Воссқа қарсы жазған "Қысқа жауап" атты памфлеттері оның өлімінен кейін ғана жарық көрді. Оның көптеген өлеңдерін австриялық композитор Франц Шуберт музыкаға қосты.
Friedrich Leopold belonged to a cadet branch of the Stolberg family. He was born the son of a Danish magistrate and owner of a manorial estate, Count Christian zu Stolberg. A few years after his birth the family moved to Copenhagen and soon formed friendships with distinguished literary men, especially Friedrich Gottlieb Klopstock, who became a mentor to the brothers after the death of their father in 1765. Together with his elder brother Christian, Friedrich Leopold went to the University of Halle in 1770, in order to study German Law. His other studies embraced the Classics and various historical courses. The two brothers then studied in Göttingen and were a prominent members of the Göttinger Hainbund, a literary society of young men who had high aspirations for the unity of the country, and who cultivated German poetry. After leaving the university, in 1775 the brothers made a journey to Switzerland in company with the famed poet Johann Wolfgang von Goethe. In 1777 Friedrich Leopold was appointed envoy of the prince bishop of Lübeck at the Court of Copenhagen, but often stayed at Eutin to spend time with his college friend and member of the Dichterbund, Johann Heinrich Voss. In 1781, he was chief administrator at Eutin. This tour was of great importance for his religious development, as he then made the acquaintance of the devout Catholic Freiherr von Droste Vischering, as well as of Droste Vischering's resident tutor, the distinguished theologian Katerkamp. In 1791 he was appointed president of the Lübeck episcopal court at Eutin. In June, 1800, he joined the Catholic Church in the private chapel of the Princess Gallitzin at Osnabrück, and on 22 August he resigned his various positions, retiring to Münster in Westphalia. Friedrich Leopold wrote many odes, ballads, satires and dramas; among them the tragedy Timoleon (1784). He produced translations of the Iliad (1778), of Plato (1796 1797), Aeschylus (1802), and Ossian (1806); he published in 1815 a Leben Alfreds des Grossen, and a voluminous Geschichte der Religion Jesu Christi (17 vols., 1806–1818). Other works include poetry, as Ballads (1779) and Iambics (1784), and other works, such as Plays (1787) and Travels (1791); and novels, such as The Island (1788). He also wrote a history of Alfred the Great (1816); a life of St. Vincent de Paul; translated passages from the works of St. Augustine, and also wrote meditations on the Holy Scriptures, which, however, together with the Büchlein der Liebe, and the polemical pamphlet Kurze Abfertigung des langen Schmähschrifts des Hofrats Voss, did not appear until after his death. Several of his poems were set to music by the Austrian composer Franz Schubert.