Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалғыздық қайғы (1991) - Бернис Рубенстің өзімен күресе алмайтын Харли-стрит дәрігері туралы романы. Әйелі мен қызынан көңілі суып, алыстаған ол, енді пациенттеріне де көмектесе алмайтынын сезінеді және жаңадан танысқан досымен жаңа өмір бастауға бел буады. Бірақ үміттері қайтадан күйреп, соңы апатқа әкеледі.
A Solitary Grief (1991) is a novel by Bernice Rubens about a Harley Street doctor who cannot cope with his own life. Increasingly alienated from his wife and daughter, he also considers himself unable to help his patients any longer and decides to start a new life together with a newly found friend. However, his hopes are again shattered, which eventually leads to catastrophe.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман психиатр доктор Алистер Краунның әйелі Вирджинияның ерлі-зайыптылардың алғашқы баласын дүниеге әкелгенімен басталады. Бала туғанда қатыспаған Кронға бірден қызы Дорис Даун синдромымен ауыратыны туралы хабарланады, ол бұл фактіні қабылдай алмайды. Алдағы бес жыл бойы ол Дористің бетінен қашады: оған ешқашан қарамайды және оның суреттерін көрсетуден бас тартады. Оның қызымен жақын болу идеясы оның түнгі ұйықтап жатқан бөлмесіне баруынан тұрады: Содан кейін ол жаймалардың астында зиянсыз түрде , қалыпты бала болу қандай болатынын елестетіп, онымен бетпе-бет келетін күнді елестетеді. Алайда ол бұл күнді кейінге қалдырып, өзіне де, әйеліне де әлі дайын емес екенін айтады. Ол таңертең жұмысына кетіп, кешке қызы ұйықтап қалғанда үйіне қайтады. Шетелде тұратын ата-анасына немерелерінің мүгедек екенін айтпайды, оларды бірнеше жыл бойы келіп-кетуден бас тартуға көндіреді. Вирджиния адал ана әрі түсіністікке толы әйелі болса да, некедегі қиындықтар одан да көп. Дорис мектепке дейінгі жасқа толғанда, Крон өз бөлмесіне құлыптанып, қызының бетін көрмеу үшін, онымен бірге отырады. Бұрынғы қызына жақын болған соң, ол үйден кетеді. Жақыптың өмірі Есау деген кісімен кездескенде түбегейлі өзгеріп кетеді. Есаудың денесі шашты, бірақ ол әлі де әкесі өлгеніне біраз уақыт болғанымен, оның қолында. Ол маңдай-қолтық стриптизге айналды, дәрігерлерге, стоматологтарға және массажистерге кездесулер жасап, олардың алдында стриптизге түсіп, олардың реакциясын күтеді. Екі жігіт жыныстық қатынассыз достыққа түседі, ал Крон Есаудың үлкен үйіне көшіп келеді. Эсаудың психиатриялық емге мұқтаж екенін түсінсе де, Крон оны досы ретінде қарайды және оған терапиялық әсер етуден бас тартады. Есаудың үйінің төбесінде асынып, өз-өзіне қол жұмсағаны Жақыпты қатты ренжітеді. Енді Краунның өмірі толықтай бақылаудан шығып кетті. Бір күні таңертең, Дористің бесінші туған күніне бірнеше күн қалғанда, ол оны балабақшаның ойын алаңынан ұрлап алады - әлі де оған қарамай - Хайд-паркке алып барады, оны арт жағынан құшады және оның бетін ағаш астына көміп, өз қолымен қазған терең емес қабірге көміп тастайды. Ол кеңсеге оралғанда, әйелі Дористің жоғалғаны туралы хабарлайды. Бірнеше күн бойы полиция қызды іздеді, бірақ кейін оны тірідей табуға үміт қалдырды. Көп ұзамай оның денесі табылған кезде, Крон полициямен бірге қызының кім екенін анықтау үшін моргқа баруы керек. Бұл оның бірінші және соңғы рет қызбен бетпе-бет келгені. Полиция қылмысты ешқашан шеше алмайды. Біраз уақыттан кейін Краун гаражда өзін-өзі асып алады.
The novel opens with psychiatrist Dr Alistair Crown's wife Virginia giving birth to the couple's first child. Crown, who is not present during birth, is informed immediately afterwards that their daughter Doris has Down's syndrome, a fact he is unable to accept. For the next five years, he avoids Doris's face: He never looks at her and he refuses to be shown photos of her. His idea of being close to his daughter consists in his nocturnal visits to her bedroom when she is fast asleep: Then he gropes around under the sheets — in a harmless way, imagining what it would be like to have a normal child and envisaging the day when he will actually come face to face with her. However, he keeps postponing that day, telling himself and his wife that he is not ready for it yet. He leaves for work early in the morning and comes home at night when his daughter is already asleep. He does not tell his parents, who live abroad, that their granddaughter is disabled and, for years, can persuade them not to visit. Although Virginia is a devoted mother and an understanding wife, the ensuing marital crisis is unavoidable. When Doris is of preschool age, Crown actually has to lock himself in his room so as to make sure that he does not accidentally see his daughter's face. After a brief fling with a former girlfriend he moves out of the house. His life takes a decisive turn when he meets a man who calls himself Esau. Esau, who has a very hairy body, is still suffering under his dominant father although the latter has been dead for some time. He has become a compulsive stripper, making appointments with doctors, dentists and masseurs only to perform his stripping routine in front of them and wait for their reaction. The two men strike up an asexual friendship, and Crown moves into Esau's large house. Although he realizes that Esau is in urgent need of psychiatric treatment, Crown just sees a friend in him and refuses to have any therapeutic influence on Esau. He is devastated when Esau commits suicide by hanging himself in the attic. Now Crown's life totally gets out of control. Early one morning a few days before Doris's fifth birthday he kidnaps her from the playground of her nursery school — still without looking at her —, drives with her to Hyde Park, strangles her from behind and buries her face down under a tree in a shallow grave dug out with his bare hands. Back at his office, he is informed by his wife that Doris has gone missing. For a couple of days, the police search for the girl but then give up all hope of ever finding her alive and well. When soon afterwards her body is found, Crown has to accompany the police to the morgue to identify his daughter. This is when he comes face to face with her for the first — and last — time. The police never solve the crime. Some time later Crown hangs himself in the garage.
Пікірлер
Чернайк, Джудит (3 мамыр 1991). "Зақымдалған жандардың құпиясы: Бернис Рубенстің "Жалғыздық қайғысы"". Таймс әдеби қосымшасы (4596): 19
Шейетте, Брайан (17 мамыр 1991). "Құдай ойнау: Бернис Рубенстің "Жалғыздық қайғысы"". New Statesman & Society 4 (151): 37
Көріңіз, Каролин (27 қаңтар 1992). "Сұлулықтан ауытқудың жалғыздық азабы: Бернис Рубенстің "Жалғыздық қайғысы"". Лос-Анджелес Таймс, E3 бет.
Chernaik, Judith (3 May 1991). The Secrets of Damaged Souls: A Solitary Grief by Bernice Rubens. The Times Literary Supplement (4596): 19
Cheyette, Bryan (17 May 1991). Playing God: A Solitary Grief by Bernice Rubens. New Statesman & Society 4 (151): 37
See, Carolyn (27 January 1992). Solitary Pain of Deviating From Beauty: A Solitary Grief, by Bernice Rubens. Los Angeles Times, p. E3