Гэри Харт: Американ саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық саясаткер (1936 жылы туған)

Гари Уоррен Харт (туған тегі Хартпенс; 28 қараша 1936 жылы туған) – американдық саясаткер, дипломат және заңгер. Ол 1988 жылғы Демократиялық партияның президенттік тізіміне басты үміткер болған, бірақ заңсыз қарым-қатынастары жарияланғаннан кейін сайлаудан бас тартты. 1975 жылдан 1987 жылға дейін АҚШ Сенатында Колорадо штабын өкілдік етті. Канзас штатының Оттава қаласында туған Харт, Йель заң мектебін бітіргеннен кейін Колорадо штатының Денвер қаласында заңгерлік қызметін бастады. Ол сенатор Джордж Макговерннің 1972 жылғы Демократиялық партияның президенттік тізіміне қатысқан сәтті науқанын және Ричард Никсонға қарсы өткен президенттік сайлау кампаниясын басқарды. Харт 1974 жылғы Сенат сайлауында қазіргі республикалық сенатор Питер Доминикті жеңді. Сенатта ол Черч комитетінде жұмыс істеді және Три Майл Айленд апаттарына қатысты Сенат тергеуін жүргізді. 1980 жылы қайта сайланғаннан кейін, ол 1984 жылғы «Жартылай өткізгіш чиптерді қорғау туралы» заңға демеушілік етті, соның арқасында «Атари демократы» деп танылды. Харт 1984 жылы Демократиялық партияның президенттік тізіміне үміттү, бірақ бұрынғы вице-президент Уолтер Мондейлге шамалы айырмамен жеңілді. Харт 1986 жылы Сенатқа қайта сайланудан бас тарды және 1988 жылы Демократиялық партияның президенттік тізіміне үміттү. Ол басты үміткер саналды, бірақ заңсыз қарым-қатынасы туралы ақпарат тарағаннан кейін 1987 жылдың мамыр айында сайлаудан шықты. 1987 жылдың желтоқсанында ол қайтадан сайлауға түсті, бірақ алғашқы сайлауда нашар көрсеткеннен кейін қайтадан бас тартты. Харт 1988 жылғы сайлаудан кейін жеке практикаға оралды және түрлі мемлекеттік қызметтерде жұмыс істеді. Ол Ішкі қауіпсіздік жөніндегі Харт-Рудман топтамасының тең төрағасы болды, Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кеңесші кеңесте жұмыс істеді және Солтүстік Ирландиядағы АҚШ-тың арнайы өкілі болды. Оксфорд университетінен саясат ғылымдары бойынша докторлық диссертациясын қорғады және The Huffington Post сияқты басылымдарда жазды. Ол сондай-ақ бірнеше кітап жазды, оның ішінде президент Джеймс Монроның өмірбаяны бар. Харт 1958 жылы Ли Людвигке үйленді, ол 2021 жылдың 9 сәуірінде 85 жасында қайтыс болды. Олардың Джон және Андреа Харт есімді екі баласы бар.

Gary Warren Hart (né Hartpence; born November 28, 1936) is an American politician, diplomat, and lawyer. He was the front runner for the 1988 Democratic presidential nomination until he dropped out amid revelations of extramarital affairs. He represented Colorado in the United States Senate from 1975 to 1987. Born in Ottawa, Kansas, Hart pursued a legal career in Denver, Colorado, after graduating from Yale Law School. He managed Senator George McGovern's successful campaign for the 1972 Democratic presidential nomination and McGovern's unsuccessful general election campaign against President Richard Nixon. Hart defeated incumbent Republican Senator Peter Dominick in Colorado's 1974 Senate election. In the Senate, he served on the Church Committee and led the Senate investigation regarding the Three Mile Island accident. After narrowly winning re election in 1980, he sponsored the Semiconductor Chip Protection Act of 1984, becoming known as an "Atari Democrat". Hart sought the Democratic presidential nomination in 1984, narrowly losing the race to former Vice President Walter Mondale. Hart declined to seek re election to the Senate in 1986 and sought the Democratic presidential nomination in 1988. He was widely viewed as the front runner until reports surfaced of an extramarital affair, and Hart withdrew from the race in May 1987. He re entered the race in December 1987 but withdrew from the race again after faring poorly in the early primaries. Hart returned to private practice after the 1988 election and served in a variety of public roles. He co chaired the Hart Rudman Task Force on Homeland Security, served on the Homeland Security Advisory Council, and was the United States Special Envoy for Northern Ireland. He earned a doctorate in politics from the University of Oxford and has written for outlets such as The Huffington Post. He has also written several books, including a biography of President James Monroe. Hart married Lee Ludwig in 1958, who died at age 85 on April 9, 2021. They had two children, John and Andrea Hart.

Ерте өмір және білім

Харт Канзас штатының Оттава қаласында Нина (құрмет аты Притчард) және Карл Райли Хартпенстің, шаруашылық техникасын сатушының ұлы болып дүниеге келді. Жас кезінде теміржолда жұмысшы болып жұмыс істеді. Ол және оның әкесі 1961 жылы тегін "Харт" деп өзгертті, себебі "Хартпенске қарағанда «Харт» есіңізге сақтау оңай". Назарет шіркеуінде тәрбиеленген (бірақ 1968 жылы оны тастап кетті), ол 1954 жылы Оклахома штатының Бетания қаласындағы шіркеумен байланысты Бетания Назарет колледжіне (қазіргі Оңтүстік Назарет университеті) стипендия алды. Бастапқыда Назарет миссионерлігіне баруды жоспарлаған ол 1961 жылы Йель діни мектебінен Б.Д. дәрежесін алды, ал 1964 жылы Йель құқық мектебінен LL.B. дәрежесін алды.

Заңгерлік алғашқы еңбектері

Харт 1964-1965 жылдары АҚШ Әділет департаментінің адвокаты болып жұмыс істеді және 1965 жылы Колорадо және Колумбия округінің адвокатурасына қабылданды. 1965-1967 жылдары АҚШ Ішкі істер министрлігінің заң кеңесшісінің арнайы көмекшісі қызметін атқарды. Содан кейін Колорадо штатының Денвер қаласында жеке заңгерлік практикамен айналыса бастады.

Джордж Макговерннің 1972 жылғы президенттік науқаны

1968 жылы Чикагода өткен Демократиялық ұлттық конвенциядан кейін Оңтүстік Дакота штатының АҚШ сенаторы Джордж Макговерн Демократиялық партияның президенттікке кандидатты атау рәсімін қайта қараған комиссияны тең төрағалық етті. Жаңа рәсім Чикаго мэрі Ричард Дэйли сияқты, бұрын ұлттық конвенция делегаттарын өзі таңдап, олардың қалай дауыс беретінін анықтай алатын ескі үлгідегі партия басшыларының ықпалын әлсіретті. Жаңа ережелер партиялық жиналыстарды, партияның белгілі ұйымдарына жарна төлемейтін жаңа адамдардың да қатыса алатын процеске айналдырды. 1972 жылғы алғашқы сайлауда Макговерн Хартты ұлттық кампания директоры етіп тағайындады. Жаңа жүйедегі сарапшы Рик Стернспен бірге олар бастауыш сайлаудың орнына, 28 штаттағы партиялық жиналыстарға басымдық беру стратегиясын қабылдады. Олар партиялық жиналыстардың сипаты оларға күш-жігерін бағыттап, жеңіске жетуді жеңілдетіп (және төмен қылып) береді деп ойлады. Олардың бастауыш сайлау стратегиясы кандидаттыққа ие болуда сәтті болғанымен, Макговерн 1972 жылғы президенттік сайлауда АҚШ тарихындағы ең көп айырмашылығы бар сайлаудың бірінде жеңіліске ұшырады.

АҚШ сенаторы

1974 жылы Харт АҚШ Сенатына үміткер болып, екі мерзімдік қызмет атқарып тұрған республикашыл Питер Доминикке қарсы күресті. Хартқа Колорадоның 1970-жылдардың басында демократтарға қарай бейімделуі, сондай-ақ Доминиктің танымал емес президент Ричард Никсонды қолдауын жалғастыруы және сенатордың денсаулығына қатысты алаңдаушылықтар көмектесті. Басым көпшілік дауыспен (57,2% - Доминикке қарағанда 39,5%) жеңіске жеткен Харт бірден дамып келе жатқан жұлдыз деп танылды. Ол Қарулы Күштер Комитетіне өтті, әскери келісімшарттарды жүзеге асыру тәртібін реформалауды қолдағандардың алғашқыларының бірі болды, сондай-ақ әскерилердің дәстүрлі ірі техниканың орнына кішірек, жылдам қозғалатын қару-жарақтар мен жабдықтарды пайдалануын жақтады. Ол Экология және қоғамдық жұмыстар комитеті мен Сенаттың барлау комитетінде де жұмыс істеді. 1975-1976 жылдары Харт Уотергейт ісінен кейін құрылған Шіркеу комитетінің мүшесі болды, ол Орталық барлау агенттігі, Ұлттық қауіпсіздік агенттігі, Федералдық тергеу бюросы және Ішкі кірістер қызметі тарапынан жасалған заңбұзушылықтарды зерттеді. Харт Сенаттың ядролық реттеу жөніндегі кіші комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Ядролық апат кезінде сенатор Алан Симпсонмен бірге Гаррисбург, Пенсильвания маңындағы Три Майл аралы ядролық реакторының үстінен бірнеше рет армия тікұшағымен ұшып өтті және осы оқиғаға байланысты Сенаттың тергеуін басқарды. 1980 жылы ол екінші мерзімге үміткер болды. Күтпеген нәрсе болды, оның республикалық қарсыласы Колорадоның мемлекеттік хатшысы Мэри Эстилл Бьюкенен болды, ол партия ішіндегі алғашқы сайлауда консерватор Ховард "Бо" Каллавейді 2000-нан аспайтын дауыс айырмасымен жеңді. Он төрт жыл бұрын Каллавей өзінің туған жері Джорджияда республикашылдардың губернаторлыққа үміткері болған. 1970-жылдардың басында Каллавей Крестед-Буттедегі сәнді курортты сатып алып, басқарды. Бьюкенен Харттың Панама каналы туралы келісімдерді қолдауы және Сенаттағы дауыс берудің 80 пайызын президент Джимми Картерді қолдауына қатысты сын айтты. Бьюкенен Харт туралы сайлауалды жарнамасында: "Ол бір жаққа дауыс береді, ал осында келгенде басқаша сөйлейді. Ол либералдық, Макговерниттік "көшпенді". Харт Бьюкененнің айыптаулары оның тар көзқарасын көрсетеді деп жауап берді және оның науқаны партиялық мүдделерден жоғары тұратынын мәлімдеді. Харт сайлау науқанының жарнамасында: "Мен оны елемеймін. Біз өзара әрекет етеміз және пікір алмасамыз, бірақ мен 1980-ші жылдарға арналған науқанды жүргіземін. Оның қоршаған ортаға қатысты жоспары қандай? Ұлттық қорғанысқа қатысты шешімдері қандай? Экономикаға қатысты не ойлайды? Мен бұл ойларды қалыптастыруға бір жылдай уақыт жұмсадым". Ақырында Харт 50,2 пайыз дауыспен жеңіске жетті, оның қарсыласы 48,7 пайыз дауыс жинады. 1981 жылдың 2 желтоқсанында Харт президент Рейганның MX зымырандарына қатысты ұсынысына енгізілген түзетуге қарсы дауыс берген төрт сенатордың бірі болды, бұл түзету силос жүйесін 334 миллион долларға ауыстыруды және алып зымырандарды орналастыруға мүмкіндік беретін басқа әдістерді зерттеуге қаражат бөлуді көздеген. Бұл дауыс Рейган әкімшілігіне қарсылық ретінде қарастырылды. Харт сенатор Чарльз Матиаспен бірлесіп 1984 жылғы жартылай өткізгіш чиптерді қорғау туралы заңға қол қойды. Бұл заң интегралды схемалардың орналасуын тіркеуден кейін заңмен қорғалатын және рұқсатсыз көшіруді заңсыз ететін интеллектуалдық меншік құқықтарының жаңа санатын құрды. Бұл Силикондық аңғардағы чиптерді шетелдік арзан имитациялардан қорғады. Осындай заң ұсыныстары 1979 жылдан бері әрбір Конгресте ұсынылып келді.

In 1974, Hart ran for the United States Senate, challenging two term incumbent Republican Peter Dominick. Hart was aided by Colorado's trend toward Democrats during the early 1970s, as well as Dominick's continued support for the unpopular President Richard Nixon and concerns about the senator's health. In the general election, Hart won by a wide margin (57.2% to Dominick's 39.5%) and was immediately labeled a rising star. He got a seat on the Armed Services Committee, and was an early supporter of reforming the bidding for military contracts, as well as an advocate for the military using smaller, more mobile weapons and equipment, as opposed to the traditional large scale items. He also served on the Environment and Public Work Committee and the Senate Intelligence Committee. From 1975 to 1976, Hart was a member of the post Watergate Church Committee that investigated abuses by the Central Intelligence Agency, National Security Agency, Federal Bureau of Investigation and the Internal Revenue Service. Hart served as the chairman of Senate Subcommittee on Nuclear Regulation. He flew over the Three Mile Island nuclear reactor near Harrisburg, Pennsylvania, in an Army helicopter several times with fellow Senator Alan Simpson during the nuclear accident and led the subsequent Senate investigation into the incident. In 1980, he sought a second term. In something of a surprise, his Republican opponent was Colorado Secretary of State Mary Estill Buchanan, a moderate candidate who narrowly defeated the more conservative choice, Howard "Bo" Callaway, in the party primary, by fewer than 2,000 primary votes. Fourteen years earlier, Callaway was the Republican gubernatorial nominee in his native Georgia. Callaway in the early 1970s had bought and run an elegant resort in Crested Butte. Buchanan hit Hart hard for supporting the Panama Canal Treaties and for backing then President Jimmy Carter in 80% of his Senate votes. Buchanan charged in a campaign ad about Hart: "He votes one way and talks another when he is back here. He is a liberal, McGovernite carpetbagger." Hart responded that Buchanan's charges reflected her narrow viewpoint and insisted that his campaign would rise above partisanship. Said Hart in a campaign ad: "I will not ignore her. We will interact and debate, but I am going to run a campaign for the 1980s. What is her plan for the environment? For national defense? For the economy? It took me a year or so to formulate my ideas." In the end, Hart won narrowly, with 50.2% of the vote to his opponent's 48.7%. On December 2, 1981, Hart was one of only four senators to vote against an amendment to President Reagan's MX missiles proposal that would divert the silo system by $334 million as well as earmark further research for other methods that would allow giant missiles to be based. The vote was seen as a rebuff of the Reagan administration. Hart cosponsored the Semiconductor Chip Protection Act of 1984 with Senator Charles Mathias, which was signed into law. The act created a new category of intellectual property rights that makes the layouts of integrated circuits legally protected upon registration, and hence illegal to copy without permission. This protected Silicon Valley chips from cheap foreign imitations. Similar legislation had been proposed in every Congress since 1979.

АҚШ-тың Әскери-теңіз резервіндегі қызметі

Персия шығанағында қарулы қақтығыс болу мүмкіндігінің артуын және "Сенатта қалып, ұлым сияқты жастарды соғысқа жіберу үшін қаражатты бекітуге" деген ықыласының болмауын айта отырып, Харт 1970 жылдардың соңында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Резервтік құрамының тұрақты дайындық тізіміне комиссияға өтініш берді. Ол 38 жасқа жеткен және әскери тәжірибесі болмаған; бұл санат жұмылдыру жағдайында бірден шақырылмауы керек еді. Өзара келісім бойынша Харт пен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Эдвард Идальго 1980 жылғы сайлаудан кейін өтінішті қарауды кейінге қалдырды. 2007 жылы HuffPost сайтында жариялаған пікірінде Харт өзінің тағайындалуының басты себебі "әскерлерімізді жақсырақ түсініп, олармен байланыс орнату" екенін мәлімдеді. Ол резервтік міндеттерін үнемі орындамағанымен және бұл тәжірибені кейінгі науқандарында көрсетпегенімен, қызметі "біздің әскери қызметімізді бағалауға көмектескенін" айтты. Дегенмен Харт Мондейлдің қаржылық және ұйымдық артықшылықтарын, әсіресе Орта Батыс және өнеркәсіптік Солтүстік-Шығыстағы кәсіподақтардың басшылары арасында жеңе алмады. Харттың науқаны үнемі қарызда болды, соңғы есеп бойынша 4,75 миллион долларға қарызы бар еді. Иллинойс сияқты штаттарда делегаттар тікелей дауыс беру арқылы сайланған, Харт көбінесе толық емес делегаттар тізіміне ие болды. Көптеген демократтар Харттың идеяларын тым жалпы және орталықшыл деп сынады. Жаңа көшбасшы болғаннан кейін көп ұзамай Харттың тегін өзгерткені, туылған күнін 1936 жылдың орнына 1937 жыл деп жиі көрсеткені және қолтаңбасын бірнеше рет өзгерткені белгілі болды. Бұған қоса, оның әйелі Лимен екі рет ажырасуы (1979 және 1981) кейбір адамдарды Харттың "сенімсіздігіне" күдік тудырды. Харт өзінің орта жастағы дағдарыстан өтіп, мансабына тым көп көңіл бөлгенін, отбасына немқұрайды қарағанын мойындады. Журналистер Харт отбасының жұрт алдында алыстасқандарын және алаңдағандарын байқады. Харт балаларымен жақын болмады, көбінесе әйеліне оларды жалғыз тәрбиелеуді қалдырды. Ол әйелімен 1981 жылы бірнеше айға созылған екінші ажырасу кезінде қысқа уақытқа кездесті. Сонымен қатар, Харттар ажырасу процесін бастады, бірақ татуласқаннан кейін тоқтатты. Харт пен оның әйелі кейінірек саясатқа байланысты тым көп уақыт бөлініп кеткендіктен, ажырасу олардың некесін одан да нығайтқанын мәлімдеді. Харттар Ли қайтыс болғанға дейін, 2021 жылдың 10 сәуіріне дейін некеде тұрды. Екі кандидат праймеризде жеңістерін алмастырды, Харт "жаңа идеялар" ұсынған кандидат ретінде танылды, ал Мондейл партияның белгілі бір бөлігін өз жағына тартты. Екеуі де Супер сейсенбіде тең түсті, Харт Батыс, Флорида және Жаңа Англия штаттарында жеңіске жетті. Мондейл қарсы шабуыл жасап, Харттың сайлауалды бағдарламасын сынады. Науқанның ең әйгілі теледидарлық сәті дебат кезінде болды, онда ол Харттың "жаңа идеяларын" сол кездегі танымал Wendy's телерекламасынан алынған сөзбен мазақтады: "Бай ет қайда?". Харттың науқаны бұл ескертуге тиімді жауап бере алмады, ал Иллинойс штатының алғашқы сайлауында Мондейлге қарсы теріс телерекламалар жасағаннан кейін, оның демократтың жаңа түрі ретіндегі беделі толыққанды қалпына келмеді. Харт Нью-Йорк пен Пенсильвания штаттарында жеңіліске ұшырады, бірақ Огайо мен Индиана штаттарында жеңіске жетті. Мондейл делегаттар саны бойынша Харттан бірте-бірте алшақтады, бірақ жарыс маусым айындағы "Супер сейсенбі III" күні шешілді. Сол күні бес штаттың делегаттары шешім қабылдады: Оңтүстік Дакота, Нью-Мексико, Батыс Вирджиния, Калифорния және Нью-Джерси. Делегаттарды таңдаудың пропорционалды сипаты Мондейлге сол күні делегаттардың жалпы көпшілігінің қолдауын қамтамасыз ету үшін жеткілікті делегаттарды алуға мүмкіндік берді, сондықтан кімнің жеңгені маңызды емес. Дегенмен Харт бұрын Мондейлді қолдаған уәдесіз суперделегаттар, егер ол Super Tuesday III басты сайлауын жеңсе, оның жағына ауысады деп мәлімдеді. Харт тағы да қателік жасап, Нью-Джерсиді қорлады. Калифорнияда сайлауалды науқан кезінде ол "жаман жаңалық" ретінде әйелі екеуінің бөлек науқанда қатысқанын айтты. "[Оның] жақсы жаңалықы - ол Калифорнияда науқанда, ал мен Нью-Джерсиде науқандамын" деді. Жағдай одан да нашарлағанда, әйелі "коала аюын ұстап тұрғанын" айтқанда, Харт "мен не ұстап тұрғанымды айтпаймын: улы қалдықтар қоймасынан алынған үлгілер" деп жауап берді. Бұл номинация үшін күрес мажоритарлық партияның президенттік номинациясы конвенцияға дейін соңғы рет жеткен жағдай болды. Кейін Мондейл қайта сайланған Рейганнан үлкен айырмамен жеңіліске ұшырады, тек өз туған штаты Миннесота мен Колумбия округін жеңді. Көптеген адамдар Харт және оған ұқсас кандидаттар, жасы кіші және тәуелсіз ойлы, партияның болашағын білдіретінін сезінді. Харт Саяси әрекет комитеттерінен (PAC) ақша алмаудан бас тартты, нәтижесінде ол науқанын қаржыландыру үшін үйін сатты және науқан соңында 1 миллион доллардан астам қарызы болды.

Citing the increasing likelihood of an armed conflict in the Persian Gulf and his reluctance to "stay in the Senate and authorize and appropriate funds to send young men like my son off to fight that war," Hart applied for a commission in the United States Naval Reserve's Standby Reserve Active Status List program in the late 1970s. He was over the statutory age limit of 38 and had not amassed any prior military experience; moreover, in contrast to his stated rationale, this category "would not be called up immediately in the event of a mobilization." By mutual agreement, Hart and United States Secretary of the Navy Edward Hidalgo deferred the consideration of the request until the aftermath of the 1980 election. In a 2007 commentary for HuffPost, Hart asserted that his desire to "understand and communicate better with our troops" was the primary motivation for his appointment. Although he "did not routinely fulfill [his] reserve duties" and "chose not to feature this experience in subsequent campaigns," he maintained that his service "helped [him] enormously in appreciating what our military does to make us more secure." Hart could not overcome Mondale's financial and organizational advantages, however, especially among labor union leaders in the Midwest and industrial Northeast. Hart's campaign was chronically in debt, to a final count of $4.75 million. In states like Illinois, where delegates were elected directly by primary voters, Hart often had incomplete delegate slates. Hart's ideas were criticized as too vague and centrist by many Democrats. Shortly after he became the new frontrunner, it was revealed that Hart had changed his last name, had often listed 1937 instead of 1936 as his birth date and had changed his signature several times. This, along with two separations from his wife (1979 and 1981), Lee, caused some to question Hart's "flake factor." Hart himself admitted in an interview that he was going through a midlife crisis and focused too much on his career, neglecting his family. Reporters observed that the Harts appeared distant and distracted in public. Hart was also not close to his children, often leaving his wife to raise them completely alone. He and his wife briefly dated each other casually during their second separation, which occurred for a few months in 1981. Additionally, the Harts had begun divorce proceedings but had stopped them after reconciling. Hart and his wife later stated that the separations, caused by too much time spent apart due to politics, only strengthened their marriage. The Harts would remain married until Lee's death on April 10, 2021. The two men swapped victories in the primaries, with Hart getting exposure as a candidate with "new ideas" and Mondale rallying the party establishment to his side. The two men fought to a draw in the Super Tuesday, with Hart winning states in the West, Florida and New England. Mondale fought back and began ridiculing Hart's campaign platform. The most famous television moment of the campaign was during a debate when he mocked Hart's "new ideas" by quoting a line from a popular Wendy's television commercial at the time: "Where's the beef?" Hart's campaign could not effectively counter this remark, and when he ran negative TV commercials against Mondale in the Illinois primary, his appeal as a new kind of Democrat never entirely recovered. Hart lost the New York and Pennsylvania primaries, but won those of Ohio and Indiana. Mondale gradually pulled away from Hart in the delegate count, but the race was not decided until June, on "Super Tuesday III". Decided that day were delegates from five states: South Dakota, New Mexico, West Virginia, California and New Jersey. The proportional nature of delegate selection meant that Mondale was likely to obtain enough delegates on that day to secure the stated support of an overall majority of delegates, and hence the nomination, no matter who actually "won" the states contested. However, Hart maintained that unpledged superdelegates that had previously claimed support for Mondale would shift to his side if he swept the Super Tuesday III primary. Once again, Hart committed a faux pas, insulting New Jersey shortly before the primary day. Campaigning in California, he remarked that while the "bad news" was that he and his wife had to campaign separately, "[T]he good news for her is that she campaigns in California while I campaign in New Jersey." Compounding the problem, when his wife interjected that she "got to hold a koala bear", Hart replied that "I won't tell you what I got to hold: samples from a toxic waste dump." This race for the nomination was the most recent occasion that a major party presidential nomination has gone all the way to the convention. Mondale was later defeated in a landslide by the incumbent Reagan, winning only his home state of Minnesota and the District of Columbia. Many felt that Hart and other similar candidates, younger and more independent minded, represented the future of the party. Hart had refused to take money from Political Action Committees (PACs), and as a result he mortgaged his house to self finance his campaign, and was more than $1 million in debt at the end of the campaign.

1988 жылғы президенттік науқан

Харт сенаторлық сайлауға түсуден бас тартты, екінші мерзімі бітісімен президенттікке қайта үміткер болу ниетімен қызметтен кетті. 1986 жылдың 20 желтоқсанында Хартты радиостанциядан анонимді жеке тергеуші ілесіп, президент Рейганның апталық радио сөздеріне Демократиялық партия атынан жауап бергеннен кейін. Тергеушілердің мәлімдемесіне сәйкес, Харт бір әйелдің үйіне барып, суретке түсіріліп, келесі күні таңертең сол жерден кеткен. Бұл айыптамалар оның жоспарланған президенттік науқанын тоқтатуға себеп болды. 1987 жылдың ақпанында Марио Куомо жарысқа қатыспайтынын мәлімдегеннен кейін, Харт 1988 жылғы сайлауда Демократиялық партиядан түпкілікті үміткер болуға басты талапкер болып саналды. Харт 1987 жылдың 13 сәуірінде өзінің үміткерлігін ресми жариялады. The Washington Post газетінің тілшісі Лоис Романо Харттан басқа науқандар таратып жүрген "әйелге құмар" деген қаңқуларға жауап беруін сұрағанда, Харт мұндай кандидаттардың "осылай жеңе алмайтынын, өйткені біреуді құлату арқылы жоғары көтеріле алмайсың" деді. The New York Post газеті бұл пікірді бірінші бетіне "Харттың сөзінен тікелей" деген тақырыппен, төменде үлкен қара әріптермен: "Гарри: "Мен әйелге құмар емеспін"", содан кейін оқиғаның қысқаша мазмұны: "Демократтар жыныстық өмірге қатысты қаңқуларға наразылық білдіреді". 1987 жылдың сәуір айының соңында Miami Herald анонимді дереккөз, сол кезде Донна Райстің жақын танысы болған Дана Уимс, 2014 жылғы мақаласында оның телефон соққан адам екенін мәлімдеді. Уимс сондай-ақ, Харттың "менен еріп жүр" деген сөзін естігеннен кейін ғана Herald-қа хабарласқанын "бірнеше рет айтты", бұл сөз тіпті Herald-тың Райстің Харттың қала үйіне сапары туралы мақаласы шыққан күні New York Times журналында жарияланған. Уимспен қатар Райс Вашингтонға сапары туралы екі адамға ғана айтқандығын атап өтті: оны "Monkey Business" яхтасында бірге ертіп келген Линн Армандт және Райстің яхтасында Аднан Хашоггимен кездесуге барған модель Джули Семонес. Жұма күні. Нәтижесінде, Herald газетінің тілшілері Дона Райсті Майамиден Вашингтонға ұшып бара жатқанда қадағалап, содан кейін сол күні кешке және келесі күні Харттың қала үйін қадағалап, жас әйел мен Хартты бірге көрді. Herald газетінің тілшілері сенбі күні кешке Хартты Райспен қарым-қатынасы туралы сұрақтармен аллеяда тоқтатып сұрады. Кейін Herald газетінің тілшілері New York Times газетінің жексенбідегі мақаласында бұл пікірді жариялауды жоспарлап отырғанын білді. Екі мақала бір күні жарық көргеннен кейін саяси дауыл көтерілді. Харт кейіннен "менен еріп жүр" деген сөзінің "баспасөзді мазақтап, сынау" мақсатында болмағанын, ашуға беріліп, бұқаралық ақпарат құралдарын оның қоғамдық мінез-құлқына куә болуға шақыруды ғана көздегенін, үйінің "көлеңкесінде" журналистерді "жасырын түрде іздеуге" шақыруды ешқашан ойламағанын айтты. "Ол мұны сынақ деп ойлаған жоқ", - деп есіне алды Дионн. "Сол кезде мен бұл мәселені сынақ деп санамадым". Келесі күні, дүйсенбіде жас әйелдің аты Донна Райс екені анықталды, ол да баспасөз конференциясында Хартпен сексуалдық қатынаста болғанын жоққа шығарды. Бірақ оның командасы сайлаушылардың бұл мәселеге баспасөз құралдары сияқты қызығушылық танытпайды деп сенді. Time журналы да ұқсас нәтижелерді көрсетті: сауалнамаға қатысқандардың 67%-ы кандидаттың жеке өмірі туралы жазған БАҚ-ты мақұлдамады, ал 60%-ы Харттың Райспен қарым-қатынасы президенттікке қатысы жоқ деп мәлімдеді. Бұл туралы сұрағанда Марио Куомо "әркімнің шкафында скелеттер бар" деді. 1987 жылдың 8 мамырында, оқиға жарық көргеннен бір апта өткен соң, Харт The Washington Post газетінің Харт әйелінен ажырасқан кезде танысқан әйел туралы жариялауы мүмкін екенін ескертіп, науқанын тоқтатты, сондай-ақ оның әйелі мен қызы таблоид журналистерінің қызығушылығына айналды. Харт баспасөз конференциясында: "Мен бүгіліп тұрамын дедім, бірақ сынбаймын, маған сеніңіз, мен сынған жоқпын" деп қарсылық білдірді. Харт науқанын тоқтату себебі ретінде жеке өміріне жасалған шабуылды және оны "дисекциялауға" деген қажеттілікті атады: "Егер біреу түтін көшпелісін тастап, оны жеткілікті ұзақ уақытқа созса, онда сіз өз хабарыңызды жеткізе алмайсыз. Сіздер науқанды қаржыландыруға ақша таба алмайсыздар, тым көп шу бар, және сіздер қарым-қатынас жасай алмайсыздар. Анық айтқанда, қазіргі жағдайда бұл науқан жалғаса алмайды. Мен отбасымды, достарымды, бейкүнә адамдарды және өзімді одан әрі қаңқулар мен әңгімелерге ұшыратуға бас тартамын. Бұл төзе алмайтын жағдай". Харттың жеке өміріне жасалған тергеудің және жариялаудың ерекше сипаты сол кезде кеңінен талқыланды және жарияланды. New York Times газеті оның президенттікке деген ерекше бейтараптығына да назар салды: "Менің жартысым ғана президент болғым келеді. [ ] Екінші жартысым Ирландияда роман жазуға кеткім келеді. Бірақ президент болғым келетін 50 пайызым басқалардың 100 пайызынан жақсы". Оның науқанының төрайымы, Колорадо штатының конгрессмені Патриция Шредер, Харттың науқанынан бас тартқаннан кейін жарысқа қосылды, бірақ қыркүйек айының 28-де өткен эмоционалды баспасөз конференциясында өзі де жарыстан шықты. 1987 жылдың желтоқсанында Харт жарысқа қайта оралды, Нью-Гэмпшир штатының ғимаратының алдында: "Халық шешсін!" деді. Харт басқа кандидаттардың стратегиялық инвестициялық экономика, әскери реформа және "сыртқы саясаттағы ойлы қарым-қатынас" туралы жаңа идеяларын ұсынбағанын айтты, бірақ оның 1984 жылғы науқанынан туған бұрынғы қарыздары туралы жаңа жағымсыз ақпараттармен бетпе-бет келді. Ол Нью-Гэмпширдегі алғашқы сайлауда 4888 дауысқа ие болды, бұл шамамен төрт пайызды құрады. Наурыздың 8-де өткен "Супер сейсенбі" сайлауларында ол дауыстардың бес пайызынан аспады, содан кейін Харт науқаннан екінші рет бас тартты. Ақырында Демократиялық партиядан түпкілікті үміткер атанған Майкл Дукакис 1988 жылғы АҚШ президенттік сайлауын үлкен айырмамен ұтып алды, бұл көрсеткіш содан бері қайталанбады, ол 50 штаттың 10-ында ғана жеңіске жетті. Miami Herald газетінің Харттың алғашқы даулы оқиғаларына қатысқан редакторы Ли Атуотердің қатысуы туралы The Atlantic журналында жарияланған қаңқу теориясының мүмкін еместігін жоққа шығарды, онда Атуотердің "Monkey Business" яхтасында Донна Райспен жасаған оқиғаны ұйымдастырғаны туралы өлім төсегінде айтқан сөздері келтірілген.

Hart declined to run for re election to the Senate, leaving office when his second term expired with the intent of running for president again. On December 20, 1986, Hart was allegedly followed by an anonymous private investigator from a radio station where he had given the Democratic Party's response to President Reagan's weekly radio address. That alleged investigator report claimed that Hart had been followed to a woman's house, photographed there, and left sometime the following morning. This allegation would ultimately cause him to suspend his planned presidential campaign. After Mario Cuomo announced in February 1987 that he would not enter the race, Hart was the clear frontrunner for the Democratic nomination in the 1988 election. Hart officially declared his candidacy on April 13, 1987. When Lois Romano, a reporter for The Washington Post, asked Hart to respond to rumors spread by other campaigns that he was a "womanizer", Hart said such candidates were "not going to win that way, because you don't get to the top by tearing someone else down." The New York Post reported that comment on its front page with the headline lead in "Straight from the Hart", followed below with big, black block letters: "gary: 'i'm no womanizer., and then a summary of the story: "Dem blasts rivals over sex life rumors". In late April 1987, the Miami Herald claimed that an anonymous informantEfn ua|Dana Weems, who at the time the call was made, was a recent acquaintance of Donna Rice, stated in a 2014 article that she had been the caller. Weems also "repeatedly insisted" that she had contacted the Herald only after reading Hart's "follow me around" quote, which was, in fact, only printed by The New York Times Magazine on the same day as the Heralds story about Rice's visit to Hart's townhouse. In addition to Weems, Rice noted that she had told only two other people about the trip to Washington, D. C., Lynn Armandt, who had accompanied her on the yacht Monkey Business, and model Julie Semones, who had accompanied Rice on a visit to meet Adnan Khashoggi on his yacht. a Friday. As a result, a team of Herald reporters followed Donna Rice on a flight from Miami to Washington, D. C., then staked out Hart's townhouse that evening and the following day, and observed a young woman and Hart together. The Herald reporters confronted Hart on Saturday evening in an alley about his relationship with Rice. At some point, the reporters for the Herald learned that The New York Times was planning to feature the quote in their article on Sunday. When the two articles appeared on the same day, a political firestorm was ignited. Hart later noted that his "follow me around" comment was not "challenging the press with a taunt", but, made in frustration, was only intended to invite the media to observe his public behavior, and never intended to invite reporters to be "skulking around in the shadows" of his home. He did not think of it as a challenge,' Dionne would recall many years later. 'And at the time, I did not think of it as a challenge. The next day, Monday, the young woman was identified as Donna Rice, and she gave a press conference also denying any sexual relationship with Hart. but his staff believed that voters were not as interested in the topic as the media was. Time magazine had similar results: of those polled, 67% disapproved of the media writing about a candidate's sex life, and 60% stated that Hart's relationship with Rice was irrelevant to the presidency. When queried about the matter, Mario Cuomo remarked that there were "skeletons in everybody's closet." On May 8, 1987, a week after the story broke, Hart suspended his campaign after The Washington Post threatened to run a story about a woman Hart had dated while separated from his wife, and his wife and daughter became similar subjects of interest for tabloid journalists. At a press conference, Hart defiantly stated, "I said that I bend, but I don't break, and believe me, I'm not broken." Hart identified the invasive media coverage, and its need to "dissect" him, as his reason for suspending his campaign, "If someone's able to throw up a smokescreen and keep it up there long enough, you can't get your message across. You can't raise the money to finance a campaign; there's too much static, and you can't communicate. Clearly, under the present circumstances, this campaign cannot go on. I refuse to submit my family and my friends and innocent people and myself to further rumors and gossip. It's simply an intolerable situation." The unprecedented nature of the investigation and reporting on Hart's personal life was widely noted and reported at the time; The New York Times also pointed to his odd ambivalence toward the presidency even before being caught by "the system": "Only half of me wants to be President. [ ] The other half wants to go write novels in Ireland. But the 50 percent that wants to be President is better than 100 percent of the others." His campaign chairwoman, Colorado congresswoman Patricia Schroeder, jumped into the race following Hart's withdrawal, but soon after withdrew herself at an emotional press conference on September 28, 1987. In December 1987, Hart returned to the race, declaring on the steps of the New Hampshire Statehouse, "Let's let the people decide!" Hart said that the other candidates did not represent his new ideas of strategic investment economics, military reform and "enlightened engagement in foreign policy." but was soon confronted with more negative stories about prior debts from his 1984 campaign. He competed in the New Hampshire primary and received 4,888 votes, about four percent. After the Super Tuesday contests on March 8, in which he won no more than five percent of the vote, Hart withdrew from the campaign a second time. Eventual Democratic nominee Michael Dukakis lost the 1988 United States presidential election by a substantial margin in both the popular and electoral vote, by margins unequaled since, winning in only 10 of 50 states. A Miami Herald editor who participated in the paper's initial Hart scandal stories disputed the possibility of a conspiracy theory involving Lee Atwater as published in The Atlantic, which described a reputed deathbed admission by Atwater that he had staged the incident with Donna Rice aboard the yacht Monkey Business.

Кейінгі мансап

Сенатта қызметтен кейін және президенттік сайыстардан соң Харт заңгерлік тәжірибасын қайта бастады. Ол мемлекеттік саясат мәселелерінде орташа деңгейде белсенді болып, АҚШ-тың Ұлттық қауіпсіздігі/21-ші ғасыр жөніндегі екі партиялық комиссиясында қызмет етті, бұл комиссия Билл Клинтонның тапсыруымен 1998 жылы АҚШ-тың ішкі қауіпсіздігін зерттеу үшін құрылған және Харт-Рудман комиссиясы ретінде де танымал. Комиссия қауіпсіздік саясатына масштабты өзгерістер енгізуді талап ететін бірнеше қорытынды жасады, бірақ олардың ешқайсысы 11 қыркүйекке дейін іске асырылмады. Ол 2001 жылы Оксфорд университетінен «Республиканы қайта жаңғырту» тақырыбында диссертация қорғап, саясат ғылымдарының докторы (D.Phil.) атағын алды; Оксфордта оқыған кезінде ол Сент-Энтони колледжінің мүшесі болды. Харт 2001 жылдың 4 қыркүйегінде, 11 қыркүйекке дейін бір апта бұрын, Coudert Brothers халықаралық заң фирмасы алдында сөз сөйлеп, келесі 25 жылдың ішінде террористік шабуыл АҚШ-та кең ауқымды өлім-жұбаны тудыруы мүмкін екенін ескертті. 2001 жылдың 5 қыркүйегінде Харт Монреальде (Канада) авиация саласының басшыларымен кездесіп, террористік шабуылдар туралы ескертті. «Монреаль газеті» келесі күні «Елбасылық үміткердің айтуынша, мыңдаған адам қаза табады» деген тақырыппен осы оқиға туралы хабарлады. 2001 жылдың 6 қыркүйегінде Харт Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші Кондолиза Райспен кездесіп, «Ішкі қауіпсіздік мәселесінде сіз тезірек әрекет етуіңіз керек. Шабуыл жасалуы мүмкін» деді. «Салон» журналына берген сұхбатында Харт президент Джордж Буш пен басқа да әкімшілік шенеуніктерін ескертулерін елемегені үшін айыптады. Ол Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі. Харт сондай-ақ Лос-Анджелесте орналасқан халықаралық көмек және даму агенттігі Operation USA кеңесінің құрамында қызмет етеді. 2006 жылдың қаңтар айында Харт Колорадо университетінде профессорлық қызметке тағайындалғаны жарияланды. Ол 2005 жылдың қазан айында жарық көрген «Таймс Букс» сериясының бір бөлігі – Джеймс Монро туралы кітаптың авторы. Харт Дублин университетінің Әдеби және тарихи қоғамының құрметті мүшесі. Ол Американың қауіпсіздігі және сыртқы саясаты саласындағы екі партиялық орталықты қайта құруға бағытталған коммерциялық емес ұйым – «Қауіпсіз Америка үшін серіктестік» кеңесінің мүшесі. Ол сондай-ақ Реформаторлар клубының мүшесі. 2007 жылдың қыркүйегінде The Huffington Post Харттың «Иран үкіметіне сұралмаған кеңес» атты хатын жариялады, онда ол «Американы соғысқа алып бару үшін енді провокация қажет емес» деп мәлімдеді және Иранды «келесі он алты ай бойы провокациялық әрекеттер жасаудан қанағаттанбауға, тіпті олай істемейтіндей көрінбеуге» шақырды. Ол Буш-Чейни әкімшілігінің Иранға шабуыл жасауға мүмкіндік күтіп отырғанын айтып, «Бізге белгілі бір вице-президент сіздің еліңізге шабуыл жасау үшін негіз іздеп жатқанда оған себеп бермеңіз» деп жазды. Харт 2007 жылдың қарашасында жарияланған эссесінде Американың энергетикалық саясатын ұлттық қауіпсіздікпен байланыстырды. Харт былай деп жазды: «Шындығында, біздің энергетикалық саясатымыз бар: ол мұнайдың жартысынан астамын импорттауды жалғастыру және біздің Хамвилерімізді жүргізу үшін американдықтардың өмірін құрбан ету. Бұл біздің қазіргі саясатымыз, және ол өте аморальды». Харт қазіргі уақытта Энергиялық сауаттылық жақтастарының директорлар кеңесінде отыр. Ол 2007 жылы American Security Project-ті құрды және 2009 жылы жаңа блог ашты. Сенаттан зейнеткерлікке шыққаннан бері ол ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші ретінде танылды және қоршаған орта мен ішкі қауіпсіздік сияқты көптеген мәселелер бойынша сөз сөйлеуді жалғастыруда. 2006 жылы Харт Денвердегі Колорадо университетінде профессорлық лауазымды қабылдады. Ол Оксфорд, Йель және Калифорния университеттерінде қонақ лекторы болып жұмыс істеді. Ол АҚШ Мемлекеттік департаментінің Халықаралық қауіпсіздік жөніндегі кеңесінің төрағасы, АҚШ Қорғаныс министрлігінің Қауіп-қатерлер жөніндегі кеңесінің төрағасы және Америка қауіпсіздігі жобасының төрағасы. Ол АҚШ-тың Ішкі қауіпсіздік министрінің кеңесінің төрағасының орынбасары, АҚШ-тың Ресей комиссиясының тең төрағасы, өмір сүруге қолайлы әлем жөніндегі кеңестің төрағасы және Михаил Горбачевтің экологиялық қорының АҚШ филиалы Global Green президенті болды. Ең бастысы, ол АҚШ-тың 21-ші ғасырдағы ұлттық қауіпсіздік жөніндегі комиссиясының тең төрағасы болды, бұл комиссия Харт-Рудман комиссиясы ретінде танымал және 11 қыркүйекке дейін Америкаға террористік шабуылдар жасалатынын болжады. Ол көптеген кітаптар мен мақалалардың, соның ішінде бес романның авторы және бірлескен авторы.

After his Senate service and presidential races, Hart resumed his law practice. He remained moderately active in public policy matters, serving on the bipartisan US Commission on National Security/21st Century, also known as the Hart–Rudman Commission, commissioned on behalf of Bill Clinton in 1998 to study U. S. homeland security. The commission issued several findings calling for broad changes to security policy, but none were implemented until after the September 11 attacks. He earned a D. Phil. in politics from the University of Oxford in 2001 with a dissertation entitled The Restoration of the Republic; while at Oxford, he was a member of St Antony's College. Hart gave a speech before the American international law firm Coudert Brothers on September 4, 2001, exactly one week before the September 11 attacks, warning that within the next 25 years a terrorist attack would lead to mass deaths in the United States. Hart met with aviation executives in Montreal, Canada, on September 5, 2001, to warn of terrorist attacks. The Montreal Gazette reported the story the following day with a headline, "Thousands Will Die, Ex Presidential Hopeful Says." On September 6, 2001, Hart met with National Security Adviser Condoleezza Rice to urge, "You must move more quickly on homeland security. An attack is going to happen." In a subsequent interview with Salon. com, Hart accused President George W. Bush and other administration officials of ignoring his warnings. He is a member of the Council on Foreign Relations. Hart also sits on the advisory board of Operation USA, a Los Angeles based international relief and development agency. It was announced in January 2006 that Hart will hold an endowed professorship at the University of Colorado. He is the author of James Monroe, part of the Times Books series on American presidents published in October 2005. Hart is an Honorary Fellow of the Literary & Historical Society of University College Dublin. He is an advisory board member for the Partnership for a Secure America, a not for profit organization dedicated to recreating the bipartisan center in American national security and foreign policy. He is also a member of the ReFormers Caucus of Issue One. In September 2007, The Huffington Post published Hart's letter, "Unsolicited Advice to the Government of Iran", in which he stated that "Provocation is no longer required to take America to war" and warns Iran that "for the next sixteen months or so, you should not only not take provocative actions, you should not seem to be doing so." He went on to suggest that the Bush Cheney administration was waiting for an opportunity to attack Iran, writing: "Don't give a certain vice president we know the justification he is seeking to attack your country." Hart linked American energy policy with national security in an essay published in November 2007. Hart wrote, "In fact, we do have an energy policy: It's to continue to import more than half our oil and sacrifice American lives so we can drive our Humvees. This is our current policy, and it is massively immoral." Hart currently sits on the board of directors for the Energy Literacy Advocates. He founded the American Security Project in 2007 and he started a new blog in 2009. Since retiring from the Senate, he has emerged as a consultant on national security, and continues to speak on a wide range of issues, including the environment and homeland security. In 2006, Hart accepted an endowed professorship at the University of Colorado at Denver. He has been a visiting lecturer at Oxford University, Yale University, and the University of California. He is Chair of the U. S. State Department's International Security Advisory Council, Chair of the U. S. Defense Department's Threat Advisory Council, and Chair of the American Security Project. He was vice chair of the Advisory Council for the U. S. Secretary of Homeland Security, Co chair of the U. S. Russia Commission, Chairman of the Council for a Livable World, and President of Global Green, the U. S. affiliate of Mikhail Gorbachev's environmental foundation. Most notably, he was co chair of the U. S. Commission on National Security for the 21st Century, known as the Hart Rudman Commission, which predicted terrorist attacks on America before 9/11. He has written or co authored numerous books and articles, including five novels.

АҚШ-тың Солтүстік Ирландияға арналған арнайы елшісі

2014 жылдың қазан айында президент Барак Обама және мемлекеттік хатшы Джон Керри Хартты Солтүстік Ирландия бойынша АҚШ-тың жаңа арнайы өкілі етіп тағайындады. Харт осы лауазымды атқарған екінші бұрынғы АҚШ сенаторы. Алғашқысы – Джордж Митчелл, АҚШ Сенатының бұрынғы әріптесі және бұрынғы көпшілік көшбасшысы, ол 1995 жылдан 2001 жылға дейін қызмет еткен. Керри Хартты «ұзақ жылдардан бері таныс досы» деп атап, оның «мәселелерді шешуге шебер, керемет сарапшы және тактикалық, стратегиялық және практикалық тұрғысынан бірден ойлай алатын білікті маман» екенін мәлімдеді.

Танымал мәдениетте

Харт 1986 жылдың мамыр айында «Cheers» телесериалының бір эпизодында (425-эпизод; «Strange Bedfellows, Part 2») өзін-өзі сомдады. 1987 жылдың қараша айында «Алтын қыздар» телесериалының «Ағалық махаббат» (S3/E8) эпизодында Доротидің бұрынғы қайын інісі Тед Розадан оның қандай жұмыспен айналысатынын сұрайды. Дороти олардың әңгімесіне араласып, «Ол Гари Харттың сайлауалды штаб директоры» деп әжуалайды. Кросби, Стиллс, Нэш және Янг Харттың үйіне «Майами Геральд» газетінің тілшілерінің бақылауын және 1987 жылғы басқа да оқиғаларды сатиралық түрде бейнелейтін «American Dream» (Нил Янг, 1988) атты видео шығарды. Чилилік фолк-рок тобы «Sexual Democracia» әнінің ағылшын тілінде орындалған «Don't Cry, Gary Hart» әні «Buscando Chilenos 2» (1992) альбомында жарияланды. Стивен Кингтің «Қараңғы мұнара» сериясының соңғы кітабында Сузанна Дин кейіпкері Харт президент болған 1980-ші жылдардың баламалы Америкасына саяхаттайды. 2011 жылы жарық көрген «Then Everything Changed» романында автор Джефф Гринфилд Харттың 1980 жылғы президенттік сайлауда Рональд Рейганды жеңіп, ал 1976 жылғы сайлауда Джеральд Фордтың жеңісінен кейін қалыптасқан тарихты суреттейді. Донна Райсқа қатысты «әйелдерге құмар» жанжалы RadioLab подкастының (29 қаңтар 2016 жыл) бір эпизодының тақырыбы болды. 2015 жылы Денверде өткен концертте U2 тобының вокалисі Боно Хартты ирландиялық бейбітшілік процесіне қосқан үлесі үшін марапаттады: «Бүгін бұл залға жиналғандардың арасында Гари Хартқа Ирландиядағы бейбітшілікке қол жеткізудегі еңбегі үшін алғыс айтқым келеді. Сіз бұған көп күш салдыңыз, мырза». Харт 2018 жылы түсірілген «The Front Runner» фильмінде Хью Джекманның рөлін сомдады, бұл фильм оның 1987 жылғы жанжалдарына арналған. 2019 жылдың 7 ақпанында «You're Wrong About» подкастының эпизодында Харт туралы әңгіме болды. «Барлық адамзат үшін» телесериалының үшінші маусымында Харт 1984 жылғы президенттік сайлауда Рональд Рейганның вице-президенті Ричард Швайкерге қарсы жеңіске жетеді. Одан кейін ол 1988 жылғы президенттік сайлауда Пэт Робертсонға қарсы үлкен артықшылықпен жеңіске жетіп, қайта сайланды.