Кіріспе

"Максималды соғыс кемелері", сондай-ақ "Тиллман соғыс кемелері" деп те аталатын, бұл – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Құрылыс және жөндеу бюросы (C&R) сенатор Бенджамин Тиллманның тапсырысымен 1916 жылдың соңы мен 1917 жылдың басында дайындалған Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіне арналған, өте ірі соғыс кемелерінің жобалау зерттеулерінің сериясы. Олар "Америка" және "Оңтүстік Дакота" класындағы соғыс кемелерінің жобалау жұмыстарына әсер етті. Сенаторға дайындалған жоспарлар C&R-мен "Көктемгі стильдер" кітабының бірінші томында сақталды, онда 1911 мен 1925 жылдар аралығында жасалған түрлі соғыс кемелерінің эскиздері жинақталған.

Контекст

Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары АҚШ Конгресінің кейбір мүшелері АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жауынгерлік кемелерге шектен тыс шығындалғанына наразылық білдірді. Америкалық жауынгерлік кеменің максималды өлшемдерін Панама каналының шлюздерінің габариттері шектеді. Шлюздердің өлшемдері шамамен ..., сондықтан "максималды жауынгерлік кемелер" болды. Осы жауынгерлік кемелерді жобалау кезінде Панамакс су айдынының лимиті 39 фут (12 м) құрады, бірақ Әскери-теңіз департаменті барлық жобалардың су айдынын 34 фут (10 м) деңгейінде ұстауын талап етті. 1916 жылы Тиллман өтінішін қайталады, ал C&R тағы бір дизайндық зерттеулер сериясын жасады. C&R төрт сызба дайындады, барлық кемелер бір корпус негізінде салынғанымен, әртүрлі сипаттамаларға ие болды:

Жобаланған соғыс кемелерінің тағдыры

1922 жылғы Вашингтон теңіз қаруласу шарты теңіз күштерін шектеді, соның салдарынан «Оңтүстік Дакота» жобасы тоқтатылып, «үлкен сауытты кемелер» (maximum battleships) туралы барлық талқылаулар тоқтатылды.