USS Casablanca (CVE-55) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші дүниежүзілік соғыстағы эскорт тасымалдағышы. Касабланка шайқасы, Magic Carpet операциясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Касабланка" класындағы эскорт-тасымалдаушысы.
Casablanca class escort carrier of the US Navy
USS Casablanca (AVG/ACV/CVE 55) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған елу кемеден біріншісі. Ол Виши Франциясының бақылауындағы француз теңіз күштерінің қалдықтарына қарсы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің күшін салған, "Шамыл" операциясының бір бөлігі болған Касабланка теңіз шайқасының құрметіне аталды. Американдық жеңіс Касабланка портын басып алуға және одақтастардың Француз Мароккосын оккупациялауына жағдай жасады. Кеме 1943 жылдың сәуір айында суға түсіріліп, шілдеде қолданысқа берілді және соғыс бойында оқу және тасымалдау кемесі ретінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол "Құдіретті кілем" операциясына қатысып, Тынық мұхитының түкпір-түкпірінен АҚШ әскери қызметшілерін елдеріне қайтарды. 1946 жылдың маусым айында қызметтен босатылып, Атлантика резервтік флотына қойылды. 1947 жылдың сәуір айында металл тескілеріне сатылды.
USS Casablanca (AVG/ACV/CVE 55) was the first of fifty s built for the United States Navy during World War II. She was named after the Naval Battle of Casablanca, conducted as a part of the wider Operation Torch, which pitted the United States Navy against the remnants of the French Navy controlled by Vichy France. The American victory cleared the way for the seizure of the port of Casablanca as well as the Allied occupation of French Morocco. The ship was launched in April 1943, commissioned in July, and served as a training and transport carrier throughout the war. Postwar, she participated in Operation Magic Carpet, repatriating U. S. servicemen from throughout the Pacific. She was decommissioned in June 1946, when she was mothballed in the Atlantic Reserve Fleet. She was sold for scrap in April 1947.
Дизайн және сипаттама
Касабланка – Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыштардың бас кемесі, ең көп салынған әуе кемелерінің түрі. Ол соғыстың басындағы ауыр шығындарды толықтыру үшін, алдын ала дайындалған бөліктерді пайдаланып, жаппай өндіріс үшін арнайы жобаланған. Бауырларымен стандартизацияланған, оның жалпы ұзындығы 156,06 м, су сызығы бойынша ұзындығы 149,35 м. Ең кең жері 32,92 м, ені 19,81 м. Суға батып тұру тереңдігі 6 м (20 фут). Стандартты жүктемесі , толық жүктемесі . Оның ангар палубасы 78 м (257 фут) ұзын, ал ұшу палубасы 145 м (477 фут) ұзын. Кеме екі Skinner Unaflow поршеньді бу машинасымен жабдықталған, ол екі валды қозғалтады, қуаты , осы арқылы кемеге жылдамдықпен жүзуге мүмкіндік береді. Кемеде төрт Babcock & Wilcox су түтік қазандықтары орнатылған. Оның ықшам өлшемдері ұшақтарды ұшыруға арналған катапультті кеменің мұртында орнатуды талап етті, сондай-ақ ұшу және ангар палубалары арасында ұшақтардың қозғалысын жеңілдету үшін екі лифт болды: біреууі алдында, біреуі артқы жағында. Кеменің кормасында 38 калибрлі қос мақсатты зениттік қару орнатылған. 8 Bofors зениттік пулеметі және палуба периметрі бойынша орнатылған 12 Oerlikon зениттік пулеметімен әуе шабуылынан қорғаныс қамтамасыз етілді. Соғыс аяқталған кезде Касабланка класындағы кемелер 30 мм-лік 20 зениттік қаруды тасымалдауға бейімделді, ал 40 мм-лік зениттік қарулардың саны екі есеге артып 16-ға жетті. Бұл өзгерістер камикадзе шабуылдарынан салдарынан туындаған өлім-жәбірдің өсуіне жауап ретінде жасалды. Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыштар 860 адамнан тұратын экипаж және 50-56 ұшақтан тұратын эскадрильямен жұмыс істеуге арналған, бірақ соғыс жағдайында экипаж санын арттыру жиі қажет болды. Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыштар 27 ұшақты тасымалдауға арналған, бірақ ангар палубасы көбірек ұшақты сыйдыра алатын, бұл көбінесе тасымалдау кезінде немесе, әсіресе оқу миссияларында қажет болды, себебі ұшқыштар мен ұшақтардың үнемі алмасуы жүреді.
Casablanca was the lead ship of the Casablanca class escort carriers, the most numerous type of aircraft carriers ever built, and designed specifically to be mass produced using prefabricated sections, in order to replace heavy early war losses. Standardized with her sister ships, she was 156.06 m long overall; at the waterline, she was 149.35 m long. She had a beam of 19.81 m, at her widest point, this was 32.92 m. She also had a draft of 20 feet (6 m). She displaced standard, with a full load. She had a 257 feet (78 m) long hangar deck and a 477 feet (145 m) long flight deck. She was powered with two Skinner Unaflow reciprocating steam engines, which drove two shafts, providing , thus enabling her to make The ship had a cruising range of at a speed of Power was provided by four Babcock & Wilcox water tube boilers. Her compact size necessitated the installation of an aircraft catapult at her bow, and there were two aircraft elevators to facilitate movement of aircraft between the flight and hangar deck: one each fore and aft. One /38 caliber dual purpose gun was mounted on the stern. Anti aircraft defense was provided by eight Bofors anti aircraft guns in single mounts, as well as 12 Oerlikon cannons, which were mounted around the perimeter of the deck. By the end of the war, Casablanca class carriers had been modified to carry thirty 20 mm cannons, and the amount of 40 mm guns had been doubled to sixteen, by putting them into twin mounts. These modifications were in response to increasing casualties due to kamikaze attacks. Although Casablanca class escort carriers were designed to function with a crew of 860 and an embarked squadron of 50 to 56, the exigencies of wartime often necessitated the inflation of the crew count. Casablanca class escort carriers were designed to carry 27 aircraft, but the hangar deck could accommodate more, which was often necessary during transport or especially training missions, due to the constant turnover of pilots and aircraft.
Құрылыс
1942 жылғы 18 маусымда оның құрылысы Кеме құрылысы комиссиясының шарты бойынша Kaiser Shipbuilding Company, Ванкувер, Вашингтон компаниясына тапсырылды. Ол AVG 55 сыныптамалық символымен белгіленді, бұл оның 55-ші эскорт тасымалдаушысы болатынын көрсетеді, AVG – авиациялық эскорт кемесін білдіреді, ол эскорт тасымалдаушыларымен бірдей серияда нөмірленген. 20 тамызда болашақ авианосец ACV 55 ретінде қайта жіктелді, корпус символы көмекші авианосецті білдіреді. 1942 жылғы 3 қарашада "Амер" деген атпен кеме құрылысы басталды, бастапқы жоспар бойынша оны "Ленд-Лизинг" бағдарламасы арқылы Ұлыбритания Корольдік теңіз күштеріне беру жоспарланған. Ол MC корпусы 1092 ретінде салынды, Касабланка класындағы елу эскорт тасымалдаушысының біріншісі болды. 1943 жылғы 23 ақпанда оның қарындас кемесі Лиском Бэй, Касабланка класындағы екінші кеме, Касабланканың орнына "Ленд-Лизинг" бағдарламасы бойынша берілетіні анықталды. Сондықтан ол Техас штатының Клеберг округінде орналасқан Алазан шығанағының қате жазылған нұсқасы – Алазон шығанағы деп аталды, бұл эскорт тасымалдаушыларына шығанақтар немесе бұғаздардың аттарын беру дәстүрінің бір бөлігі болды. 3 сәуірде ол Касабланка деп қайта аталды, ал оның бұрынғы аты кейіннен оның қарындас кемесі Лунга Пойнт корпусына берілді. Ол 5 сәуірде суға түсірілді, демеушісі – Бірінші ханым Элеонора Рузвельт болды; 8 шілдеде Теңіз күштеріне берілді, 15 шілдеде командир Стивен Уорд Каллавей басшылығымен CVE 55 ретінде қайта жіктелді.
Her construction was awarded to Kaiser Shipbuilding Company, Vancouver, Washington, under a Maritime Commission contract, on 18 June 1942, with the classification symbol AVG 55, indicating that she would be the 55th escort carrier, AVG representing an aircraft escort vessel, numbered in the same series as the escort carriers. On 20 August, the future carrier was reclassified as ACV 55, the hull symbol representing an auxiliary aircraft carrier. The escort carrier was laid down on 3 November 1942 under the name Ameer, with the original plans calling for her transfer to the Royal Navy under the lend lease program. She was laid down as MC hull 1092, the first of a series of fifty Casablanca class escort carriers. On 23 February 1943, it was determined that her sister ship Liscome Bay, the second Casablanca class carrier to be constructed would be transferred under lend lease in Casablancas place. Therefore, she was renamed Alazon Bay, a misspelling of Alazan Bay, located in Kleberg County, Texas, as part of a tradition which named escort carriers after bays or sounds. She was then further renamed to Casablanca on 3 April, with her previous name later being assigned to the hull of her sister Lunga Point. She was launched on 5 April; sponsored by the First Lady Mrs. Eleanor Roosevelt; transferred to the Navy on 8 July, commissioned and reclassified as CVE 55 on 15 July, with Commander Steven Ward Callaway in command.
Қызмет тарихы
Комиссияға қабылданғаннан кейін Касабланканың винтінде ақау бар екені анықталды, бұл оның жылдамдығы мен басқару қабілетін нашарлатты, оны майданға немесе тіпті көліктік қызметке толыққанды жарамсыз етті. Сондықтан Теңіз күштері оны оқу кемесі ретінде пайдаланды, Хуан-де-Фука бұғазында ұшқыштарды аттестаттау үшін жұмыс істеді. Келесі жылға дейін, 1944 жылғы тамызға дейін Касабланка бортында авианосецтер эскадрильялары тұрақты түрде оқытылды, біліктіліктерін аяқтағаннан кейін майданға шығуға ауыстырылды. Сонымен қатар, ол Касабланка класындағы басқа кемелерге экипаж дайындау үшін оқу кемесі ретінде қолданылды. Экипаждар әдетте екі апта бойы жабдықты пайдалану және кемені басқаруды үйренді. Сондықтан олар жаңадан іске қосылған Касабланка класындағы кемелерге қызмет етуге белгілі бір тәжірибемен келді. Касабланканы теңізде ұзақ уақыт жүргенде эскорт кемелерінің жағдайы туралы мәліметтер жинау үшін де пайдаланды, оның материалдық дайындығы мен жабдықтың жұмысқа қабілеттілігін бағалады. Касабланкада алынған сабақтар болашақтағы Касабланка класындағы кемелерге енгізілді. 1944 жылдың жазында Касабланка құрғақ докқа қойылды және винтіндегі ақау түзетілді. Осылайша, ол көліктік миссияларды орындауға дайын деп танылды. 24 тамызда Аламэда әскери-әуе базасында әскери қызметшілерді, ұшақтарды және авиациялық бензинді жүктеп алғаннан кейін, ол Голден-Гейт көпірінен өтіп, Сан-Францискодан Адмиралтейство аралдарындағы Манус аралына бағыт алды. 8 қазан күні Сиэтлге оралды және Пьюджет сауынындағы оқу кемесі ретінде бұрынғы қызметін жалғастырды, сол іс-шараларды қайтадан орындады. Осы кезеңде ол дауылдан зақымданып, 1945 жылдың 22 қаңтарында жөндеу үшін Сан-Диего портына келді. 12 ақпанда капитан Джон Льюис Мерфи кемеде өз туын көтерді. 13 наурызда Касабланка қайтадан теңізге шықты. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін Гуамға бет алды, онда жүгін түсірді. Содан кейін ол 12 мамырға дейін Филиппиндегі Самар, Манус және Палау арасында көліктік рейстер жасады, содан кейін Батыс жағалауға оңалту үшін оралды, бортында медициналық көрсеткіштеріне сәйкес келмейтін әскери қызметшілердің жүгі болды. Келгеннен кейін ол қайтадан батысқа жіберілді және 24 маусымда Перл-Харборға жолаушыларды жеткізді. Ол жаз бойы Батыс жағалаудан Перл-Харбор мен Гуамға көлік тасымалдады. Осы көліктік миссиялардың бірінде Гуамға келген кезде Жапонияның капитуляциясы туралы жарияланды. Ұзақ уақыттан кейін Касабланка тағы да оқу кемесі ретінде қызмет етті, тамыз айында Сайпанда ұшқыштарды аттестаттауды жүзеге асырды. Ол әскер тасымалдау кемесі ретінде қайта жабдықталды және Тынық мұхиты аймағынан АҚШ әскери қызметшілерін елдеріне қайтаруға арналған "Солдаттық кілем" операциясының флотына қосылды. Оның алғашқы рейсі 24 қыркүйекте Сан-Францискода аяқталды. Содан кейін ол қыркүйек және қазан айларында Перл-Харборға бірнеше әскери қызметшілерді тасымалдады. Перл-Харборда ол екінші рет тоқтады, Еспириту-Санто мен Нумеяға тоқтады, әскерилерді Батыс жағалауға қайтарып жіберді. Оның үшінші және соңғы рейсі 1946 жылдың 8 желтоқсанынан 16 қаңтарына дейін Сан-Францискодан Йокогамаға, оккупацияланған Жапонияға жасалды. Касабланка 23 қаңтарда Сан-Франциско портынан шығып, Норфолкқа (Виргиния штаты) бағыт алды, 10 ақпанда жетті. Мұнда ол 30 мамырда Атлантика резервтік флотына қойылды. 10 маусымда қызметтен босатылды және 3 шілдеде Теңіз күштерінің тізімінен шығарылды. 1947 жылдың 23 сәуірінде ол металл тескілеуге сатылды және 1947 жылдың екінші жартысында Пенсильвания штатының Честер қаласында бөлшектелді.
Upon being commissioned, it was discovered that Casablanca had a propeller defect, handicapping her speed and handling, which rendered her completely unsuitable for frontline or even transport service. Therefore, the Navy used her as a training vessel, operating in the Strait of Juan de Fuca to provide pilot certifications. For the next year, until August 1944, a steady stream of carrier squadrons were trained on board Casablanca, rotating off for service on a frontline carrier once they had finished qualifications. In addition, she was used as a training vessel for crews bound for the other Casablanca class carriers prior to commissioning, with crews typically spending two weeks learning how to operate the equipment and how to maneuver the ship. These crews would therefore report for service on their newly commissioned Casablanca class carriers with a modicum of experience. The Navy also used Casablanca as a ship to gather data on how the escort carriers fared during prolonged periods at sea, measuring her material readiness and the ability of her equipment. Lessons learned on Casablanca were therefore implemented on Casablanca class carriers to come. In the summer of 1944, Casablanca was put into dry dock, and her propeller defect was corrected. Hence, she was certified to begin transport missions. On 24 August, after taking on a load of personnel, airplanes, and aviation gasoline at Naval Air Station Alameda, she put through the Golden Gate Bridge, and passed San Francisco en route to Manus Island in the Admiralty Islands. She returned to Seattle on 8 October, and immediately continued her previous duties in Puget Sound as a training carrier, carrying out much of the same activities, this time preparing the pre commissioning crews of s. During this period, she was damaged by a storm, and proceeded into San Diego harbor on 22 January 1945 for repairs. On 12 February, Captain John Lewis Murphy raised his flag over the vessel. Casablanca returned to sea on 13 March, and with her repairs completed, she proceeded westwards for another transport mission. Stopping at Pearl Harbor, she headed to Guam, where she unloaded some of her cargo. She then carried out transport runs between Samar in the Philippines, Manus, and Palau until 12 May, when she proceeded back to the West Coast for overhaul, carrying on board a load of medically unfit personnel. Upon arrival, she replenished and was sent west again, delivering passengers to Pearl Harbor on 24 June. She spent the summer making transport runs from the West Coast to Pearl Harbor and Guam. During one of these transport missions, whilst arriving at Guam, the Surrender of Japan was announced. After a brief period in which Casablanca yet again served as a training carrier providing pilot qualifications off of Saipan in August, she was retrofitted into a troopship, and joined the Operation Magic Carpet fleet, which repatriated U. S. servicemen from around the Pacific. Her first run concluded in San Francisco on 24 September. She then ferried some personnel to Pearl Harbor in September and October. At Pearl Harbor, she made her second run, stopping at Espiritu Santo and Nouméa, repatriating servicemen to the West Coast. Her third and final run, which ran from 8 December to 16 January 1946, was a run from San Francisco to Yokohama, occupied Japan. Casablanca left San Francisco harbor on 23 January, proceeding to Norfolk, Virginia, arriving on 10 February. There, she was mothballed in the Atlantic Reserve Fleet on 30 May. She was decommissioned on 10 June, and struck from the Navy list on 3 July. She was sold on 23 April 1947 for scrapping, ultimately being broken up in Chester, Pennsylvania, throughout the latter half of 1947.