Папа Урбан VII (1590): Биография, қызметі, Рим-католик шіркеуіндегі қысқа мерзімді басшылығы, темекіге тыйым салу туралы жарлығы. Тарихтан маңызды деректер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1590 жылғы Католик шіркеуінің басшысы
Head of the Catholic Church in 1590
Папа Урбан VII (Urbanus VII; 4 тамыз 1521 – 27 қыркүйек 1590), туған аты Джованни Баттиста Кастагня, Католик шіркеуінің басшысы және 15-27 қыркүйек 1590 жылдары Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Оның папалығы тарихтағы ең қысқасы болып есептеледі, оның кезінде әлемдегі шіркеулерді қамтитын темекі тартуға тыйым салынды. Кастагня 1521 жылы Римде дүниеге келді, ол жоғары білімді және Рим-католик шіркеуінің түрлі лауазымдарында қызмет еткен адам болды. Ол Россано архиепископы, Фано, Перуджа және Умбрия губернаторы болды, сондай-ақ Трент соборында қатысты. Кейіннен ол Испания және Венециядағы Апостольдық нунций болып тағайындалды және Фландрия мен Кельндегі Папаның легаты қызметін атқарды. 1583 жылы Папа Григорий XIII оны кардинал дәрежесіне көтерді. Папа Сикст V қайтыс болғаннан кейін Кастагня 15 қыркүйек 1590 жылы папа болып сайланды және Урбан VII есімін алды. Ол қайырымдылығымен, қоғамдық жұмыстармен және туыстыққа деген қатаң қарсылығымен белгілі болды. Оның папалығы қысқа болды, себебі ол 27 қыркүйек 1590 жылы, қызмет еткен 12 күннен кейін безгекке шалдығып қайтыс болды. Урбан VII әлемде алғаш рет темекі шегуге тыйым салғанымен және шіркеу ішінде немесе оның жанында темекі шегушілерді қауымнан шығарумен қорқытқанымен еске алынады.
Pope Urban VII (Urbanus VII; ; 4 August 1521 – 27 September 1590), born Giovanni Battista Castagna, was head of the Catholic Church, and ruler of the Papal States from 15 to 27 September 1590. His papacy was the shortest recognized in history, during which a smoking ban encompassing churches across the world was implemented. Castagna, born in Rome in 1521, was a highly educated man who held various positions within the Roman Catholic Church. He served as the Archbishop of Rossano, Governor of Fano, Perugia, and Umbria, and participated in the Council of Trent. Later, he was appointed as the Apostolic Nuncio to Spain and Venice and served as the Papal legate to Flanders and Cologne. He was elevated to cardinalate in 1583 by Pope Gregory XIII. Upon the death of Pope Sixtus V, Castagna was elected as pope on 15 September 1590, taking the name Urban VII. He was known for his charity, public works projects, and strict opposition to nepotism. His papacy was short lived as he died of malaria on 27 September 1590 after just 12 days in office. Urban VII is remembered for instituting the world's first known public smoking ban, threatening excommunication for those using tobacco in or near a church.
Өмірбаян
Джованни Баттиста Кастанья 1521 жылы Римде Генуялық Косимо Кастанья мен Римдік Костанца Риччи Джакобаццидің ұлы ретінде асыл отбасында дүниеге келді. Кастанья Италияның түкпір-түкпіріндегі университеттерде оқыды және Болонья университетінде оқуын аяқтағаннан кейін азаматтық және канондық құқықтан докторлық дәрежесін алды. Одан кейін ол өзінің арағасы, кардинал Жироламо Вераллоның аудиторы болды және оны Францияға жасаған папалық елшілікке хатшы ретінде ертіп барды. Бір жыл өткен соң ол өз архиепархиясынан бас тартты. Сонымен қатар, ол 1576 жылдан 1577 жылға дейін Болонияның губернаторы қызметін атқарды. Басқа да лауазымдардың ішінде, ол 1573 жылдан 1577 жылға дейін Венециядағы Апостольдық нунций, ал 1578 жылдан 1580 жылға дейін Фландрия және Кельндегі Папаның легаты болды. Рим папасы Григорий XIII оны 1583 жылдың 12 желтоқсанында кардинал дәрежесіне көтерді және оны Сан-Марчелло-аль-Корсоның кардинал-священнигі етіп тағайындады.
Giovanni Battista Castagna was born in Rome in 1521 to a noble family as the son of Cosimo Castagna of Genoa and Costanza Ricci Giacobazzi of Rome. Castagna studied in universities all across Italy and obtained a doctorate in civil law and canon law when he finished his studies at the University of Bologna. Soon after he became auditor of his uncle, Cardinal Girolamo Verallo, whom he accompanied as datary on a papal legation to France. resigning his post from his archdiocese a year later. He also served as the governor of Bologna from 1576 to 1577. Among other positions, he was the Apostolic Nuncio to Venice from 1573 to 1577 and served also as the Papal Legate to Flanders and Cologne from 1578 to 1580. Pope Gregory XIII elevated him to the cardinalate on 12 December 1583 and he was appointed as the Cardinal Priest of San Marcello al Corso.
Сайлау
Рим папасы Сикст V қайтыс болғаннан кейін, оның орнын басатын адамды сайлау үшін конклав шақырылды. Фердинанд I де Медичи, Тоскананың ұлы герцогы он төрт жасында кардинал болып тағайындалды, бірақ ешқашан дін қызметкеріне бекітілген жоқ. Отыз сегіз жасында ол 1587 жылы ағасы Франческоның өлімінен кейін кардиналдық лауазымынан бас тартты, оның титулын мұраға алу үшін (Франческо мен оның әйелі Фердинандтың Вилла Медичиде тамақтанғаннан кейін мырышпен уланып өлді деген күдік болды, бірақ бір әңгімеде Фердинанд оның қарындасының күйеуінің мақсаты болған). Фердинандтың сыртқы саясаты Тоскананы испандық үстемдіктен босатуға бағытталған. Сондықтан ол Испания тарапынан қолдау көрсетілген кандидаттың сайлануына қарсы болды. Ол Кардинал Алессандро Перетти ди Монтальтоны, Сикст V-нің шөбересін, Кардинал Марко Антонио Колоннадан қолдауын ауыстыруға көндірді, бұл Сикст V-нің тағайындаған жас кардиналдарының қолдауын әкелді. Орташалық көзқарасымен және адалдығымен танымал, тәжірибелі дипломат Кастанья 15 қыркүйекте 1590 жылы папа болып сайланды және «Урбан VII» деген понтификалық есімді таңдады. Урбан VII кедейлерге жасаған қайырымдылығымен белгілі болды. Ол римдік нан пісірушілерге қолдау көрсетіп, олардың нанды өзіндік құнынан төмен сатуына мүмкіндік берді және өзінің сарай мүшелерінің сән-салтанатқа жұмсаған шығындарын шектеді. Сонымен қатар, ол Папа мемлекетінің аумағындағы қоғамдық жұмыстарға қаржылай көмек көрсетті. Урбан VII туысқандыққа қатаң қарсы болды және оны Рим Куриясында тыйым салды.
After the death of Pope Sixtus V, a conclave was convoked to elect a successor. Ferdinando I de' Medici, Grand Duke of Tuscany had been appointed a cardinal at the age of fourteen but was never ordained to the priesthood. At the age of thirty eight, he resigned from the cardinalate upon the death of his older brother, Francesco in 1587, to succeed to the title (there were suspicions that Francesco and his wife died of arsenic poisoning after having dined at Ferdinando's Villa Medici, although one story has Ferdinando as the intended target of his sister in law). Ferdinando's foreign policy attempted to free Tuscany from Spanish domination. He was consequently opposed to the election of any candidate supported by Spain. He persuaded Cardinal Alessandro Peretti di Montalto, grand nephew of Sixtus V, to switch his support from Cardinal Marco Antonio Colonna, which brought the support of the younger cardinals appointed by the late Sixtus. Castagna, a seasoned diplomat of moderation and proven rectitude, was elected as pope on 15 September 1590 and selected the pontifical name of "Urban VII". Urban VII was known for his charity to the poor. He subsidized Roman bakers so they could sell bread under cost, and restricted the spending on luxury items for members of his court. He also subsidized public works projects throughout the Papal States. Urban VII was strictly against nepotism and he forbade it within the Roman Curia.
Өлім
VII Урбан 1590 жылы 27 қыркүйекте, түн ортасына дейін жетпей, Римде безгекке шалдығып қайтыс болды. Ол таққа отырғаннан кейін 13 күн ғана билік етті. Ол Ватиканға жерленді. Оның денесі кейіннен 21 қыркүйекте 1606 жылы Санта-Мария-спра-Минерва шіркеуіне көшірілді. Оның 30 000 scudi сомасындағы мүлігі кедей қыздарға қалың мал ретінде берілу үшін Аянның Архиконфраттернитіне қалдырылды.
Urban VII died in Rome on 27 September 1590, shortly before midnight, of malaria. He had reigned for 13 days. He was buried in the Vatican. His remains were later transferred to the church of Santa Maria sopra Minerva, on 21 September 1606. His estate, valued at 30,000 scudi, was bequeathed to the Archconfraternity of the Annunciation, for use as dowries for poor young girls.