Кіріспе

Құс түрлері

Брахманий бүркіті (Haliastur indus), Австралияда қызыл арқалы теңіз бүркіті деп те аталады, – Accipitridae тұқымдасына жататын орташа мөлшердегі жыртқыш құс, оған бүркіттер, қызылқарлылар және тасқарлылар сияқты көптеген күндізгі жыртқыштар да кіреді. Олар Үндістан жарты аралы, Оңтүстік-Шығыс Азия және Австралияда таралған. Олар көбінесе жағалауда және ішкі сулы жерлерде кездеседі, онда олар өлген балықтармен және басқа да жемдермен қоректенеді. Ересек құстардың денесі қызғылт қоңыр, ал басы мен кеудесі ақ болып келеді, бұл оларды басқа жыртқыш құстардан оңай ажыратуға мүмкіндік береді.

Тарату және мәртебесі

Бұл қанатты құс Шри-Ланка, Непал, Үндістан, Иран, Пәкістан, Бангладеш және Оңтүстік-Шығыс Азия аймақтарында, сондай-ақ Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатына дейін кеңінен таралған және тұрақты мекендейтін аймақтарда көрінеді. Олар кейбір жерлерде жауын-шашынмен байланысты маусымдық қозғалыстар жасайды. Көбінесе жазықтарда кездеседі, бірақ Гималайда 5000 футтан биіктеп ұшуы мүмкін. IUCN Қауіпті күйдегі түрлердің Қызыл тізімінде "ең аз қызығушылық тудыратын" түр ретінде тіркелген. Дегенмен, Ява сияқты кейбір аймақтарда олардың саны азайып барады.

Мінез-құлық

Оңтүстік Азияда көбейту маусымы желтоқсаннан сәуірге дейін созылады. Ұялары кішкентай бұтақтар мен таяқтардан салынған, ішіне ойық жасалған және жапырақтармен төселген, көбінесе мангр ағаштарында орналасқан. 52 x 41 мм өлшемдес екі ақ немесе көкшіл ақ түсті, сопақ пішіндес жұмыртқа қояды. Ұя салу және балаларын тамақтандыруға екі ата-ана да қатысады, бірақ көбінесе аналық ғана жұмыртқаны жатыр. Инкубация кезеңі шамамен 26-27 күнге соқады. Ол негізінен өлі балықтар мен шабақтармен қоректенеді, әсіресе батпақты жерлерде және құрғақтарда, бірақ кейде қоян мен құбыжық сияқты тірі жануарларды да аулайды. Сондай-ақ, басқа құстардан жем ұрлауға тырысатын клептопаразиттік әрекеттері де байқалады. Брахмин құстары Меконг өзенінде балықты су бетіне шығаратын Иравади дельфиндерінің мүмкіндігін пайдаланатындары да тіркелген. Апис флорея арасының ұясындағы балды жеген құстың сирек кездесетін жағдайы да анықталған. Үндістанда құрбандық ретінде қалған күрішті немесе пісірілген тағамдарды да жейді. Жастар жапырақтарды тастап, ауада ұстауға тырысып, ойын-сауықпен айналысады. Суда балық аулағанда, кейде суға түсіп қалуы мүмкін, бірақ олар қиындықсыз жүзіп, қайтадан ұшып кетеді. Үлкен және жалғыз ағаштарда топталып қонады, кейбір жерлерде 600-ға дейін құс жиналады. Акила бүркіттері сияқты ірі жыртқыштарға қарсы топтасып шабуыл жасайды. Кейбір жағдайларда, далалық бүркіттерге (Aquila rapax) қарсы шабуыл жасағанда, жарақаттанып немесе өлтірілген жағдайлар тіркелген. Kurodaia, Colpocephalum және Degeeriella туыстарына жататын бірнеше эктопаразиттік құс бітесі туралы хабарламалар бар.

Мәдениетте

Индонезияда эланг бондол деп аталатын брахманий қайыңы – Джакартаның ресми талисманы. Индуизмде ол Вишнудың қасиетті құсы Гаруданың заманауи бейнесі саналады. Малайзияда, түбекке тігізген солтүстік-шығыс жағалауындағы Ланкави аралы осы құстың құрметіне аталған (кави – қыш ыдыстарды безендіру үшін қолданылатын охр түсті тас, сондай-ақ құстың басты реңіне сілтеме). Малайзияның Саравак штатындағы Жоғарғы Ражаңның ибан тайпасы үшін брахманий қайыңы – Сингаланг Бурунның жер бетіне түскендегі көрінісі деп есептеледі. Сингаланг Бурун – теңдесі жоқ қасиеттері мен барлық жағынан жоғары қабілеттері бар ең ұлы құдай. Ол сонымен қатар соғыс құдайы ретінде де танымал. Бугенвиль аралының орталық бөлігінен тараған жырда анасы бақшамен айналысып жатқанда, баласын банан ағашының астына қалдырып, бала жылап аспанға көтеріліп, Каанангқа, яғни брахманий қайыңына айналған, ал оның әшекейі құстың қауырсынына айналғандығы айтылады.

Тарихи материал

Пондичерри бүркіті, Томас Уотлингтің түсті суреті, 1792–1797 жылдар аралығында.