Кіріспе
Көпқұрттылардың жойылған туысы
Meniscoessus – Солтүстік Америкада өмір сүрген жоғарғы кредалық кезеңдегі жойылған көпқұрттылар туысы. Ол Multituberculata отрядының мүшесі, Cimolodonta суботрядына және Cimolomyidae тұқымдастығына жатады. Көпқұрттылар – қазіргі кеміргіштердің экологиялық нишасын мекендеген алғашқы, кеміргіштерге ұқсас сүтқоректілер. Олар сүтқоректілер эволюциясының бастапқы кезеңінде дамып, динозаврлармен шамамен 100 миллион жыл бойы қатар өмір сүрген, креда-палеоген жойылған оқиғасынан өткен және палеогеннің соңына дейін сақталған, көбінесе нағыз кеміргіштермен ығыстырылған маңызды жаратылыстар. Meniscoessus жоғарғы креданың сантония, кампан және маастрихт дәуірлерінде өмір сүрген. Бұл көпқұрттылардың айқын түрлену кезеңі болды және сүтқоректілер динозаврлардың бәсекесінен өркендемей қалды деген жалған пікірге қарсы дәлелдерді ұсынады. Олар юдиттік, эдмонтондық және лансиан фауналық сатыларының көрсеткіш қазбалары ретінде қолданылады. Көптеген ертедегі сүтқоректілер сияқты, Meniscoessus қазбаларының көп бөлігі тістерден тұрады. Зофия Килан Яворовска мен Йорн Хурум оларды Cimolomyidae тұқымдастығының "ең жақсы зерттелген" өкілдері деп есептейді.
likely having been replaced by true rodents. Meniscoessus lived during the Santonian, Campanian and Maastrichtian ages of the Upper Cretaceous. This was a period of significant diversification of multiturbiculates, and evidence that contradicts the popular misconception that mammals were unable to thrive due to being outcompeted by the dinosaurs. They are useful as index fossils for the Judithian, Edmontonian, and Lancian faunal stages. Like most early mammals, Meniscoessus fossils mainly consist of teeth. Zofia Kielan Jaworowska and Jørn Hurum considered them to be the "best known" members of the Cimolomyidae.
Тарих
Meniscoessus тұқымдасына Эдвард Дринкер Коуп 1882 жылы ат қойған. Осы тұқымдастың өкілдері бұрын келесі тұқымдармен жіктелген: Cimolomys (ішінара); Dipriodon; Halodon; Oracodon; Moeniscoessus; Selenacodon (ішінара); және Tripriodon. Осборн 1891 жылы көрсеткендей, бір жануардың әртүрлі тістерін, бір түрдің әртүрлі жекелерін талдау және бұрын жарияланған жарияланымдарды ескермеу салдарынан басымдық қағидасы бұзылып, көптеген қателіктер жіберілген. Бұл жағдайда кішкентай ет жейтін динозаврларға жататын тістермен шатасу мүмкін болған. Олар Dipriodon, Tripriodon және басқа да атаулармен, соның ішінде Triprotodon деп аталды. Кейіннен Ларами қабаттарынан табылған тістерге негізделген Paronychodon (Cope 1876) динозавр тұқымдасымен ұқсастықтар анықталды. Уақыт өте келе, көптеген атаулар P. тұқымдасымен синонимдестірілді. Алайда, қазір бұл nomen dubium деп есептеледі.
Түрлер
Meniscoessus collomensis – 1987 жылы Джейсон А. Лиллегравен атайды. Қазба қалдықтары алғаш рет Колорадодағы Уильямс Форк формациясының жоғарғы кредалық қабаттарында табылды. Ол Эдмонтония фауналық кезеңі үшін индекстік қазба ретінде пайдалы болып көрінеді. Оның салмағы шамамен есептелді. Meniscoessus conquistus – 1882 жылы Эдвард Дринкер Коуп атайды. Қалдықтары Колорадоның Маастрихт және Канаданың Сент-Мэри өзені формацияларында табылған. Коуп оны "австралиялық бандикут мөлшерінде" деп ойлады. M. conquistus – Meniscoessus туысының типтік түрі. Meniscoessus ferox – 1971 жылы Ричард С. Фокс атайды. Қалдықтары Канаданың Альберта штатындағы Өскемен сүт өзені формациясының Кампань қабаттарында табылған. 1968 жылы жиналған голотип Альберта университетінің коллекциясында сақталады. Meniscoessus intermedius – 1976 жылы Ричард С. Фокс атайды. Қалдықтар алғаш рет Альберта, Нью-Мексико, Юта және Вайомингтің Олдман формациясының Кампань және Маастрихт қабаттарында табылды. Оның салмағы шамамен 500 кг-ға тең, үлкен егеуқұйрықтың салмағындай. Олар туыстың ең көне мүшесі; олардың алғашқы пайда болуы қазбалық жазбада 86 миллион жыл бұрын, Сантония дәуірінде болған. Meniscoessus major – 1930 жылдары Лорис Шано Расселл атайды. Ол сондай-ақ Cimolomys major (Рассел 1936) деп те аталады. Бұл түрдің қалдықтары 79-69 миллион жыл бұрынғы Кампань және Маастрихт кезеңдерінің қабаттарында табылған. Бұл түрдің дене массасы шамамен 5 кг есептелді. Голотипі Альбертада сақталады. Meniscoessus robustus – 1889 жылы Отниел Чарльз Марш атайды. Вайоминг, Монтана, Оңтүстік Дакота және Альберта штаттарының Кампаньяннан Маастрихт қабаттарына дейін қалдықтар табылған. Альбертадағы бір жерден алынған, кейін Креда кезеңінің соңындағы (Лансиан фауналық кезеңі) немесе Палеоценнің басындағы (Пуэркан) болуы мүмкін даулы мысалдар бар. Марш бұл организмдердің тірі кезде "тышқаннан" "бұршақтан" "қоянға" дейін өлшемдері болғанын ойлады. Бұл түрдің салмағы шамамен есептелді. Марш өзінің 1889 жылғы жұмысында бірнеше жаңа таксондарды ашқанын мәлімдеді, бірақ Осборн көптеген түрлер қазіргі M. robustus-қа ұқсас деп сенді. Meniscoessus seminoensis – 1998 жылы Джелин Дж. Эберл мен Джейсон А. Лиллегравен атайды. Қалдықтар Вайомингтегі Феррис формациясының Маастрихт қабаттарының Лансиан фауналық кезеңінде табылды. Семино тауларының жанында төменгі жақ сүйегінің сынығы табылған, ол түрге осылай ат қойылды. Бұл жаңа түрдің 4-ші премоляр (P4) ерекшелігі бар және M. robustus-қа жақын ұқсастығы бар. Оның дене массасы шамамен 400 кг есептелді.
(P4). It was estimated to have a body mass of
Бірнеше басқа атаулар да қолданыста болған, мысалы Meniscoessus bustus және Meniscoessus coelatus. Біріншісі, бәлкім, M. robustus түрінің нұсқасы болса, екіншісі динозавр тістерімен байланысты болған сияқты.