Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылғыш бомба
Glide bomb
Rockwell International басқарылатын бомбалық құрылғы 15 – жаудың жоғары құнды нысандарын жоюға арналған, қозғалтқышы жоқ жылғыш қару. Ол F 15E Strike Eagle, F 111 "Aardvark" және F 4 Phantom II ұшақтарымен қолдану үшін жасалған. GBU-15 B 52 Stratofortress ұшағымен бірге кемелерге қарсы ұзақ қашықтықта қолданылу мүмкіндігіне ие.
The Rockwell International Guided Bomb Unit 15 is an unpowered glide weapon used to destroy high value enemy targets. It was designed for use with F 15E Strike Eagle, F 111 'Aardvark' and F 4 Phantom II aircraft. The GBU 15 has long range maritime anti ship capability with the B 52 Stratofortress.
Шолу
Қару жалпы мақсаттағы Mark 84 бомбасына немесе тереңдеуге арналған BLU 109 бомбасына бекітілетін модульдік компоненттерден тұрады. Әр қарудың бес компоненті бар: алдыңғы бағыттау бөлімі, оқ-дәрі адаптері бөлімі, басқару модулі, аэродинамикалық элементтер және қару туралы деректер желісі. Бағыттау бөлімі қарудың алғы жағына бекітіледі және күндізгі уақытта теледидарлық бағыттау жүйесі немесе түнгі, немесе шектеулі, қолайсыз ауа-райы жағдайында бейнелеу инфрақызыл жүйесін қамтиды. Құйрық бөлігіндегі деректер желісі басқару ұшағына бағыттау туралы жаңартуларды жібереді, бұл қару жүйесі операторына бомбаны қашықтан басқару арқылы нысанаға бағыттауға мүмкіндік береді. Сыртқы электрлік арна қарудың жарылғыш бөлігінің бойымен созылып, бағыттау адаптері мен басқару блогын қосады. Арна басқару және бағыттау бөлімдері арасында электр сигналдарын жеткізеді. Құйрық ұясы ұшыру алдында ұшақтың кабинасындағы басқару жүйелері мен қару арасында бағыттау және басқару деректерін алмасады. Артқы басқару бөлімі "Х" тәрізді орналасқан төрт қанаттан тұрады, олардың артқы жиегінде ұшу маневрін жүзеге асыру үшін басқару беттері бар. Басқару модулінде автоматты пилот орналасқан, ол бағыттау бөлімінен басқару деректерін жинап, ақпаратты қанаттың басқару беттерін қозғалтатын сигналдарға түрлендіреді, осылайша қарудың ұшу жолын өзгертеді.
The weapon consists of modular components that are attached to either a general purpose Mark 84 bomb or a penetrating warhead BLU 109 bomb. Each weapon has five components—a forward guidance section, warhead adapter section, control module, airfoil components, and a weapon data link. The guidance section is attached to the nose of the weapon and contains either a television guidance system for daytime or an imaging infrared system for night or limited, adverse weather operations. A data link in the tail section sends guidance updates to the control aircraft that enables the weapon systems operator to guide the bomb by remote control to its target. An external electrical conduit extends the length of the warhead which attaches the guidance adapter and control unit. The conduit carries electrical signals between the guidance and control sections. The umbilical receptacle passes guidance and control data between cockpit control systems of the launching aircraft and the weapon prior to launch. The rear control section consists of four wings that are in an "X" like arrangement with trailing edge flap control surfaces for flight maneuvering. The control module contains the autopilot, which collects steering data from the guidance section and converts the information into signals that move the wing control surfaces to change the weapon's flight path.
Қолданылуы
GBU 15 тікелей немесе жанама шабуылда қолданылуы мүмкін. Тікелей шабуыл кезінде ұшқыш нысананы ұшыру алдында таңдайды, қаруды басқару жүйесін нысанаға бекітеді және қаруды ұшырады. Қару автоматты түрде нысанаға бағытталады, бұл ұшқышқа аймақтан кетуге мүмкіндік береді. Жанама шабуыл кезінде қару ұшырылғаннан кейін қашықтан басқару арқылы басқарылады. Ұшқыш қаруды босатып, қашықтан басқару арқылы нысананы іздейді. Нысана анықталғаннан кейін қару нысанаға бекітіледі немесе Hughes Aircraft AN/AXQ 14 деректер желісі жүйесі арқылы қолмен басқарылады. Бұл жоғары маневрлі қару төмен және орташа биіктікте оптималды, жоғары дәлдікпен жеткізуге қабілетті. Ол сонымен қатар тұрақтандыру мүмкіндігіне де ие. «Desert Storm» кезінде қолданылған 71 GBU 15 модульдік планерлік бомбаның барлығы F 111F ұшақтарынан тасталды. Атап айтқанда, EGBU 15 бомбалары мұнай сақтау резервуарларындағы мұнай жинағыштарды жою үшін қолданылды, бұл мұнайдың Парсы шығанағына құйылуын тоқтатуға мүмкіндік берді. Осы EGBU 15 бомбалары Саддам Хусейннің әскерлері саботаж жасаған, отпен жанар мұнай құбырларының жинағыштарларын жапты. Әскери-әуе күштерінің сынақ орталығы (Эглин әуе базасы, Флорида штаты) GBU 15-ті 1974 жылы әзірлеуді бастады. Әскери-әуе күштері бастапқыда жүйеге AGM 112A және AGM 112B белгілерін беруді сұрады. Бірақ қару қуатсыз планерлік бомба болғандықтан, бұл сұраныс қабылданбады және оның орнына GBU белгісі тағайындалды. Осыған байланысты M 112 белгісі әлі де тағайындалмаған күйде қалды. Бұл Вьетнам соғысында қолданылған GBU 8 HOBOS деп аталатын алғашқы басқарылатын бомбаның жетілдірілген нұсқасы болды. GBU 8 бомбасы ұшырылғаннан кейін басқарылмады. Оның орнына, ұшақ WSO нысананы анықтауы үшін оған өте жақын ұшуға мәжбүр болды. Нысанаға бекітілгеннен кейін қару босатылып, ұшақ базаға оралады. Қарудың ұшу сынақтары 1975 жылы басталды. Телевизиялық басқарумен жабдықталған GBU 15 1983 жылдың қараша айында толық масштабты операциялық сынақтан өтті және бағаланды. 1985 жылдың ақпан айында бейнелеу инфрақызыл басқару іздеушісіндегі алғашқы операциялық сынақ аяқталды. 1987 жылдың желтоқсанында GBU 15 қару жүйесіне бағдарламаны басқару жауапкершілігі Әскери-әуе күштері жүйелерінің бас қолбасшылығынан Әскери-әуе күштерінің логистикалық бас қолбасшылығына берілді. 1992 жылы бұл бас қолбасшылықтар бірігіп, Әскери-әуе күштерінің материалдық бас қолбасшылығын құрды. Біріктірілген қару жүйесін басқару процесінде AGM 130 және GBU 15 жүйелерінің ортақ ерекшеліктеріне байланысты олардың қарулар отбасы екені анықталды. Эглин әуе базасындағы Дәлдік соққы бағдарламасы кеңсесі GBU 15-тің жалғыз басқарушысы болды, ал Юта штатындағы Хилл әуе күштері базасындағы Әуе логистикалық орталығы оны қолдауды қамтамасыз етті.
The GBU 15 may be used in either a direct or an indirect attack. In a direct attack, the pilot selects a target before launch, locks the weapon guidance system onto it and launches the weapon. The weapon automatically guides itself to the target, enabling the pilot to leave the area. In an indirect attack, the weapon is guided by remote control after launch. The pilot releases the weapon and, via remote control, searches for the target. Once the target is acquired, the weapon can be locked to the target or manually guided via the Hughes Aircraft AN/AXQ 14 data link system. This highly maneuverable weapon has an optimal, low to medium altitude delivery capability with pinpoint accuracy. It also has a standoff capability. During Desert Storm, all 71 GBU 15 modular glide bombs used were dropped from F 111F aircraft. Most notably, EGBU 15s were the munitions used for destroying the oil manifolds on the storage tanks to stop oil from spilling into the Persian Gulf These EGBU 15s sealed flaming oil pipeline manifolds sabotaged by Saddam Hussein's troops. The Air Force Development Test Center, Eglin Air Force Base, Florida, began developing the GBU 15 in 1974. The Air Force originally asked for the missile designations AGM 112A and AGM 112B for two versions of the system. This was declined because the weapon was an unpowered glide bomb and GBU designation was allotted instead. The M 112 designation remains unassigned as a result. It was a product improvement of the early guided bomb used during the Vietnam War called the GBU 8 HOBOS. The GBU 8 could not be controlled after the bomb was released. Instead, the aircraft was forced to fly very close to the target so the WSO could acquire it. Once locked on, the weapon could be released and the aircraft could return to base. Flight testing of the weapon began in 1975. The GBU 15 with television guidance, completed full scale operational test and evaluation in November 1983. In February 1985, initial operational test and evaluation was completed on the imaging infrared guidance seeker. In December 1987, the program management responsibility for the GBU 15 weapon system transferred from the Air Force Systems Command to the Air Force Logistics Command. The commands merged to become the Air Force Materiel Command in 1992. During the integrated weapons system management process, AGM 130 and GBU 15 were determined to be a family of weapons because of the commonality of the two systems. The Precision Strike Program Office at Eglin AFB became the single manager for the GBU 15, with the Air Logistics Center at Hill Air Force Base, Utah providing sustainment support.