Исаак Сидни Цезар: Комедияның шебері

Кіріспе

Американдық комедиялық актер және жазушы (1922–2014)

Исаак Сидни Цезарь (8 қыркүйек 1922 – 12 ақпан 2014) – американдық актер, комедияшы және жазушы. 60 жылдық мансабында ол ең алдымен 1950-ші жылдардағы екі новаторлық тікелей эфирлік телесериалмен танымал болды: «Your Show of Shows» (1950–1954), апта сайын 90 минуттан тұратын және 60 миллион көрерменге жеткен шоу, және оның жалғасы «Caesar's Hour» (1954–1957). Екеуі де келешек комедияшылардың буындарына әсер етті. «Your Show of Shows» және оның актер құрамы 1953 және 1954 жылдары жеті рет «Эмми» сыйлығына ұсынылып, екі рет жеңіске жетті. Ол сондай-ақ фильмдерде де ойнады: «Grease» (1978) және оның жалғасы «Grease 2» (1982) фильмдеріндегі Калхун жаттықтырушысы рөлінде, сондай-ақ «It's a Mad, Mad, Mad, Mad World» (1963), «Silent Movie» (1976), «History of the World, Part I» (1981), «Cannonball Run II» (1984) және «Vegas Vacation» (1997) фильмдерінде пайда болды. Цезарь стендап комедияшыға қарағанда «скетч комедиясы» мен актерлік өнерге бейімділгісімен ерекшеленді. Ол диалогтан гөрі дене тіліне, акценттерге және бет әлпетіне көбірек сүйенді. 1950-ші жылдардағы теледидардағы стандартты slapstick комедиясынан өзгеше, оның стилі «авангардтық» деп есептелді. Ол идеялар мен сахналарды ойлап тапты, ал жазушылар осы тұжырымдаманы дамытып, диалог құрды. Цезарь үшін мансабының басында жазғандардың арасында Мел Брукс, Нил Саймон, Ларри Гелбарт, Карл Райнер, Майкл Стюарт, Мел Толкин, Люсиль Каллен, Сельма Даймонд және Вуди Аллен болды. «Сидтің шоуы – барлық комедия жазушыларының арманы болған орын. Сол жерде болу қажет еді», – деді Стив Аллен. Оның телешоуларының тақырыптарында нақты өмірдегі оқиғалар мен адамдардың пародилері, танымал кино жанрлары, театр, телешоулар және операның сатиралары болды. Бірақ сол кездегі басқа комедиялық шоулардан айырмашылығы, оның диалогтары өткір, күлкілі және ересектерге арналған деп есептелді. Ол «телевизиялық комедияның ең зиялы және ойын қоздыратын жаңашылдарының бірі» ретінде танылды, ал кейбір сыншылар оны «телевизияның Чарли Чаплині» деп атады, ал The New York Times оны «телевизияның алғашқы күндерінен бергі комедиандардың комедианты» деп сипаттайды. Ол Нью-Йорк штатының Йонкерс қаласында дүниеге келген. Оның әкесі – Макс Зизер (1874–1946), анасы – Ида (Рафаэль) (1887–1975). Олар Польшаның Даброва-Тарновска қаласынан шыққан болуы мүмкін. Хабарларға сәйкес, Максқа бала кезінде Эллис аралындағы иммиграциялық қызметкер «Цезарь» тегін берген. АҚШ азаматтығы және иммиграциялық қызметінің аға тарихшысы Мариан Л. Смит мәлімдегендей, Эллис аралында есім өзгертілгені туралы мәлімет жоқ. Макс пен Ида Цезарь 24 сағат жұмыс істейтін мейрамхананы басқарды. Үстелдерге қызмет ету арқылы олардың ұлы әртүрлі клиенттердің диалектісін, ырғағын және акценттерін еліктеуге үйренді, ол өмірі бойы қолданған «double talk» деп аталатын әдіс болды. Ол алғаш рет итальяндықтар тобымен double talk-ты сынап көрді, оның басы үстелден жоғары көтерілмеді. Олар оны қатты ұнатып, оны поляктар тобына өздерінің туған тіліндегі дыбысты полякша қайталауға жіберді, содан кейін орыстар, мажарлар, француздар, испандар, литвалықтар және болгарлармен де осылай жасады. Сид Цезардың үлкен ағасы Дэвид оның комедиялық ұстазы және «бір адамдық жанкүйерлер тобы» болды. Олар алғашқы отбасылық эскиздерін сол кездегі «Test Pilot» және 1927 жылғы «Wings» үнсіз фильмінен жасады. Бала кезінде Цезарь саксофон сабақтарын алды және Ұлы депрессия кезінде ақша табу үшін шағын оркестрлерде ойнады. 14 жасында Цезарь Майк Чифичелло мен Эндрю Галостың Swingtime Six тобында тенор-саксофонист ретінде Кэтскилл тауларына барды және кейде Борщ белдеуінде эскиздерде өнер көрсетті. 1940 жылы ол АҚШ жағалау күзеттеріне қатысып, Бруклинде (Нью-Йорк) орналасты, онда ол әскери ревюлер мен шоуларда ойнады. Цезарь 1945 жылы әскери қызметтен босатылды. Нью-Йорктегі күз, Париждегі сәуір және Махаббатқа қауіп-қатер композиторы Вернон Дьюк сол базада болды және Цезарьмен музыкалық ревюлерде ынтымақтасты. Олардың үш баласы болды: Мишель, Рик және Карен. Кейін ол телешоуда Гудменмен бірге «Sing, Sing, Sing» әнін орындады. Әскери қызметте жүріп, Цезарь Флорида штатының Палм-Бич қаласына жіберілді, онда Вернон Дьюк пен Говард Диц «Tars and Spars» атты әскери ревю құрастырып жатты. Сол жерде ол шоудың азаматтық режиссері Макс Либманмен танысты. Цезарьдің комедиясы музыкалық номерлерден гөрі үлкен қолдауға ие болғанда, Либман одан әндер арасында стендап ойнауын сұрады. «Tars and Spars» бүкіл ел бойынша гастрольде болды және Цезарьдің комедиан ретінде алғашқы үлкен концерті болды.

Isaac Sidney Caesar (September 8, 1922 – February 12, 2014) was an American actor, comedian and writer. With a career spanning 60 years, he was best known for two pioneering 1950s live television series: Your Show of Shows (1950–1954), which was a 90 minute weekly show watched by 60 million people, and its successor, Caesar's Hour (1954–1957), both of which influenced later generations of comedians. Your Show of Shows and its cast received seven Emmy nominations between the years 1953 and 1954 and tallied two wins. He also acted in films; he played Coach Calhoun in Grease (1978) and its sequel Grease 2 (1982) and appeared in the films It's a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963), Silent Movie (1976), History of the World, Part I (1981), Cannonball Run II (1984), and Vegas Vacation (1997). Caesar was considered a "sketch comic" and actor, as opposed to a stand up comedian. He also relied more on body language, accents, and facial contortions than simply dialogue. Unlike the slapstick comedy which was standard on TV, his style was considered "avant garde" in the 1950s. He conjured up ideas and scene and used writers to flesh out the concept and create the dialogue. Among the writers who wrote for Caesar early in their careers were Mel Brooks, Neil Simon, Larry Gelbart, Carl Reiner, Michael Stewart, Mel Tolkin, Lucille Kallen, Selma Diamond, and Woody Allen. "Sid's was the show to which all comedy writers aspired. It was the place to be," said Steve Allen. His TV shows' subjects included satires of real life events and people, and parodies of popular film genres, theater, television shows, and opera. But unlike other comedy shows at the time, the dialogue was considered sharper, funnier, and more adult oriented. He was "best known as one of the most intelligent and provocative innovators of television comedy," who some critics called "television's Charlie Chaplin" and The New York Times refers to as the "comedian of comedians from TV's early days." He was born in Yonkers, New York. His father was Max Ziser (1874–1946) and his mother was Ida (née Raphael) (1887–1975). They likely were from Dąbrowa Tarnowska, Poland. Reports state that the surname "Caesar" was given to Max, as a child, by an immigration official at Ellis Island. According to Marian L. Smith, senior historian of the U. S. Citizenship and Immigration Service, there is no known case of a name changed at Ellis Island. Max and Ida Caesar ran a restaurant, a 24 hour luncheonette. By waiting on tables, their son learned to mimic the patois, rhythm, and accents of the diverse clientele, a technique he termed double talk, which he used throughout his career. He first tried double talk with a group of Italians, his head barely reaching above the table. They enjoyed it so much that they sent him over to a group of Poles to repeat his native sounding patter in Polish, and so on with Russians, Hungarians, Frenchmen, Spaniards, Lithuanians, and Bulgarians. Sid Caesar's older brother, David, was his comic mentor and "one man cheering section." They created their earliest family sketches from movies of the day like Test Pilot and the 1927 silent film Wings. As a boy, Caesar took saxophone lessons and played in small bands to make money during the Great Depression. When he was 14, Caesar went to the Catskill Mountains as a tenor saxophonist in the Swingtime Six band with Mike Cifichello and Andrew Galos and occasionally performed in sketches in the Borscht Belt. In 1940, he enlisted in the United States Coast Guard, and was stationed in Brooklyn, New York, where he played in military revues and shows. Caesar was discharged from the service in 1945. Vernon Duke, the composer of Autumn in New York, April in Paris, and Taking a Chance on Love, was at the same base and collaborated with Caesar on musical revues. and had three children: Michele, Rick and Karen. Later in his career, he performed "Sing, Sing, Sing" with Goodman for a TV performance. Still in the military, Caesar was ordered to Palm Beach, Florida, where Vernon Duke and Howard Dietz were putting together a service revue called Tars and Spars. There he met the civilian director of the show, Max Liebman. When Caesar's comedy got bigger applause than the musical numbers, Liebman asked him to do stand up bits between the songs. Tars and Spars toured nationally, and became Caesar's first major gig as a comedian.

Теледидар

Цезарьдің теледидардағы мансабы 1948 жылдың күзінде Милтон Берлдің Texaco Star театрында пайда болды. 1949 жылдың басында Цезарь мен Либман NBC теледидарының вице-президенті Пэт Уивермен кездесті, нәтижесінде Цезарьдің алғашқы телесериалы, Иммоген Кокамен бірге «Адмирал Бродвей ревюі» жарыққа шықты. Жұма күні шоу NBC және DuMont телеарналарында бірдей көрсетілді және дереу табысқа ие болды. Алайда, оның демеушісі, «Адмирал» электротехникалық тауарларды өндіретін компания, жаңа теледидарларға болған сұранысты қанағаттандыра алмады, сондықтан шоу 26 аптадан кейін тоқтатылды – ақырғы есепте, оның үлкен сәттілігіне байланысты. Бёрджесс Мередит алғашқы екі бағдарламаны жүргізді.

1963 жылы Цезарь теледидарда, сахнада және кинода пайда болды. «As Caesar Sees It» атты бірнеше арнайы бағдарламалар 1963–64 жылдардағы «Sid Caesar Show» телесериалына (Эди Адамспен «Here's Edie» бағдарламасымен кезектесіп) айналды. Ол Вирджиния Мартинмен бірге Саймонның кітабы, Боб Фосстің хореографиясы және Сай Коулменнің музыкасымен «Little Me» Бродвей мюзиклінде ойнады. 32 костюм алмастырып, сегіз рөлді сомдаған ол 1963 жылы «Музыкалық сахнадағы ең үздік актер» номинациясына ие болды. Кинода Цезарь мен Адамс Стэнли Крамердің «Бұл – ақымақ, ақымақ, ақымақ әлем» (1963) комедиялық фильмінде көмілген олжаны табу үшін асыққан күйеу-әйел рөлін ойнады, бұл фильм кассалық табысқа ие болды және алты «Оскар» сыйлығына ұсынылды.

Стил және техника

Бір тарихшының айтуынша, Цезарь комедиялық стендап-комик емес, "скетч-комедия және актер" болған. "Ол идеялар ойлап тауып, сахналарды жақсартып, бірақ бір сөз де жазбаған", - деп жазды ол, сөйлемдер үшін сценаристтеріне тәуелді болды. Цезарь пантомима, диалект, монолог, шетел тілдерінде еркін сөйлеу және жалпы комедиялық актерлік шеберлікте жатты. Оның скетчтері көбінесе ұзақ, кейде 10 немесе 15 минутқа созылып, Цезарь мен басқа актерлердің бет-әлпетін жақыннан көрсететін көптеген кадрларды қамтыды. Цезарь тек ауызша диалогқа ғана емес, дене тіліне, акценттерге және бет-әлпет өрнектеріне көбірек сүйенді. Телевизияда кең таралған slapstick комедиясынан айырмашылығы, оның стилі авангардты деп есептелді. Комик Стив Аллен Цезарьдің "физикалық поэзия жазу қабілетімен туған" екенін айтты, бұл тікелей фильм комигі қолданған техникаға ұқсас. Сценарист Мел Толкин Цезарьдің "скетчтердегі біржолды әзілдерді ұнатпағанын" айтты, өйткені ол әзіл жақсы болса, кез келген адам оны орындай алады деп ойлады. Біржолды әзілдер оны комедияға деген жеке көзқарасынан алшақтататын еді. Ларри Гелбарт Цезарьдің стилін театрлық деп сипаттап, оны "таза телекомедияшы" деп атады. Тікелей эфирдегі бақылауын еске түсірген актриса Нанет Фабрей, Цезарьдің Ред Скелтон, Боб Хоуп немесе Милтон Берл сияқты көптеген комедияшылардан айырмашылығын атап өтті, ол әрқашан рөлінде қалып қоятын: "Ол сахнаға толыққанды еніп, оны ешқашан жоғалтпады". Ол сонымен қатар қияли кейіпкерлерді жасауға да қабілетті болды. Альфред Хичкок оны Чарли Чаплинмен салыстырды, ал сыншы Джон Кросби "оның үлкен көздерінің күшімен және пародиясның шексіздігімен сізден күлді шығара алатынын" сезінді. 1953 жылы "The Saturday Evening Post" журналында жарияланған мақаласында шоу-бизнес тарихшысы Морис Золотов "Цезарь эмоциялардың кең ауқымын білдіру үшін ыңылдау мен бет әлпетін пайдаланады" деп жазды. Бір көрсетілімде Цезарь төрт түрлі тілді еліктеді, бірақ көбінесе нақты сөздерді қолданбады. Көптеген тілдерді білуіне қарамастан, Цезарь шын мәнінде тек ағылшын және идиш тілдерін ғана білетін. 2008 жылы USA Today тілшісіне берген сұхбатында Цезарь "Әр тілдің өзіндік музыкасы бар. Егер сіз бір тілді 15 минут тыңдасаңыз, оның ырғағы мен әнін білесіз" деді. Осы мимикрия шеберлігін дамытқаннан кейін, ол көптеген тілдерде мағынасыз сөздерді қолданып, неміс генералының рөлін сомдаған скетчтегідей, толық монологтарды жасай алды.

Caesar was not a stand up comedian but a "sketch comic, and actor," wrote one historian. "He conjured up ideas and enhanced scenes, but never wrote a word," and thereby depended on his writers for dialogue. Caesar was skilled at pantomime, dialects, monologs, foreign language double talk and general comic acting. His sketches were often long, sometimes 10 or 15 minutes, with numerous close ups showing the expressions on the faces of Caesar and other actors. Caesar relied more on body language, accents, and facial contortions than simply spoken dialogue. Unlike slapstick comedy, which was standard on TV, his style was considered avant garde. Caesar " was born with the ability to write physical poetry," notes comedian Steve Allen, a technique like that used for a silent film comedian. Writer Mel Tolkin stated that Caesar "didn't like one line jokes in sketches because he felt that if the joke was a good one, anybody could do it. One liners would take him away from what drove his personal approach to comedy." Larry Gelbart called Caesar's style theatrical, and called him " a pure TV comedian." In describing his control during the live performances, actress Nanette Fabray recalled that unlike most comedians, such as Red Skelton, Bob Hope or Milton Berle, Caesar always stayed in character: "He was so totally into the scene he never lost it." He was also able to create imaginary characters. Alfred Hitchcock compared him to Charlie Chaplin, and critic John Crosby felt "he could wrench laughter out of you with the violence of his great eyes and the sheer immensity of his parody." In an article in The Saturday Evening Post in 1953, show business biographer Maurice Zolotow noted that "Caesar relies upon grunts and grimaces to express a vast range of emotions." and during one performance Caesar imitated four different languages but with almost no real words. Despite his apparent fluency in many languages, Caesar could actually speak only English and Yiddish. In 2008, Caesar told a USA Today reporter, "Every language has its own music If you listen to a language for 15 minutes, you know the rhythm and song." Having developed this mimicry skill, he could create entire monologs using gibberish in numerous languages, as he did in a skit in which he played a German general.

Тақырыбы

Оның басты тақырыптары әртүрлі фильм жанрларының пародиялары мен имитациялары болды, оның ішінде гангстерлік фильмдер, вестерндер, газеттік драмалар, тыңшылар фильмі және басқа да телешоулар. Сол кездегі басқа комедиялық шоулармен салыстырғанда, оның шоуларындағы диалогтар өткір, көңілді және ересектерге арналған деп есептелді. Жазушылар тобы қазіргі заманғы фильмдер, шетелдік фильмдер, театр, телешоулар мен операны сатиралық мақсатта пайдаланды. Көбінесе, эскиздердің қоздырған шуы түпнұсқа фильмдердің кассалық табысын арттырды. Ең танымал эскиздердің қатарында: "Мұндағы қараңғылыққа" ("From Here to Eternity" бойынша), "Ашу-ыза бульвары" ("Sunset Boulevard" бойынша), "Қақпақ Бастерсон" ("Bat Masterson" бойынша), және "Жамандыққа батыс жоқ" ("Stagecoach" бойынша). Олар сондай-ақ бірнеше қайта орындалатын эскиздерді де ұсынды. "The Hickenloopers" теледидардағы алғашқы дауласып тұратын жұбайлар эскизі, "The Honeymooners" шоуынан бұрын пайда болды. "Профессор" рөлінде Цезарь – ақылсыз сарапшы, ол адал тілші Карл Райнермен сұхбаттарында өзінің білімі жоқ нәрсені білгендей әрекет етті. "Профессор" рөлінде Гут фон Фрейдикат (таушылық сарапшысы), Людвиг фон Космикалық ми (ғарыш сарапшысы) немесе Людвиг фон Хенпекк (неке сарапшысы) сияқты түрлі бейнелерде көрінетін. Кейіннен "Профессор" Мел Брукстің "Екі мың жылдық қарт" кейіпкеріне шабыттандырды. Шоудағы ең танымал қайта орындалатын эскиз – "Жұмыспен жүрушілер", онда Цезарь, Райнер және Моррис күнделікті жұмыс және қала маңындағы өмірмен байланысты жағдайларды бейнеледі. Бірнеше жыл өткен соң, "Дауыс барьері арқылы тығырықтап өту" эскизі, британдық "The Sound Barrier" фильмінің пародиясы, Вашингтондағы Ұлттық әуе және ғарыш мұражайындағы дыбыс жылдамдығынан асып өту туралы көрмеге қосылды және үздіксіз көрсетілді.

Жазушылармен жұмыс

Стив Аллен: "Сид шоуы барлық комедия жазушыларының ұмтылыс жасаған шоуы болды. Онда болу қажет еді". Цезарь өзінің диалогтарын жазбаса да, барлық соңғы шешімдерді ол қабылдады. Оның жазушылары, мысалы Мел Брукс, "Цезарь біздің бәріміз ойнай алатын керемет құрал болды, және біз оны өте жақсы ойнадық" деді. Ал Цезарьды Нахман негізінен "шабыттанған идеялар адамы деп сипаттайды, ол жазушыларға басқа телешоуларға қарағанда көбірек тәуекелге баруға мүмкіндік берді". Бұл "Цезарьдің өзінің сүйікті" скетчі екені айтылды.

Теледидарға әсері

Нахман қорытындылайды: "Цезарь шоулары елуінші жылдар теледидарының ең жақсысы болды", себебі олар "сатираға толы, ал эскиздері басқа комедиялық шоуларға қарағанда өткір, әсерлі және күрделірек болды". Актриса Нанет Фабрейдің айтуынша, ол "теледидардағы алғашқы түпнұсқа комедиялық кейіпкер" болды. Сол жылы Цезарь мен Макс Либман "Сенің шоу-шоуларыңнан" (NBC студиялық көшірмелерін жоғалтқандықтан) өздерінің жеке кинескоптарын жинап, "Тен Фроу Юр Шоу-шоу" атты көркем фильмін жасады, ол олардың ең жақсы эскиздерінің жинағы болды. 1974 жылы Цезарь теледидарға оралуға ниеттенгенін айтты және "Хамбургерлер" атты NBC комедиялық пилотында ойнады. 1980 жылы ол Мей мен Кейдің "Pink Lady" тобы үшін екі тілде сөйлейтін жапон әкесінің рөлінде, сондай-ақ Джефф Альтманмен бірге "Pink Lady and Jeff" шоуында пайда болды. 1983 жылы Цезарь "Saturday Night Live" эпизодын жүргізіп, шоудың басында тұрғылықты қошаметке ие болды, ал шоу соңында оны құрметті актерлік құрамның мүшесі деп жариялаған тақтамен марапаттады. 1985 жылы "Sid Caesar's Shape Up!" атты жаттығу видеосын шығарды. 1987-89 жылдары Цезарь Нью-Йорктегі Метрополитен опера театрында "Жарқанат" операсында түрме бастығы Фрош рөлін ойнады. 1987 жылы ол Дэвид Ирвингтің "Императордың жаңа киімдері" фильмінде Роберт Морспен бірге тігінші рөлінде ойнады. Цезарь кино, теледидар және марапаттау кештерінде белсенділік танытты, соның ішінде 1995 жылы "Ұлы аналар алмасуы" фильмінде де ойнады. 1996 жылы Америка Жазушылар Гильдиясы, Батыс, Цезарьді "Сіздің шоу-шоуларыңыз" және "Цезарь сағаты" шоуларының тоғыз жазушысымен қайтадан біріктірді. Талқылауға бас жазушы Мел Толкин, Цезарь, Карл Райнер, Аарон Рубен, Ларри Гелбарт, Мел Брукс, Нил Саймон, Дэнни Саймон, Шелдон Келлер және Гэри Белкин қатысты. Бұл оқиға жазылып алынып, АҚШ-та PBS және Ұлыбританияда BBC телеарналарында көрсетілді, кейіннен "Caesar's Writers" атты DVD ретінде шықты. 1997 жылы ол "Вегас демалысы" фильмінде қонақ ретінде пайда болды, ал келесі жылы Рей Брэдбери романы бойынша түсірілген "Керемет балмұздақ костюмі" фильмінде ойнады. Сол жылы Цезарь теледидар иконалары Боб Хоуп пен Милтон Берлмен бірге Primetime Emmy Awards-тың 50 жылдығына қатысты. Билли Кристал да сол түні Цезарьге құрмет көрсетті, ол сол жылы "Оскар" салтанатын жүргізгені үшін "Эмми" сыйлығын жеңіп алды, "Сіздің шоу-шоуларыңызда" Юл Бриннердің пародиясын жасаған Цезарьді еске алды. Цезарь өзінің екі тілде сөйлеу дағдысын 2001 жылдың 21 қарашасында "Кімнің желісі бұл?" бағдарламасындағы "шетелдік дубляж" скетчінде көрсетті. 2001 жылдың 7 қыркүйегінде Цезарь, Карл Райнер және Нанет Фабрей CNN-нің "Larry King Live" бағдарламасында актер, комедиант және импровизатор Дрю Кэримен бірге пайда болды. 2003 жылы ол Эди Адамс пен Марвин Капланмен бірге "Бұл - ақылсыз, ақылсыз, ақылсыз әлем" фильмінің 40 жылдығын атап өтті. 2004 жылы Цезарьдің екінші автобиографиясы, "Цезарь сағаттары", жарық көрді, ал 2006 жылы Билли Кристал Цезарьге TV Land Awards-тың "Пионер" сыйлығын табыс етті. TV Land компаниясы бұл сөзді "күлкілі, жүрекке тиетін, көп тілді, өңделмеген қабылдау сөзі" деп атады. Флоренс Цезарь 2010 жылдың 3 наурызында 88 жасында қайтыс болды.

Nachman concludes that "the Caesar shows were the crème de la crème of fifties television," as they were "studded with satire, and their sketches sharper, edgier, more sophisticated than the other variety shows." According to actress Nanette Fabray, who acted alongside Caesar, "He was the first original TV comedy creation." That same year, Caesar and Max Liebman mined their own personal kinescopes from Your Show of Shows (NBC had lost the studio copies) and they produced the feature film Ten From Your Show of Shows, a compilation of some of their best sketches. In 1974, Caesar said, "I'd like to be back every week" on TV and appeared in the NBC skit based comedy television pilot called Hamburgers. In 1980, he appeared as a double talking Japanese father for Mei and Kei's Pink Lady and opposite Jeff Altman in the Pink Lady and Jeff show. In 1983, Caesar hosted an episode of Saturday Night Live, where he received a standing ovation at the start of the show and was awarded a plaque at the conclusion of the show declaring him an honorary cast member. He released an exercise video, Sid Caesar's Shape Up!, in 1985. In 1987–89, Caesar appeared as Frosch the Jailer in Die Fledermaus at the Metropolitan Opera in New York. In 1987, Caesar starred in the David Irving film The Emperor's New Clothes with Robert Morse as the Tailor. Caesar remained active by appearing in movies, television and award shows, including the movie The Great Mom Swap in 1995. In 1996, the Writers Guild of America, West reunited Caesar with nine of his writers from Your Show of Shows and Caesar's Hour for a two hour panel discussion featuring head writer Mel Tolkin, Caesar, Carl Reiner, Aaron Ruben, Larry Gelbart, Mel Brooks, Neil Simon, Danny Simon, Sheldon Keller, and Gary Belkin. The event was taped, broadcast on PBS in the United States and the BBC in the UK, and later released as a DVD titled Caesar's Writers. In 1997, he made a guest appearance in Vegas Vacation and, the following year, in The Wonderful Ice Cream Suit based on a Ray Bradbury novel. Also that year, Caesar joined fellow television icons Bob Hope and Milton Berle at the 50th anniversary of the Primetime Emmy Awards. Billy Crystal also paid tribute to Caesar that night when he won an Emmy for hosting that year's Oscar telecast, recalling seeing Caesar doing a parody of Yul Brynner in The King & I on Your Show of Shows. Caesar performed his double talk in a "foreign dub" skit on the November 21, 2001, episode of Whose Line Is It Anyway? On September 7, 2001, Caesar, Carl Reiner and Nanette Fabray appeared on CNN's live interview program Larry King Live along with actor, comedian and improvisationist Drew Carey. In 2003, he joined Edie Adams and Marvin Kaplan at a 40th anniversary celebration for It's a Mad, Mad, Mad, Mad World. In 2004, Caesar's second autobiography, Caesar's Hours, was published, and in 2006, Billy Crystal presented Caesar with the TV Land Awards' Pioneer Award. In what TV Land called " a hilarious, heartfelt, multilingual, uncut acceptance speech," Florence Caesar died on March 3, 2010, aged 88.

Жеке өмір

Цезарь Флоренс Левимен 67 жыл бойы, оның 2010 жылы қайтыс болуына дейін үйленген болатын. Цезарь қайтыс болғаннан кейін Карл Райнер: «Ол ең білгір, ең керемет эскиз суретшісі және комедияшы болды, осындай талантты адам тағы болған емес» деді. Мел Брукс: «Сид Цезарь – алып есім, бәлкім, осы кәсіптің ең шебері болған комедияшы. Оның қаламгерлерінің бірі және досы болғаным үшін мақтанамын». Джон Стюарт пен The Daily Show 2014 жылдың 12 ақпанында эфирдің соңында Цезарьге құрмет көрсетті. 2005 жылдың тамызында Vanity Fair журналы Билли Кристалдың жазған қысқаша құрмет сөзін қайта жариялады, онда ол Цезарь және оның замандастары туралы былай деді:

Мен осындай алыптардың қасында шаршаймын. Мен әрқашан «Рахмет» дегім келеді. Олардың өте жақсы кезеңінде өскенім үшін, Сидтің күшін көргенім үшін бақыттымын. Тікелей эфирде, цензурасыз, батыл, бірақ әдепсіз емес. Өздерін ешқашан төмендетпеген Сид пен оның командасы 50 жыл өткен соң да күлкілі және шынайы комедияны ұсынады, ол мені ойландырады: «Егер Сид Цезарьді көрмегенімде қандай комедияны жасаған болар едім? Мен вообще комедияшы болатын ба едім?» Оның мәйіті Синай тауының естелік саябағындағы зиратқа жерленді. Одан бұрын әйелі Флоренс (2010) қайтыс болды, одан кейін Карен, Мишель және Рик атты балалары мен екі немересі қалды. Оның ұлы, доктор Ричард (Рик) Цезарь әкесінен кейін бірнеше ай өткен соң, 2014 жылдың 16 шілдесінде қайтыс болды.

Фильм

Жыл Атауы Рөл Ескертулер1946 Тарс және Спарс Чак Эндерс1947 Джанет Эймстің кінәсі Сэмми Уивер1963 Бұл - ақылдан адасқан, ақылдан адасқан, ақылдан адасқан әлем Мелвилл Крамп1966 Үрлеген тышқан Герцог / Маунтджой / Тулли Телевизиялық фильм1967 Айналысқан адам Джордж Нортон Үйленгендерге арналған нұсқаулық Романоффтағы адам Рухқа құштар Бен Пауэлл1968 Люси шоуы. Люси және Сид Цезарь1973 Шоу-шоуларыңыздың ондығы Жазушы да1974 Аэропорт 1975 Барни1976 Үнсіз фильм Киностудия басшысы1977 Холокостқа қашқан ұшу Джордж Бим Телевизиялық фильм Өрт сатылымы Шерман Қара жесірдің қарғысы Лазло Козарт Телевизиялық фильм1978 Арзан детектив Эзра Дезайр Грейс Тренері Колхун Барнаби және Мен Лео Фиск Телевизиялық фильм1980 Доктор Фу Манчудың зұлымдық жоспары Джо Капоне Оз еліндегі Алғыс айту күні Сиқыршы / U. N. Круст Дауыс1981 Мунстердің кек алуы Доктор Дастин Диабло Дүние тарихы: 1-бөлім Бастық Үңгір адамы1982 Грейс 2 Тренері Колхун1984 Бруклин көпірінің үстінен Бенджамин аға Кенжар II Балықшы №21985 Махаббат ешқашан үнсіз болмайды Мырза Петракис Телевизиялық фильм Әлістің ғажайып елінде Грифон1986 Стуогемания Доктор Фиксиер Миндиер Рождестволық қар Снайдер Телевизиялық фильм1987 Императордың жаңа киімдері Император1988 Бостандық күрескері Макс Телевизиялық фильм "Жанама" Луис Хаммерштейн1995 Ұлы аналардың ауысуы Ата Тогнетти1997 Вегас демалысы Мырза Эллис1998 Керемет мұзқұйма костюм Сид Зеллман2000 Глобус аңшылары Джейкоб Дауыс Телевизиялық фильм2004 Комикс: Фильм Ескі армия досы (соңғы рөл)

Теледидар

Жыл Атауы Рөл Ескертулер1949Admiral Broadway RevueТұрақты қатысушы19 эпизод1950–54Your Show of ShowsӨзі (Тұрақты қатысушы)139 эпизод1954Producers' ShowcaseНаполеон Бонапарт / ӨзіЭпизод: "Dateline"1954–1957Caesar's HourӨзі (Жетекші)70 эпизод1958Sid Caesar Invites YouӨзі13 эпизодThe All Star Christmas ShowТелевизиялық арнайы бағдарлама1959Some of Manie's FriendsТелевизиялық арнайы бағдарламаThe United States Steel Hour2 эпизод1961General Electric TheaterНик ЛюциферЭпизод: "The Devil You Say"CheckmateДжонни УайлдерЭпизод: "Kill the Sound"1962As Caesar Sees ItӨзіТелевизиялық арнайы бағдарлама1963–1964The Sid Caesar ShowӨзі (Жетекші)1966–1970The Hollywood PalaceӨзі1965–1973The Dean Martin ShowӨзі4 эпизод, сонымен қатар композитор1967The Sid Caesar, Imogene Coca, Carl Reiner, Howard Morris SpecialӨзі (Қо-жетекші)Телевизиялық арнайы бағдарламаThe Carol Burnett ShowӨзіМаусым 1, 2 және 14 эпизодтарThe Danny Thomas HourГрегориЭпизод: "Instant Money"1968That GirlМарти НикелсЭпизод: "The Drunkard"1969–1971Love, American StyleБерт / Джон Смит2 эпизод1975When Things Were RottenМаркиз де ла СальЭпизод: "The French Dis connection"1976Good HeavensГерман МелтцерЭпизод: "Herman Meltzer"1978Vega$ГенералЭпизод: "Mother Mishkin"1978–1984The Love BoatБерт Мултон / Майкл Хармон2 эпизод1979Intergalactic ThanksgivingКороль ГучиДауыс; телеарнайы бағдарлама1981The Misadventures of Sheriff LoboБомбалаушыЭпизод: "Another Day, Another Bomb"1982Matt HoustonПринц Сергей ПоланскийЭпизод: "Recipe for Murder"1985Amazing StoriesЛу БандлсЭпизод: "Mr. Magic"1986Sesame StreetӨзіЭпизод: "#18.19"1995Love & WarМырза Штайн2 эпизод1997Life with LouieМарти КазуДауысMad About YouКөкесі ГарольдЭпизод: "Citizen Buchman"2001Whose Line Is It Anyway?ӨзіМаусым 4 Эпизод 15

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Марапат Атауы Санат Жоба Нәтижесі Ref. 1948 Дональдсон сыйлығы Музыкалық қойылымдағы жаңа актердің ең үздік рөлі 2006 TV Land сыйлығы Пионер сыйлығы 2011 Телевизия сыншылары қауымдастығының өмірлік жетістіктері сыйлығы