Кіріспе

1055 - 1057 жылдар аралығында Католик шіркеуінің басшысы Папа Виктор II (шамамен 1018 – 28 шілде 1057), туған аты Гебхард Дольнштейн-Хиршберг, Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. 1057 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметін атқарды. Виктор II Грегориан реформасын басқарған неміс текті папалардың бірі еді.

Ерте өмір

Гебхард Киелі Рим империясының Германия Корольдігінің тумасы болды. Оның туған жері белгісіз. Ол Швабия графы Хартвиг Калвтың ұлы және император Генрих III-тің туысы еді. Хартвигтің інісі Гетебальд Эйхштадт каноны, кейін Шпейер провинциясының басшысы, Италияның императорлық канцлері болды және 1049-1063 жылдар аралығында Аквилея патриархы қызметін атқарды. Императордың ағасы Гебхард, Регенсбург епископы, ұсынғаннан кейін 24 жастағы Гебхард Эйхштадт епископы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол императордың мүдделерін қолдады және ақырында оның ең жақын кеңесшілерінің біріне айналды.

Папалық

Рим папасы IX Леон қайтыс болғаннан кейін, Рим дін қызметкерлері мен халқының делегациясы, бастауында кейін Рим папасы Григорий VII болған Хильдебранд, Майнцке сапар шегіп, императордан Гебхардты ізбасар ретінде ұсынуын сұрады. 1055 жылғы наурыз айында Ратисбонда өткен сот отырысында Гебхард папалық лауазымды қабылдады, бірақ император елшілердің иелігінен тартып алынған барлық мүлікті қайтару шартымен. Император келіскен соң Гебхард Виктор II есімін алып, Римге келді, онда 13 сәуірде 1055 жылы Әулие Петр базиликасында дін қызметкерлері оны ресми түрде папа етіп сайлады және халық құттықтады; кардиналдар оны дереу таққа отырғызды. 1055 жылдың 27 мамырында Папа Виктор Флоренцияға оралды, онда император сарайында болды. 1055 жылдың 4 маусымында, Елуінші күн мерекесінде Виктор Флоренцияда императормен кездесіп, 120-ға жуық епископ қатысқан кеңес өткізді, ол Папа Лев IX-тың дін қызметкерлерінің некелерін, симонияны және шіркеу мүліктерінің жоғалуын айыптауын күшейтті. Ол 1055 жылдың қараша айына дейін Флоренцияда қалды. Генрих III Германияға оралғаннан кейін, ол Папа Викторға Италия үшін Императорлық викарийдің өкілеттіктерін және Тоскана герцогы Годфридің амбицияларын бақылау міндетін жүктеді. Папа dux et marchio атағын алды. Виктор 1055 жылы Каркассонның графинясы Эрмезиндедің тілегімен Барселона графы Рамон Беренгер I мен Альмодис де ла Маршті зина жасағаны үшін шіркеуден шеттетуге бұйырды. Оңтүстік Италияда Тейто және оның ұлдары Террамо епископына тиесілі қамалдар мен мүліктерге шабуыл жасап, иелігінен айырды. Папа Виктор өзінің графы Жерарды ашу-ызаны түзетуге жіберді, содан кейін 1056 жылдың шілде айының басында Террамоға сапар шекті. Ол Террамо епархиясындағы Ла Витице қамалында сот отырысын өткізді және епископты қалпына келтіруді, оның мүлігін қайтаруды қадағалады. Папа Виктор, іс жүргізуді тіркеген нотариусқа сәйкес, Sedis Apostolicae praesul Urbis Romae gratia Dei, Italiae egregius universali p. p. regimine successus, Marcam Firmanam et Ducatum Spoletinum ретінде әрекет етті. 1056 жылғы жазда папа тағы да император сарайына барып, императорға шағымдануды көздеді, себебі ол римдіктермен жаман қарым-қатынаста болды. Ол 1056 жылдың 5 қазанында Гарцтағы Бодфельдте қайтыс болған Генрих III-пен бірге болды. Генрих III-нің кішкентай ұлы Генрих IV-тің қамқоршысы және Генрих IV-тің анасы императрица Агнеске кеңесші ретінде Виктор зор билікке ие болды, оны империяның барлық аймақтарында бейбітшілікті сақтау және барондардың агрессиясына қарсы папалық билікті нығайту үшін пайдаланды. Кельн архиепискобы Анно II және басқа да жоғары лауазымды дін қызметкерлері мен императрица арасындағы бәсекелестік кезінде Виктор Агнес пен оның жақтастарын қолдады. Оның көптеген жақын ізбасарлары жоғары лауазымдарға көтерілді, мысалы, кейіннен Генрих императорының номиналды регенті болған Аугсбург епискобы Генрих II; бірнеше неміс ханзадаларына жоғары сот және шіркеу лауазымдары берілді. 1057 жылғы Ұлы оразаның басында Виктор мен оның әкімшілігі Римге сапар шекті. 1057 жылдың 18 сәуірінде Папа Виктор Латеран базиликасында жалпы кеңес өткізді. Папа Бенедикт IX (Теофилак) екіге бөлген Марси епархиясы қайтадан біріктірілді. Сол кеңесте Сиена епархиясы мен Ареццо епархиясы арасындағы шіркеу құзыретіне қатысты дау алғаш рет тыңдалды. Мамыр айында папа Тосканаға сапар шекті. Ол Флоренцияда герцог Годфримен сегіз күн болды. Годфридің жағдайы оның жауы император Генрих III өткен күзде қайтыс болғаннан кейін нығайды, ал папа өзінің канцлері Фридрих Лотарингиялықпен жақын қарым-қатынаста болудың артықшылықтарын көрді. Папа сапары кезінде Сиена мен Ареццо епископтары арасындағы сот ісі қайтадан жаңғырды, ал папа даулы аймаққа барып, қауым мүшелерімен және жергілікті аристократиямен сөйлесуге тырысты. Содан кейін ол Ареццо маңындағы С. Донато сарайында синод өткізді және даулы епархияны Ареццо епархиясына беру туралы бұйрық шығарды. 1057 жылдың 14 маусымында Папа Виктор өзінің канцлері Фридрих Лотарингиялықты Сан-Крисогононың кардинал-пресвитері лауазымына тағайындады. Кардинал Фредерик 23 шілдеде Ареццодағы синодқа қатысты, содан кейін 1057 жылдың 24 маусымында Папа Виктор оны Монтекассиноның отыз алтыншы аббаты етіп тағайындады.

Өлім

Виктор 1057 жылғы 28 шілдеде Ареццода қайтыс болды. Ол екі жыл, үш ай және 27 (немесе 28, немесе 13) күн таққа отырды. Оның өлімі Салиан әулеті мен папалықтың арасындағы жақын қарым-қатынастың аяқталуын білдірді. Виктордың жанындағы адамдар оның денесін Ейкштатт соборында жерлеуге ниеттенді. Бірақ қалаға жеткенше, оның денесі Равенна тұрғындарының бірі тобынан тартып алынып, Теодорих Ұлы жерленген Санта-Мария-Ротонда шіркеуіне қойылды. Ол неміс тегінен шыққан соңғы папа болды, 950 жыл өткен соң Папа Бенедикт XVI сайланғанға дейін.