Томас Веннер көтерілісі: Англия тарихындағы соңғы монархисттік бүлік
Thomas Venner
Томас Веннер – Англиядағы V монархиялықтар көтерілісінің соңғы басшысы. 1661 ж. Чарльз II билігіне қарсы бүлік ұйымдастырды, сәуірде ұсталды, қаңтарда өлім жазасын алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Веннер (өлген 19 қаңтар 1661) – шелек жасаушы және бүлікші, ол Бесінші монархия қозғалысының соңғы жетекшісі болды. Олар 1657 жылы Оливер Кромвельді құлатуға сәтсіз тырысты, содан кейін Лондон қаласында жаңадан қалпына келтірілген Карл II үкіметіне қарсы төңкеріс ұйымдастырды. Бұл оқиға "Веннердің көтерілісі" деп белгілі болды және 1661 жылдың 6 қаңтарынан бастап төрт күнге созылды, содан кейін патшалық билік көтерілісшілерді қолға түсірді. Көтерілісшілердің басшылары 19 қаңтар 1661 жылы өлім жазасына кесілді.
Thomas Venner (died 19 January 1661) was a cooper and rebel who became the last leader of the Fifth Monarchy Men, who tried unsuccessfully to overthrow Oliver Cromwell in 1657, and subsequently led a coup in London against the newly restored government of Charles II. This event, known as "Venner's Rising", lasted four days beginning on January 6, 1661, before the royal authorities captured the rebels. The rebel leadership suffered execution on 19 January 1661.
Өмірбаян
Веннер 1637 жылы Жаңа Англияға көшіп, 22 жыл тұрған соң Кромвельге қарсы күресу үшін қайтып келді. 1660 жылдың 19 қазанында Чарлинг-Кроста генерал Томас Харрисон аталғаннан кейін Бесінші монархистердің жетекшісі болды. Веннер Коулман көшесіндегі Суан аллеясындағы мейрамхананың үстіндегі жалға алынған бөлмеде бас қосатын, Жаңа үлгідегі армияның ветерандарын да қамтитын қауымға жетекшілік етті. 1661 жылдың 6 қаңтарында ол бірнеше адамын алып, Сент-Полдегі Джонсон деген кітап сатушыға, собор кілттерін талап ету үшін барды. Олар бас тартқан соң, бөлмеге кіріп, жолдан өтетіндерді тоқтатып, кім үшін екенін сұрады. Біреуі «Король Чарльз үшін» деп жауап берді, сол кезде олар оны жүрегіне оқтап жіберді. Оларды таратуға жіберілген бірнеше мушкетерлер жеңіліске ұшырады, ал лорд-мэр, генерал-майор сэр Ричард Браун басқаратын Лондонның жаттығу жасағы оларға шабуыл жасады, соның салдарынан олар Хайгейт маңындағы Кен Вудқа шегінді. 9 қаңтарда олар Вуд-стрит пен Треднидл-стритте қайтадан шабуыл жасап, Корольдің өмірлік гвардиясын (Джон Рассел басқаратын 1200 сарбаз) кері шегінуге мәжбүр етті. Олар түрмедегі тұтқындарды босату үшін Комптор түрмесін басып алуға тырысты, бірақ қатал шайқастан кейін одан бас тарды. Веннер Треднидл көшесінде үш адамды сүйреп өлтірген деген қауесет бар. Генерал Монктың полковник Кокс басқаратын әскері оларды Треднидл көшесіндегі «Хелмет» мейрамханасы мен Коулман көшесіндегі «Көк якорь» мейрамханасында соңғы тіректеріне дейін қуды. Корольшіл әскерлер саздан жасалған шатырларды мылтық салдағымен бұзып, жараланған қорғаушыларға оқ атып, төбеден кірді. Веннер он тоғыз рет жараланғаннан кейін тұтқындалды. Басқалары оққа ұшты. Ол Олд-Бейлиде сотталып, 1661 жылдың 19 қаңтарында асылып, сүйреліп, төрт бөлікке бөлінді. Тобиас Смолетт айтуынша, Веннер мен оның ізбасарлары «алданып қалса, оларды алдаған Ие болған» деп соңғы сәттеріне дейін мойндады.
Venner had moved to New England in 1637 and stayed for 22 years before returning to plot against Cromwell. He assumed leadership of the Fifth Monarchists after the execution of General Thomas Harrison at Charing Cross on 19 October 1660. Venner led a congregation, which included New Model Army veterans, that met in a rented room above a tavern in Swan's Alley off Coleman Street. On 6 January 1661 he led a number of his men – Samuel Pepys said they later turned out to be only 50, although it had been thought they were 500 at first – to a bookseller called Mr. Johnson at St. Paul's to demand the Cathedral keys. On being refused they broke in and accosted passers by asking who they were for. One answered "King Charles" and they shot him through the heart. Several musketeers sent to dislodge them were beaten back and a detachment from the London Trained Bands under the Lord Mayor, Major General Sir Richard Browne, attacked them and they retreated to Ken Wood near Highgate. On January 9 they attacked again at Wood Street and Threadneedle Street forcing the King's Life Guard of Foot (a force of 1200 men commanded by John Russell) to retreat. They then attempted to storm the Comptor Prison to liberate the inmates in order to join them but were repulsed by fierce fighting. Venner is said to have killed three men with a halberd in Threadneedle Street. A force of General Monck's men under Colonel Cox pursued them to their last stands in the Helmet Tavern on Threadneedle Street and the Blue Anchor on Coleman Street. Royalist troops broke through the clay roof tiles with musket butts and fired upon the wounded defenders, breaking in through the ceiling. Venner was captured after being wounded nineteen times. Others were shot out of hand. He was put on trial at the Old Bailey and hanged, drawn and quartered on 19 January 1661. According to Tobias Smollett, Venner and his followers "affirmed to the last that if they had been deceived, the Lord himself was their deceiver".
Отбасы
Веннердің ұлы, сонымен қатар Томас (1641 жылы туған), дағдарылға қатысушы, 1688 жылы Монмут кавалериясын басқарды. Оның немересі Елизавета мата сатушының ұлы Жон Поттерге үйленді, кейін Оксфорд епископы және Кентербери архиепискобы болды.
Venner's son, also Thomas (born 1641), a fellow rebel, led the Monmouth cavalry in 1688. His grand daughter Elizabeth married a linen draper's son, John Potter, later Bishop of Oxford and Archbishop of Canterbury.