Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1130-1143 жылдары. Папа Иннокентий II (Innocentius II; 24 қыркүйекте 1143 жылы қайтыс болды), туған аты – Грегорио Папарески, 14 ақпан 1130 жылдан өліміне дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Оның папа болып сайлануы даулы болды, ал билігінің алғашқы сегіз жылы Анаклетий II-нің жақтастарымен танылу үшін күреспен өтті. Ол Германия королі Лотар III-мен келісімге келді, ол оны Анаклетийге қарсы қолдады және оны Киелі Рим императоры етіп коронациялады. Иннокентий II Екінші Латеран соборына төрағалық етті.
Pope Innocent II (Innocentius II; died 24 September 1143), born Gregorio Papareschi, was head of the Catholic Church and ruler of the Papal States from 14 February 1130 to his death in 1143. His election as pope was controversial and the first eight years of his reign were marked by a struggle for recognition against the supporters of Anacletus II. He reached an understanding with King Lothair III of Germany who supported him against Anacletus and whom he crowned as Holy Roman emperor. Innocent went on to preside over the Second Lateran council.
Алғашқы жылдар
Грегорио Папарески римдік отбасынан шыққан, мүмкін Трастевере ауданынан. Бұрын Клуни монахы болған ол 1116 жылы Папа Паскаль II тарапынан Сант-Анджелоның кардинал-диаконы болып тағайындалды. Грегорио Папа Калликст II тарапынан түрлі маңызды және қиын миссияларға жіберілді, мысалы, Вормс конкордатын аяқтау үшін Вормсқа сапар, 1122 жылы Киелі Рим императоры Генрих V-пен бейбіт келісімге қол жеткізу, сондай-ақ 1123 жылы Франция королі Людовик VI-мен бейбітшілік орнату. 1124 жылы ол Папа Хонорий II-нің жақын кеңесшісіне айналды.
Папа болып сайлану
1130 жылы 13 ақпан күні кешке Папа Хонорий II қайтыс болды, және Грегорио Папаның канцлері Хаймерик басқаратын алты кардиналдан құралған комиссия тарапынан Папа Иннокентий II ретінде асығыс сайланды. Ол келесі күні, 14 ақпанда қасиеттілікке ие болды. Басқа кардиналдар Иннокентийдің канондық тәртіппен сайланбағанын мәлімдеді және Хаймериктің қолдаушылары Франгипанидің қарсыласы болған римдік Анаклетий II-ні таңдады. Анаклетийдің әртүрлі топтарынан құралған қолдаушылары Римді бақылауға жеткілікті күшті болды, ал Иннокентий солтүстікке қашуға мәжбүр болды.
Антипапаға қарсы күрес
Анаклето Римді бақылауда ұстады, сондықтан Иннокентий II Пизаға кемемен сапар шекті, содан кейін Генуя арқылы Францияға аттанды, онда Бернард Клерволықтың ықпалы дін қызметкерлері мен сарайдың оны жылы қабылдауына жағдай жасады. 1130 жылдың қазан айында Германия королі Лотар III және оның епископтары Вюрцбург синодында оны ресми мойындады. 1131 жылдың қаңтар айында ол Чартрда Англияның Генрих I-імен сәтті кездесу өткізді. 1132 жылдың тамызында Лотар III Анаклетоны антипапа ретінде қызметтен шеттету және Иннокентийді таж кигізу үшін Италияға жорық ұйымдастырды. Анаклето және оның жақтастары Әулие Петр базиликасын қауіпсіз бақылауда ұстағандықтан, таж кигізу рәсімі Латеран базиликасында (1133 жылдың 4 маусымында) өтті, бірақ жорық көтерілген мақсатқа жетпеді. Иннокентий II Лотарды император етіп бекітті, ал Матильда Тоскананың жерлерін папаға жылына 100 фунт күміс төленетін жылдық үлестің орнына берді. Лотар Римнен асығыс кеткен соң, Иннокентий Пизаға қашып кетті. 1135 жылдың мамыр айында Иннокентий Пиза кеңесін шақырды, онда жүзден астам дін қызметкері мен аббат қатысты. Иннокентий II кеңесте антипапа Анаклето II және оның жақтастарын анттан айырды. 1136 жылы Лотар III-нің екінші жорығы да нәтижелі болмады, ал бәсекелес папалар арасындағы ұзақ күрес тек 1138 жылдың 25 қаңтарында Анаклето II-нің қайтысымен аяқталды.
Екінші Латеран кеңесі
1139 жылы сәуірде өткен Екінші Латеран кеңесінде Сицилия патшасы Роже II, Иннокентий II-нің ең бейшара жауы, қауымнан шығарылды. 1139 жылы Папа Иннокентий II тұсында өткен Екінші Латеран кеңесінің 29-қағидасы христиандарға қарсы арбалет, сондай-ақ, сырға және садақтарды пайдалануға тыйым салды.
Мигнано келісім-шарты
1139 жылғы 22 шілдеде Галлуччода Роджер II-нің ұлы Роджер III Апулиялық мың шабандозбен папаның әскеріне шабуыл жасап, Иннокентийді тұтқынға алды. 1139 жылғы 25 шілдеде Иннокентий Мигнано шарты арқылы Роджердің патшалығы мен иеліктерін мойындауға мәжбүр болды.
Outremer-пен байланысы
1139 жылдың наурыз айында Иннокентий II өзінің паптық бұйрығында Темплиерлер ордені – сол кезде жиырма бір жылдық діни және әскери ұйым – болашақта тек Рим Папасына ғана жауап беруі керек екенін жариялады. Сол жылы ол Остиялық Альберикті Антиохияның латын патриархының қызметін тексеруге және Армян Католикосымен байланыс орнатуға жіберді. Антиохияда өткен латын синодына Армян Католикосы Григорий III де қатысты. Бұл армян-латын жоғары дәрежелі дін қызметкерлері арасындағы байланыстың символдық бастамасы болды, ал армян деректеріне сәйкес, Иннокентий Григорийге құрмет хатымен бірге таяқ пен паллиум жіберді. 1141 жылдың 25 қыркүйегінде ол Католикос Григорий III-ке тағы бір ұзақ хат жазып, Рим шіркеуімен ынтымақтасып, ғасыр соңында аяқталған айырылысты тоқтатуын сұрады.
Өлім
1143 жылдың 24 қыркүйегінде Инокентий II қайтыс болды, ал оның орнына Селестин II папа болды.
Мұра
1134 жылы Иннокентий өзінің туған інісі Грегорио Папарескиді кардинал қылып тағайындады. 1142 жылы ол өзінің бауырлысы Пьетро Папарескиді де кардинал етті. Тағы бір туған інісі, Синтио Капелл (1182 жылы қайтыс болды) да кардинал болды, ол Иннокентийдің қайтысынан кейін 1158 жылы кардиналдыққа көтерілді. Санта-Марияның ежелгі шіркеуін толыққанды қайта жаңартудан басқа, онда бұрынғы колоннадалардың ионикалық бас қаптары, Каракалла термалары мен басқа да римдік ескерткіштерден алынған көрнекті бөлшектер қолданылды. Иннокентийдің өмірінің қалған жылдары алғашқы жылдармен салыстырғанда саяси тұрақты нәтижелерден кем түсті. Латеран сарайында Лотардың Рим қаласының құқықтарын сақтауға берген анты бейнеленген сурет салынды. Иннокентийдің Римдегі ұзақ созылған шиқұластың салдарынан туған қиындықтарды жоюға жасаған тырысқандары, Франция патшасы Людовик VII-мен Бурж архиепископы лауазымына үміткерлік мәселесіндегі дау кезінде толығымен күшін жойды. Осы даудың барысында Франция патшалығына папалық үміткерді қолдау үшін тыйым салынды, сондай-ақ Тиволи қаласымен болған күреске араласты. Нәтижесінде Тиволиді жоюды қалаған римдік топтар Иннокентийге қарсы қару көтерді. 1143 жылы папа өлім төсегінде жатқанда, Рим коммунасы папалық билікке қарсы тұру мақсатымен келесі жылы Рим Сенатын қайта құру жөніндегі кеңестерді бастады. Папа император Адрианның саркофагы деп есептелетін порфир саркофагқа жерленді.