Кіріспе

Enfuvirtide (INN) химиялық қосылысы Fuzeon саудалық атауымен сатылады, ол ВИЧ-тың бірігуін тежейтін препарат, қақпақшалық терапияда ЖИТС/ВИЧ-ты емдеу үшін қолданылатын антиретровирустық препараттардың алғашқы класының өкілі.

Медициналық қолданыстар

Енфувиртид басқа антиретровирустық препараттармен бірге қолданылады, егер бұрынғы емдердің барлығы нәтиже бермеген жағдайда, ВИЧ-1 инфекциясын емдеу үшін.

Жағымсыз әсерлер

Энфувиридпен емдеуге байланысты жиі кездесетін (науқастардың ≥1% - ы) жағырарқы әсерлері: инъекция жасалған жердегі реакциялар (ауырсыну, терінің қатаюы, эритема, түйіндер, кисталар, қышу; дерлік барлық науқастарда, әсіресе емдеудің бірінші аптасында байқалады), шеттік нейропатия, ұйқысыздық, депрессия, жөтел, тыныс қиындығы, анорексия, буын ауруы, инфекциялар (бактериялық пневмонияны қоса алғанда) және/немесе эозинофилия. Әртүрлі гиперсезімталдық реакциялары сирек кездеседі (науқастардың 0,1–1% - ы), олардың белгілері: бөртпе, қызба, лоқсып құсу, ауыру, дікілдеу, қан қысымының төмендеуі, бауыр ферменттерінің (трансаминазалар) деңгейінің жоғарылауы; сондай-ақ, тыныс алудың нашарлауы, гломерулонефрит және/немесе анафилаксия сияқты ауыррақ реакциялар болуы мүмкін – қайта емдеу ұсынылмайды. Энфувирид формаль пептид рецепторы 1 (formyl peptide receptor 1) химотактикалық фактор рецепторын да белсендіреді, осылайша фагоциттерді және осы рецепторды таситын басқа жасушаларды белсендіреді (формаль пептид рецепторларына қараңыз). Бұл белсендірудің физиологиялық маңызы белгісіз.

Микробиология

Енфувиртид тек ВИЧ-1 вирусына қарсы белсенді деп есептеледі. ВИЧ-2 изоляттарына қарсы in vitro жағдайында төмен белсенділік көрсетілді. Клиникалық оқшауланған штаммдарда энфувиртидке сезімталдықтың өзгеруі байқалды, ал вирустық gp41-дегі 10 аминқышқылдық мотивтің мутациялануы нәтижесінде пайда болған резистенттілік анықталды. Бірақ, бастапқы резистенттілік әліге дейін байқалған жоқ.

Тарих

Энфувиртид Дьюк университетінде пайда болды, онда зерттеушілер Trimeris деп аталатын фармацевтикалық компания құрды. Trimeris 1996 жылы энфувиртидті әзірлеуді бастады және бастапқыда оны T 20 деп атады. 1999 жылы Trimeris Hoffmann La Roche компаниясымен серіктестікке келісіп, препаратты әзірлеуді аяқтады. 2003 жылдың 13 наурызында АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) оны ВИЧ-тың алғашқы фузия ингибиторы ретінде, антиретровирустық препараттардың жаңа класы ретінде бекітті. Бұл препаратты мақұлдауға негіз болған екі зерттеу, энфувиртид қосылған және қосылмаған антиретровирустық препараттардың оңтайландырылған схемаларының қандағы вирус жүктемесіне тигізетін әсерін салыстырды.