Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз флотының броненосецтік кемесі (дредноутқа дейінгі)
Pre dreadnought battleship of the United States Navy
USS Vermont (BB 20) – АҚШ Әскери-теңіз флотында 14-ші штаттың атымен аталатын екінші кеме. Ол бес кемеден тұратын топтың үшінші мүшесі болды. «Коннектикут» класындағы кемелер төрт зеңбірекпен қаруландырылған және Вермонттың ең жоғары жылдамдығы болды. Вермонт 1904 жылдың мамырында Fore River кеме жасаушылығында салынып, 1905 жылдың тамызында суға түсірілді. Кеме 1907 жылдың наурызында Атлантика флотының құрамына кірді. Қызметке түскеннен кейін көп ұзамай Вермонт 1908–1909 жылдары әлемді айналып келген «Ұлы Ақ Флотқа» қосылды. Ол 1909 жылы Нью-Йоркте өткен Халықаралық Хадсон-Фултон мерекесіне қатысып, 1910 және 1913 жылдары Еуропаға сапарлар жасады. Содан кейін кеме Мексика революциясы кезінде АҚШ-тың Веракрусты басып алуы сияқты Орталық Американың бірнеше елдеріндегі әрекеттерге қатысты, онда экипаждың екі мүшесі «Құрмет медалімен» марапатталды. 1917 жылдың сәуірінен 1918 жылдың қарашасына дейін АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде Вермонт машина бөлімінің қызметкерлерін оқытуға арналған кеме ретінде қызмет етті. 1918 жылдың қарашасынан 1919 жылдың маусымына дейін ол 1920 жылдың маусымында қызметтен босатылғанға дейін Еуропадан американдық әскерлерді қайтару үшін бірнеше сапар жасады. 1923 жылдың қарашасында Вашингтон теңіз келісімінің шарттарына сәйкес металл терісіне сатылды.
USS Vermont (BB 20), a , was the second ship of the United States Navy named after the 14th state. She was the third member of the class, which included five other ships. The Connecticut class ships were armed with a main battery of four guns and had a top speed of Vermont was laid down in May 1904 at the Fore River shipyard and launched in August 1905. The ship entered service with the Atlantic Fleet in March 1907. Shortly after she entered service, Vermont joined the Great White Fleet for its circumnavigation of the globe in 1908–1909. She took part in the international Hudson–Fulton Celebration in New York in 1909 and made trips to Europe in 1910 and 1913. Thereafter, the ship became involved in interventions in several Central American countries, including the United States occupation of Veracruz during the Mexican Revolution, where two of her crew earned the Medal of Honor. During the United States' participation in World War I from April 1917 to November 1918, Vermont served as a training ship for engine room personnel. From November 1918 to June 1919, she made a series of trips to return American soldiers from Europe before being decommissioned in June 1920. She was sold for scrap in November 1923 according to the terms of the Washington Naval Treaty.
Дизайн
The S-ке сәйкес келді, бірақ бұрынғы конструкциядағы ең маңызды кемшіліктерді түзетті, әсіресе бас қарулар мен бірқатар қосымша қарулардың бірінен-бірі үстіне орналасуы. Бұрынғы АҚШ конструкцияларының барлығында қолданылған қаруларды алмастырған, ауыррақ үшінші қару батареясы қолданылды. Жақсартуларға қарамастан, кемелер революциялық британдық линкор «Дредноут» пайда болғаннан кейін ескірді, ол «Коннектикут» класының көп бөлігінен бұрын құрылысын аяқтады. «Вермонт» кемесінің жалпы ұзындығы 139 метр (456.3 фут), ені 23 метр (76.9 фут) және сусымасы 7 метр (24.5 фут) болды. Ол жоба бойынша және толық жүктемеде дейін суырылды. Кеме екі білікке орнатылған үш кеңейімді бу машинасымен жабдықталған, бу 12 көмірмен жұмыс істейтін Babcock & Wilcox қазандықтары арқылы өндірілді және үш түтік арқылы шығарылды. Бұл қозғалту жүйесі ең жоғары жылдамдықты қамтамасыз етті. Алғашқы құрастырылғанда, кемеде ауыр әскери мачталар болған, бірақ олар 1909 жылы торлы мачталармен ауыстырылды. Оның экипажы 827 офицер мен матростан тұрды, бірақ бұл көрсеткіш 881-ге, кейін 896-ға дейін өсті. Кемеде бас қару ретінде екі екі қабатты мұнарада орналасқан төрт 12 дюймдік /45 Mark 5 зеңбірегі болды, біреуі алдыңғы, екіншісі артқы бөлікте. Екінші қару батареясы сегіз /45 зеңбірегі мен он екі /45 зеңбірегінен тұрды. 8 дюймдік зеңбіректер кеменің орта бөлігінде орналасқан төрт екі қабатты мұнарада орнатылды, ал 7 дюймдік зеңбіректер кеме корпусының казематтарына орналастырылды. Жақын қашықтықтағы торпедалық катерлерге қарсы қорғану үшін кеме корпусының қабырғалары бойында орналасқан жиірме /50 зеңбірегі және он екі 3 фунттық зеңбірек тасымалданды. Сонымен қатар, төрт 1 фунттық зеңбірек тасымалданды. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән болғандай, «Вермонт» кемесінде бортындағы су астында орналасқан төрт 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктер болды. «Вермонттың» бас бронелігі журналдар мен қозғалту машиналарын қорғайтын жерлерде қалыңдығы болды, ал қалған жерлерде қалыңдығы болды. Бас қару мұнараларының алдыңғы беттері қалыңдығы болды, ал оларды қолдайтын барбеттерде бронелігі болды. Екінші мұнаралардың алдыңғы бөлігі қалыңдығы болды. Бақылау мұнарасының қабырғалары қалыңдығы болды.
The followed the s, but corrected some of the most significant deficiencies in the earlier design, most notably the superposed arrangement of the main and some of the secondary guns. A heavier tertiary battery of guns replaced the guns that had been used on all previous US designs. Despite the improvements, the ships were rendered obsolescent by the revolutionary British battleship , completed before most of the members of the Connecticut class. Vermont was 456.3 feet (139 m) long overall and had a beam of 76.9 feet (23 m) and a draft of 24.5 feet (7 m). She displaced as designed and up to at full load. The ship was powered by two shaft triple expansion steam engines rated at , with steam provided by twelve coal fired Babcock & Wilcox boilers ducted into three funnels. The propulsion system generated a top speed of As built, she was fitted with heavy military masts, but these were quickly replaced by lattice masts in 1909. She had a crew of 827 officers and men, though this increased to 881 and later to 896. The ship was armed with a main battery of four 12 inch /45 Mark 5 guns in two twin gun turrets on the centerline, one forward and aft. The secondary battery consisted of eight /45 guns and twelve /45 guns. The 8 inch guns were mounted in four twin turrets amidships and the 7 inch guns were placed in casemates in the hull. For close range defense against torpedo boats, she carried twenty /50 guns mounted in casemates along the side of the hull and twelve 3 pounder guns. She also carried four 1 pounder guns. As was standard for capital ships of the period, Vermont carried four 21 inch (533 mm) torpedo tubes, submerged in her hull on the broadside. Vermonts main armored belt was thick over the magazines and the propulsion machinery spaces and elsewhere. The main battery gun turrets had thick faces, and the supporting barbettes had of armor plating. The secondary turrets had of frontal armor. The conning tower had thick sides.
Құрылыс және Ұлы ақ флоты
Вермонт кемесі үшін кеменің қадағы 1904 жылғы 21 мамырда Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River кеме жасаушылығында салынды. Аяқталған корпус 1905 жылғы 31 тамызда суға түсірілді, шашу рәсімін кеме аталған штаттың губернаторы Чарльз Дж. Беллдің қызы Дженни Белл атқарды. 1907 жылғы 4 наурызда Вермонт Бостон әскери-теңіз базасында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, алғашқы командирі капитан Уильям П. Поттер болды. Кеме Бостоннан Вирджиния штатының Хэмптон Роудс портына бағытталды. Содан кейін ол Атлантикалық флоттың 1-ші дивизиясына оқу-жаттығуларға қосылды. Вермонт 30 тамызда Хэмптон Роудстан Провинстаунға бет бұрды. 5 қыркүйекке дейін онда болды, екі күннен кейін қараша айына дейін жөндеуге Бостон әскери-теңіз базасына оралды. 30 қарашада кеме Бостоннан шығып, Ұлы Ақ Флоттың әлемдік саяхатына дайындық бастады. Ұлы Ақ Флоттың саяхаты американдық әскери күшті, әсіресе Жапонияға көрсету мақсатымен жоспарланды. 1905 жылы Ресей-Жапония соғысында Жапонияның жеңісінен кейін, әсіресе жапон иммиграциясына қатысты нәсілшілдік қарсылықтардан соң, АҚШ пен Жапония арасындағы шиеленіс күшейді. Екі елдегі баспасөз соғысқа шақыруды бастады, ал Рузвельт теңіз күшін көрсету арқылы жапондық агрессияны тоқтатуға үміттенді. Оның алғашқы екі аялдамасы Род-Айленд штатында болды; ол Ньюпортқа көшкенге дейін Брэдфордта көмір алды, онда ол жабдықтарды тиеді. Содан кейін толыққанды оқ-дәрі жинағын алу үшін Томпкинсвиллге (Нью-Йорк) бағытталды. Кеме 8 желтоқсанда Хэмптон Роудсқа жетіп, контр-адмирал Робли Д. Эванстың басқаруымен Ұлы Ақ Флотқа қосылды. Вермонт пен тағы он бес линкор 16 желтоқсанда саяхатын бастады. Флот оңтүстіске Кариб теңізіне, содан кейін Оңтүстік Америкаға жүзіп, Порт-оф-Испания, Рио-де-Жанейро, Пунта-Аренас және Вальпараисо қалаларында тоқтады. 1908 жылғы наурызда Мексикаға келгеннен кейін флот үш апта бойы оқ ату жаттығуларын өткізді. Содан кейін флот Тынық мұхитының жағалауымен Америкаға қарай сапарды жалғастырып, Сан-Франциско мен Сиэтлде тоқтады, содан кейін Тынық мұхиты арқылы Австралияға бет бұрды, жолда Гавайиде тоқтады. Оңтүстік Тынық мұхитындағы аялдамаларға Мельбурн, Сидней және Окленд кірді. Австралиядан шыққаннан кейін флот Филиппинге қарай солтүстікке бұрылып, Маниладан өтіп, Жапонияға бағытталды, онда Йокогамада қарсы алу рәсімі өтті. Қараша айында Филиппиндегі Субик шығанағында үш апталық жаттығулар өтті. Кемелер 6 желтоқсанда Сингапурдан өтіп, Үнді мұхитына кірді, Коломбода көмір алды, содан кейін Суэц каналына бағытталды және Египеттің Порт-Саид қаласында қайтадан көмірленді. Флот бірнеше Жерорта теңізі портына тоқтады, содан кейін ғибралтарға келді, онда британдық, ресейлік, француздық және голландтық әскери кемелері американдықтарды қарсы алды. Содан кейін кемелер Атлантиканы кесіп өтіп, 1909 жылғы 22 ақпанда Хэмптон Роудсқа оралды. Саяхат барысында капитан Поттер контр-адмиралға көтеріліп, 1-ші дивизияның командирі болды, ал Вермонттың командирі ретіне капитан Фрэнк Фрейди Флетчер тағайындалды.
The keel for Vermont was laid down on 21 May 1904 at the Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts. The completed hull was launched on 31 August 1905, with the christening performed by Jennie Bell, the daughter of Charles J. Bell, the governor of the ship's namesake state. On 4 March 1907, Vermont was commissioned into the US Navy at the Boston Navy Yard, with Captain William P. Potter as her first commanding officer. The ship then embarked on a shakedown cruise from Boston to Hampton Roads, Virginia. She then joined the 1st Division of the Atlantic Fleet for training exercises. Vermont left Hampton Roads on 30 August, bound for Provincetown. She stayed there until 5 September before returning to the Boston Navy Yard two days later for repairs that lasted until November. On 30 November, the ship left Boston to begin preparations to join the world cruise of the Great White Fleet. The cruise of the Great White Fleet was conceived as a way to demonstrate American military power, particularly to Japan. Tensions had begun to rise between the United States and Japan after the latter's victory in the Russo Japanese War in 1905, particularly over racist opposition to Japanese immigration to the United States. The press in both countries began to call for war, and Roosevelt hoped to use the demonstration of naval might to deter Japanese aggression. Her first two stops were in Rhode Island; she took on coal in Bradford before moving to Newport, where she loaded stores. She then steamed to Tompkinsville, New York, to receive her full stock of ammunition. The ship arrived in Hampton Roads on 8 December, where she joined the rest of the Great White Fleet, which was commanded by Rear Admiral Robley D. Evans. Vermont and fifteen other battleships began their voyage on 16 December. The fleet cruised south to the Caribbean and then to South America, making stops in Port of Spain, Rio de Janeiro, Punta Arenas, and Valparaíso, among other cities. After arriving in Mexico in March 1908, the fleet spent three weeks conducting gunnery practice. The fleet then resumed its voyage up the Pacific coast of the Americas, stopping in San Francisco and Seattle before crossing the Pacific to Australia, stopping in Hawaii on the way. Stops in the South Pacific included Melbourne, Sydney, and Auckland. After leaving Australia, the fleet turned north for the Philippines, stopping in Manila, before continuing on to Japan where a welcoming ceremony was held in Yokohama. Three weeks of exercises followed in Subic Bay in the Philippines in November. The ships passed Singapore on 6 December and entered the Indian Ocean; they coaled in Colombo before proceeding to the Suez Canal and coaling again at Port Said, Egypt. The fleet called in several Mediterranean ports before stopping in Gibraltar, where an international fleet of British, Russian, French, and Dutch warships greeted the Americans. The ships then crossed the Atlantic to return to Hampton Roads on 22 February 1909, having traveled There, they conducted a naval review for President Theodore Roosevelt. During the cruise, Captain Potter was promoted to rear admiral and advanced to the 1st Division commander; his place as Vermonts commander was taken by Captain Frank Friday Fletcher.
Бейбіт уақыттағы қызмет, 19091913
Вермонт Хэмптон-Роудста өткен рәсімдерден кейін жөндеу үшін Бостон әскери-теңіз базасына оралды; жұмыс 9 наурыздан 23 маусымға дейін жалғасты. Содан кейін ол Провинстаунға қайта қосылып, флотқа қосылды; 1-ші дивизия 4 шілде мерекесін тойлау үшін Бостонға сапар жасады. 7 шілдеден бастап Атлантика флоты 4 тамызға дейін кең ауқымды маневрлер жүргізді. Вермонт Вирджиния мүйісінде артиллериялық жаттығуларда қатысты. Жыл соңына дейін қосымша жаттығулар өтті, Гудзон-Фултон мерекесі мен Колумб күніне арналған Нью-Йорк және Коннектикут штатының Стамфорд қаласына жасаған сапарлар ғана үзіліс болды. Желтоқсанның соңында ол Нью-Йоркке оралды. Содан кейін Вермонт Кубаның Гуантанамо шығанағына қарай жүзіп, 1910 жылдың 12 қаңтарында жетті. Вирджиния мүйісінде артиллериялық жаттығуларға дейін екі айлық жаттығулар өтті. Кеме 29 сәуірде Бостонға оралды, жөндеу жұмыстары шілде айының ортасына дейін жалғасты. Қызметке оралғаннан кейін, ол Бостондағы теңіз жауынгерлерінің тобын қабылдап, 22-31 шілде аралығында Провинстаунға саяхат жасады. Содан кейін Вермонт Ньюпортқа, содан кейін 22 тамызда Хэмптон-Роудсқа барды, онда 25-27 қыркүйек аралығында нысанаға оқ ату жаттығулары өтті. Ол Атлантика флотының бірнеше кемелерімен бірге Филадельфия әскери-теңіз базасында шағын жөндеу жұмыстарын жасағаннан кейін Нью-Йоркке барды. Осы уақытқа дейін кеме 3-ші дивизияға ауыстырылды. 1 қарашада Вермонт және Атлантика флотының бірнеше кемелері Атлантиканы кесіп өтіп, Батыс Еуропаның бірнеше портына, соның ішінде 16 қарашадан 7 желтоқсанға дейін Грейвсенд пен Брестке барды. Кемелер 30 желтоқсанда Атлантиканы қайтадан кесіп, Куба суларына бет алды. 1911 жылдың 13 қаңтарынан 13 наурызына дейін Вермонт және қалған кемелер Куба маңында маневрлер жасады. Содан кейін Вирджиния мүйісінде және Чесапик шығанағында жаттығулар өтті. 8 сәуірде Хэмптон-Роудста қысқа тоқтады, онда нысанаға арналған материалдарды тасымалдады, бірақ сол күні Филадельфия әскери-теңіз базасында жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін кетті. 1911 жылдың ортасында Вермонт Мексика шығанағына оңтүстікке қарай жүзіп, алдымен Флорида штатының Пенсакола қаласында тоқтады. Содан кейін ол 7-12 маусым аралығында тоқтаған Техас штатының Галвестон қаласына қарай жүрді, келесі күні Пенсаколаға оралды. Кеме Атлантикаға оралып, Бар-Харборға (Мэн штаты) солтүстікке қарай жүзіп кетті. Ол 4 шілде мерекесін тойлауға қатысты, содан кейін тамыздың ортасына дейін Жаңа Англияда болды. Осы кезеңде ол Салемге (Массачусетс штаты) барып, Бостон әскери-теңіз базасында жөндеуден өтті. Кейін сол жылы ол артиллериялық тәжірибелер мен нысанаға оқ ату жаттығулары үшін Танжер шығанағына және Вирджиния мүйісіне оңтүстікке қарай көшті. 12 қыркүйектен 9 қазанға дейін Вермонт Норфолк әскери-теңіз базасында жөндеу жұмыстарын жүргізді, содан кейін ол Хэмптон-Роудсқа жүзіп, 24 қазан мен 2 қараша аралығында өткен теңіз парадына қатысу үшін Нью-Йоркке флотты алып барды. Парад аяқталғаннан кейін, ол 1-ші эскадрильяға маневрлерге қосылып, содан кейін Хэмптон-Роудсқа оралды. Вермонт 7-8 желтоқсанда Томпкинсвиллде тоқтады, содан кейін 8 желтоқсанда мерзімдік жөндеу үшін Нью-Йорк әскери-теңіз базасына барды. 1912 жылдың 2 қаңтарында ол Куба маңындағы жылдық маневрлерге Кариб теңізіне оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Ол 9 наурызға дейін Куба суларында болды, содан кейін Норфолк әскери-теңіз базасына қайтып оралды. Ол қазан айына дейін күрделі жөндеуден өтті. 8-і күні ол Нью-Йоркке жүзіп барып, екі күннен кейін келді. Сол жерде 10-15 қазан аралығында теңіз парады өтті, содан кейін желтоқсан айына дейін Вирджиния мүйісінде маневрлер мен артиллериялық жаттығулар өтті. 2 қарашада ол суға батқан кемені іздеуге қосылды, ал 13-15 желтоқсанда B 2 су асты кемесіне көмек көрсетті. 25 желтоқсанда Вермонт Норфолк әскери-теңіз базасында болды, содан кейін ол Куба суларында қысқы жаттығу кезеңіне кетті. Жолда ол Панама каналының кіреберісінде орналасқан Колон қаласында тоқтады. 1913 жылдың 19 қаңтарында Гуантанамоға келді және шамамен бір ай сол жерде болды.
Vermont returned to the Boston Navy Yard for repairs after the ceremonies at Hampton Roads concluded; the work lasted from 9 March to 23 June. She then rejoined the fleet off Provincetown; the 1st Division made a trip to Boston for the 4th of July celebration there. Starting on 7 July, the Atlantic Fleet conducted extensive maneuvers until 4 August. Vermont then took part in gunnery training off the Virginia Capes. Additional training exercises followed through the end of the year, interrupted only by visits to New York City and to Stamford, Connecticut, for the Hudson–Fulton Celebration and Columbus Day, respectively. In late December, she was back in New York City. Vermont then steamed south to Guantanamo Bay, Cuba, which she reached on 12 January 1910. Two months of exercises there followed before gunnery training off the Virginia Capes. The ship was back in Boston on 29 April for repairs that lasted until mid July. After returning to service, she took on a contingent of Naval Militia at Boston for a cruise to Provincetown from 22 to 31 July. Vermont then steamed to Newport before proceeding to Hampton Roads no 22 August where more target practice followed from 25 to 27 September. She and several other ships from the Atlantic Fleet then visited New York before some minor repairs were effected at the Philadelphia Navy Yard. By this time, the ship had been transferred to the 3rd Division. On 1 November, Vermont and several other ships of the Atlantic Fleet crossed the Atlantic for a visit of several western European ports, including Gravesend from 16 November to 7 December and Brest. The ships left Brest on 30 December to recross the Atlantic, bound for Cuban waters. From 13 January 1911 to 13 March, Vermont and the rest of the ships conducted maneuvers off Cuba. Further exercises followed off the Virginia Capes and in the Chesapeake Bay. A brief stop at Hampton Roads, where she carried target materials, followed on 8 April, though she left later that day for another period in the Philadelphia Navy Yard for repairs. In mid 1911, Vermont cruised south the Gulf of Mexico, stopping first in Pensacola, Florida. She then continued to Galveston, Texas, stopping there from 7 to 12 June, before returning to Pensacola the following day. The ship returned to the Atlantic and steamed north to Bar Harbor, Maine; she was present there for the 4th of July celebrations, after which the typical routine of training with the Atlantic Fleet off Provincetown and in Cape Cod Bay followed. She remained off New England through mid August. During this period, she visited Salem, Massachusetts, and underwent repairs at the Boston Navy Yard. Later in the year, she moved south to Tangier Sound and the Virginia Capes for gunnery experiments and target practice. From 12 September to 9 October, Vermont was in the Norfolk Navy Yard for repairs, after which she steamed to Hampton Roads before proceeding with the fleet to New York City for a Naval Review that lasted from 24 October to 2 November. After the conclusion of the review, she joined the 1st Squadron for maneuvers and then returned to Hampton Roads. Vermont stopped in Tompkinsville on 7–8 December before continuing to the New York Navy Yard later on the 8th for periodic maintenance. On 2 January 1912, she steamed south to the Caribbean for the annual maneuvers off Cuba. She remained in Cuban waters until 9 March, when she returned to the Norfolk Navy Yard. She underwent a major overhaul there that lasted until October. On the 8th, she steamed to New York City, arriving two days later. A Naval Review followed there from 10 to 15 October, followed by maneuvers and gunnery training off the Virginia Capes through December. On 2 November, she joined the search effort for the stranded steamer , and on 13–15 December she assisted the submarine B 2. Vermont was back in the Norfolk Navy Yard on 25 December, after which she departed for the normal winter training period in Cuban waters. While on the way, she stopped in Colón, Panama, at the entrance to the Panama Canal, which was nearing completion. She arrived in Guantanamo Bay on 19 January 1913 and remained in the area for nearly a month.
Орталық Америкадағы интервенциялар және Бірінші дүниежүзілік соғыс
12 ақпанда кеме Мексикаға аттанды, себебі ел Мексика революциясының қайнаған ортасында болды; Вермонтқа Веракрустағы американдық мүдделерді қорғау міндеті жүктелді. Ол 17 ақпанда портқа жетіп, 29 сәуірге дейін онда тұрды, содан кейін АҚШ-қа қайтты. 6 маусымда Аннаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясында мичмандарға арналған оқу круизіне кіріспес бұрын, ол Хэмптон-Роудста флотқа қосылды. Круиз аяқталғаннан кейін, кеме Блок-Айленд шығанағында жұмыс істеп, Ньюпортта тоқтады. Шілде айында Норфолкте кемені күрделі жөндеуге кірісті, жұмыс қазанға дейін жалғасты. Содан кейін Вирджиния мүйісінде артиллериялық жаттығуларға қатысты. 25 қазанда Вермонт екінші рет Еуропаға сапар жасады, бұл жолы француздық Жерорта теңізі суларына. Ол 8 қарашадан 1 желтоқсанға дейін Марсельде тоқтады, содан кейін Атлант мұхитын қайтадан кесіп өтті. Қайтып келе жатқанда, қатты дауыл кеменің бір пропеллерін зақымдады, сондықтан оны Норфолкке сүйреп әкелуге тура келді, онда 20 желтоқсанда жетті. Мұнда жөндеу жұмыстары жүргізілді, содан кейін қозғалтқыш жүйесін сынау үшін қысқа теңіз сынақтары өтті. Кеме қайта қызметке кіргеннен кейін, Вермонт экипажы Вирджиния мүйісіндегі әдеттегі көктемгі нысаналарға оқ ату жаттығуларын жүргізуге дайындық бастады, бірақ Мексикадағы жағдай нашарлағандықтан жаттығулар тоқтатылды. Вермонт 15 сәуірде Хэмптон-Роудстан Веракрусқа қарай жолға шықты. Ол «Нью-Гэмпшир», «Нью-Джерси» және «Оңтүстік Каролина» мен «Арканзас» дредноуттарына қосылды. Вермонт он екі офицер мен 308 теңізшіні десант күшіне жіберді, олар қалаға шабуыл жасап, диктатор Викториано Уэртаға жетіп бара жатқан қару-жарақ партиясын тоқтатуға тиіс болды. Вермонттан бір адам қаза тауып, екеуі «Құрмет медалімен» марапатталды: Вермонт контингентінің командирі лейтенант Джулиус К. Таунсенд және Екінші теңізші полкінің хирургі Кэри ДеВолл Лангхорн. Кеме қыркүйектің 21-інен қазанның 10-ына дейін Тампикого барудан басқа, қазан айына дейін Веракруста болды. 1914 жылдың соңында АҚШ-тың шығыс жағалауына оралғаннан кейін Вермонт әдеттегі оқу круиздерін және жаттығуларын қайта бастады. Кеме 1916 жылдың 1 қазанынан 21 қарашасына дейін уақытша резервке жіберілді, бірақ қызметке оралғаннан кейін Гаитиге жіберілген теңізшілердің экспедициялық күшін қолдады. Бұл міндет 1917 жылдың 29 қарашасынан 5 ақпанына дейін созылды, содан кейін Куба суларында жауынгерлік жаттығуларға қатысты. Вермонт 29 наурызда Норфолкке оралып, 4 сәуірде Филадельфияға техникалық қызмет көрсету үшін барды. Ол құрғақ докта болған кезде, АҚШ Германияға соғыс жариялап, Бірінші дүниежүзілік соғысқа кірді. 26 тамызда Вермонт күрделі жөндеуден өтті және Хэмптон-Роудста орналасқан машина бөліміндегі қызметкерлерді оқыту кемесі ретінде тағайындалды. 1918 жылдың 28 мамырында Чилидің АҚШ-тағы елшісінің мәйіті кемеге жеткізілді. АҚШ-тың Чилидегі елшісі Джозеф Хукер Ши 3 маусымда кемеге келді, ал Вермонт сол күні Норфолктан аттанды. Ол 10 маусымда Панама каналын кесіп өтіп, 24 маусымда Чилидің Тонгой қаласында қысқа уақыт тоқтады және үш күннен кейін Вальпараисоға жетті. Адмирал Уильям Б. Капертон мен Елші Ши Чили елшісінің мәйітін жағаға шығарды. Вермонт 2 шілдеде Вальпараисодан шығып, Перудегі Кальяода тоқтады. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол оқу кемесінің міндеттерін қайтадан бастады, ол соғыс аяқталғанға дейін жалғасты. 5 қарашада, Германиямен келісімге қол қойылғаннан кейін Еуропадағы соғыс аяқталғанға бір аптадан аз уақыт қалғанда, Вермонт әскер тасымалдауға арналған Филадельфия әскери-теңіз кемежайына жіберілді. Ол өзінің алғашқы тасымалдау миссиясын 1919 жылдың 9 қаңтарында бастады; ол француздық америкалық сарбаздарды қайтару үшін тағы үш сапар жасады, соңғысы 1919 жылдың 20 маусымында аяқталды. Осы сапарларда ол АҚШ-қа 5000-ға жуық адамды әкелді. 18 шілдеде ол Норфолктан соңғы рет шығып, АҚШ-тың батыс жағалауына бет алды. Ол Сан-Диего, Сан-Педро, Монтерей, Сан-Франциско және Калифорниядағы Лонг-Бич, сондай-ақ Орегондағы Астория қалаларын аралады. Оның соңғы мақсаты - Калифорния штатының Вальехо қаласындағы Маре аралы әскери-теңіз кемежайы болды. 1920 жылдың 30 маусымында ол қызметтен шығарылды және 17 шілдеде BB 20 болып қайта жіктелді. Ол 1923 жылдың 10 қарашасына дейін онда тұрды, сол кезде ол Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды. 30 қарашада ол металл тескілеуге сатылып, Вашингтон әскери-теңіз келісімінің шарттарына сәйкес бұзылды.
On 12 February, the ship departed for Mexico, as the country was in the midst of the Mexican Revolution; Vermont was tasked with protecting American interests in Veracruz. She arrived in the port on 17 February and remained there until 29 April, when she returned to the United States. She rejoined the fleet in Hampton Roads before beginning a training cruise for midshipmen at the US Naval Academy at Annapolis on 6 June. Following the conclusion of the cruise, she operated in Block Island Sound and stopped in Newport. Starting in July, the ship's normal overhaul at Norfolk began, with the work lasting until October. She then took part in gunnery training off the Virginia Capes. Vermont made a second trip to Europe on 25 October, this time to French Mediterranean waters. She stopped in Marseille from 8 November to 1 December and then recrossed the Atlantic. While on the voyage back, a severe storm damaged one of her propellers, which necessitated a tow back to Norfolk, where she arrived on 20 December. Repairs were effected there, which were followed by a short period of sea trials to test the propulsion system. After their ship returned to service, Vermonts crew began preparations to perform the normal spring target practice off the Virginia Capes, but the exercises were cancelled when the situation in Mexico worsened. Vermont steamed out of Hampton Roads on 15 April, bound for Veracruz. There, she joined her sister New Hampshire, the pre dreadnought New Jersey, and the dreadnoughts South Carolina and Arkansas. Vermont contributed twelve officers and 308 men to a landing force that occupied the city to prevent an arms shipment—aboard the steamship —from reaching the dictator Victoriano Huerta. One man from Vermont was killed and two earned the Medal of Honor: Lieutenant Julius C. Townsend, the commander of Vermonts contingent, and Surgeon Cary DeVall Langhorne, the regimental surgeon of the Second Seaman Regiment. The ship remained in Veracruz through October, apart from a visit to Tampico from 21 September to 10 October. After returning to the east coast of the United States in late 1914, Vermont resumed her normal routine of training cruises and exercises. The ship was temporarily placed in reserve from 1 October to 21 November 1916, though after returning to service she supported a Marine expeditionary force sent to Haiti. This duty lasted from 29 November to 5 February 1917, after which she took part in battle training in Cuban waters. Vermont arrived back in Norfolk on 29 March before proceeding to Philadelphia for maintenance on 4 April. While she was in dry dock, the United States entered World War I by declaring war on Germany. Vermonts overhaul was completed on 26 August, and she was assigned as a training ship for engine room personnel, based at Hampton Roads. On 28 May 1918, the remains of the Chilean ambassador to the United States were brought aboard the ship. The US ambassador to Chile, Joseph Hooker Shea, came aboard the ship on 3 June, and Vermont departed Norfolk that day. She transited the Panama Canal on 10 June, stopped briefly in Tongoy, Chile, on the 24th, and arrived in Valparaiso three days later. Admiral William B. Caperton and Ambassador Shea escorted the Chilean ambassadors remains ashore. Vermont left Valparaiso on 2 July, stopping in Callao, Peru, on the way back to the Panama Canal. After returning to the United States, she resumed her training ship duties, which lasted almost to the end of the war. On 5 November, less than a week before the Armistice with Germany ended the fighting in Europe, Vermont was sent to the Philadelphia Navy Yard for conversion into a troop transport. She began her first transport mission on 9 January 1919; she made another three trips to return American soldiers from France, with the last concluding on 20 June 1919. In the course of these voyages, she carried some 5,000 men back to the United States. On 18 July, she steamed out of Norfolk for the last time, bound for the west coast of the United States. She visited San Diego, San Pedro, Monterey, San Francisco, and Long Beach in California, and Astoria, Oregon. Her final destination was the Mare Island Navy Yard at Vallejo, California, where she arrived on 18 September. She was decommissioned there on 30 June 1920 and reclassified as BB 20 on 17 July. She remained there until 10 November 1923, when she was struck from the Naval Vessel Registry. On 30 November, she was sold for scrap and broken up under the terms of the Washington Naval Treaty.