Кіріспе
Жобаларды басқаруға арналған компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету – жобаларды жоспарлауға, ұйымдастыруға және ресурстарды басқаруға көмектесетін компьютерлік бағдарламалар. Бағдарламалық қамтамасыз етудің күрделілігіне қарай, ол бағалау және жоспарлау, кесте жасау, шығындарды бақылау, бюджетті басқару, ресурстарды бөлу, ынтымақтастық бағдарламалық қамтамасыз ету, байланыс, шешім қабылдау, сапаны басқару, уақытты басқару және құжаттама немесе әкімшілік жүйелерін басқара алады. Көптеген дербес компьютерлік және интернет-браузерлік жобаларды басқару бағдарламалық қамтамасыз етуі мен келісімшарттарды басқару бағдарламалық қамтамасыз етуі өнімдері мен қызметтері қолжетімді.
Project management software are computer programs that help plan, organize, and manage resources. Depending on the sophistication of the software, it can manage estimation and planning, scheduling, cost control, budget management, resource allocation, collaboration software, communication, decision making, quality management, time management and documentation or administration systems. Numerous PC and browser based project management software and contract management software products and services are available.
Алдыңғылар
Жобаларды басқару бағдарламалық құралдарын дамыту үшін алғашқы тарихи маңызды жыл 1896 жыл болды, ол Гармонограмманың енгізілуімен белгіленді. Польша экономисі Карол Адамьецки тапсырмалардың орындалуын қозғалмалы кестеде көрсетуге тырысты және қазіргідей жобаларды басқару бағдарламалық құралдарының негізін салды. 1912 жылы Генри Гант Гармонограмманы одан да жетілдірілген Гант кестесімен алмастырды, бұл 1931 жылдың басында Гувер бөгеті үшін кемелерді жобалау міндеттерін бөліп көрсетуге арналған кестелеу диаграммасы еді. Бүгінгі Гант кестелері өте көптеп бастапқы нұсқаларымен ұқсас және көптеген жобаларды басқару жүйелерінің құрамына кіреді.
"Жобаны басқару" термині мен жаңғыртылған әдістердің пайда болуы
Жобалық басқару термині 1954 жылы АҚШ Әуе күштерінің генералы Бернард Адольф Шривер оны әскери мақсаттар үшін енгізгенге дейін қолданылмаған. Келесі жылдары жобалық басқару бизнес әлемінде маңызға ие болды – бұл үрдіс Америка инженерлер қауымдастығы AACE (1956) және Ранг пен Дюпонның 1957 жылдан бері жобаның ұзақтығын есептеу үшін қолданылатын Критикалық жол әдісімен байланысты. Бұл тенденция 1958 жылы Бағдарламаны бағалауды қайта қарау әдісінің (PERT) пайда болуымен де байланысты. PERT жобаны бақылауды жетілдірді, пайдаланушыларға тапсырмаларды бір уақытта бақылауға, олардың сапасын бағалауға және әрқайсысын орындауға қажетті уақытты анықтауға мүмкіндік берді. Гант диаграммалары және CPM сияқты, PERT те әскери мақсаттар үшін ойлап табылды, бұл жолы АҚШ-тың Polaris зымырандық су асты кемелері бағдарламасы үшін. 1965 жылы жобалық басқару технологиясында жаңа жетістік болды. АҚШ Қорғаныс министрлігі жұмыс бөлінісі құрылымын (WBS) ұсынды, ол жобаларды тіпті кішірек көрінетін бөліктерге бөліп, оларды иерархиялық ағаш түрінде ұйымдастырады. WBS Уинстон Ройстің 1970 жылғы «Водопад әдісіне» (Waterfall Method) ұқсас идея берді, онда басқару кезеңдері бұрынғы тапсырмалар аяқталмастан жаңа тапсырманы бастауға рұқсат етілмейтіндей етіп ұйымдастырылады. 1965-1969 жылдар аралығында жобалық басқарудың екі жетекші қауымдастығы құрылды: Еуропадағы Халықаралық жобалық басқару қауымдастығы (IPMA) және…
Жобаларды басқарудың алғашқы өнімдері мен бірлестіктері
1965-1969 жылдар аралығында жобаны басқарудың екі жетекші қауымдастығы құрылды: Еуропадағы Халықаралық жобаны басқару қауымдастығы (IPMA) және жобаны басқару мамандарын даярлап, сертификаттар беретін Жобаны басқару институты (PMI). Кәсіпорындардың технологияға негізделген және қағазсыз әдістерге көшуімен жобаны басқарудың алғашқы жүйелері пайда бола бастады. Oracle және Artemis 1977 жылы, ал Scitor Corporation 1979 жылы өздерінің жоба менеджерлерін іске қосты. Келесі онжылдықтарда көптеген жетістіктерге қол жеткізілді. 1986 жылы Карнеги Меллон университетінің Бағдарламалық жасақтама инженериясы институты процестерді жылдам жетілдіруге бағытталған, бес деңгейлі жобалық басқару әдісін енгізді. 1988 жылы пайдаланушылар процестердің көлемін және құнын кестеге қосатын, пайда болған құнды басқарумен танысты. Бұл үрдіс PRINCE2 (1996) арқылы жалғасты, ол процестердің санын жетіге дейін арттырды, нәтижесінде әзірлеушілер күрделі жобаларды басқаруға арналған өнімдерді жобалауды қарастырды. 2001 жылы олар Agile жобаны басқару тұжырымдамасын қабылдады және бейімделуші жоспарлауға және өзгерістерге икемді жауап беруге баса назар аударды. 2006 жылы пайдаланушылар жобаны басқарудағы жалпы шығындарды басқаруды іске қосты, бұл шығындарды бақылауға және төмендетуге көмектесетін құрал болды.
Ақпарат беру
Жобаны жоспарлау бағдарламалық қамтамасыз ету әртүрлі адамдарға немесе мүдделі тараптарға ақпарат ұсынуы күтіледі және жобаны (жобаларды) аяқтау үшін қажетті еңбек деңгейін өлшеу және негіздеу үшін қолданылуы мүмкін. Типикалық талаптар мыналарды қамтиды:
Тапсырмаларды орындауға кеткен уақыт туралы жалпы мәліметтер. Жобаға қауіптер туындаса ерте ескерту. Демалысты жоспарлау үшін жұмыс жүктемесі туралы ақпарат. Дәйектемелер. Жобалардың қалай дамығаны туралы тарихи мәліметтер, әсіресе нақты және жоспарланған көрсеткіштердің арақатынасы. Бар ресурстарды ең тиімді пайдалану. Құнның сақталуы. Әрбір команда мүшесімен және клиентпен ынтымақтастық. Серіктестермен және клиенттермен дереу байланыс.
Overview information on how long tasks will take to complete. Early warning of any risks to the project. Information on workload, for planning holidays. Evidence. Historical information on how projects have progressed, and in particular, how actual and planned performance are related. Optimum utilization of available resources. Cost maintenance. Collaboration with each teammate and customer. Instant communication with collaborators and customers.
Бірлескен
Бірлескен жүйе бірнеше пайдаланушыға жоспардың әртүрлі бөлімдерін бір уақытта өңдеуге мүмкіндік береді; мысалы, олар жеке жауапты болатын аймақтарды жаңарту арқылы, осы есептемелер жалпы жоспарға енгізіледі. Веб-құралдар, оның ішінде экстранеттер, көбінесе осы санатқа жатады, бірақ олардың бір кемшілігі бар – оларды тек пайдаланушыда тікелей интернетке қол жеткізілімі болғанда ғана қолдануға болады. Бұл кемшілікті жою үшін, кейбір бағдарламалық құралдар клиент-сервер архитектурасын қолдана отырып, пайдаланушының жеке компьютерінде жұмыс істейтін және пайдаланушылар жүйелі түрде желіге қосылғанда жоба мен міндеттер туралы ақпаратты орталық сервер арқылы жобалық топтың басқа мүшелеріне жібереді. Кейбір құралдар топ мүшелеріне желіде болмағанда өздерінің кестелерін (және басқаларының кестелерін тек қарау үшін) алып, олармен жұмыс істеуге мүмкіндік береді. Дерекқорға қайта қосылғанда, барлық өзгерістер басқа кестелермен синхрондалады.
Көрнекілік
Жобаларды басқарудағы жиі кездесетін мәселе – жобаның үлкен көлемдегі, үздіріліссіз өзгеретін деректерін көру және түсінудегі қиындық. Осыны шешу үшін кейбір жоба басқару бағдарламалық құралдары ақпаратты визуализациялауды пайдаланады, бұл пайдаланушыларға деректерін оңай табуға, талдауға және өзгертуге көмектеседі. Ақпаратты артық жүктемеу үшін, көбінесе "алдымен жалпы көрініс, содан кейін жақындату және сүзу, қажет болғанда толық мәліметтер" принципі қолданылады.