Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1404-1406 жылдары. Папа Иннокентий VII (Innocentius VII; 1339 – 6 қараша 1406), шын аты Козимо де Мильорати, 17 қазан 1404 жылдан қайтыс болғанға дейін, қараша 1406 жылға дейін Католик шіркеуінің басшысы болды. Ол Батыс айырылысы (1378–1417) кезеңінде папа болды және Авиньондық талапкер Бенедикт XIII оған қарсы болды. Жақсы ниеттері болғанына қарамастан, Римдегі жағдайдың тұрақсыздығы мен Бенедикт XIII және Неаполь королі Ладиславтың адалдығына сенімсіздігі салдарынан ол айырылысты аяқтауға көп еңбек етпеді.
Pope Innocent VII (Innocentius VII; ; 1339 – 6 November 1406), born Cosimo de' Migliorati, was head of the Catholic Church from 17 October 1404 to his death, in November 1406. He was pope during the period of the Western Schism (1378–1417), and was opposed by the Avignon claimant Benedict XIII. Despite good intentions, he did little to end the schism, owing to the troubled state of affairs in Rome, and his distrust of the sincerity of Benedict XIII, and King Ladislaus of Naples.
Ерте өмір
Козимо де Мильйорати Абруццидегі қарапайым Сулмона отбасында дүниеге келді. Ол азаматтық және канондық құқық бойынша білімімен көзге түсті, оны Перуджа мен Падуада біраз уақыт оқытты. Оның ұстазы Джованни да Легнано оны Римде қолдады, онда папа Урбан VI (1378–89) оны Курияға қабылдап, он жылға Англияға папалық жинаушы ретінде жіберді, 1386 жылы сол қаладағы келіспеушілік кезінде Болонья епископы, ал 1387 жылы Равенна архиепископы етіп тағайындады. Папа Бонифаций IX оны Сан-Кроче ин Джересалемме кардинал-қасиетшісі етіп бекітті (1389) және 1390 жылы Ломбардия мен Тосканаға легат ретінде жіберді. Бонифаций IX қайтыс болғанда, Римде Авиньондағы қарсылас папа Бенедикт XIII-нің өкілдері болды. Рим кардиналдары осы өкілдерден, егер кардиналдар сайлау өткізбесе, олардың басшысы отставкаға кететін бе деп сұрады. Оларға Бенедикт XIII ешқашан отставкаға кетпейтіні туралы тікелей айтылды (әрине, ол ешқашан кетпеді), сондықтан кардиналдар сайлауға көшті. Бірақ бұрын, олардың әрқайсысы ешқандай шара қолданбастан, қажет болған жағдайда, жарыққа тоқтайтын тиараны тастауға дайын екендігіне салтанатты түрде ант берді.
Папалық
Миглиорати 1404 жылғы 17 қазанда сегіз кардиналдың бірауыздан сайлап алған және Инокентий VII есімін қабылдады. Оның сайлануы туралы жаңалық Римде Гибеллиндер партиясының жалпы көтерілісіне әкеп соқты, бірақ Неаполь патшасы Ладиславтың көмегімен тәртіп сақталды. Ладислав көтерілісті басуға көмектесу үшін әскер тобымен Римге асығып келді. Осы қызметі үшін патша Иннокентий VII-ден түрлі жеңілдіктер алды, соның ішінде Ладиславтың Неапольге деген талабына қол сұғылмауы туралы уәде берілді. Иннокентий 1405 жылғы сәуірде оны Тодидің ректоры етіп тағайындады. Иннокентий VII Рим университетін қайта жаңартуды жоспарлаған, бірақ оның қазасы осы ойларға нүкте қойды.