Папа Иннокентий X (1644-1655): биография, правление и дипломатическая деятельность. Узнайте о жизни Джованни Баттиста Памфили и его роли в Католической Церкви.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1644–1655 жылдары.
Head of the Catholic Church from 1644 to 1655
Папа Иннокентий X (Innocentius X; 6 мамыр 1574 – 7 қаңтар 1655), туған Giovanni Battista Pamphilj (немесе Pamphili), 15 қыркүйек 1644 жылдан өліміне дейін, қаңтар 1655 жылға дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Римде, Умбриядағы Губбио қаласынан шыққан және Папа Иннокентий IX-тың понтификаты кезінде Римге келген отбасыда дүниеге келген Памфили заңгер мамандығын меңгерді және Колледжо Романоны бітірді. Ол әдеттегі әкімшілік жолмен өтіп, өзінің ағасы Гироламо Памфилиден кейін Рота аудиторы қызметін атқарды және осыған ұқсас, Сант-Эузебионың кардинал діни қызметкері лауазымына ие болды. Папа болғанға дейін Памфили Неаполь, Франция және Испания елдеріне Папаның дипломаты ретінде жіберілді. 15 қыркүйек 1644 жылы Памфили француз және испандық фракциялар арасындағы бәсекелестікке толы даулы папалық конклавтан кейін Папа Иннокентий X ретінде Папа Урбан VIII-нің (1623–1644) орнын басты. Иннокентий X – осы дәуірдегі саяси тұрғыдан ең білгір понтификтердің бірі, ол Киелі Тақтың дүниелік билігін едәуір арттырды. Оның қатысқан маңызды саяси оқиғаларына Англия азаматтық соғысы, француз шіркеу қызметкерлерімен қаржылық алаяқтық мәселелері бойынша жанжалдар және Бірінші Кастро соғысына байланысты Парма герцогтығымен болған қақтығыстар кірді. Теология саласында Иннокентий X янсенизмнің сенімдерін айыптаған папалық бұйрық шығарды.
Pope Innocent X (Innocentius X; ; 6 May 1574 – 7 January 1655), born Giovanni Battista Pamphilj (or Pamphili), was head of the Catholic Church and ruler of the Papal States from 15 September 1644 to his death, in January 1655. Born in Rome of a family from Gubbio in Umbria who had come to Rome during the pontificate of Pope Innocent IX, Pamphili was trained as a lawyer and graduated from the Collegio Romano. He followed a conventional cursus honorum, following his uncle Girolamo Pamphili as auditor of the Rota, and like him, attaining the position of cardinal priest of Sant'Eusebio. Before becoming pope, Pamphili served as a papal diplomat to Naples, France, and Spain. Pamphili succeeded Pope Urban VIII (1623–44) on 15 September 1644 as Pope Innocent X, after a contentious papal conclave that featured a rivalry between French and Spanish factions. Innocent X was one of the most politically shrewd pontiffs of the era, greatly increasing the temporal power of the Holy See. Major political events in which he was involved included the English Civil War, conflicts with French church officials over financial fraud issues, and hostilities with the Duchy of Parma related to the First War of Castro. In theology, Innocent X issued a papal bull condemning the beliefs of Jansenism.
Ерте өмір
Джованни Баттиста Памфили 1574 жылғы 5 мамырда Римде, римдік Памфили әулетінің Камилло Памфилидің ұлы ретінде дүниеге келді. Бұл әулет бастапқыда Губбио қаласынан шыққан және тікелей Папа Александр VI-ның ұрпағы болды. 1594 жылы Рим колледжін бітіріп, католик шіркеуінің дәрежелерімен өтудің дәстүрлі жолын таңдады. 1601 жылы консисториялық заңгер болып қызмет етсе, 1604 жылы өзінің ағасы, кардинал Гироламо Памфилидің орнына Рим Ротасының аудиторы, шіркеулік апелляциялық трибуналға тағайындалды. Ол сонымен қатар қасиетті апостолдық пенитенциарийдің канонисті болды, бұл екінші трибунал еді. 1623 жылы Папа Григорий XV оны Неаполь Корольдігі сарайына апостолдық нунций (діни дипломат) ретінде жіберді. 1625 жылы Папа Урбан VIII оны өзінің туысы Франческо Барбериниге, оны нунций ретінде аккредиттеген, алдымен Францияға, содан кейін Испанияға бірге ертіп жіберді. 1626 жылдың қаңтар айында Памфили Антиохияның титулды латын патриархы болып тағайындалды. Еңбегі үшін сыйлық ретінде 1626 жылдың мамыр айында Джованни Баттиста Испания патшасы Филипп IV сарайына нунций болып тағайындалды. Бұл лауазым 1644 жылғы папалық конклав кезінде үлкен пайдасын тигізген испандармен өмір бойы байланысқа түсуіне әкелді. 1627 жылы кардинал дәрежесіне ие болды, ал 1629 жылы бұл жарияланды.
Giovanni Battista Pamphili was born in Rome on 5 May 1574, the son of Camillo Pamphili, of the Roman Pamphili family. The family, originally from Gubbio, was directly descended from Pope Alexander VI. In 1594 he graduated from the Roman College and followed a conventional path through the ranks of the Catholic Church. He served as a consistorial lawyer in 1601, and in 1604 succeeded his uncle, Cardinal Girolamo Pamphili, as auditor of the Roman Rota, the ecclesiastical appellate tribunal. He was also a canonist of the Sacred Apostolic Penitentiary, a second tribunal. In 1623 Pope Gregory XV sent him as apostolic nuncio (ecclesiastical diplomat) to the court of the Kingdom of Naples. In 1625 Pope Urban VIII sent him to accompany his nephew, Francesco Barberini, whom he had accredited as nuncio, first to France and then Spain. In January 1626, Pamphili was appointed titular Latin Patriarch of Antioch. In reward for his labors, in May 1626 Giovanni Battista was made nuncio to the court of Philip IV of Spain. The position led to a lifelong association with the Spaniards which was of great use during the papal conclave of 1644. He was created Cardinal in pectore in 1627 and published in 1629.
Сайлау
1644 жылы Папа VIII Урбанның ізбасарын сайлау үшін өткен конклав ұзақ және шиеленісті болды, ол 9 тамыздан 15 қыркүйекке дейін жалғасты. VIII Урбанның туыстары бастаған үлкен француздық топ, француз саясатын басқарған кардинал Мазариннің жауы болғандықтан, испандық кандидатқа қарсылық көрсетті. Олар өз кандидаттарын (Джулио Чезаре Сакчетти) ұсынды, бірақ оған жеткілікті қолдау жинамады және Испанияға легат ретінде қызмет атқарғаніне қарамастан, кардинал Памфилиді қабылдауға келісті. Француздық вето құқығын қолданып, Мазарин тым кеш келді, сайлау аяқталды.
The 1644 conclave for the election of a successor to Pope Urban VIII was long and contentious, lasting from 9 August to 15 September. A large French faction led by Urban VIII's nephews objected to the Spanish candidate, as an enemy of Cardinal Mazarin, who guided French policy. They put up their own candidate (Giulio Cesare Sacchetti) but could not establish enough support for him and agreed to Cardinal Pamphili as an acceptable compromise, though he had served as legate to Spain. Mazarin, bearing the French veto of Pamphili, arrived too late, and the election was accomplished.
Франциямен қарым-қатынастар
Памфили өзінің атын Иннокентий X деп таңдады. Патшалыққа келгеннен кейін көп ұзамай ол Барберини отбасына қарсы мемлекеттік қаражатты жымқыру үшін заңдық шара қолданды. Франческо Барберини, Антонио Барберини және Таддео Барберини ағайындылары Парижге қашып кетті, онда олар кардинал Мазариннен күшті қолдау тапты. Иннокентий X олардың мүлкін тәркіледі және 1646 жылдың 19 ақпанында паптық бұйрық шығарды, онда папаның тікелей рұқсатысыз алты айға Папалық штаттан кетуге рұқсат етілген барлық кардиналдар өздерінің игіліктерінен және соңында кардиналдығынан айырылатыны жарияланды. Париж Парламенті бұл паптық бұйрықты Францияда күшсіз деп жариялады, бірақ Иннокентий X Мазарин Италияға әскер жіберуге дайындалғанға дейін мойын бұрмады. Осыдан кейін Францияға қатысты паптық саясат көбірек бейімделіп, кейінірек Таддео Барберинидің ұлы Маффео Барберини, Иннокентий X-тің немересі Олимпия Джустинианиге үйленгенде Барберинилер қайта оңалды. 1653 жылы Иннокентий X, Cum occasione паптық бұйрығымен Янсениус Августиністің бес тұжырымын еретикалық және лютерандыққа жақын деп айыптады. Бұл Формулярлық дауға, Блез Паскальдың Lettres Provinciales атты еңбегін жазуына және соңында Порт-Рояль Янсенистік монастырының қиратылуына және оның қауымдастығының таратылуына әкелді.
Pamphili chose to be called Innocent X. Soon after his accession he initiated legal action against the Barberini family for misappropriation of public funds. The brothers Francesco Barberini, Antonio Barberini and Taddeo Barberini fled to Paris, where they found a powerful protector in Cardinal Mazarin. Innocent X confiscated their property, and on 19 February 1646, issued a papal bull decreeing that all cardinals who might leave the Papal States for six months without express papal permission would be deprived of their benefices and eventually of their cardinalate itself. The French Parlement of Paris declared the papal ordinance void in France, but Innocent X did not yield until Mazarin prepared to send troops to Italy. Henceforth the papal policy towards France became more friendly, and somewhat later the Barberini were rehabilitated when the son of Taddeo Barberini, Maffeo Barberini, married Olimpia Giustiniani, a niece of Innocent X. In 1653, Innocent X, with the Cum occasione papal bull, condemned five propositions of Jansenius's Augustinus, as heretical and close to Lutheranism. This led to the formulary controversy, Blaise Pascal's writing of the Lettres Provinciales, and finally to the razing of the Jansenist convent of Port Royal and the subsequent dissolving of its community.
Пармамен қарым-қатынастар
Рим папасы Урбан VIII-нің өлімі, оның Парма герцогы Одоардо Фарнезеге қарсы бастаған бірінші Кастро соғысының нәтижесіне қатты ренжігенінен жылдамдаған деп есептеледі. 1649 жылы папалық пен Парма герцогтігі арасындағы жағдай қайтадан шиеленісіп, Папа Иннокентий X-ке адал күштер 1649 жылдың 2 қыркүйегінде Кастро қаласын қиратты. Вестфалия бейбіт шартына қарсылық білдіріліп, тәркіленген жерлер мен мүліктерге бола болашақтағы талаптарды сақтау үшін бұл оқиға 1648 жылға дейін кері жылжытылды. Алайда, Еуропалық державалар бұл наразылықты ескермеді.
The death of Pope Urban VIII is said to have been hastened by his chagrin at the result of the First War of Castro, a war he had undertaken against Odoardo Farnese, Duke of Parma. Hostilities between the papacy and the Duchy of Parma resumed in 1649, and forces loyal to Pope Innocent X destroyed the city of Castro on 2 September 1649. against the Peace of Westphalia, and backdated it to 1648 in order to preserve potential claims for confiscated land and property. The protests were ignored by the European powers.
Британдық азаматтық соғыстар
Ирландтық Конфедерациялық соғыстар (1641-53) кезінде (Британдық Азамат соғыстарының ирландтық бөлігі), Иннокентий X Мазариннің және Англия королевасы, содан кейін Франциядағы анасы Генриетта Марияның қарсылығына қарамастан, тәуелсіз Конфедерациялық Ирландияны күшті қолдады. Папа Римский Фермо архиепископы Джованни Баттиста Ринуччиниді Ирландияға арнайы нунций ретінде жіберді. Ол Килкенниге 20 000 фунт оқ-дәрі және көптеген ақшамен қару-жарақ жеткізді. Ринуччини Конфедерация мүшелерін Англия Азамат соғысында I Карл мен роялистермен одақтасудан қайтарғысы келді және оларды католик басқарудағы тәуелсіз Ирландия құруға ынталандыруды үміттенеді. Килкенниде Ринуччиниді зор құрметпен қарсы алды, ол латынша жариялаған мәлімдемесінде миссиясының мақсаты корольді қолдау екенін, бірақ ең бастысы – Ирландияның католик халқын ауыр жазалардан құтқару, католик дінін ашық түрде өркендетуді қамтамасыз ету және шіркеулер мен шіркеу мүлкін қайта жаңарту екенін айтты. Соңында Оливер Кромвель Ирландияны парламентшілер тарапына қайтарды, ал Ринуччини 1649 жылы, нәтижесіз өткен төрт жылдан кейін Римге оралды.
During the Irish Confederate Wars (1641–53) (the Irish component of the British Civil Wars), Innocent X strongly supported the independent Confederate Ireland, over the objections of Mazarin and the English Queen and then queen mother, Henrietta Maria, exiled in Paris. The pope sent Giovanni Battista Rinuccini, archbishop of Fermo, as a special nuncio to Ireland. He arrived at Kilkenny with a large quantity of arms including 20,000 pounds of gunpowder, and a very large sum of money. Rinuccini hoped he could discourage the Confederates from allying with Charles I and the Royalists in the English Civil War and instead encourage them towards the foundation of an independent Catholic ruled Ireland. At Kilkenny, Rinuccini was received with great honours, asserting in his Latin declaration that the object of his mission was to sustain the king but, above all, to rescue from pains and penalties the Catholic people of Ireland in securing the free and public exercise of the Catholic religion, and the restoration of the churches and church property. In the end, Oliver Cromwell restored Ireland to the Parliamentarian side and Rinuccini returned to Rome in 1649, after four fruitless years.
Басқа қызмет түрлері
Рим папасы Урбан VIII кезінде болашақ Иннокентий X кардиналдар алқасының ішіндегі папаның ең маңызды қарсыласы болды. 1635 жылы Германияда Папалық билік тікелей қатысқан Отыз жылдық соғыстың қызу шағында кардинал Антонио Гвидо Рениге Иблисті таптап тұрған Архангел Михаилдың суретін салуды тапсырды. Иблистің сыртқы келбеті Иннокентий X-ке ұқсас болды. Бұл батыл саяси туынды әлі күнге дейін Римдегі Капуцин монахтарының Санта-Мария-делла-Кончеционе-дей-Капучини (Santa Maria della Concezione dei Cappuccini) шіркеуінің қосалқы капелласында ілінеді. Сурет туралы айтылатын аңыз бойынша, әсем және жоғары деңгейде өмір сүрген суретші Гвидо Рени кардинал Памфили таратып жатыр деген қаңқуларға ашуланыпты. Бірнеше жыл өткен соң Памфили папалық таққа отырғанда, Барберини әулетінің басқа мүшелері парақорлық айыбымен Францияға қашып кетті. Осыған қарамастан, капуциндер өздерінің капелладағы алтарьдық суретін сақтап қалды. Иннокентий Санто-Томас-де-Нуэстра-Сеньора-дель-Сантисимо-Росарио (Colegio de Santo Tomás de Nuestra Señora del Santísimo Rosario) колледжін университет деңгейіне көтеруге жауапты болды. Қазір Манила қаласындағы Санто-Томас университеті Азиядағы ең көне университет болып табылады. 1650 жылы Иннокентий X мерейтойлық шараны өткізді. Ол Римді инкрустацияланған едендермен және Санкт-Петер шіркеуіндегі барельефтермен сән берді, Римдегі Памфили бекінісі саналатын Навона алаңында Джан Лоренцо Бернинидің Фонтана-деи-Куаттро-Фьюми (Fontana dei Quattro Fiumi) фонтанының құрылысын жүргізді және Кампидолиодағы Палаццо Нуово (Palazzo Nuovo) құрылысын тапсырды. Иннокентий X-тің суреті де Диего Веласкестің Палаццо Дорианың (Doria Pamphilj Gallery) отбасылық галереясында сақталған әйгілі туындысы. Бұл портрет 20 ғасырдың суретшісі Фрэнсис Бэконның «Қайғылы Папа» картиналарына шабыт берді, олардың ең танымалдарының бірі – Бэконның Веласкестің Папа Иннокентий X портретінен жасаған этюді. Иннокентий X өмірінің соңғы жылдары тітіркенішті мінезді болған. 1654 жылдың наурыз айында Иннокентий X сегіз жыл бойы жеке дәрігері болған Габриэль да Фонсеканы, Фонсека Папаны қан алған шаштаразды қорғағаннан кейін, кенеттен қызметтен босатып жіберді. Фонсека екі он жылдан астам уақыт бойы Памфили әулетіне қызмет еткенін және Папа оны тек дәрігер ғана емес, сонымен қатар жеке кеңесшісі ретінде де қарастырғанын мәлімдеді.
During the papacy of Pope Urban VIII, the future Innocent X was the pope's most significant rival among the College of Cardinals. Antonio Barberini, Urban VIII's brother, was a cardinal who had begun his career with the Capuchin brothers. About 1635, at the height of the Thirty Years' War in Germany, in which the papacy was intricately involved, Cardinal Antonio commissioned Guido Reni's painting of the Archangel Michael, trampling Satan, who bears the recognizable features of Innocent X. This bold political artwork still hangs in a side chapel of the Capuchin friars' Church of the Conception (Santa Maria della Concezione dei Cappuccini) in Rome. A legend related to the painting is that the dashing and high living artist, Guido Reni, had been insulted by rumours he thought were circulated by Cardinal Pamphili. When, a few years later, Pamphili was raised to the papacy, other Barberini relatives fled to France on embezzlement accusations. Despite this, the Capuchins held fast to their chapel altarpiece. Innocent was responsible for raising the Colegio de Santo Tomás de Nuestra Señora del Santísimo Rosario into the rank of a university. It is now the University of Santo Tomás in Manila, the oldest existing in Asia. In 1650, Innocent X celebrated a Jubilee. He embellished Rome with inlaid floors and bas relief in Saint Peter's, erected Gian Lorenzo Bernini's Fontana dei Quattro Fiumi in Piazza Navona, the Pamphili stronghold in Rome, and ordered the construction of Palazzo Nuovo at the Campidoglio. Innocent X is also the subject of Portrait of Innocent X, a famous painting by Diego Velázquez housed in the family gallery of Palazzo Doria (Doria Pamphilj Gallery). This portrait inspired the "Screaming Pope" paintings by 20th century painter Francis Bacon, the most famous of which is Bacon's Study after Velázquez's Portrait of Pope Innocent X. Innocent X has been described as irritable in his later years. In March 1654, Innocent X suddenly expelled his personal physician of eight years, Gabriel da Fonseca, after Fonseca defended a barber who had bled the Pope. Fonseca claims he had been in service to the Pamphili family for over two decades, and that the Pope had regarded him not only as his physician but also as a private advisor.
Олимпия Майдальчини
Олимпия Майдальхини Иннокентий X-тің қайтыс болған бауырына үйленген еді және оның тағайындау және саясат мәселелерінде оған тигізген ықпалы оның сүйіктісі екендігіне күдік тудырды. Бұл жағдай 1880 жылғы «Британ энциклопедиясының» 9-шы басылымында былай сипатталған:
Olimpia Maidalchini was married to Innocent X's late brother, and was believed to be his mistress because of her influence over him in matters of promotion and politics. This state of affairs was alluded to in the Encyclopædia Britannica 9th edition (1880):
«Оның билік кезінде Майдальхини, қайтыс болған бауырының әйелі, оған өте зор ықпал етті, бұл үлкен абыройсыздықтарға әкелді, бірақ оны растайтын нақты дәлел табылмады. Оның ашкөздігі оның кеңесшісі ретінде патшалыққа зұлымдық пен кір сату атмосферасын сыйлады, бұл жағдай оның жеке өзінде болмаған жақсы қасиеттері мен реформалық ұмтылыстарына қарамастан орын алды». Неміс тарихшысы Леопольд фон Ранке оның Иннокентий X-тің сүйіктісі емес екеніне қорытынды жасады.
"Throughout his reign the influence exercised over him by Maidalchini, his deceased brother's wife, was very great, and such as to give rise to gross scandal, for which, however, there appears to have been no adequate ground The avarice of his female counsellor gave to his reign a tone of oppression and sordid greed which probably it would not otherwise have shown, for personally he was not without noble and reforming impulses." German historian Leopold von Ranke concluded that she was not Innocent X's lover.
Өлім және мұра
Өмірінің соңғы жылдары Иннокентий X подаградан зардап шекті, бұл оған қатты ауырсыну туғызып, оның қозғалысын күрт шектеді. Сексен жастағы папаның денсаулығы 1654 жылдың тамызында нашарлай бастады. 26 желтоқсан күні кешке оның жағдайы осыншалықты нашарлағандықтан, отбасы шақырылды. 27 желтоқсанда ол өзінің жүрегін қамқор туысы, туысқан қызы және олардың балаларына бұйырды, содан кейін кардиналдар Флавио Чиги мен Децио Аццолиномен қысқаша кездесті. Сол түні ол сәл демалды, бірақ жағдайы жақсармады. 28 желтоқсанда Иннокентий X соңғы қасиетті рәсімдерді қабылдады және кардиналдармен қоштасуға ниеттенгенін білдірді. Папаның қайтыс болары күтілуде болғандықтан, көптеген кардиналдар келесі конклавқа дейін Римге жиналды. Оның жанында 39 адам болды. 1655 жылдың 1 қаңтарында папаның төсегінде әйін жасалды, ал 6 қаңтарда Иннокентий X соңғы рет Виатикумды қабылдады. Папаның 6 қаңтар 1655 жылы түнде қайтыс болғанына соңғы он екі күн ішінде куә болған Мемлекеттік хатшы Чиги, Киелі сарай префекті епископ Скотти және Сакристан Монсеньор Алтини, сондай-ақ, түрлі қызметшілер қатысты. Иннокентийдің қабірі 1652 жылы Римдегі Палаццо Памфили отбасы сарайының жанында салынған Сант-Агнес шіркеуінде орналасқан. Иннокентий X-тің орнын Еуропаға көбірек мектептер салуға уәде берген Папа Александр VII иеленді.
In his later years, Innocent X suffered from gout, causing him intense pain and severely restricting his movements. The eighty year old pontiff's health began to decline in August 1654. By the evening of 26 December his condition had deteriorated to the extent that the family was summoned. On 27 December, he blessed his nephew, niece, and their children, and then had a brief meeting with Cardinals Flavio Chigi and Decio Azzolino. That night he had a little rest, though his condition did not improve. On 28 December, Innocent X received the Last rites and expressed his desire to take leave of the cardinals. In anticipation of the Pope's expected death many of the cardinals had already gathered in Rome in advance of a subsequent conclave. Thirty nine gathered at his bedside at the Quirinal Palace. On 1 January 1655, Mass was celebrated at the pope's bedside, and the same was done on 6 January, when Innocent X also received the Viaticum for the last time. Secretary of State Chigi, who had been in attendance during the last twelve days, Prefect of the Sacred Palace Bishop Scotti, and Sacristan Monsignor Altini, as well as, various attendants were present when the Pope died on the night of 6 January 1655. Innocent's tomb is located in the Church of Sant'Agnese in Agone which he had built in 1652 adjacent to the family palace, the Palazzo Pamphili, in Rome. Innocent X was succeeded by Pope Alexander VII who had promised Innocent X that he would build more schools in Europe.