Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
824-827 жылдар аралығында Католик шіркеуінің басшысы
Head of the Catholic Church from 824 to 827
Папа Евгений II (Евгений II; 827 жылдың 27 тамызында қайтыс болды) 824 жылдың 6 маусымынан өліміне дейін Рим епископы және Папа мемлекетінің билеушісі болды. Римде туған ол, дін қызметкерлері мен халық Зинзиннге қолдау көрсеткеніне қарамастан, ақсүйектердің шешімімен Паскаль I-нің орнын басатын папа болып сайланды. Осы кезде Каролинг франктарының папа сайлауға әсері толыққанды орнады. Папа Евгений 826 жылы Римде симонияны айыптау және білімі жетілмеген дін қызметкерлерін қызметтен шеттету үшін кеңес өткізді. Соборларда және басқа да орындарда қасиетті және әлемдік әдебиеттерді оқыту үшін мектептер ашуға қаулы қабылданды. Оның Византиялық иконаларға қарсы күрестегі дауға қатысуы көбінесе маңызды болған жоқ.
Pope Eugene II (Eugenius II; died 27 August 827) was the bishop of Rome and ruler of the Papal States from 6 June 824 to his death. A native of Rome, he was chosen by nobles to succeed Paschal I as pope despite the clergy and the people favoring Zinzinnus. The influence of the Carolingian Franks on the selection of popes was then firmly established. Pope Eugene convened a council at Rome in 826 to condemn simony and suspend untrained clergy. It was decreed that schools were to be established at cathedral churches and other places to give instruction in sacred and secular literature. His involvement in the Byzantine Iconoclasm controversy was largely inconsequential.
Ерте мансап
Liber Pontificalis-тің бұрынғы басылымдарында Евгений Боэмундтың ұлы деп көрсетілген, бірақ жаңағы, дәлірек басылымдарда оның әкесінің аты аталмайды. Ол Авентин төбесіндегі Киелі Сабина шіркеуінің бас діни қызметкері болғанда, лауазымының міндеттерін өте жақсы орындаған делінеді. Евгенийдің өмірбаянын жазған автор оны қарапайым және кішіпейіл, білімді әрі шешен, келбетті және жомарт, бейбітшілікті жақсы көретін, тек Құдайға ұнамды нәрсені жасау туралы ойлайтын адам деп сипаттайды.
In earlier editions of the Liber Pontificalis Eugene is said to have been the son of Boemund, but in the more recent and more accurate editions, his father's name is not given. While he was archpriest of St Sabina on the Aventine, and was said to have fulfilled most conscientiously the duties of his position. Eugene is described by his biographer as simple and humble, learned and eloquent, handsome and generous, a lover of peace, and wholly occupied with the thought of doing what was pleasing to God.
Кiру
Евгений 824 жылғы 6 маусымда Паскаль I қайтыс болғаннан кейін папа болып сайланды. Паскаль Рим ақсүйектерінің күшінің тез өсіп келе жатқанын тоқтатуға тырысты, олар өздерінің беделін нығайту үшін франктардан қолдау сұрады. Паскаль қайтыс болғаннан кейін, бұл ақсүйектер оның орнына өз кандидаттерін қоюға бар күштерін жұмсады. Діни қызметкерлер Паскальдың саясатын жалғастыруға бейім Зинзиннусты ұсынды. 769 жылғы Степан III басқарған Рим соборы ақсүйектердің папа сайлауына қатысуға құқығы жоқ екенін жариялағанмен, ақсүйектер Евгенийдің сайлануын қамтамасыз етуге қол жеткізді. Евгенийдің кандидатурасын аббат Вала қолдады, ол сол кезде Римде болып, қазіргі император Луи Иса және оның ізашары Карл Ұлының кеңесшісі қызметін атқарды. Евгений II-нің сайлануы франктар үшін үлкен жеңіс болды, және олар өз жағдайларын жақсартуды көздеді. Император Луи Иса Франктердің ықпалын күшейту үшін өзінің ұлы Лотар I-ді Римге жіберді. Алдыңғы билік кезінде қуылған және Францияға қашқан римдік ақсүйектер қайта шақырылып, оларға мүліктері қайтарылды. 824 жылы папа мен император арасында Рим конституциясы келісілді, ол Рим қаласында императорлық биліктің талаптарын күшейтті, бірақ сонымен қатар ақсүйектердің күшін шектеді. Бұл конституцияда папа сайлауы франк императорының мақұлдауынан өткен соң ғана папаның сайлануы мүмкін екендігі туралы ереже болды. Сондай-ақ, папаның немесе императордың арнайы қорғауындағы адамдарға тиіспеу керектігі және папа қайтыс болғаннан кейін шіркеу мүлкін тонауға болмайтындығы жарияланды. Евгений II-нің және император Луидің есімдері бар монеталар сақталған. Папа болған Евгений өзінің ежелгі шіркеуін, қасиетті Сабинаны, өзінің атын көрсететін мозаикалармен және металл бұйымдармен әшекейледі, олар 16 ғасырға дейін сақталған.
Eugene was elected pope on 6 June 824, after the death of Paschal I. Paschal had attempted to curb the rapidly increasing power of the Roman nobility, who had turned for support to the Franks to strengthen their positions against him. When Paschal died, these nobles made strenuous efforts to replace him with a candidate of their own. The clergy put forward Zinzinnus, a candidate likely to continue the policy of Paschal. Even though the Roman Council of 769 under Stephen III had decreed that the nobles had no right to a real share in a papal election, the nobles were successful in securing the consecration of Eugene. Eugene's candidacy was endorsed by Abbot Walla, who was then in Rome and served as a councilor to both the current emperor, Louis the Pious, and his predecessor, Charlemagne. The election of Eugene II was a triumph for the Franks, and they subsequently resolved to improve their position. Emperor Louis the Pious accordingly sent his son Lothair I to Rome to strengthen the Frankish influence. The Roman nobles who had been banished during the preceding reign and fled to France were recalled, and their property was restored to them. A Constitutio Romana was then agreed upon between the pope and the emperor in 824 which advanced the imperial pretensions in the city of Rome, but also checked the power of the nobles. This constitution included the statute that no pope should be consecrated until his election had the approval of the Frankish emperor. It decreed that those who were under the special protection of the pope or emperor were to be inviolable, and that church property not be plundered after the death of a pope. Coins of Eugene II are extant bearing his name and that of Emperor Louis. As pope, Eugene beautified his ancient church of St. Sabina with mosaics and metalwork bearing his name that were still intact as late as the 16th century.