Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хориоретинит – көздің хориоиді (көздің жұқа, пигменттелген тамырлы қабығы) және торлық қабығының қабынуы. Бұл артқы увеиттің бір түрі. Осы қабаттардың қабынуы көру қабілетіне қауіп тудыруы мүмкін. Егер тек хориоид қабынса, ал торлық қабық қабынбаса, бұл жағдай хориоидит деп аталады. Офтальмологтың мақсаты – осы потенциалды соқырлыққа әкелетін жағдайларды емдеу арқылы қабынуды жою және емделушіге емнің зиянын азайту.
Chorioretinitis is an inflammation of the choroid (thin pigmented vascular coat of the eye) and retina of the eye. It is a form of posterior uveitis. Inflammation of these layers can lead to vision threatening complications. If only the choroid is inflamed, not the retina, the condition is termed choroiditis. The ophthalmologist's goal in treating these potentially blinding conditions is to eliminate the inflammation and minimize the potential risk of therapy to the patient.
Симптомдары
Симптомдарға суда қалқып жүзген қара дақтардың пайда болуы, көрудің нашарлауы, көздің ауыруы немесе қызаруы, жарыққа сезімталдық, немесе көп мөлшерде жас шығу жатуы мүмкін.
Symptoms may include the presence of floating black spots, blurred vision, pain or redness in the eye, sensitivity to light, or excessive tearing.
Себептер
Хориоретинит көбінесе токсоплазмоз және цитомегаловирус инфекцияларынан туындайды (көбінесе иммуножеткіліксіздігі бар адамдарда, мысалы, ВИЧ/ЖИТС жұқтырған немесе иммуносупрессанттар қабылдап жүргендерде). Трансплацентарлық берілу арқылы туа біткен токсоплазмоз гидроцефалия және мидың кальцификациясымен қатар хориоретинит сияқты салдарларға да алып келуі мүмкін. Хориоретиниттің басқа да ықтимал себептері – сифилис, саркоидоз, туберкулез, Бехчет ауруы, онхоцеркоз немесе Батыс Нил вирусы. Хориоретинит болжамды көз гистоплазмоз синдромында (POHS) да кездесуі мүмкін; атауына қарамастан, POHS-тің Гистоплазмамен байланысы күмәнді.
Chorioretinitis is often caused by toxoplasmosis and cytomegalovirus infections (mostly seen in immunodeficient subjects such as people with HIV/AIDS or on immunosuppressant drugs). Congenital toxoplasmosis via transplacental transmission can also lead to sequelae such as chorioretinitis along with hydrocephalus and cerebral calcifications. Other possible causes of chorioretinitis are syphilis, sarcoidosis, tuberculosis, Behçet's disease, onchocerciasis, or West Nile virus. Chorioretinitis may also occur in presumed ocular histoplasmosis syndrome (POHS); despite its name, the relationship of POHS to Histoplasma is controversial.
Диагностика
Жалпы, хориоретиниттің диагностикасы белсенді хориоретина қабынуын тікелей қарау арқылы және/немесе офтальмологиялық тексеру кезінде көзге ұсынылатын денедегі (vitreous humor) лейкоциттерді анықтау арқылы қойылады.
In general, the diagnosis of chorioretinitis is based on direct examination of active chorioretinal inflammation and/or by detection of leukocytes in the vitreous humor on ophthalmic examination.
Емдеу
Хориоретинит көбінесе кортикостероидтар мен антибиотиктердің үйлесімімен емделеді. Дегенмен, егер ВИЧ сияқты жатқандағы себеп болса, нақты емдеу де қолданылуы мүмкін. 2012 жылғы Кохрейн шолуы онкоцеркали көз ауруы бар пациенттерде ивермектин хориоретинальды зақымдануларды азайтуға көмектесуі мүмкін екенін көрсететін әлсіз деректерді анықтады. Бұл тұжырымды қолдау үшін тағы зерттеулер қажет.
Chorioretinitis is usually treated with a combination of corticosteroids and antibiotics. However, if there is an underlying cause such as HIV, specific therapy can be started as well. A 2012 Cochrane Review found weak evidence suggesting that ivermectin could result in reduced chorioretinal lesions in patients with onchocercal eye disease. More research is needed to support this finding.