Кіріспе
1714-1901 жылдар аралығында, Ганновер әулетінің билік құрған кезеңінде Ұлыбритания пеннінің кішкентай қолданылған күміс монетадан қазіргі британдықтар танитын қола монетаға айналуы орын алды. Барлық монеталардың бет жағында монархтың суреті бейнеленген; мыс пен қола монеталардың сырт жағында Ұлыбританияның әйелдік бейнесі – Британия суреттелген. 18 ғасырдың көп бөлігінде пенни айналымда сирек кездесетін кішкентай күміс монета болды және ол негізінен Маунди ақшасы немесе басқа да корольдік қайырымдылыққа арналған. 1787 жылдан бастап, жақсы ақшаның үнемі жетіспеуі жекелеген талонның кең таралуына әкелді, оның ішінде бір пенниге бағаланған үлкен мыс монеталар да болды. 1797 жылы өнеркәсіпші Мэтью Болтон Бирмингемдегі Сохо монета соғу орталығында ресми монеталар шығаруға келісімшарт жасады; ол келесі он жылда миллиондаған монета соқты. Содан кейін, монеталар қайтадан айналымға 1825 жылы ғана шығарылды, ал мыс пенни 1860 жылға дейін шығарыла берді. 1850-ші жылдардың соңында мыс монеталардың жағдайы қанағаттандырмас деп танылды, олардың ішінде Болтонның заманынан қалған, тозығы жеткен үлкен монеталар әлі де айналымда болды. Олар 1860 жылдан бастап жеңіл қола монеталармен ауыстырылды; королева Викторияның шашының түрінен аталған "Бун пенни" 1894 жылға дейін шығарылды. Викторияның билігінің соңғы жылдары "Жабық бас" немесе "Ескі бас" монеталары шығарылды, олар 1895 жылдан бастап 1901 жылы оның қайтыс болуына дейін соғылды.
The penny of Great Britain and the United Kingdom from 1714 to 1901, the period in which the House of Hanover reigned, saw the transformation of the penny from a little used small silver coin to the bronze piece recognisable to modern day Britons. All bear the portrait of the monarch on the obverse; copper and bronze pennies have a depiction of Britannia, the female personification of Britain, on the reverse. During most of the 18th century, the penny was a small silver coin rarely seen in circulation, and that was principally struck to be used for Maundy money or other royal charity. Beginning in 1787, the chronic shortage of good money resulted in the wide circulation of private tokens, including large coppers valued at one penny. In 1797 industrialist Matthew Boulton gained a contract to produce official pennies at his Soho Mint in Birmingham; he struck millions of pennies over the next decade. After that, it was not until 1825 that pennies were struck again for circulation, and the copper penny continued to be issued until 1860. By the late 1850s, the state of the copper coinage was deemed unsatisfactory, with quantities of worn oversized pieces, some dating from Boulton's day, still circulating. They were replaced by lighter bronze coins beginning in 1860; the "Bun penny", named for the hairstyle of Queen Victoria on it, was issued from then until 1894. The final years of Victoria's reign saw the "Veiled head" or "Old head" pennies, which were coined from 1895 until her death in 1901.
Күміс пенни (18 ғасыр)
1714 жылы I Георг таққа отырған кезде ағылшын пеннисі шамамен мың жылдан бері күмістен соғылып келген еді. Ұлыбританиядағы Ганновер әулеті Исаак Ньютонның Монетахана шебері болған кезінде басталды. Ньютон 1702 жылы мыс пенни шығаруды қарастырған, бірақ ешқандай шара қолданылмады. Осы кезде күміс Корольдік монетаханаға басқа заттардың кенін өндірудің қосалқы өнімі ретінде ғана түскен, ал 1723 жылы «South Sea Company» компаниясының қыңырлығы күміс сынықтарын Лондон мұнарасындағы монетаханаға көптеп жіберуге мәжбүр еткен. Дегенмен, жалпы алғанда жіберілген күміс мөлшері өте аз болғандықтан, Ньютонның орнын басушысы Джон Кондуитт 1730 жылы 1701 жылдың желтоқсанынан бері «монетаханаға күміс күштеп әкелінгеннен басқа әкелінген жоқ» деп жазды. I Георгтың билігінің алғашқы жылдарында аз ғана күміс пеннилер соғылды; олар және күміс екі пенни кішкентай мөлшеріне байланысты танымал болмады. Әулеттің өзгеруі күміс пеннидің түрін әсер етпеді – диаметрі 12 мм, салмағы 0,5 грамм. Георгтың тыйынында GEORGIVS DEI GRA деген жазу болды, ол MAG BR FR ET HIB REX және тәжбен белгіленген «I» әрпінің айналасында жалғасты. Георгтың бейнесін Джон Крокер немесе оның көмекшісі Сэмюэл Булл жасады; олар бұрынғы пеннилерде пайда болған III Уильям мен Анна патшайымның бюсттерін жасаған. «I» римдік саны монеталарда II Яков патшаның билігінен бастап қолданылған. Алғашында ол корольдің латын тіліндегі (IACOBUS) әрпін білдіру үшін жасалды, бірақ II Уильям мен Мэридің тұсында екі пенс, үш пенс және төрт пенске араб цифрлары берілген кезде римдік сан сақталды. Пеннилер 1716, 1718, 1720, 1723, 1725, 1726 және 1727 жылдары соғылды, соңғысы Георгтың қайтыс болған күні және оның ұлы II Георгтың таққа отырған күні. 18 ғасырда күміс пеннидің негізгі мақсаты – Maundy ақшасы. 1727 жылдан кейін күміс пеннилердің көпшілігі осы мақсатта қолданылған болуы мүмкін; бұл үшін жеткілікті болды, бірақ жалпы айналымға жеткіліксіз. Кей жылдары Maundy ақшасы толығымен пеннилерден құралған болуы мүмкін, бірақ екі пенс, үш пенс және гройт та қолданылған. Кейде, бірнеше жылға жететін мөлшерде бірден соққыға ұшырағандықтан, қажеттілік туындаған кезде сақтауға арналған олқылықтар болды. Маунди сыйлықтарын алғандар ақшаларын жұмсай алатын күміс пеннилер жеткілікті болды. 1727 жылы күміс бағасы теңгелердің шығынға ұшырауына кепілдік берді. 1740-1743 жылдары басқа патшалық монеталар II Георгты қарт адам ретінде бейнелейтін бюстті пайдаланар кезде, пенни өзгермеді. Брайан Робинсон өзінің «Royal Maundy» атты кітабында, тек аз мөлшерде шығарылған монетаның жаңа бюсті, жаңа үлгерімдерді жасау үшін 12 апта жұмыс істеген Монетаханалық гравюрашы үшін тұрарлық емес деп болжады. Қалай болғанда да, 1727-1816 жылдар аралығында күміс өте қымбат болғандықтан, оны көп мөлшерде ақшамен айырбастау мүмкін болмады. II Георгтың тыйынында сол жаққа қараған бюст және GEORGIVS II DEI GRATIA деген жазу екінші жағында MAG BRI FR ET HIB REX және «I» әрпінің айналасында күн. Пеннилер 1729, 1731, 1732, 1735, 1737, 1739, 1740, 1743, 1746 және 1750 жылдары және 1752 мен 1760 жылдар аралығында соғылды. 1733 немесе 1744 жылы бірде-бір пенни шығарылмаған, себебі Ұлыбританияда жыл әлі де 25 наурызда басталған, ал Маунди Бейсенбі осы он екі айлық кезеңдерде болмаған. III Георг патшалық құрған кезде (1760-1820) күміс пенни негізінен Маунди ретінде қолданыла берді. Бұрынғы патшалық дәуіріндегі ақшаға ұқсас, бірақ III Георгтың басы және GEORGIVS III DEI GRATIA жазуы бар ақшалар 1763, 1766, 1770, 1772, 1776, 1779, 1780, 1781, 1784 және 1786 жылдары соғылды. 1792 жылы пенниге патшаның жаңа бюсті енгізілді, ол сол жылы, 1795 және 1800 жылдары соғылды. Үшінші, патшаның лауралы бюсті өзгермеген алдыңғы жазуы бар күміс теңгеде 1817, 1818 және 1820 жылдары болды. III Георгтың 1780 жылға дейін қолданылған алғашқы реверсі, MAG BRI FR ET HIB REX жазуы бар, жоғары рельефте «I» әрпіне ие болды. 1781 жылы өзгертілді, кері жағындағы орталық «I» рельефі төмендеді, өйткені монетаның екінші жағында корольдің басында I-нің контурларының бір бөлігі көрініс тапқан. 1786 жылға дейін қолданылған екінші реверс ұқсас болды, бірақ төменгі рельефте, «I» әлдеқайда тегіс болды; 1792 жылы ғана қолданылған үшінші реверс, бұрынғыдай аңызбен, тәждің айналасында орналасқан жазумен, кішірек тәждің астында әлдеқайда кішірек «I» арқылы толықтай қайта құрылды. 1795 және 1800 жылдары қолданылған төртінші реверс біріншісіне ұқсас болды, бірақ қайта жасалған тәжбен. Бесінші реверс 1817 жылдан бастап қолданылған, онда «I» әрпі және датасы бар BRITANNIARUM REX FID DEF жазуы болды. 1817 жылдан бастап монетаның диаметрі 12 мм-ден 11 мм-ге дейін қысқарды, бірақ салмағы 0,5 грамм болып қалды.
Сохо саны (17971807)
XVIII ғасырдың екінші жартысында күміс айналымы шектеулі болғандықтан, ұсақ ақша мәселесі мыс монеталардың үстіне жүктеліп, олардың 1797 жылға дейінгі ең жоғары номиналы жарты пенни болды. Көптеген ресми жарты пеннилер құпия түрде балқытылып, олардан салмағы аз, жалған монеталар жасалды. 1787 жылы Монетахана айналыстағы "жарты пеннилердің" сегіз пайыздан аспайтынын анықтады. Көлік қиындықтарына байланысты қолдағы мыс монеталарды кері қайтарудың қиын екені анықталды. Үкімет салықтарды мыс монеталармен қабылдамады, ал нақты және күмәнді мыс монеталардың көп мөлшерін жинаған шағын саудагерлер көмек сұрады. Астанадан алыс орналасқан аймақтарда мыс монеталардың жетіспеушілігі байқалды, себебі жаңа монеталарды тек Лондон мұнарасындағы Монетахана кеңсесінен 5 немесе 10 шиллингтік пакеттермен сатып алуға болады. 1780-ші жылдардың соңына қарай ұсақ ақшаның жетіспеуі жұмыс берушілерге жұмыскерлерге жалақы төлеуді қиындатты. 1787 жылдан бастап бұл мәселені жеке монета соққыштары мен компаниялар шешіп, мыс жарты пенни мен пенни талондық монеталарын шығарды. Бұл монеталар заңды төлем құралы болмаса да, сол мақсатқа қызмет етті және елде жылдам тарады. Мұндай талондық монеталардың көптеген өндірушілері Бирмингемде табылды, онда өнеркәсіпші Мэтью Болтон көптеген талондық монеталарды соқты және бумен жұмыс істейтін алғашқы Сохо монетаханасын салды. Ол мыс монеталарды соғуға келісімшарт алу үшін белсенді түрде лоббилеу жұмыстарын жүргізді. 1797 жылы үкімет Болтонға 480 тонна мыс пенни және 20 тонна мыс екі пенни шығаруға келісім берді. Бұл монеталар мыстан жасалған алғашқы ресми британдық монеталар болды, сонымен қатар бұлшық күшімен емес, бу күшімен соғылған алғашқы ресми британдық монеталар еді. Монеталардың үлкен мөлшері және жазуы ойылып жазылған қалың жиегі (яғни металға басылған, одан көтерілмеген) монеталардың "арба дөңгелектері" деген лақап атын алуына себеп болды. Дизайнды Болтонның қызметкері Конрад Кюхлер жасаған. Арба дөңгелегі монетасының беткі жағында Георг III-нің оңға қараған бюсті және GEORGIUS III D G REX деген жазу бар, ал артқы жағында зәйтүн бұтағы мен үшбұрышты ұстаған солға қараған Британия бейнеленген, BRITANNIA 1797 деген жазу бар. Британия бұрын жарты пенни мен фартингте пайда болғанмен, 1797 жылғы монеталарда ол толқындарды билеуі бейнеленген, бұл Ұлыбританияның теңіз державасы мәртебесіне аллегория болды. Жартастың бетіндегі қалқанның астында ұсақ әріптермен SOHO деген сөзді көруге болады. Болтонның пеннилері мен екі пеннилері олардың номиналды құнын мыспен қамтуға тиіс еді, яғни олардың салмағы бір және екі унцияны құрады (пенни 28,3 грамм, диаметрі 36 миллиметр). Ағылшын өлшемдері бойынша, пеннидің диаметрі шамамен 1,4 дюйм болды, сондықтан 17 пенни бір-біріне қатар қойылса, олардың ұзындығы екі футқа жетер еді. Дұрыс өлшем алу үшін ол Корольдік қоғамның стандартты футының көшірмесін алды. Пеннилер бірінші болып соғылса да, екі пеннилер кейінге қалдырылды, Сохо монетаханасы осындай үлкен мыс бөлшектерін соғу қиындықтарына тап болды, сондықтан Болтон Сохода жаңа монетахана салды, онда 1799 жылы әр престе минутына 60 пенни соғылды. 1797 мен 1799 жылдар аралығында Сохода соғылған 1250 тонна "арба дөңгелектері" (барлық монеталар 1797 жылғы) XVIII ғасырда Корольдік монетаханасы шығарған барлық мыс монеталардың санын асып түсті. Болтонға 1799 жылы тағы бір келісімшарт берілді, бірақ сол кезде тек жарты пенни мен фартингтер соғылды. 1805 жылы Болтон тағы бір келісімшарт алды. Сол кезде мыстың бағасы өсті; 1797 жылы бір фунт мыс 16 пенс монета жасады, ал 1799 жылы осы металл мөлшері 18 пенс құрады, бірақ 1806 жылғы пеннилердің 24-і бір фунт салмаққа ие болды. Бұл монеталар 1806 немесе 1807 жылдары шығарылды; олардың салмағы 18,9 грамм (2/3 унция), диаметрі 34 миллиметр (бір және үштен бір дюйм) құрады. Бұл монеталар да дәстүрлі түрде, Кюхлердің еңбегімен, Патшаның оңға қараған бюсті және 1797 жылғы пеннилердің беткі жағындағы жазумен жасалған. Артқы жағында солға қараған, зәйтүн бұтағы мен үшбұрышты ұстаған Британия бейнеленген, BRITANNIA деген жазу бар. 1808 жылы шығарылған бірегей бір теңгелік монета бар, бірақ бұл сынақ монета деп саналады. 1806 және 1807 жылғы пеннилерді жасау үшін барлығы 150 тонна мыс пайдаланылды.
Корольдік шығарылымдар (1825-1860)
Лондон мұнарасындағы үй-жайлары тым тар және жаңа технологияға сәйкес келмейтінін байқаған Монетахана Тауэр Хиллдегі жаңа ғимаратқа көшіп, 1811 жылы сол жерде (Шығыс Үндістан компаниясы үшін) монеталар соқты. Монеталар Бультон фирмасы ұсынған жабдықпен бу күшімен жасалды. 1816 жылғы Ұлы қайта монеталаудың басында тек алтын және күміс монеталар шығарылды; Қазынашылық канцлері Николас Ванситтарт саудада жеткілікті ресми мыс бар деп есептеді. Осылайша, 1820 жылы Джордж III қайтыс болғаннан кейін және оның ұлы Джордж IV таққа отырғаннан кейін ғана мыс ақшалар қайтадан шығарыла бастады. 1821 жылы жаңа патшалық құрған алғашқы фартингтер соғылғаннан кейін, 1825 жылы пеннилер мен жарты пеннилер қайтадан шығарылды. Жаңа пеннилер 1825 жылы 14 қарашадағы Кеңестің бұйрығымен бекітілді және 1826 жылы 30 қаңтарда жарияланған жарлықпен қолданысқа енгізілді. Георг IV-тің тырнақтары үш жылда (1825, 1826, 1827) ғана соғылды және соңғы жылдың көбі Тасманияға жіберілді деп есептеледі. Георг IV-тің тыйынының аверсінде Уильям Уайонның ойылған сол жаққа қараған лауреат бас бейнесі бар. Бұл Георг IV-тің екінші портреті болды және король Беннедетто Пиструччи кескіндеген портретті ұнатпайтынын білдіргеннен кейін қабылданды, ол ешқашан теңгеде қолданылмаған. Пенниге GEORGIUS IV DEI GRATIA және күні жазылған, ал кері жағында оңға қараған, қалқан мен үшбұрышпен отырған Британия бейнеленген, BRITANNIAR REX FID DEF деген жазу бар. Бұл кездегі пеннидің салмағы 18,8 грамм, диаметрі 34 миллиметр, бұл Бультонның 1806–1807 жылғы пеннилерімен бірдей. Король Уильям IV (1830–1837) пеннилері оның алдыңғысының монеталарына ұқсас, сонымен қатар сэр Фрэнсис Чантрейдің үлгісіне негізделген Уильям Уайон гравировка жасаған. Король Уильямның басы оңға қарайды, ал аверсінде GULIELMUS IIII DEI GRATIA деген жазу бар, ал кері жағы Георг IV пенниімен бірдей. Пеннилер 1831, 1834 және 1837 жылдары соғылды. 1836 жылғы пенни туралы хабарланған, бірақ расталмаған. Королева Викторияның (1837–1901) пеннилері британдық монеталардың ең күрделі номиналдарының бірі болып табылады, ол 1860 жылы мыстан қола пеннилерге ауысқаннан бұрын да, кейін де болды. Викториялық пеннилердің көптеген түрлері туралы бірқатар арнайы кітаптар жарық көрді. Мыс пеннидің соңғы жылдары, 1839 жылдан 1860 жылға дейін, Уильям Уайонның «Жас бас» деп аталатын Королеваның портреті болды. Оның кері жағы Уильям патшаның кері жағында өзгермеген, бірақ X-ті G-ге ауыстыру үшін, REX REG болды, бұл Regina (патшайым) дегеннің қысқаша нұсқасы, бұл монархтың енді әйел болғанын білдіреді. Осылайша, Викторияның мыс пенниіндегі жазу VICTORIA DEI GRATIA/BRITANNIAR REG FID DEF болды. Мыс пеннилер 1839 және 1860 жылдар аралығында 1840, 1842, 1850 және 1852 жылдардан басқа барлық жылдар үшін шығарылды. Бірмингемдегі Хитон монета зауыты Сохо монета зауытының жабдықтарымен құрылған. 1850-ші жылдардың басында ол Корольдік монетаханаға үлкен мөлшерде тыйынға арналған бос орындармен қамтамасыз етті және кейде тыйынға соққы жасауға шақырылды, бірақ оның монетахана белгісі H 1874 жылға дейін тыйынға пайда болмады. Бұл келісімдер Ирландияның (жалған және жетондар кең таралған) және колониялардың қажеттіліктеріне байланысты болды; 1797 және 1807 жылдар аралығында Бультон жасаған үлкен көлемде Англия, Шотландия және Уэльсте дефицит болмаған.
Қола пенни (1860 жылдан бастап)
1857 жылға қарай Корольдік монета цехы да, жұртшылық та мыс монеталардың жағдайына наразылық білдірді. Олардың көп бөлігі жарнамаларға байланысты тозығып немесе бұзылып кеткен, ал айналымдағы пеннилердің 14 пайызы Боултонның 1797 жылғы арба дөңгелектерінен тұрды. Әртүрлі үлгідегі тыйындардың қатар жүруі олардың құнын анықтау үшін мыс монеталардың салмағын өлшеуге мүмкіндік бермеді. 1806 жылдан бері соғылған пеннилерден басқа, Боултонның 1797 жылғы мыс монеталары, сондай-ақ 1826 жылдан бері заңды төлем құралы болған Ирландия үшін соғылған, басқа стандарттағы монеталар да болды. Күнделікті қолдану үшін әрбір тыйын тым ауыр саналды. Мыс монеталар соншалықты ауыр болғандықтан, Чарльз Диккенс «Николас Никлби» романында М. Манталинидің Темза өзеніне батып өлуді ойлағанын жазды, ол өзінің қалталарын жарты тыйындармен толтырған. 1859 жылы Монета цехының басшысы Томас Грэм қазынашыл Уильям Гладстонды мыс ақшаның жағдайы жеңіл және төзімді алмастыруды талап ететініне көндірді. Бронза одан қаттырақ және тотығуға төзімді металл ретінде таңдалды. Монета цехы бұл материалды бұрын қолданған, өйткені ол Канаданың колониялары үшін бронзадан монеталар соққан. Гладстон Парламентке ескі және жаңа тыйынды қатар қойса, оларды білмейтін ешкім олардың бірдей құндылықты білдіретінін ойламаса керек деді. 1860 жылы Парламент тыйынды металл қоспасынан соғуға рұқсат беретін заң қабылдады. Заңда монетада Британия бейнесі болуы керек екені талап етілді, өйткені бұл дизайн Ұлыбританияның толқындардың билеушісі ретіндегі бейнесін көрсетеді, ал оны алып тастау осы рөлден бас тарту болар еді. 1860 жылы Монета цехы Джеймс Уотт пен Ко компаниясына (Бирмингем) 1720 тонна бронзадан пенни, жарты пенни және фартинг соғуға келісімшарт берді, бірақ бұл келісімшарт 1863 жылға дейін аяқталмады. Уотт өзінің үлкен келісімшартын орындауға дайындалып жатқандықтан, Хитоннан да қалыптар мен монеталар беруді сұрады. Бұл жұмысты орындау үшін ашық конкурс өткізілмесе де, Уильям Уионның ұлы Леонард Чарльз Уион таңдалды. Королева да, Альберт ханзадасы да бұл жұмысқа қызығушылық танытты, Виктория келісімін беру үшін Уионның Бэкингем сарайы мен Осборн үйіне бірнеше рет баруы қажет болды. Аңыз бойынша, патшайым соңғы мақұлдау үшін жіберілген тыйынды пошта арқылы қайтарды, бірақ пошташы қорынышпен тыйынды тастап, посылканы ашқан. Жаңа бронза монеталар 1860 жылдың 17 желтоқсанындағы жарлықпен қолданысқа енгізілді, ал жұртшылықтың реакциясы Уионның дизайны мен салмағының жартысына дейін азайғанына оң болды. Жаңа монеталар пошта арқылы кеңінен таратылды, ал 1861 жылы Монета цехы ескі мыс монеталарды қайтарып алуды бастады, олар үшін шағын сыйақы төлеп, тасымалдау шығындарын өтеді. Ескі мыс монеталар қалалардан тез жоғалып кетті, бірақ ауылдық жерлерде бұл үдеріс баяу болды. 1860 жылға дейінгі мыс пенни 1869 жылдан кейін Ұлыбританияда (Монета цехы 1873 жылға дейін оларды номиналды құнымен қабылдады) және 1877 жылы колонияларда қолданыстан шығарылды. Корольдік Монета цехы 1821 мен 1856 жылдар аралығында соққан мыс монеталардың шамамен төрттен бірі шетелге, ең көп мөлшерде Цейлонға жіберілді. Жаңа тыйынның беткі жағында VICTORIA D G BRITT REG F D деп жазылған. Монета цехы оны BRIT деп қысқартуға ниеттенген, бірақ кейбір адамдар монеталар шығарылғаннан кейін осылай жасау керек деді. Гладстон латын қысқартуының соңғы әрпін көпшелік санды көрсету үшін екі еселеу қажеттігі туралы ережені қолданып, араласты. Монета «Бун-Хед пенни» немесе «Бун-пенни» деп аталды, себебі патшайымның шашының стилі солай болды. Артында Британия бейнеленген, ол ақшам, кеуде қалқаны мен шлем киген, үшбұрышты ұстап тұр. Оның оң қолымен қалқан ұстап тұр, онда Ұлыбританияның біріктірілген туының бейнесі бар. Оң жағында кеме теңізге шығып келеді, ал сол жағында бұрынғы Эддистон маяғы көрінеді. Бір пенни деген жазу алғаш рет қарапайым металлдан жасалған монетада пайда болды. Bunny penny-дің көптеген түрлері бар, өйткені бірнеше бірдей емес қалыптар дайындалды (әсіресе 1860 жылы), дизайн 35 жыл ішінде бірнеше рет өзгертілді, ал қалыптар кейде әртүрлі комбинацияларда қолданылды. 2017 жылғы «Spink & Son's Coins of England & the United Kingdom» басылымында 13 бет, 14 арты және көптеген қалып комбинациялары тіркелген. Олардың арасында Викторияның гүлшоғырындағы жапырақтардың саны және жиегінің бұршақты немесе тісті болуы да бар. 1874, 1875, 1876, 1881 және 1882 жылғы тыйындардағы «H» әрпі монетаның Бирмингемдегі Хитон зауытында соғылғанын көрсетеді. 1882 жылы Корольдік Монета цехы толық қайта құрылымдалуға байланысты өндірісті тоқтатқанда, Хитон келісімшарт бойынша 50 тонна тыйын, жарты тыйын және фартинг соқты. Бун үлгісіндегі тыйындар 1860 мен 1894 жылдар аралығындағы барлық жылдары шығарылды. Джозеф Эдгар Бёмнің 1887 жылы алтын және күміс монеталарға салған «Юбилейлік бас» суреті бронзаға қолданылмады, Бун басы сақталды. Бёмнің суреті танылмады және 1893 жылы Томас Броктың «Жабық бас» немесе «Ескі бас» суретімен ауыстырылды, ал Корольдік Монета цехының бас гравёрі Джордж Уильям де Соулс бұл суретті гравюралады. Жаңа тыйын дизайны 1895 жылы ұсынылды, ал жаңа нұсқа сол жылдың 11 мамырындағы жарлықпен бекітілді. Виктория қарт әйел ретінде бейнеленген, оның басында жартылай жабық диадем бар. Ол алқа, сырға, сырға және Гартер лентасымен безендірілген. Жазу VICTORIA DEI GRA BRITT REGINA FID DEF IND IMP болып өзгерді, өйткені 1876 жылы патшайымның құрметті атақтарына Үндістан императрицасы атағы қосылған. Де Соулс артындағы суретті де өзгертті, ең маңызды өзгеріс кеме мен маяқтың жойылды. Жаңа дизайн 1895 жылдан 1901 жылға дейін, Виктория қайтыс болған жылға дейін соғылды. Оның суреті бар және 1901 жылмен таңбаланған монеталар Эдуард VII монеталары дайын болғанға дейін 1902 жылдың мамырына дейін соғыла берді.
Минтаждары
Күні мен монета таңбасы бойынша жалпы соғылған тираж. "H" - Хиттон Монеты, Бирмингем қаласы.