Кіріспе
Адам денесіндегі сұйықтықтардың қозғалуына мүмкіндік беретін тесік немесе жол. Медицинада шант – денедегі бір бөлігінен екінші бөлігіне сұйықтықтың қозғалуын қамтамасыз ететін тесік немесе кішкентай жол. Бұл термин туа біткен немесе кейіннен пайда болған шанттарды сипаттауы мүмкін; кейіннен пайда болған шанттар (кейде иатрогендік шанттар деп аталады) биологиялық немесе механикалық болуы мүмкін. ТОК
In medicine, a shunt is a hole or a small passage that moves, or allows movement of, fluid from one part of the body to another. The term may describe either congenital or acquired shunts; acquired shunts (sometimes referred to as iatrogenic shunts) may be either biological or mechanical. TOC
Түрлері
Жүрек шунттары оңнан солға, солдан оңға немесе екі бағытты, немесе жүйелік-өкпелік немесе өкпелік-жүйелік деп сипатталуы мүмкін. Ми шаунты: Гидроцефалия және басқа да созылмалы түрде ми ішіндегі қысымды арттыратын жағдайларда мидың артық сұйықтығын ағызу және оны дененің басқа бөліктеріне жеткізу үшін бір бағытты клапан қолданылады. Бұл клапан әдетте бас сүйегінің сыртында, бірақ құлақтың артында, тері астына орналасады. Мидағы сұйықтықты перитонеалдық қуысқа (іштің жоғарғы бөлігінде орналасқан) апаратын шанттарды вентрикулоперитонеалдық (ВП) шант деп атайды. Лумбальды перитонеалдық шант (сондай-ақ lumboperitoneal, LP): Идиопатиялық интракраниалдық гипертония және гидроцефалия сияқты созылмалы интракраниалдық қысымның артуы жағдайында, мидан артық цереброспинальдық сұйықтықты ағызу және оны перитонеалдық қуысқа тасымалдау үшін бір бағытты клапанмен немесе онсыз түтік немесе шант қолданылады. Вентрикулоперитонеалдық шунттан айырмашылығы, омыртқалық перитонеалдық шунт әдетте омыртқаның екі омыртқасының арасына енгізіледі және ми-омыртқалық сұйықтықтың немесе омыртқалық субарахноидтық кеңістіктің ішіне тиіп, содан кейін тері астынан перитонеалдық қуысқа дейін жүреді, онда ол ақырында қалыпты дене сұйықтығының дренаж жүйесімен ағызады. Перитонеовеноздық шунт: (Денвер шунты деп те аталады) - перитонеалдық сұйықтықты перитонеумнан тамырларға, әдетте ішкі жамбас тамырларына немесе жоғарғы соқпақ тамырларына ағызатын шунт. Кейде рефрактерлі асцитпен ауыратын науқастарға қолданылады. Бұл - бұлшықеттің ішінен ішкі жамбас тамырларына дейін тері астынан өтетін қайталама клапанды қамтитын ұзын түтік, бұл асситтік сұйықтықтың тікелей жүйелік айналымға өтуіне мүмкіндік береді. Мүмкін болатын асқынуларға варикоздан қан кету, таралған интраваскулярлық коагуляция, инфекция, жоғарғы соқпақ тамырының тромбозы және өкпелік ісіну кіреді. Өкпе шунттары альвеолаға қалыпты перфузия болған кезде пайда болады, бірақ желдету перфузияланған аймақты қамтамасыз ете алмайды. Портосистемдік шунт (PSS), бауыр шунты деп те аталады, бұл организмнің қан айналымы жүйесімен бауырдың айналмасы. Бұл тумысынан немесе кейіннен пайда болуы мүмкін. Тумысынан ПСС иттер мен мысықтарда сирек кездеседі, көбінесе шағын иттер тұқымдарында, мысалы, шағын шнаузерлер мен йоркшир терьерлерінде, ал мысықтарда перстер, гималайлықтар және аралас тұқымдарда кездеседі. Кейіннен пайда болған ПСС де сирек кездеседі және портальді гипертензия, әсіресе циррозды тудыратын бауыр ауруы бар қарт иттерде кездеседі. Портальді кавальдік шунт (портальді кавальдік шунт) - бауырдағы жоғары қан қысымын емдеу әдісі. Трансжугулярлық интрагепатикалық портосистемдік шунт (TIPS) - бауырдағы жасанды канал, ол кіріс портальді вена мен шығыс гепатикалық вена арасында байланыс орнатады. Ол портальді гипертензияны емдеу үшін қолданылады. VASP (Vesicoamniotic shunting procedure): Ұрықтың төменгі несеп жолының бітелуі туа біткен баланың несеп шығаруына кедергі келтіреді. Бұл амниотик сұйықтығының азаюына және баланың өкпе мен бүйректерінің дамуына проблемалар тудыруы мүмкін. Везикоамниоттық шунт - бұл туа біткен баланың көк қуысына енгізілетін түтік, ол артық сұйықтықты қоршаған кеңістікке ағызу үшін қолданылады.