Кіріспе

Ми-жұлын сұйықтығын жинау процедурасы

Лумбальдық пункция (ЛП), сонымен қатар спинальдық тесу деп те аталады, – бұл медициналық процедура, онда диагностикалық тексеру үшін ми-жұлын сұйығын (МЖС) жинау мақсатында спинальдық каналға ине енгізіледі. Лумбальдық пункцияның басты себебі – орталық нерв жүйесінің, соның ішінде ми мен жұлынның ауруларын диагностикалауға көмектесу. Осы жағдайларға менингит және субарахноидты геморрагия жатады. Кейбір жағдайларда емдік мақсатта да қолданылуы мүмкін. Ми материясының қысылып, жұлынға қарай итерілу қаупі болғандықтан, бас сүйек ішіндегі қысымның (интракраниальдық қысымның) жоғарылауы қарсы көрсетілім болып табылады. Кейде белдік пункция қауіпсіз түрде жүргізілмейді (мысалы, қан тоқтау қабілетінің нашарлауы). Процедура қауіпсіз деп есептеледі, бірақ егер кішкентай атравматикалық ине қолданылмаса, пункциядан кейінгі бас ауруы жиі кездеседі. Әдетте процедура жергілікті анестезиямен, стерильді техника қолданып жасалады. Субарахноидты кеңістікке кіру және сұйықтықты жинау үшін гиподермалық ине пайдаланылады. Сұйық биохимиялық, микробиологиялық және цитологиялық талдауға жіберілуі мүмкін. Ультрадыбыс қолдану сәттілікті арттыруға көмектеседі. Бұл процедураны алғаш рет 1891 жылы неміс дәрігері Генрих Квинке енгізген.

Медициналық қолданыстар

Ломбалық пункция диагноз қою немесе ауруды емдеу үшін жасалуы мүмкін, төменде сипатталғандай. Бұл процедура қабынуды анықтау үшін маңызды, себебі өмірге қауіпті, бірақ жақсы емделетін менингитті жоққа шығаруға басқа сенімді құрал жоқ. Ломбалық пункция 1 немесе 2 сатыдағы трипанозома бруцейдің бар-жоғын анықтау үшін де қолданылуы мүмкін. Жас нәрестелерде қызбаның себебі анықталмаған жағдайда, оны анықтау үшін стандартты тексерудің бір бөлігі ретінде ломбалық пункция жиі қажет болады. Бұл қарт адамдарға қарағанда нәрестелерде менингит жиірек кездесуімен байланысты. Сәбилерде ересектерге тән мойын қаттылығы және бас ауруы сияқты ми қабынуының (менингизм) классикалық белгілері әлсіз білінеді.

Емдеу

Ломбарлық пункциялар, сонымен қатар, дәрі-дәрмектерді омыртқалық сұйықтыққа ("интратекальды") енгізу үшін де қолданылуы мүмкін, әсіресе омыртқалық анестезия немесе химиотерапия үшін. Бірнеше рет жасалатын ломбарлық пункциялар идиопатиялық бас ішілік гипертензияны (IIH) уақытша емдеуде пайдалы болуы мүмкін. Бұл ауру ми-жұлын сұйықтығының қысымының артуымен сипатталады, бұл бас ауруына және көру қабілетінің қанағаттандырмайтын жағдайдағы жоғалуына әкелуі мүмкін. Емдеудің негізгі әдісі дәрі-дәрмектер болғанымен, кейбір жағдайларда бірнеше рет жасалған ломбарлық пункциялар симптомдарды жеңілдетуге көмектеседі. Процедураның дискомфорттылығы мен тәуекелі, сондай-ақ оның тиімділігінің қысқа мерзімділігіне байланысты оны емдеудің негізгі әдісі ретінде қолдану ұсынылмайды. Бұған қоса, қалыпты қысымдағы гидроцефалиясы бар кейбір адамдар (несеп ұстамау, қалыпты жүру қабілетінің өзгеруі және деменциямен сипатталатын) ми-жұлын сұйықтығын алып тастағаннан кейін симптомдардың жеңілдеуін сезінеді.

Бас ауруы

Денеден кейінгі бас ауруы, жүрек тосығымен бірге, ең көп кездесетін асқыну болып табылады; көбінесе ауырсынуды басатын дәрілерге және сұйықтықтардың инфузиясына жауап береді. Бұл асқынуды сәтті тесіктен кейін екі сағат бойы жатып қалу арқылы болдырмауға болады деп ұзақ уақыттан бері үйретілген; бірақ, көптеген адамдарға қатысты жасалған қазіргі зерттеулер мұны растамады. Процедураны адам жанында жатқанда жасау тәуекелді азайтуы мүмкін. Көктамырға кофеин енгізу осы омыртқа бас ауруларын тоқтатуда өте тиімді. Ұзақ уақыт төсекте жатқанға қарамастан, тек отырғанда ғана пайда болатын бас ауруы, бел тесігінен алынған омыртқа сұйығының ағуынан хабар беруі мүмкін. Оны одан да көп төсекпен емдеуге болады немесе эпидуральды қан жамауымен емдеуге болады, онда адамның өзінің қаны ағу орнына қайтадан енгізіліп, қан ұюына себеп болып, ағуды жабады. Егер «травмалық емес» инелер қолданылса, бас ауруының тәуекелі және анальгезия мен қан жамауының қажеттілігі айтарлықтай төмендейді. Бұл процедураның басқа жолдармен сәтті өтуіне әсер етпейді. Құны мен қиындығы бірдей болғанымен, қабылдану деңгейі төмен – шамамен 2014 жылы 16% ғана. Бас ауруының себебі қабықшаның кездейсоқ тесілуі болуы мүмкін.

Басқа

Ломбалдық пункция инесінің қабырғасының арқалық жүйке тамырымен жанасуы процедура барысында аяқта аномальды сезімдерге (парестезияға) алып келуі мүмкін; бұл қауіпсіз және егер осы жағдай туындаса, адамдарды алдын ала ескерту арқылы олардың алаңдауын азайтуға болады. Дұрыс жасалған белдік пункцияның қауырсыны өте сирек кездеседі. Сұйықтықтың ағуы (ликвордың ағуы) белдік пункциядан туындауы мүмкін.

Механизм

Ми мен жұлын миы ми-жұлын сұйықтығының қабығымен оралады, оның жалпы көлемі 125–150 мл (ересектерде), ол соққыны жұмсартады және қоректік заттар мен қалдықтарды тасымалдау ортасын қамтамасыз етеді. Оның көп бөлігі мидағы хориоидтық торап арқылы өндіріледі және содан кейін басқа аймақтарға тарап, қан айналымына қайта сіңіріледі (көбінесе арахноидтық түйіршіктер арқылы). Ми-жұлын сұйықтығын алудың ең қауіпсіз жолы – белдік цистерна. Бірінші немесе екінші бел омыртқасының (L1 немесе L2) төменгі жағында жұлын миы аяқталады (medullaris конусы). Одан төмен омыртқа бойымен жүйкелер жалғасады, бірақ олар жұйке талшықтарының бос шоғырынан – ат құйрығынан (cauda equina) тұрады. Ат құйрығы деңгейінде тізе тұяғына ине енгізудің қаупі төмендеу, себебі бұл бос талшықтар инеге кедерлес болмай, зақымдалмай ығысады. Егер процедура қиын болса, мысалы, омыртқа деформациясы бар адамдарда (сколиоз сияқты), оны флюороскопия бақылауымен (үздіксіз рентгендік бейнелеу арқылы) жасауға болады.

Балалар

Балаларда, отырып иілген күйде болу, травмасыз ми-жұлын сұйығын (МЖС) алу, МЖС-тің егілуі және жасушалар санын анықтау бойынша бүйірге жатумен бірдей нәтиже берді. 12 айдан кіші нәрестелерде МЖС-ні алғашқы әрекетте алу сәттілігі жоғары болды. Нәрестенің омыртқасы ересек адамның омыртқасынан өзгеше. Ми-жұлын конусы (жұлынның төменгі бөлігі) ересектерде L1 деңгейінде аяқталады, бірақ мерзімі келген жаңа туған нәрестелерде L1–L3 деңгейлері арасында болуы мүмкін. Омыртқалық ине енгізуді L3/L4 немесе L4/L5 омыртқааралық деңгейлерде, ми-жұлын қабықшасының астына енгізу маңызды. Омыртқаның өсуімен конус әдетте 2 жасқа дейін ересектер деңгейіне (L1) жетеді. Фагоцитоздық эритроциттер байқалғанда, бұл МЖС-қа белдік пункциядан бұрын болған қан кетуді білдіреді. Сондықтан, МЖС үлгісінде эритроциттер анықталғанда, эритрофагоцитоз жарақаттан басқа себептерді, мысалы, бас миының ішіндегі қан кету және геморрагиялық герпестік энцефалитті көрсетеді. Мұндай жағдайда, бейнелеу және вирустық егілуді қоса, қосымша зерттеулер қажет.

Микробиология

СЖС (ми қабықшалары сұйықтығы) инфекцияларды диагностикалау үшін әртүрлі түрдегі жағындылар мен егістерді микробиология зертханасына жіберуге болады. Грам-бояу бактериялық менингитте грам-оң бактерияларды көрсетуі мүмкін. Микробиологиялық егіс бактериялық менингитті анықтаудың алтын стандарты болып табылады. Бактериялар, саңырауқұлақтар және вирустар әртүрлі техникаларды қолдану арқылы өсіріледі. Полимераза тізбекті реакциясы (ПТР) кейбір менингит түрлерін, мысалы герпес вирусы және энтеровирустың тудырған менингитін диагностикалауда үлкен қадам болды. Ол ОЖЖ-ның көптеген инфекцияларына жоғары сезімталдық пен ерекшелікке ие, жылдам және аз көлемдегі СЖС-мен жүргізіледі. Тестілеу қымбат болғанымен, нәрестелерде ПТР тестілеуінің шығындарын талдау, ауруханада жату шығындарын азайту арқылы үнемдеуге мүмкіндік беретінін көрсетті. Кейбір елдерде СЖС үшін көптеген антиденеге негізделген тестілер қол жетімді: оларға кең таралған бактериялық патогендердің антигендерін анықтауға арналған жылдам тестілер, нейросифилис және Лайм ауруын диагностикалау үшін трепонема титрлері, кокцидиоид антиденелері және басқалары жатады. Индия сиялы тестісі әлі де Cryptococcus neoformans тудырған менингитті анықтау үшін қолданылады, бірақ криптококк антигеніне (CrAg) тестісі жоғары сезімталдыққа ие.