Кіріспе

Француз суретшісі Жан Шарль Казин (25 мамыр 1840 – 17 наурыз 1901) – француз суретші-пейзажисі, музей сақтаушысы және керамист.

Өмірбаян

Белгілі дәрігер Ф.Ж. Казиннің (1788–1864) ұлы, Па-де-Каледегі Самер қаласында дүниеге келген. Францияда оқығаннан кейін Англияға барып, Рафаэльге дейінгі қозғалыстың күшті ықпалына түсті. Оның ерте туындылары діни мазмұнды, мысалы, «Мысырға қашу» (1877) немесе «Хажар мен Ысмайыл» (1880, Люксембург) сияқты туындыларында көрінеді. Кейіннен оның жарқыраған пейзаждарды бейнелі сюжеттермен үйлестіруі («Souvenir de fête», 1881; «Journée faite», 1888) оған үлкен даңқ әкелді және Францияда идеалистік тақырыптық сурет салудың жаңа мектебінің жетекшісі етті. 1890 жылы Теодор Чайлд «Harper's Magazine» журналында оның бірнеше суреттерін (Юдит пен Олоферн оқиғасын бейнелейтін бес суреттен тұратын сериясы да бар) талқылады. Ол «Одиссеядан» алынған «Кеме апаттан кейінгі Улисс» көрінісін салды. 1889 жылы Құрмет легионының офицері атанды. Оның пейзажға, әсіресе теңіз пейзаждарына деген әдемі және поэтикалық көзқарасы – оның тонализміндегі ерекшелік, ол жылдар өте келе сарапшылар арасында құндылығын арттырды. Оның әйелі Мари Казин (1844–1924), оның шәкірті болған және 1876 жылы Салонда өзінің алғашқы туындысын көрсеткен, сол жылы Казин де дебют жасаған, сонымен қатар белгілі суретші және мүсінші болды. 1885–86 жылдары ол досы Огюст Роденнің «Калалықтар» қола тобындағы Эвсташ де Сен-Пьердің бейнесіне поза берді.