Төрт банктік инлайн қозғалтқыш: "H" конфигурациясы
H engine
H қозғалтқышы: екі жалпақ қозғалтқыштан (әрқайсысы өз білігімен) тұратын, "H" әрпін еске түсіретін құрылым. Napier Dagger, Sabre сериялары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төрт қатарлы цилиндрлі, екі коленвалды қозғалтқыш
Inline engine with four banks driving two crankshafts
H қозғалтқышы – екі жеке жатқан қозғалтқыштан (әрқайсысы өз коленвалымен) құралған поршенді қозғалтқыш, көбінесе ортақ шығыс валына жалғанады. "H қозғалтқышы" атауы алдыңғы жағынан қарағанда қозғалтқыш блоктарының пішіні "H" әрпін еске түсіретіндіктен берілген. Осы типтегі ең сәтті H қозғалтқышы – Napier Dagger және оның модификациялары. Бұл атау сондай-ақ ұқсас конструкцияға ие, бірақ 90 градусқа бұрылған қозғалтқыштарға да қолданылды, ең белгілісі – Napier Sabre сериясы. "H" тақырыбының бір түрі – Fairey Prince (H 16) және Fairey P.24 Monarch, онда екі қозғалтқыш жеке жұмыс істеп, жеке концентрлі біліктің арқылы қарама-қарсы айналатын винттерді қозғалтты. Олар табысты болғанымен, тек прототип ретінде ғана сақталды. H қозғалтқышы – сирек кездесетін конструкция, негізгі қолданылуы 1930 және 1940 жылдардағы авиациялық қозғалтқыштарда болды. 1966 жылғы Lotus 43 Formula One автокөлігінде BRM 16 цилиндрлі H қозғалтқышы қолданылса, 1970 жылдары моторлы қайық жарыстарында 8 цилиндрлі H қозғалтқышы пайдаланылды.
An H engine is a piston engine comprising two separate flat engines (complete with separate crankshafts), most often geared to a common output shaft. The name "H engine" is due to the engine blocks resembling a letter "H" when viewed from the front. The most successful "H" engine in this form was the Napier Dagger and its derivatives. The name was also applied to engines of the same basic layout, but rotated through 90 degrees—most famously the Napier Sabre series. A variation on the "H" theme were the Fairey Prince (H 16) & Fairey P.24 Monarch, where the two engines retained separate drives, driving Contra rotating propellers through separate concentric shafts. Although successful, they only existed in prototype form. The H engine is a relatively rare layout, with its main use being in aircraft engines during the 1930s and 1940s. The 1966 Lotus 43 Formula One car used a BRM 16 cylinder H engine, and an 8 cylinder H engine was used for powerboat racing in the 1970s.
Дизайн
H қозғалтқышының артықшылықтары – оның негізделген жазық қозғалтқышпен ортақ бөлшектерді пайдалану мүмкіндігі және жақсы тепе-теңдігі, нәтижесінде аз дірілдеу (мұны көптеген басқа төрт цилиндрлі қозғалтқыштарда қол жеткізу қиын). Дегенмен, H қозғалтқыштары салыстырмалы түрде ауыр және олардың ауырлық орталығы жоғары. Бұл екінші коленвалдың қозғалтқыштың үстіңгі бөлігіне жақын орналасуымен ғана емес, сонымен қатар қажет болған жағдайда газ шығару құбырлары үшін жеткілікті бос орын қалдыру үшін қозғалтқыш жерден жеткілікті биіктікте болуы керек. U қозғалтқышының орналасуы да ұқсас принципке негізделген, екі тік қозғалтқышты қатар орналастырады.
The benefits of an H engine are the ability to share common parts with the flat engine upon which it is based, and the good engine balance which results in less vibration (which is difficult to achieve in many other types of four cylinder engines). However, H engines are relatively heavy and have a high centre of gravity. The latter is not only due to the second crankshaft being located near the top of the engine, but also the engine must be high enough off the ground to allow clearance underneath for the exhaust pipes. The U engine layout uses a similar concept, placing two straight engines side by side.
Формула 1 жарыс қозғалтқыштары
British Racing Motors (BRM) H 16 Formula One қозғалтқышы 1966 жылы АҚШ Гран-присінде Джим Кларк басқарған Lotus 43 машинасымен жеңіске жетті. Ол сондай-ақ, Грэм Хилл мен Жакки Стюарт басқарған, сәтсіз болған 1966 жылғы BRM P83 машинасының құрамында да қолданылды. Жарыс машинасының қозғалтқышы ретінде, оның ауырлық орталығының жоғары орналасуы оның мүмкіндіктерін шектеді, сонымен қатар ол ауыр және күрделі болды. Әрбір төрт цилиндрлік басына тісті беріліспен қоздырылатын екі жоғарғы вал, екі тісті білігі және механикалық отын инжекторлары орнатылған еді.
The British Racing Motors (BRM) H 16 Formula One engine won the 1966 US Grand Prix in a Lotus 43 driven by Jim Clark. It was also used by the unsuccessful 1966 BRM P83 car driven by Graham Hill and Jackie Stewart. As a racing car engine it was hampered by a high center of gravity, and it was heavy and complex, with gear driven twin overhead cams for each of four cylinder heads, two gear coupled crankshafts, and mechanical fuel injection.
Мотоциклдердегі қозғалтқыштар
Brough Superior Golden Dream мотоциклі алғаш рет 1938 жылы таныстырылды. 1939 жылдың басында 1000 куб.см H 4 қозғалтқышымен жабдықталған бірнеше дана шығарылды. Жоспарланған әрі қарыдай дамулар Екінші дүниежүзілік соғыс пен одан кейінгі үнемділік шаралары салдарынан тоқтатылды. Вуллер Brough Superior Golden Dream мотоцикліне ұқсас конструкциядағы мотоцикл прототипін жасады және оны 1948 және 1951 жылдары Эрлс-Корт көрме орталығында өткен Британдық халықаралық автошоуда көрсетті. 1953 жылғы көрмеде бұл прототип төрт цилиндрлі қозғалтқышты прототиппен алмастырылды.
The Brough Superior Golden Dream motorcycle, first shown in 1938. A 1,000 cc H 4 design and a few units were produced in early 1939. Any development planned was interrupted by World War II and subsequent years of austerity. Wooler built a motorcycle prototype with a similar configuration to the Brough Superior Golden Dream and exhibited it at the British International Motor Show at Earls Court Exhibition Centre in 1948 and again in 1951. This was replaced by a flat four engined prototype at the 1953 show.
Моторлы қайық жарыстарының қозғалтқыштары
1970 жылдары жарысқа арналған сыртқы моторларға маманданған неміс фирмасы Konig бірнеше 1000cc H 8 қозғалтқышын жасады, олар негізінен екі VC500 қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқыштарының бірінің үстіне бірі орнатылған, біреуінің айналу бағыты кері болған. Қозғалтқыштың әр жартысы сумен салқындатылатын 2 тактілі, тісті белбеу арқылы екі 45/90 градустық шкивтермен қоздырылатын айналмалы дискілі клапанмен жабдықталған, сондай-ақ екі біріктірілген кеңейту камерасы, екі бір дроссельді карбюратормен қоректендірілген. Әр қозғалтқыштың екі басындағы екі цилиндр бір уақытта оқ атар, сондықтан әр жұпқа біріктірілген шығару құбырлары қолданылған.
German firm Konig, who specialised in racing outboard motors, built a few 1000cc H 8s in the 1970s, which were basically two of their VC500 flat fours mounted one above the other, with the direction of rotation reversed on one of them. Each half of the engine was a water cooled 2 stroke with rotating disc valve driven by a toothed belt via two 45/90 degree pulleys, plus two siamesed expansion chamber exhausts, fed by two single choke carbs. Both cylinders at each end of each engine fired at the same time, hence the siamesed exhausts for each pair.
"H" деп аталатын басқа да қозғалтқыштар
Subaru өзінің төрт және алты оппозиттік қозғалтқыштарын тиісінше "H4" және "H6" деп сатты. Бұл жағдайда "H" әрпі "көлденең қарама-қарсы" дегенді білдіреді, бұл жалпақ қозғалтқыштарды атаудың тағы бір жолы; бұл қозғалтқыштар схемалық түрде жоғарыдан қарағанда "H" немесе біріктірілген екі "H" сияқты көрінеді. Saab H қозғалтқышы – 1981 жылдан 2009 жылға дейін өндірілген тік төрт цилиндрлі қозғалтқыш. "H" әрпі "жоғары сығылымды" білдіреді.
Subaru has marketed its flat four and flat six engines as "H4" and "H6" respectively. The letter "H" in this case refers to "horizontally opposed", an alternative term for flat engines; these engines can also be said to look like a "H" or conjoined "H"s, albeit from the top and in schematic form. The Saab H engine is a straight four engine produced from 1981 to 2009. The letter "H" represents "high compression".