Кіріспе

Батер немесе қамырдан жасалған, екі өрнекті, пішінделген тақта арасында пісірілген тағам. Батерден/қамырдан жасалған тағам.

Вафли – ашытылған батер немесе қамырдан жасалған тағам, ол екі тақта арасында пісіріледі, олардың өрнегі вафлиге ерекше мөлшер, пішін және беттік текстура береді. Вафли темірінің түріне және қолданылатын рецептіне қарай көптеген түрлері бар. Вафли бүкіл әлемде танымал, әсіресе Бельгияда ондаған аймақтық сорттары кездеседі. Вафлилер жаңа пісірілген күйінде немесе коммерциялық түрде пісіріліп, мұздатылғаннан кейін қыздырылып жеуге болады.

Этимология

Вафли сөзі ағылшын тілінде алғаш рет 1725 жылы кездеседі: "Вафли. Ұн мен қаймақ алыңыз". Ол тікелей голланд тіліндегі wafel сөзінен шыққан, ал ол өзі орта голланд тіліндегі wafele сөзінен туындаған. Орта голланд тіліндегі wafele сөзі алғаш рет 13 ғасырдың соңында тіркелсе, одан бұрын 1185 жылы француз тіліндегі walfre сөзі болған; екеуі де франк тіліндегі wafla сөзінен – "бал ұясы" немесе "кек" деген мағынада. Қазіргі және орта ғасырлық Еуропадағы басқа да жазылу түрлері: waffe, wafre, wafer, wâfel, waufre, iauffe, gaufre, goffre, gauffre, wafe, waffel, wåfe, wāfel, wafe, vaffel және våffla.

Ортағасырлық шығу тегі

Көне гректер қызған металл табалар арасында пісірілген торттарды пісірген. Олар ортағасырлық Еуропаға тараған сайын, ұн, су немесе сүт, көбінесе жұмыртқа қоспасы торт қоспасы вафли деп аталды және ұзақ тұтқалары бар темір табақтар арасында ашық отта пісірілді. Вафлиге ерте орта ғасырларда, шамамен 9-10 ғасырлар аралығында, fer à hosties / hostieijzers (қасиетті нан темірлері) және moule à oublies (вафли темірлері) бір мезгілде пайда болды. Ал, жалпыға ортақ шатырдағы офельдерге Иса мен оның айқышқа шегеленуі бейнеленген болса, моуле-оублиге Киелі кітаптағы қарапайым көріністер немесе қарапайым, символикалық мүсіндер салынған. Оубли негізгі түрінде дән ұны мен судан ғана жасалатын, – ол да қасиетті нан сияқты. Ол 11 ғасырға дейін, Батыс Еуропаға жаңа аспаздық ингредиенттерді әкелген Крест жорықтарының нәтижесі ретінде, апельсин гүлінің суы сияқты дәмдеуіштерді ублилерге қосу үшін қажет болды; дегенмен, жергілікті бал және басқа да дәмдеуіштер сол уақыттан бұрын қолданылған болуы мүмкін. Оублилер, ресми түрде 1270 жылға дейін аталған жоқ, бүкіл солтүстік-батыс континенттік Еуропаға тарады, ақыр соңында 1270 жылы oublieurs гильдиясының құрылуына әкелді. Бұл oublieurs / obloyers тек oublies-ті ғана емес, сонымен қатар басқа да көптеген заманауи және кейінгі жеңіл қамырларды, оның ішінде көп ұзамай пайда болатын вафлилерді өндіру үшін жауапты болды. Бұл рецепт төрт түрлі, бірақ барлығы бірінші рецепттің нұсқалары: бір ыдысқа бірнеше жұмыртқа салып, тұзбен дәмдеуіштеп, шарап құйыңыз. Қосымша ұн салып, араластырыңыз. Содан кейін бір-бірден екі темірге бір үлкен ірімшікті толтырады. Содан кейін темірді жауып, екі жағын да пісіріңіз. Егер қамыр темірден оңай ажырамаса, алдымен оны майға немесе майға батырылған матамен жауып алыңыз. Қалған үш нұсқасы - сыр екі қабат қамырдың арасына қойылып, қамырмен араластырылуы немесе жұмыртқамен бірге қалдырылуы керектігін түсіндіреді. Алайда бұл вафли / гафре тек атымен ғана болды, өйткені рецепт ашытқысыз жасалды. Кейбіреулер вафли темірлері алғаш рет 13-14 ғасырларда пайда болды деп болжағанмен, 15 ғасырға дейін убли мен вафлидің арасындағы нақты физикалық айырмашылық пайда бола бастады. XVI ғасырда суреттерде қазіргі вафли формасы анық бейнеленген. Брюгельдің шығармаларында вафли пісіріліп жатқан ғана емес, жеке вафлилердің де жақсы бөлшектері бар. Мұндай жағдайларда вафли үлгісі 12x7 үлкен тор ретінде саналуы мүмкін, оның бүйірлері таза квадратты, бұл қазіргі заманғы Брюссель вафлилеріне (Брюссель вафлилері) ұқсас, өте жұқа қамырдың қолданылуын білдіреді. 16 ғасырдағы вафли рецепттерінің ең ертесі, Om ghode waffellen te backen – голландтық KANTL 15 қолжазбасынан алынған – Le Ménagier de Paris-те сипатталған төрт нұсқадан кейін екінші ғана вафли рецепті. Алғаш рет, ішінара өлшеулер берілді, қант қолданылды және дәмдеуіштер тікелей қамырға қосылды: Бұған қоса жұмыртқаның сарысын және бір қасық қант немесе қант ұнтағын алыңыз. Оған жарты су, жарты шарап, зеңбірек пен корица қосыңыз. 16-17 ғасырларға байланысты, Бельгиялық Een Antwerps kookboek-тен шыққан Groote Wafelen ашытқыны (сыра ашытқысын) пайдаланған алғашқы рецепт ретінде жарияланды: Ақ ұн, жылы қаймақ, жаңа еріген сары май, ашытқы алыңыз және ұн көрінбей қалғанша араластырыңыз. Содан кейін он-он екі жұмыртқа сарысын қосыңыз. Олар өте қымбат болғысы келмейтіндер жұмыртқаның ақ және тек сүт қосып алады. Астындағы қамырды пешке пісіруден бұрын жақсырақ көтерілу үшін төрт сағатқа отқа қойыңыз. Осы уақытқа дейін ешқандай рецепт ашытқыны қамтымайтын, сондықтан оларды жұқа moule à oublies-те оңай пісіруге болады. Груте Вафлен, ашытқыны қолдану кезінде, қазіргі вафлилердің пайда болуы болды және сол кездегі иілгіш және иілгіш суреттерде бейнеленген терең темірлерді (вафелизерлерді) қолдануды растайды. Оның мұрагері, 1560 жылы, оны ұмытқандар арасында болған дау-дамайлар мен ұрыстарға жауап ретінде алғашқы вафли заңын шығарды. Олар "кем дегенде бір-бірінен екі аяқ ара қашықтықта болулары керек". (бірінен екіншісіне дейін кемінде 4 метр). Бидай негізіндегі және әсіресе қантпен тәттіленген сорттар бүкіл Еуропада кездескенмен, монархия мен буржуазиядан басқалары үшін өте қымбат болды. Бай отбасылардың вафлилері, көбінесе местир деп аталатын, "кішірек, жұқа және ең бастысы нәзік, жұмыртқа сарысынан, қанттан және ақ шарапқа араластырылған ең жақсы ұннан жасалатын. Оларды ас үстінде десерт ретінде тағамға ұсынады". Мысалы, Менонның Nouveau Traité de la Cuisine-дегі гауфре бір литр ұнға жарты литр қант салынған. Германия 18 ғасырда вафли рецепттерін дамыту және жариялауда көшбасшы болды, кофе вафлилерін, нақты сыра ашытқысын, кардамонды, мускат жаңғағын және көптеген Zuickerwaffeln (қант вафлилерін) енгізді. Сонымен қатар, француздықтар вафлилерге көпірген жұмыртқа ағын, лимон қабығын, испан шарабын және қарағайды қосты. Джозеф Гиллье тіпті үш унция шоколадты қамырға араластырылған шоколадты вафли рецептін жариялады. 18 ғасырдың көптеген вафли рецепттері олардың елінің немесе аймақтың/қаланың шығуын білдіретін аттарды алды – Schwedische Waffeln, Gauffres à l'Allemande және 18 ғасырдың ең танымал сорттарының бірі Gauffres à la Flamande, алғаш рет 1740 жылы тіркелді. Бұл Gauffres à la Flamande (Фландрия вафлилері / Gaufres de Lille) сыра ашытқысын қолданған алғашқы француз рецепті болды, бірақ олардан бұрынғы голландтық және неміс ашытқы рецепттерінен айырмашылығы, тек жұмыртқа ағын және әр партияға бір килодан астам сары майды қолданады. 18 ғасырда "вафли" сөзі алғаш рет 1725 жылы Роберт Смиттың Court Cookery басылымында ағылшын тілінде пайда болды. Рецепттер Англия мен Америкаға тарала бастады, бірақ барлығы дерлік голландтық, бельгиялық, неміс және француздық нұсқаларына негізделген. "Вафель фролигі" деп белгілі вафли кештері 1744 жылға дейін Нью-Джерсиде тіркелді, ал голландтар бұрыннан Нью-Амстердамда (Нью-Йорк қаласы) вафлилерді орнатқан. Қазіргі Бельгия вафлилерінің ең танымал сорты, 18 ғасырда князь-епископтың шеф-аспазы ойлап тапқан деген қаңқас бар. Алайда, осы кезеңде неміс, француз, голланд немесе бельгиялық ас кітаптарында олар туралы ешқандай сілтеме жоқ, сонымен қатар вафлинің ерекше ингредиенттерін, бриош негізіндегі қамырды және інжу жемісін қамтитын ешқандай вафли рецепті жоқ. 1814 жылға дейін бриош қамыры вафлидің негізі ретінде енгізілген және gros sucre (ұсатылған қант) вафлилерді безендіру үшін қолданылған, бірақ қамырға қосылмаған. 1822 жылы жарық көрген Le Maitre d'Hotel Français еңбегінде атақты париждік кондитер gros sucre-ді бірнеше вафли түрлеріне қосты. Содан кейін 1834 жылы Леблан gros sucre қамырға қосылған (ақыл вафлилері) толық рецептін жариялады. Gaufre de Liège-дің толық рецепті 1921 жылға дейін пайда болған жоқ.

19 - 21 ғасырлар

Вафлилер 19 ғасырдың бірінші жартысында Еуропада кеңінен танымал болды, 1806 жылғы британдық Атлантика теңіз блокадасына қарамастан, қант бағасы күрт өсті. Бұл континенттік Еуропада қызылша қантының коммерциялық өндірісімен бірге келді, бұл бағаны ондаған жылдар ішінде тарихи ең төмен деңгейге түсірді. Қамыстан қызылша қантына өту кезеңінде Флориан Дахер 1842/43 жылдары американдық "бельгиялық" вафлилердің алғы құралы – Брюссель вафлисінің рецептін ресми түсірді. Стропвафельдер (голландтық сиропты вафлилер) де ғасырдың ортасына қарай Нидерландыда танымал болды. Вафлилер көбінесе көше сатушыларынан үйге дайындалатын өнімге айналды, бұл 1918 жылы GE компаниясының алғашқы электрлік вафли пісіргішін енгізуіне көмектесті. 1930 жылдардың ортасына қарай көптеген компаниялар, соның ішінде "Аunt Jemima", "Bisquick" және Сан-Хосе, Калифорниядан келген үш бауырлас команда құрғақ блиндер/вафли қоспасын сатты. Дорсалар мұздатылған вафлилерді коммерциялық өндіріске енгізіп, 1953 жылы оларды "Eggo" деген атпен сата бастады. Қазір өндірушілер картоп крахмалын қолданып вафли жасауды сынап жатыр, бұл вафлилердің беріктігін арттырып, пісіру бетіне жабысуын болдырмайды. Бельгиялық стильдегі вафлилер 1958 жылы Брюссельде өткен Expo көрмесінде көрсетілді. Тағы бір бельгиялық кәсіпкер 1962 жылы Сиэтлдегі Дүниежүзілік көрмеде АҚШ-қа бельгиялық стильдегі вафлилерді таныстырды, бірақ олар 1964 жылы Нью-Йорктегі Дүниежүзілік көрмеде тағы бір бельгиялық кәсіпкер өзінің "Bel Gem" вафлилерін ұсынғаннан кейін ғана кеңінен танылды. Шындығында, қазіргі американдық "бельгиялық" вафлилер американдық вафли түрлерінің және ингредиенттерінің, сондай-ақ бельгиялық үлгінің кейбір ерекшеліктерінің қосындысы болып табылады. Басым бөлігі түпнұсқа рецепттер қолданыстан шығып кеткенімен, 18 және 19 ғасырлардағы көптеген сорттарды олар алғаш дамыған Солтүстік Еуропаның барлық аймақтарында оңай табуға болады.

Брюссель

Брюссель вафлилері жұмыртқа ағының көмегімен немесе ашытқымен қамырызбен дайындалады, дәстүрлі түрде – ал ашытқымен; кейде екі түрлі ашытқы да бірге қолданылады. Олар басқа еуропалық вафли түрлеріне қарағанда жеңіл, хрустяқты және ішкі қуыстары үлкен болады, сондай-ақ тікбұрышты жақтары арқылы Льеж вафлилерінен оңай ажыратылады. Бельгияда вафлилердің көпшілігі көше сатушылары тарапынан ыстық күйде беріледі және кондитерлік қантпен себіледі, бірақ туристік аймақтарда оларға қайнатылған қаймақ, жұмсақ жемістер немесе шоколад жағылуы мүмкін. Брюссель вафлилерінің түрлері – соғылған және бүктеліп қосылған жұмыртқа ағымен үлкен тікбұрышты формада пісірілгендері – 18 ғасырдан бастау алады. Дегенмен, "Gaufres de Bruxelles" (Брюссель вафлилері) деген атаумен ең алғашқы ресми тіркелген сілтеме 1842/43 жылға қатысты және ол Бельгияның Гент қаласындағы швейцариялық нан пісіруші Флориан Дашерге тиесілі, ол бұрын Брюссельдің орталық бөлігіндегі кондитерлердің басшылығымен жұмыс істеген. Филипп Каудерлиер кейіннен Дашердің рецептін 1874 жылғы "La Pâtisserie et la Confiture" атты рецепт кітабында жариялады. Генттік тағы бір шеф-аспаз Максимилиан Консаль 1839 жылы вафлилерді өзі ойлап тапқанын мәлімдеді, бірақ 1856 жылғы Брюссель жәрмеңкесіне қатысқанға дейін оларды атағандығы немесе сатқандығы туралы жазбаша дәлел жоқ. Екеуі де рецепті жасаған жоқ; олар жай ғана қолданыстағы рецептті Брюссель вафлисі ретінде танымал етіп, ресмилендірді.

Лиеж қаласы

Льеж вафлисі – бай, тығыз, тәтті және шайнағыш вафли. Бельгияның шығысындағы Валония аймағында пайда болған, сондай-ақ "gaufres de chasse" (аңшы вафлисі) деп те аталады. Ол бриошь нан қамырынан жасалған, ішіне пісіргенде сыртына карамельденетін жемчужный қант қосылады. Бұл Бельгияда ең көп таралған вафли түрі, және оны елдің барлық көше сатушылары қарапайым, ванильді және корицалы дәмдерде дайындайды. АҚШ-та бұл вафлилер көбінесе Солтүстік-Шығыстағы шаңғы курорттарында "Waffle Cabin" таңбасымен сатылады.

Фламанд тілі

Фламанд вафлисі немесе Gaufres à la Flamande – Францияның солтүстігі мен Бельгияның батыс бөлігіндегі арнайы тағам. 1740 жылы Луи Огюст де Бурбон Le Cuisinier Gascon еңбегінде жариялаған түпнұсқа рецептісі былай: "Два литроны" (1,7 литр немесе 7 стакан) ұн алып, оны ыдысқа салып, тұз және бір унция пиво ашытқысымен араластырыңыз. Жылы сүтпен толық ылғалдандырыңыз. Содан кейін он бес жұмыртқтың ағын көпіртіп, оны қоспаға үнемі араластыра отырып қосыңыз. "Бір ливр" (490 грамм немесе 1,1 фунт) жаңа майды қосып, қамырды көтеріңіз. Қамыр көтерілгеннен кейін, осы вафлилерге арналған арнайы қыздырылған темірді алып, майды матаға орап, темірдің екі жағын да майлаңыз. Темір толығымен қызған кезде вафлилерді пісіріңіз, бірақ оларды күйдіріп алмау үшін абайлап жасаңыз. Пісірілгеннен кейін оларды алып, табаққа қойып, үстіне қант пен апельсин гүлінің суын құйып, дастарханға қойыңыз.

Америка

Америкалық вафлилер мазмұны жағынан әртүрлі болады. Әдетте бельгиялық вафлилерге қарағанда тығыз және жұқа болады, олар көбінесе разрыхлитель (қою ұнтақ) қосылған қамырдан жасалады, кейде пекан жаңғағы, шоколад ұсатылғандары немесе жидектермен араластырылады және дөңгелек, шаршы немесе тіктөртбұрышты пішінде болуы мүмкін. Америкалық қамыр сияқты, олар көбінесе тәтті таңғы ас ретінде май мен клен сиропы, бекон, басқа жеміс сироптары, бал немесе ұнтақ қант қосылып беріледі. Олар сонымен қатар көптеген дәмді тағамдарда да қолданылады, мысалы, қуырылған тауық пен вафли немесе бүйрек қайнатылмасымен бірге беріледі. Вафлилер десерт ретінде де ұсынылуы мүмкін, үстіне мұзқаймақ және басқа да түрлі қосымшалар салынады. 1900-нен астам орны бар вафлиге арналған арнайы кафелердің ірі желісі – «Вафли үйі» АҚШ-тың оңтүстігінде кең таралған.

Бельгиялық

Бельгиялық вафлилер Брюссель вафлисінің жеңілдетілген нұсқасына негізделген. Рецепттер көбінесе разрыхлительмен (сода) ашытылады, бірақ кейбіреулері ашытқымен қамырына көтеріледі. Олар стандартты американдық вафлилерден 1 ½ дюйм тереңдіктегі пісіру формаларын қолдану арқылы ерекшеленеді. Бельгиялық вафлилер өз атауын "Bel Gem" тауарлық белгісінен алды, оны Бельгияның Брюссель қаласынан келген вафли сатушы Морис Вермерш таныстырған. Осы қалың пішім 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінде кеңінен танымал болды.

Бергиш

Берг вафлилері, немесе Берг аймағының вафлилері – Германияның Берг аймағының мәнді тағамы. Бұл вафлилер бельгиялық вафлилерге қарағанда кеуекті және азырақ тығыз, әрқашан жүрек пішіндес болып келеді және дәстүрлі түрде жексенбі күндері аймақтағы кешкі асқа шие, қаймақ және қалау бойынша күріш пудингімен бірге беріледі.

Гонконг

Гонконг стиліндегі вафли, Гонконгта "торлы торт" немесе "торлы печенье" (格仔餅) деп аталады, көбінесе көше саудагерлері жасап, сатады және көшеде жылы жейді. Ол дәстүрлі вафлиге ұқсас, бірақ үлкен, дөңгелек пішіндес және төрт бөлікке бөлінеді. Ол әдетте жеңіл тағам ретінде беріледі. Пісірілген вафлидің бір жағына май, арахис майы және қант жағылып, содан кейін жарты ай пішіндес етіп бүктеледі. Вафли рецептерінде жұмыртқа, қант және сүзілген сүт қолданылады, бұл оларға тәтті дәм береді. Олар көбінесе жұмсақ және тығыз болмайды. Дәстүрлі гонконг вафлилері жұмыртқаның дәміне толы болады. Кейде шоколад және бал қосатын сияқты әртүрлі дәмдер қолданылып, түрлі түстер жасалады. Гонконг вафлисінің тағы бір түрі – эггет немесе гай даан джай (鷄蛋仔), олардың пішіні шар тәрізді болып келеді.

Пандан

Пандан вафлисі Вьетнамнан шыққан және қамырына пандан хошқысы мен кокос сүті қосылуымен ерекшеленеді. Пандан хошқысының арқасында қамыр ерекше көктемгі жасыл түске ие болады. Пісірген кезде вафли сыртынан қоңырланып, қатты болады, ал іші жасыл және жұмсақ қалады. Көптеген вафлилерден айырмашылығы, пандан вафлисі көбінесе қандай да бір қосымшасыз желінеді. Вьетнамда олар салыстырмалы түрде арзан болғандықтан балалардың арасында кең таралған. Олар көмірмен қыздырылған құйма темір қалыптарда немесе электрлік вафли тақталарында жасалатын танымал көше тағамы.

Қалқа

Круассан және вафли сөздерінің біріккені – круассан қамырын вафли табасында пісіріп, балмұздақ немесе клен сиропымен жейді. Бұл Кореяда танымал десерт. Интернетте «Covid-19 дәуірінің ең үлкен өнертабысы» туралы әзілдер тарады. Базилик, жүгері, ірімшік және тағы басқалар сияқты әртүрлі топпингтерді пайдаланатын әртүрлі круассан-вафлилер бар. Оны үйде дайындау және жеу оңай болғандықтан, адамдар оны жақсы көреді. Круассан-вафлидің бастауы – Ирландияның Дублин қаласындағы «Le Petit Parisian» кафесі. Ирландияның Dublin Gadget газетінің 2017 жылғы 20 шілдедегі хабарламасына сәйкес, Луиза Ленокс, Дублиннің Камден-стриттегі кафеде нан пісіруші, алғаш рет Croffle деп аталатын тағамды жасады. Норвегияда бруност және гумме де танымал топпингтер. Крептер сияқты, оны көк ірімшік сияқты әртүрлі қоспалармен тұздалған түрінде жақсы көретіндер де бар. Финляндияда дәмді топпингтер сирек кездеседі, оның орнына джем, қант, кілегей немесе ванильді балмұздақ қолданылады. Исландияда дәстүрлі топпинг – ревень немесе көкжидек джемі, үстіне кілегей қосылады. Джемнің орнына сироп пен шоколадты жағу да танымал. Швеция дәстүрі кем дегенде 15 ғасырға дейін соқталады, тіпті осы мақсат үшін арнайы күні бар – Våffeldagen (вафли күні), ол Vårfrudagen («Анамыз күні») сияқты естіледі, сондықтан осы мақсат үшін қолданылады. Бұл 25 наурыз (Рождествоға тоғыз ай қалғанда), христиандардың Жариялану мерекесі. Олардың үстіне әдетте құлпынай, қарақұмық, көкжидек, қант және май, ванильді балмұздақ және кілегей қосылады. Басқа дәмді топпингтерге шамыр икрасы, суық ысталған шамыр және крем фреш жатады.

Қофыр

Gofri (бірлік gofre) – Италиядағы вафлилер, оларды Пьемонт асханасында кездестіруге болады: олар жеңіл және хрустты текстуралы, ең көне рецепт бойынша жұмыртқа мен сүт қоспай дайындалады және тәтті де, тұзды да нұсқалары бар. Орталық Италия асханасында вафлиге ұқсас печеньелер де кездеседі, олар жергілікті жерде пиццелле, феррателле (Абруццода) немесе каннелле (Молизде) деп аталады.

Шәует

Штрупвафельдер – голландиялық Года қаласынан шыққан сиропты толтырылған жұқа вафлилер. Вафли үшін қатайтылған қамыр ұн, май, қоңыр қант, ашытқы, сүт және жұмыртқадан жасалады. Орташа мөлшердегі қамыр шарлары вафельді пісіретін темірге салынады. Вафель пісірілгеннен кейін, әлі жылы тұрғанда, екіге бөлінеді. Жылы сиропты толтыру вафельдің екі жартысының арасына жағылады, осылайша олар біріктіріледі. Олар Нидерланды мен Бельгияда кең таралған және дүкендер мен базарларда дайын қаптамаларда сатылады.

Галлеттер

Galettes campinoises/Kempense galetten – Бельгияда танымал вафли түрі. Олар қатты әрі хрустящие, бірақ майлы, кеуделі және ауызда жұмсақ.

Қатты ит

Хот-дог вафлилері (немесе вафли-хот-догтар) – цилиндр пішіндес вафлилер, олардың ішінде жүгері догқа ұқсас ыстық дог пісіріледі. Олар арнайы вафли темірлерімен, цилиндрлі хот-дог пішіндес қалыптармен жасалады. Олар Гавайиде пайда болған, алғаш рет 1934 жылы KC Drive Inn-де ұсынылған, ол жапон-американдық Жиро Асатоға тиесілі болған (кейін ол заңды түрде атын KC Jiro Asato деп өзгерткен). Алғашқы нұсқа ерекше пішінге ие, ортаңғы сопақ бөлігі (ішінде хот-дог бар) жалпақ төртбұрышты жиектермен оралған. Ол қарапайым түрде немесе кетчуп, горчица және тұздалған қияр қоспасымен беріледі. Оның танымалдылығы Америка Құрама Штаттарына, Филиппинге (сол кезде Американың колониясы) және Тынық мұхиты аралдарының қалған бөлігіне тарады. Филиппинде бұл көше тағамы ретінде кең таралған, онда шужық, бекон, лонгганиса, балық немесе ірімшік сияқты басқа да дәмді толтырғыштарды, сондай-ақ убе, шоколад немесе йема кремі сияқты тәтті толтырғыштарды қолданады. Филиппин нұсқалары да біркелкі цилиндрлі, торлы өрнекке ие және әдетте бамбук таяқшаларда беріледі. 1998 жылы құрылған филиппиннің Waffle Time жедел тағам желісі хот-дог вафлилерімен және басқа да дәмді және тәтті толтырғыштармен маманданған. Қазіргі уақытта ол Таиландта және Оңтүстік-Шығыс Азияның басқа елдерінде де танымал, онда кетчуппен, майонезбен немесе екеуінің қосылысымен ұсынылады.