Кіріспе

Англикандық діни қызметкер және Оксфордтың иврит тілі профессоры Эдвард Бувери Пузи (Edward Bouverie Pusey; 22 тамыз 1800 – 16 қыркүйек 1882) – ағылшын англикан дін қызметкері, елу жылдан астам Оксфорд университетінде иврит тілінің Регия профессоры болды. Ол Оксфорд қозғалысының маңызды қайраткерлерінің бірі болды, сакраменттік теология және типология саласына үлкен қызығушылық танытты.

Алғашқы жылдар

Ол Беркширдегі Пузи ауылында (қазіргі Оксфордширдің салтанатты бөлігі) Пузи үйінде дүниеге келді. Оның әкесі Филипп Бувери Пузи, Филипп Бувери болып дүниеге келіп, 1828 жылы қайтыс болған, Якоб де Буверидің кіші ұлы, 1-ші виконт Фолкстоун; ол сол жердегі усадьбалық меншікті иемденген кезде Пузи есімін қабылдады. Оның анасы, леди Люси Пьюзи, Роберт Шерардтың жалғыз қызы, Харбороның 4-ші графы, 1798 жылы оның әкесіне үйленер алдында Сэр Томас Кевтің жесірі, 7-ші барон, депутат болды. Оның ағасы Филипп Пузи және қарындасы Шарлотта Ричард Линч Коттонмен тұрмысқа шықты. Пузи Митчамдағы Ричард Робертс басқарған дайындық мектебінде оқыды. Содан кейін ол Итон колледжіне оқуға түсті, онда оны Томас Картер, Томас Телюссон Картердің әкесі оқытты. Университетке түсу үшін ол Эдвард Малтбиден сабақ алды. 1819 жылы Пузи Оксфорд университетінің Христос Чиркі колледжінің қарапайым мүшесі болды, онда Томас Воулер Шорт оның мұғалімі болды. Ол 1822 жылы бірінші орынға ие болды. 1828 жылы Пузи діни қызметке бекітілді және көп ұзамай үйленді. Оның пікірлеріне неміс теологиясының бағыттары әсер еткен. Сол жылы Веллингтон герцогы премьер-министр ретінде Пузиді Оксфордтағы еврей тілінің Regius профессоры етіп тағайындады, сонымен қатар Христос Чиркінің каноны қызметін берді. "Дегенмен, ол 1835 және 1836 жылдары шомылдыру туралы трактатын жариялап, «Аталар кітапханасын» құрғанға дейін толыққанды қозғалысқа қатыспаған еді". Джон Генри Ньюман 1841 жыл шамасында Англия шіркеуінен Рим-католик шіркеуіне кеткен кезде, Пузи Оксфордтықтардың басты жақтаушысы болды, Джон Кеблдің ауылдық пасторлық үйіне қарағанда діни лауазымдарға қолжетімділігі артық болды. Бірақ Пузидің өзі жесір еді, 1839 жылы әйелі қайтыс болды және жеке қайғыға қатты шалдықты. Оксфордтықтар Пусейизм деп аталды, ал оның ізбасарлары Пусейиттер деп аталды. Пузи университетінде уағыз айтқан кездер ол жақтаған жоғары шіркеу философиясының маңызды кезеңдерін белгіледі. Англия шіркеуіндегі тәуба ету практикасы іс жүзінде оның 1846 жылы жариялаған «Тәуба еткеннің толық ақталуы» атты екі уағызынан басталады, олар жоғары діни ілімді қайта жаңғыртты және ортағасырлық теологтар оған қосып қойған тәуба ету жүйесін қайта жаңғыртуды ұсынды. 1853 жылғы «Мәсіхтің қасиетті Евхаристияда болуы» атты уағызында алғаш рет оның ізбасарларының теологиясының негізін құрайтын ілім қалыптасты және англикандық құлшылық тәжірибесін өзгертті. Пузи теологиялық және академиялық дауларға қатысты, мақалалар, хаттар, трактаттар мен уағыздармен айналысты. Ол 1850 жылғы Горхам дауына, 1854 жылы Оксфорд реформасы мәселесіне, 1863 жылы «Эсселер мен шолулардың» кейбір авторларының қудалануына, әсіресе Бенджамин Джоуеттке, және 1849 жылдан бастап өмірінің соңына дейін неке заңдарын реформалау мәселесіне қатысты. Алайда ол ритуалистерге көңіл бөлмеді және 1859 жылғы университеттегі уағызының бір бөлігі ретінде наразылық білдірді. Ол діни рәсімдерді орындап, заң бұзған деп айыпталғандарды қорғауға келді, бірақ ритуалистер іс жүзіндегі пусейиттерді елемеді. Ұлы демагог емес, Пузи өзінің ынтасымен назар аударды. Оның басты ықпалы уағыздаушы және рухани кеңесші ретінде болды, сондықтан оның хат алмасуы өте кең болды.

Шығармалары

Пузидің алғашқы еңбегі, 1828 жылғы Германия теологиясында басым болған рационалистік сипаттың ықтимал себептерін тарихи зерттеу, Хью Джеймс Роуздың неміс теологиясындағы рационалистік тенденциялар туралы Кембридж лекцияларына жауап болды. Роуздың "Германиядағы протестантизмнің жағдайы" атты еңбегі "тынышталған және poleмикалық" деп сипатталды, ал Пузиді неміс достары жауап беруге ынталандырды. "Christus consolator" (1883) оның өлімінен кейін, құдасы және досы Джордж Эдвард Джельфтің редакциясымен жарық көрді. Пьюзи өзінің түпнұсқа еңбектерінен өзге, "Әкелер кітапханасы" сериясының аясында, соның ішінде Әулие Августинның "Құпиялары" аудармаларын да жариялады.

Отбасы

1828 жылы Пузи Мария Кэтрин Баркерге (1801–1839), Фэрфорд Парктегі Реймонд Баркердің қызына үйленді; олардың бір ұлы және үш қызы болды. Оның ұлы Филип Эдуард (1830–1880) Александриялық Кириллдің кіші пайғамбарларға жасаған түсіндірмелерінің бір нұсқасын өңдеп бастырды.