Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кинодағы эффект
Effect in film making
Ақырын қозғалыс (көбінесе slo mo немесе slow mo деп қысқартылады) – кинодағы уақыт баяулағандай сезілетін эффект. Оны 20 ғасырдың басында австриялық дін қызметкері Август Мусгер ойлап тапты. Бұл жоғары жылдамдықты камералардың көмегімен жүзеге асырылуы мүмкін, содан кейін түсірілген кадрлар 30 кадр/секунд сияқты қалыпты жылдамдықпен немесе пост-өндірісте бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы ойнатылады. Әдетте, бұл стиль әрбір фильм кадры ойнатылатын жылдамдықтан әлдеқайда жоғары жылдамдықпен түсірілген кезде қол жеткізіледі. Қалыпты жылдамдықпен қайта ойнатқанда, уақыт баяу жылжиды. Ақырын қозғалыс түсіру үшін қолданылатын термин – «overcranking», ол бастапқы камераны қалыптыдан жылдам жылдамдықпен қолмен айналдыруды білдіреді (яғни, секундына 24 кадрдан жылдам). Ақырын қозғалысты әдеттегідей түсірілген кадрларды баяу жылдамдықпен ойнату арқылы да жасауға болады. Бұл техника көбінесе фильмге қарағанда, дереу қайталауға ұшыраған видеоға қолданылады. Үшінші техника – компьютерлік бағдарламалық жасақтаманы пайдаланып, түсірілген кадрлар арасына цифрлық түрде интерполяцияланған кадрлар жасау. Қозғалысты техникаларды біріктіру арқылы, мысалы, overcrank кадрлары арасында интерполяция жасау арқылы одан да баяулатуға болады. Супер ақырын қозғалысқа жетудің дәстүрлі әдісі – жоғары жылдамдықты фотосурет, ол әдетте ғылыми мақсаттар үшін жылдам құбылыстарды жазу үшін арнайы жабдықтарды қолданатын күрделі техника. Ақырын қозғалыс заманауи кинода кеңінен қолданылады. Оны әртүрлі режиссерлер әртүрлі эффектілерге қол жеткізу үшін пайдаланады. Ақырын қозғалыстағы классикалық тақырыптар:
Slow motion (commonly abbreviated as slo mo or slow mo) is an effect in film making whereby time appears to be slowed down. It was invented by the Austrian priest August Musger in the early 20th century. This can be accomplished through the use of high speed cameras and then playing the footage produced by such cameras at a normal rate like 30 fps, or in post production through the use of software. Typically this style is achieved when each film frame is captured at a rate much faster than it will be played back. When replayed at normal speed, time appears to be moving more slowly. A term for creating slow motion film is overcranking which refers to hand cranking an early camera at a faster rate than normal (i. e. faster than 24 frames per second). Slow motion can also be achieved by playing normally recorded footage at a slower speed. This technique is more often applied to video subjected to instant replay than to film. A third technique uses computer software post processing to fabricate digitally interpolated frames between the frames that were shot. Motion can be slowed further by combining techniques, such as for example by interpolating between overcranked frames. The traditional method for achieving super slow motion is through high speed photography, a more sophisticated technique that uses specialized equipment to record fast phenomena, usually for scientific applications. Slow motion is ubiquitous in modern filmmaking. It is used by a diverse range of directors to achieve diverse effects. Some classic subjects of slow motion include:
Кез келген спорттық іс-әрекеттер, шеберлік пен стильді көрсету үшін. Спорттық ойынның маңызды сәтін қайта көрсету үшін, әдетте қайталау ретінде көрсетіледі. Табиғи құбылыстар, мысалы, шыныға құлаған су тамшысы. Ақырын қозғалысты көркемдік эффект үшін, романтикалық немесе күмәнді атмосфера жасау үшін немесе сәттерге баса назар аудару үшін де қолдануға болады. Мысалы, В. Пудовкин 1933 жылы түсірген «Жетісуші» фильмінде суицид көрінесін ақырын түсірген. Тағы бір мысал – «Face/Off», онда Джон Ву ұшатын нақты көгершіндердің қозғалысында дәл осындай техниканы қолданды. «Матрица» фильмдері көп камераларды қолдану арқылы экшн көріністерінде эффектті қолдануда және басқа көріністерде ақырын қозғалыспен тірі түсіруді үйлестіруде үлкен жетістікке жетті. Жапон режиссері Акира Куросава бұл техниканы 1954 жылы түсірген «Жеті самурай» фильмінде алғаш қолданды. Америкалық режиссер Сэм Пеккинпа да ақырын түсіруді жақсы көретін классик еді. Бұл техника әсіресе жарылыс эффектілері мен су астындағы түсірілімдермен байланысты. Ақырын қозғалыстың қарама-қарсысы – жылдам қозғалыс. Кинематографшылар жылдам қозғалысты «undercranking» деп атайды, өйткені ол бастапқыда қолмен айналдырылатын камераны қалыптыдан баяу айналдыру арқылы қолға алынды. Ол көбінесе комедиялық немесе стильдік эффект үшін қолданылады. Өте жылдам қозғалыс «time-lapse photography» деп аталады; мысалы, өсіп келе жатқан өсімдіктің кадрлары бірнеше сағат сайын түсіріледі; кадрлар қалыпты жылдамдықпен ойнатылғанда, өсімдік көрерменнің көз алдында өсіп жатқанын көреді. Ақырын қозғалыс концепциясы киноның пайда болуына дейін де болған болуы мүмкін: жапондық театр формасы Но өте баяу қозғалыстарды қолданады.
Athletic activities of all kinds, to demonstrate skill and style. To recapture a key moment in an athletic game, typically shown as a replay. Natural phenomena, such as a drop of water hitting a glass. Slow motion can also be used for artistic effect, to create a romantic or suspenseful aura or to stress a moment in time. Vsevolod Pudovkin, for instance, used slow motion in a suicide scene in his 1933 film The Deserter, in which a man jumping into a river seems sucked down by the slowly splashing waves. Another example is Face/Off, in which John Woo used the same technique in the movements of a flock of flying pigeons. The Matrix made a distinct success in applying the effect into action scenes through the use of multiple cameras, as well as mixing slow motion with live action in other scenes. Japanese director Akira Kurosawa was a pioneer using this technique in his 1954 movie Seven Samurai. American director Sam Peckinpah was another classic lover of the use of slow motion. The technique is especially associated with explosion effect shots and underwater footage. The opposite of slow motion is fast motion. Cinematographers refer to fast motion as undercranking since it was originally achieved by cranking a handcranked camera slower than normal. It is often used for comic, or occasional stylistic effect. Extreme fast motion is known as time lapse photography; a frame of, say, a growing plant is taken every few hours; when the frames are played back at normal speed, the plant is seen to grow before the viewer's eyes. The concept of slow motion may have existed before the invention of the motion picture: the Japanese theatrical form Noh employs very slow movements.
Ауыртпалық қозғалыстың қалай жұмыс істейтіні
Қазіргі заманғы кинематографияда баяу қозғалысты екі тәсілмен қол жеткізуге болады. Екеуі де камера мен проекторды қамтиды. Проектор – кинотеатрдағы дәстүрлі кинопроекторды білдіреді, бірақ осы негізгі қағидалар теледидар экранына және тұрақты кадр жылдамдығымен тізбектелген бейнелерді көрсететін кез келген басқа құрылғыға да қатысты.
There are two ways in which slow motion can be achieved in modern cinematography. Both involve a camera and a projector. A projector refers to a classical film projector in a movie theater, but the same basic rules apply to a television screen and any other device that displays consecutive images at a constant frame rate.
Ашықтан іске қосу
Жоғарыдағы мысалдың түсінікті болуы үшін секундына 10 кадрлық (fps) проекция жылдамдығы таңдалды (24 кадрлық фильм стандарты баяу айналдыруды сирек кездестіреді, бірақ бұл мүмкіндік кәсіби жабдықта бар).
For purposes of making the above illustration readable, a projection speed of 10 frames per second (fps) has been selected (the 24fps film standard makes slow overcranking rare but nevertheless available on professional equipment).
Уақыт созылуы
Екінші типтегі баяу түсіру постөндіріс кезінде қол жеткізіледі. Бұл уақытты созу немесе цифрлық баяу қозғалыс деп аталады. Осы типтегі баяу қозғалыс нақты түсірілген кадрлардың арасына жаңа кадрларды қосу арқылы жасалады. Бұл әсері кадрларды артық айналдырумен (overcranking) ұқсас, себебі нақты қозғалыс ұзақ уақытқа созылады. Қажетті кадрлар түсірілмегендіктен, жаңа кадрлар жасалуы тиіс. Кейде жаңа кадрлар алдыңғы кадрлардың қайталануынан ғана тұрады, бірақ көбінесе кадрлар арасында интерполяция жасау арқылы құрылады. (Көбінесе бұл қозғалыс интерполяциясы, әсерлі түрде, тұрақтанған кадрлардың арасындағы қысқа кешуге (dissolve) ұқсайды). Қозғалысты кадрлар арасында бақылап, сол көріністе аралық кадрларды жасауға арналған көптеген күрделі алгоритмдер бар. Бұл жартылай жылдамдыққа ұқсас, және бұл нағыз баяу қозғалыс емес, әр кадрдың ұзағырақ көрсетілуі ғана.
The second type of slow motion is achieved during post production. This is known as time stretching or digital slow motion. This type of slow motion is achieved by inserting new frames in between frames that have actually been photographed. The effect is similar to overcranking as the actual motion occurs over a longer time. Since the necessary frames were never photographed, new frames must be fabricated. Sometimes the new frames are simply repeats of the preceding frames but more often they are created by interpolating between frames. (Often this motion interpolation is, effectively, a short dissolve between still frames). Many complicated algorithms exist that can track motion between frames and generate intermediate frames within that scene. It is similar to half speed, and is not true slow motion but merely a longer display of each frame.
Әрекеттік фильмдерде
Ақырын қозғалыс, әсіресе "Матрица" фильмінде танымал болған оқтан қашу эффектісі сияқты, драмалық әсер үшін әрекет фильмдерінде кеңінен қолданылады. Бұл эффект ресми түрде жылдамдық өзгерту (speed ramping) деп аталады және камераның кадр жиілігінің уақыт өте келе өзгеруі процесі болып табылады. Мысалы, егер 10 секунд ішінде кадр жиілігі секундына 60 кадрдан секундына 24 кадрға дейін өзгертілсе, стандартты фильмдік жылдамдықпен – секундына 24 кадрмен қайта ойнатқанда, ерекше уақыт манипуляциясы эффектісіне қол жеткізіледі. Мысалы, есікті ашып, көшеге шығып бара жатқан адам алғашқыда ақырын қозғалғандай көрінеді, бірақ бірнеше секундтан кейін сол кадрда ол "нақты уақытта" (қалыпты жылдамдықпен) жүріп бара жатқандай болады. "Матрица" фильмінде жылдамдық өзгертудің кері процесі Нео оракулға алғаш рет кіргенде көрсетіледі. Ол қоймадан "жүктеу нүктесінен" шыққанда камера Неоға қалыпты жылдамдықпен жақындасады, бірақ ол Неоның бетіне жақындаған сайын уақыт баяулай бастайды, бұл Неоның ойға далуын және бір сәтке тоқтауын көрнекі түрде көрсетуге мүмкіндік береді, сондай-ақ фильмнің кейінгі бөлімдерінде Матрица ішінде уақыттың болашақ манипуляцияларына ишара жасауы мүмкін.
Slow motion is used widely in action films for dramatic effect, as well as the famous bullet dodging effect, popularized by The Matrix. Formally, this effect is referred to as speed ramping and is a process whereby the capture frame rate of the camera changes over time. For example, if in the course of 10 seconds of capture, the capture frame rate is adjusted from 60 frames per second to 24 frames per second, when played back at the standard film rate of 24 frames per second, a unique time manipulation effect is achieved. For example, someone pushing a door open and walking out into the street would appear to start off in slow motion, but in a few seconds later within the same shot the person would appear to walk in "realtime" (everyday speed). The opposite speed ramping is done in The Matrix when Neo re enters the Matrix for the first time to see the Oracle. As he comes out of the warehouse "load point", the camera zooms into Neo at normal speed but as it gets closer to Neo's face, time seems to slow down, perhaps visually accentuating Neo pausing and reflecting a moment, and perhaps alluding to future manipulation of time itself within the Matrix later on in the movie.
Ғылыми қолдану
Ғылыми және техникалық қолданбаларда қозғалысты өте үлкен дәрежеде баяулату жиі қажет болады, мысалы, ядролық жарылыстың бөлшектерін қарастыру үшін. Мысалы, оқпен шартты түрде шардың жарылуы көрсетілген жарияланымдар кездеседі.
In scientific and technical applications it is often necessary to slow motion by a very large factor, for example to examine the details of a nuclear explosion. Examples are sometimes published showing, for example, a bullet bursting a balloon.
Видео файлды жазу әдістері
Әдетте, цифрлық бейнекамералар (оның ішінде: көпірлік камералар, DSLM, жоғары сапалы ықшам камералар және ұялы телефондар) тарихи тұрғыдан баяу қозғалыс бейнесін (немесе: жоғары кадр жиілігі бар бейнесін) бейне файлға сақтаудың екі тәсілін қолданды: нақты уақыт тәсілі және қарапайым тәсілі.
Usually, digital camcorders (including: bridge cameras, DSLM, higher end compact cameras and mobile phones) historically had two ways of storing slow motion video (or: high framerate video) into the video file: the real time method and the menial method.