Кіріспе
IV ғасырдағы грек ақыны Квинт Смирней (сондай-ақ Смирналық Квинт; Κόϊντος Σμυρναῖος, Kointos Smyrnaios) – грек эпостық ақыны, оның "Гомерден кейін" деп аударылатын "Постхомерикасы" Троя соғысының баяндауын жалғастырады. Квинт Смирнейдің өмірі мен поэзиясының мерзімі туралы пікірлер қарама-қайшы: дәстүр бойынша, ол біздің заманымыздың IV ғасырының соңында өмір сүрген деп саналады, бірақ одан ертерек мерзімдер де ұсынылған. Оның он төрт кітаптан тұратын эпопеясы "Постхомерика" деп аталады, ол Гомердің "Илиадасының" аяқталуы мен Троя соғысының аяқталуы арасындағы оқиғаларды қамтиды. Оның ең маңызды ерекшелігі – осы кезеңді қамтитын ең ерте сақталған туынды, ол білген және пайдаланған Эпикалық циклдағы көне туындылардың жоғалып кетуіне байланысты. Оның материалдары Вергилийдің (оның туындыларымен таныс болған болуы мүмкін) циклдік поэмаларынан алынған, әсіресе Милеттен Арктинның "Эфиопис" (Мемнонның келуі) және "Илиуперсис" (Трояның қирауы), сондай-ақ Лешестің "Илиас Микра" (Кіші Илиада) поэмаларынан. Оның туындылары Гомердің үлгісімен тығыз байланысты.
Quintus Smyrnaeus (also Quintus of Smyrna; Κόϊντος Σμυρναῖος, Kointos Smyrnaios) was a Greek epic poet whose Posthomerica, following "after Homer", continues the narration of the Trojan War. The dates of Quintus Smyrnaeus' life and poetry are disputed: by tradition, he is thought to have lived in the latter part of the 4th century AD, but early dates have also been proposed. His epic in fourteen books, known as the Posthomerica, covers the period between the end of Homer's Iliad and the end of the Trojan War. Its primary importance is as the earliest surviving work to cover this period, the archaic works in the Epic Cycle, which he knew and drew upon, having been lost. His materials are borrowed from the cyclic poems from which Virgil (with whose works he was probably acquainted) also drew, in particular the Aethiopis (Coming of Memnon) and the Iliupersis (Destruction of Troy) of Arctinus of Miletus, and the Ilias Mikra (Little Iliad) of Lesches. His work is closely modeled on Homer.
Өмір
Квинт өмірінің мерзімі даулы, бірақ олар дәстүрлі түрде 4-ші ғасырдың соңына жатқызылады. Уэйдің пікірінше, "Оның өмірі шамамен поэмадағы екі тұспен анықталады, атап айтқанда, vi. 531-ші тармақтар және одан кейінгілер, онда Феодосий I басқарған амфитеатрлардағы адам мен жануарлардың күресінен алынған сурет келтіріледі (379–395 жж.); және xiii. 335-ші тармақтар және одан кейінгілер, онда Кохлидің пікірінше, оның ерекшелігіне байланысты, қолданылуы 4-ші ғасырдың ортасымен шектеледі". Кейбір ғалымдар оның «Постгомерика» шығармасы «Екінші софистика» мектебінің ықпалында болғанын айтады, сондықтан оның өмірін 3-ші, тіпті 2-ші ғасырға жатқызуға болады, бұл мектеп 1-ші және 2-ші ғасырларда гүлденген грек шешендерінің мектебі еді. Оның өзінің айтуынша (xii. 310), ол Смирна (қазіргі Измир) маңында қой шауып жүрген кезінде өлең жазуды ерте жасында бастаған. 4-ші ғасырдың христиан ақыны Дорофей, «Дорофейдің көрісі» атты грек эпосымен танымал. Ол өзінің «Квинттің» қолжазбасының соңында өзін «ақын Квинттің ұлы Дорофей» деп таныстырады. Бұл сәйкестікті осы кезеңде басқа Квинт ақындардың болмауы және Дорофейдің Квинт сияқты Гомердің поэтикалық құрылымын қолданғаны растайды.
Пост-Америка
Постгомериканың сюжеті Гомердің "Илиадасы" аяқталатын жерден басталады, Гектордың денесі троялықтарға қайтарылғаннан кейін. Бірінші төрт кітап, Милеттік Арктиннің "Эфиопикасымен" бірдей оқиғаларды қамтиды, Амазонка Пентсилейяның және Эфиопия патшасы Мемнонның батырлық ерліктері мен қазасы, таң құдайы Эос ұлы, екеуі де Ахиллмен өлтірілді, сондай-ақ Ахиллдің өлімі және оның құрметіне өткізілген жерлеу ойындары суреттеледі. Бесіншіден он екінші кітаптарға дейінгі бөлімдер Лештің "Кіші Илиадасымен" бірдей оқиғаларды қамтиды: Ахиллдің қаруларын алу үшін Аякс пен Одиссей арасындағы бәсеке, Аякстың осы бәсекеде жеңіліске ұшырап, өз жолынан таймауы, Неоптолем, Эврипил және Дейфобтың ерліктері, Париж бен Оенонаның қазасы және ағаш жылқының жасалуы. Бұл кітаптар Лештің шығармаларынан ғана емес, грек трагедиясынан, мысалы, Софоклдің Аякс бейнесінен де материалдар жинаған болуы мүмкін. Арктиннің "Трояның құлауы" атты кітабындағы оқиғаларды қамтитын қалған кітаптарда Трояның ағаш жылқы арқылы басып алынуы, Ахиллдің қабірінде Поликсенаның құрбандыққа шалынуы, гректердің келіп, дауылдан тарап кетуі туралы айтылады.
Басылымдар
Алдус Манутиустың "editio princeps" 1504 жылы Венецияда Quinti Calabri derelictorum ab Homero libri XIV деген атпен жарық көрді. Алдус оны Квинт Калабрус деп атайды, себебі оның поэмасының жалғыз қолжазбасы 1450 жылы Калабриядағы Отранто қаласында кардинал Бессарион табыс еткен. Оның кең танымал атын алғаш рет 1577 жылы редакторы Лоренц Родоман берді, ол Михаэль Неандердің латын тіліне жасаған аудармасын да қосты. ХХ ғасырда ақын мен оның поэмасына деген қызығушылық қайта жанданды. Осыған байланысты А. Уэйдің аудармасы (Loeb Classical Library, 19 том, 1913 жыл); мәтіннің жаңа басылымы, Франсис Вианның француз тіліне аудармасы және жарым-жартылай түсіндірмелер (3 томдық, Budé баспасы, 1963, 1966, 1969 жылдар); Фредерик Комбелактың ағылшын тіліне аудармасы; Алан Джеймс пен Кевин Лидің 5-кітапқа жасаған толық түсіндірмесі; және Алан Джеймстің ағылшын тіліне аудармасы, жаңа өңделген мәтін және түсіндірмелермен жарық көрді.